چو ایران نباشد تن من مباد    بدین بوم و بر زنده یک تن مباد

کشف شواهد قدیمی‌ترین زایمان مرگبار در 248,000,000 سال پیش

دانش > طبیعت - دانشمندان فسیل حیوان عظیم‌الجثه ماقبل تاریخی را کشف کرده‌اند که حدود 248 میلیون سال پیش، هنگام زایمان جانش را از دست داده بود.

ایسنا نوشت:

دانشمندان فسیل حیوان عظیم‌الجثه ماقبل تاریخی را کشف کرده‌اند که حدود 248 میلیون سال پیش، هنگام زایمان جانش را از دست داده بود.

فسیل Ichthyosaur به معنای «خزنده-ماهی» قدیمی‌ترین نمونه یک خزنده آبی باستانی به شمار می‌آید که حین تولد فرزندانش جان باخته است.

اسکلت جزئی این حیوان در استان آنهوی چین یافت شد و بر اساس آن، یکی از نوزادان در درون بدن مادر بوده و نیمی از نوزاد دیگری در درون بدن مادر و حدود یک سوم آن نیز بیرون است. ژست سر جنین دوم نشان می‌دهد تولدهای زنده خزندگان Ichthyosaurs روی خشکی و نه در آب، آن طور که مطالعات پیشین مدعی شده‌ بودند، صورت گرفتند.

این موجودات خزندگانی بودند که در عصر دایناسورها در اقیانوس‌های زمین شنا می‌کردند و پس از آغاز زندگی‌شان در خشکی به درون آب می‌رفتند.

فسیل 248 ساله کشف‌شده توسط دانشمندان کالیفرنیا نشان می‌دهد وزن حمل یک ichthyosaur بر روی خشکی و نه در دریا تکامل یافته است.

جزئیات این کشف علمی در مجله PLOS ONE منتشر شد.

بازسازی چهره یک دختر 1800 ساله با فناوری چاپ 3 بعدی


ادامه نوشته

کشف شهری با قدمت ۴۵۰۰ ساله

باستان‌شناسان با حفاری نزدیک اهرام جیزه در مصر یک شهر باستانی کشف کردند.

خبرگزاری فارس: کشف شهری با قدمت ۴۵۰۰ ساله+تصاویر


به گزارش گروه خواندنی‌های خبرگزاری فارس، اهرام جیزه نام مجموعه اهرام تاریخی ساخته شده در دوران مصر باستان است که در حاشیه شمالی شهر قاهره کنونی واقع شده است.

هرم بزرگ جیزه یکی از اهرام در مجموعه اهرام جیزه و تنها بازمانده عجایب هفت‌گانه جهان محسوب می‌شود. قدمت اهرام جیزه به سلسله چهارم مصر می‌رسد که نام‌های آنها عبارتند از: هرم خوفو، هرم خفره و هرم منکور که خوفو بزرگ‌ترین آنهاست و یکی از عجایب هفت گانه است.

ادامه نوشته

سرنوشت زبان‌های ایرانی از هخامنشیان تا امروز

در زبان‌شناسی تاریخی – تطبیقی برای مطالعه تاریخی زبان‌ها، بر حسب قرارداد، دوره‌های زمانی ویژه‌ای بر اساس تحولاتی که در زبان‌ها صورت پذیرفته‌اند،‌ درنظر گرفته می‌شوند. برای مطالعه تاریخ زبان‌های ایرانی هم سه دوره باستان، میانه و جدید قرارداد شده‌اند.

اگرچه زبان فارسی زبان رسمی ایران و زبان مشترک همه اقوام ایرانی است، اما در ایران‌زمین که سرزمین اقوام متعدد است، می‌توان خاستگاه زبان‌های مختلف را نیز جست‌وجو کرد؛ زبان‌هایی که هرکدام از آن‌ها در نقطه‌ای از این مرز و بوم و حتا خارج از مرزهای کنونی ایران گویندگانی دارند و هویتی مستقل، اما همه فرزندان مادری مشترک‌اند و مانند یک خانواده در گذر از فراز و نشیب تاریخ، دگرگونی سرنوشت‌شان را تجربه کرده‌اند.

به گزارش ایسنا، در زبان‌شناسی تاریخی – تطبیقی برای مطالعه تاریخی زبان‌ها، بر حسب قرارداد، دوره‌های زمانی ویژه‌ای بر اساس تحولاتی که در زبان‌ها صورت پذیرفته‌اند،‌ درنظر گرفته می‌شوند. برای مطالعه تاریخ زبان‌های ایرانی هم سه دوره باستان، میانه و جدید قرارداد شده‌اند.

دوره باستان از حدود سال 1000 پیش از میلاد، یعنی زمان تقریبی ورود ایرانیان به فلات ایران، آغاز می‌شود و تا سال 331 پیش از میلاد، زمان برافتادن امپراتوری هخامنشی، ادامه می‌یابد. در این دوره که بیش از شش قرن را به خود اختصاص می‌دهد، دولت‌های ایرانی «ماد» و «هخامنشی» در سرزمین ایران آن ایام حکومت داشته‌اند. دوره میانه از سال 331 پیش از میلاد، زمان انقراض حکومت هخامنشیان را تا زمان رسمیت یافتن زبان فارسی دری در دوره صفاریان به سال 876 میلادی دربر می‌گیرد. تاریخ سیاسی – اجتماعی این دوره شامل حکومت «سلوکیان»، حکومت‌های ایرانی «اشکانیان» و «ساسانیان» و انقراض امپراتوری ساسانیان به دست اعراب مسلمان می‌شود و تا تأسیس نخستین حکومت‌های ایرانی در دوره اسلامی ایران ادامه می‌یابد. دوره جدید هم از زمان تأسیس حکومت «صفاریان» به سال 876 میلادی تا امروز را شامل می‌شود.

ادامه نوشته

کشف دیوان شعر 103 ساله در نمین

گزارش مهر
کشف دیوان شعر 103 ساله در نمین/ شاعری که یک قرن ناشناس بود
نمین – خبرگزاری مهر: پژوهشگران تاریخ نمین در مطالعات خود به دیوان شعری در قالب مرثیه با قدمت بیش از یک قرن دست یافته اند که با وجود تاکید شاعر، مجال معرفی و چاپ آن تاکنون حاصل نشده است. دیوانی که در طول این سال ها شاعر آن در زمینه شعری ناشناس اما در زمینه مذهبی و تجاری شهرت عام و خاص بوده است.

به گزارش خبرنگار مهر، حاج آقا بابا بیگ متولد 1212 هجری شمسی در نمین در اواخر عمر به فرزند خود امیر حسین بیگ وصیت می کند که دیوان اشعارش را به خرج خود به دست یکی از خوشنویسان ماهر بسپارد. در این نامه به فرزند تاکید شده ترتیبی اتخاذ شود که زحمات عاشقانه و خالصانه وی به هدر نرود.

تاکید آقا بابا بیگ در خوش خط بودن و ترکیب مناسب صفحات توسط فرزند دیگرش قلیخان اطاعت می شود. تا جایی که دیوان شعری با نام" تصنیف العوام" به دست خوشنویس زبده محمد علی موسوی نمینی در 360 صفحه به خط نستعلیق گردآوری می شود.

با وجود اینکه پایان تحریر کتاب تاریخ 1332 هجری قمری را نشان می دهد، از آن زمان تاکنون گمنامی این دیوان شعر موجب شده است راز حاج آقا بابا بیگ که بعدها به نام معینی شناخته می شد مسکوت مانده و کتاب شاعر تاکنون مجال چاپ نیابد.

ادامه نوشته

چهره انسانهای اولیه اروپایی

محققان اسپانیایی با بررسی دی‌ان‌ای دو اسکلت باستانی که در مناطق مرتفع کوهستانی شمال این کشور کشف شده‌اند، موفق به بازسازی چهره یک غارنشین عصر حجر با ژن‌های اروپایی و آفریقایی شدند.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، باستان‌شناسان در سال 2006 میلادی در غار La Brana-Arintero در شمال شرق اسپانیا، دو اسکلت تقریبا سالم کشف کردند؛ هر دو اسکلت متعلق به 7000 سال قبل و مربوط به دوره میان‌سنگی (Mesolithic) هستند.

با توجه به وضعیت بهتر اسکلت اول (La Brana 1)، دی‌ان‌ای گرفته شده از دندان مورد بررسی قرار گرفت که نشان می‌دهد، این مرد غارنشین اروپایی دارای مو و پوست تیره با چشمانی آبی بوده است.

پروفسور «چارلز لالوئز فاکس» سرپرست تیم تحقیقاتی موسسه زیست شناسی تکاملی بارسلونا تأکید می‌کند: La Brana 1 ترکیبی از دو نژاد اروپایی و آفریقایی است؛ تحول نژادی انسان مدرن حتی پس از ترک آفریقا نیز ادامه داشته و این مسئله منجر به تغییر رنگ چشمان شده است.

همچنین شباهت‌های ژنتیکی بین La Brana 1 با ساکنان اسکاندیناوی بویژه سوئد و نروژ و اجداد ساکن در سیبری در 20 هزار سال قبل مشاهده شده است.

نتایج این تحقیقات بصورت آنلاین در مجله Nature منتشر شده است.

انتهای پیام

بازسازی چهره یک غارنشین اروپایی در عصر حجر

 بازگشایی پارک باستان شناسی زیرآب دریونان

دو پارک غواصی ویژه برای بازدید از سایت‌های باستانی زیرآب دریونان، به زودی به روی گردشگران بازمی‎شود. این دو پارک زیرآب به بازدید کنندگان امکان می‎دهد که از کشتی‌های شکسته باستانی و آثار باستانی مرتبط به آن بازدید کنند.

دانلود فایل مرتبط با خبر:
خبرگزاری میراث فرهنگی ـ بینالملل ـ مقامات گردشگری یونان در نزدیکی منطقه " پولیس " واقع در جنوب غربی "پلوپونز" دو پارک غواصی ویژه برای بازدید از سایت‌های باستانی زیرآب احداث کردهاند که به زودی به روی گردشگران بازمیشود. این دو پارک زیرآب به بازدید کنندگان امکان می‌دهد که از کشتی‌های شکسته باستانی و آثار باستانی مرتبط به آن بازدید کنند.
 
درمیان سایتهای باستان شناسی زیرآب که دراین پارکها قرار دارد، بقایایی از یک کشتی تجاری باستانی نیز هست که تاریخ آن به دوران روم بیزانس و دورههای قرون وسطا بازمیگردد. این آثار همگی توسط باستان شناسان در حوالی جزیره "ساپینزا" کشف شدهاند.
 
دراین سایتها هرچند که بدنه کشتی طی مدت های طولانی پوسیده و محموله آن نیز آسیب دیده، اما قابل مشاهدهاست که محموله آن مجموعه‌ای ازستون‌های سنگی از جنس گرانیت بوده که از خاورمیانه به یونان حمل می‌شده و نیز انواع سنگ تابوت که در سراسر بستر دریا پراکنده شده وهنوز هم قابل مشاهدهاست.
 
همچنین درسایت دیگری واقع در خلیج "ناوارینو " تعدادی کشتی شکسته متعلق به قرن 19 وجود دارد که شامل بقایایی از کشتی‌های غرق شده متعلق به ترکیه است که توسط نیروی متفق بریتانیا، روسیه و فرانسه در جریان نبرد ناوارینو غرق شدهاست.  این نبرد که در سال 1827 رخ داد ،حرکتی کلیدی در جنگهای استقلال یونان و آخرین درگیری میان یک نیروی دریایی بزرگ با کشتی‌های دریانوردی بود.
 
علاوه بر لذت باستان شناسی زیرآب ، غواصان و گردشگران علاقمند میتوانند از زندگی آبزیان در منطقه مدیترانه هم لذت ببرند و نیز طبیعت زیر آب همانند انواع غارها، صخرههای مرجانی و بخشهایی از بستر دریا در منطقه " خلیج پیلوس "که محل زیست انواع لاک پشت و ماهیان گوناگون است و درعین حال انواع دلفینها نیز در چشم انداز طبیعی آن قابل مشاهدهاست.
 
این پارک‌های غواصی زیردریا به عنوان نماینده صنعت گردشگری یونان تا تابستان 2014 به روی بازدید کنندگان باز میشود.

کشف اتاق‌های مرگ،شکنجه و اعدام در بورسای ترکیه

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ بین‌الملل ـ پس از گذشت قرن‌ها یک زندان مخوف ویژه اعدام و شکنجه در بورسا کشف شد که با قدمت 2300 سال، افسانه زندان‌های مخوف بورسا را واقعیت داد.
 
به گزارش حریت کاوش‌های باستان شناسی که در شمال شرقی بورسا  درترکیه انجام شد به کشف یک زندان و شکنجه گاه 2300 ساله انجامید که دارای سلول‌های کوچک و بسیارمحکم بوده با دیوارهای خونین و دالان‌های دراز متصل به برج که آن نیز جهت اجرای مراسم مخوف اعدام استفاده می‌شده است.
 
"ابراهیم ییلماز" سرپرست تیم کاوش و استاد دپارتمان ادبیات و تاریخ هنر از دانشگاه "اولوداگ" ترکیه درهمین زمینه گفت:«این کشفیات در راستای اجرای پروژه بازسازی دیوارهای شهر بورسا که زیر نظر شهرداری اجرا می شد، کشف شده است. بخش بزرگی از این دیوار 3400 متر طول دارد قبلا در بخش‌هایی موسوم به تخت کاله، سلطنت کاپاسی وزندان کاپی و... گرداگرد دیوارهای شهر کشف شده بود که دیوارهای شهر را تقویت می‌کرد.»
 
ییلماز یادآور شد که مرمت دیوارهای" زندان کاپی" درمحله" آلاکاهیرکا" که در آخرین قسمت از دیوار قرار دارد سبب شد که سلول‌های یادشده کشف شود. درحالی که بر روی همین سلول‌های مخوف خانه‌های مردم ساخته شده بود واز آنجا که احتمال داشت بقایایی از این سلول‌ها زیر زمین باقی مانده باشد، برخی از این خانه‌ها مورد خریداروتخریب شده ومورد  کاوش‌های علمی قرار گرفت که به کشفیات اخیر منجرشد.
 
ییلماز افزود که تمامی ویژگی هایی که از زندان‌های مخوف دوران امپراتوری بیزنیک در این سلول‌ها قابل مشاهده است که ساختارهایی زیرزمینی به نام ستوکو بود که به برج‌ها راه داشت.
 
این سلول‌ها شامل دیوارهای خونین و حجره های شکنجه و راهروهایی متصل به برج بوده و نیز دیوارهایی که آن‌ها به برج و حجره‌های زندان متصل می‌شد . جلاد ان نیز دراین زندان افراد کرو لال بودند که زندانیان را روی دیوارهای خونین می کشتند وسر قربانی را درون دیوارمی‌گذاشتند اما بدن وی را به بستگانش می‌دادند و یا در رودخانه پرتاب می‌کردند. حتی شایعاتی نیز حاکی از آن است که جلادان بدن مردگان را به خانواده‌هایشان می‌فروختند. ما همه این شواهد را کشف کردیم که سبب اجرای پروژه‌ای شد که تصویب شده و درروزهای آینده ، فاز بعدی کار آغاز خواهد شد.
 
وی یادآور شد که داستان زندان‌های مخوف بورسا پس از 2300 سال از افسانه‌ها به دنیای واقعی راه می‌یابد که می‌تواند به یک موزه مبدل شود که محل نمایش انواع ابزارها وروش شکنجه و آزار زندانیان باشد که در زمان‌های گذشته مورد استفاده قرار می‌گیرد.

زبان فارسی چه بود؟ و چه شد؟

فرهنگ ایران در آسیای صغیر از زمانی نفوذ پیدا کرد که ترکان سلجوقی بر قسمتی از آن تسلط یافتند. زبان فارسی پس از چیرگی سلجویان و دست‌نشاندگانشان بر آسیای صغیر، زبان رسمی آن سامان گردید و محاوره و کتابت به زبان فارسی درآمد.

خبرگزاری فارس: زبان فارسی چه بود؟ و چه شد؟

آنچه کمتر مورد توجه و امعان نظر قرار گرفته سهمی است که زبان فارسی در تکوین و شکل‌یابی میراث فرهنگی مشترک جهانی دارد و نقشی است که در تکمیل و توسعه‌ی آن ایفا کرده است. ایرانیان به تدریج پس از اسلام، خط پهلوی را به دست فراموشی سپردند و از قرن سوم به بعد مجدداً به زنده کردن زبان مادری خود همت گماشتند. فارسی را با الفبای عربی نوشتند و در عین حال، شعر خود را در قالب شعر عرب و اوزان عربی که با آن آشنا و مدت‌ها با آن زبان شعر سروده بودند، ریختند.

شعر فارسی، که در حدود قرن دوم هجری از عربی تقلید شده بود، در مدت دو قرن به قدری رشد کرد که از شعر عربی پیش افتاد. در خلال این احوال، ایرانیان موفق به اختراع مثنوی و رباعی گردیدند و به وسیله‌ی این دو وزن جدید شعر، ناگهان دامنه‌ی شعر وسعت فوق‌العاده یافت و در همان قرن چهارم، شاهنامه‌ی فردوسی و رباعیات ابوسعید ابوالخیر و حکیم عمر خیام را به وجود آورد و با تکمیل غزل توسط حکیم سنائی، این همه آثار بدیع به صورت اشعار عرفانی پدید آمد.

اگر از نواحی فرغانه و اطراف کاشغر رو به مغرب و جنوب غربی تا کناره‌ی دریای سیاه و مدیترانه برسیم، با همه‌ی اختلافات فاحشی که از حیث اوضاع و احوال زمینی و اقلیمی و زبانی و نژادی میان ملل و ممالک واقع در این منطقه‌ی پهناور وجود دارد، مشاهده می‌کنیم که نوعی اشتراک معنوی و ادبی در طرز تفکر و آداب عمومی و آیین و امثال و حکم این اقوام وجود دارد که موجب حیرت و تعجب است.

تا قبل از انقلابات و تحولات ناشی از انقلاب اکتبر روسیه و حاکمیت نظام اتحادیه‌ی جماهیر شوروی، در شهرهای فرغانه، سمرقند، بخارا و تمام ولایات ترکستان غربی و شرقی، تعلیمات به هر دو زبان ترکی و فارسی صورت می‌گرفت و ادبیات ایرانی تا قسمت‌های غربی تبت نفوذ داشت.

زبان فارسی تنها ابزار ارتباطات بین‌المللی در سرزمین قفقاز، جلگه‌های جنوبی روسیه، سواحل شمالی دریای سیاه و بخش عمده‌ای از سرزمین‌های واقع در شمال دریای مدیترانه بود که وجود یک فرهنگ لغت سه ‌زبانه‌ی فارسی‌ـ‌قومان‌ـ‌لاتین تدوین‌شده در حدود سال720ق و نیز مکاتبات فرمانروایان مغول و ترک با پادشاهان اروپا گواهان مکتوب آن هستند. به طور کلی، شبه‌قاره‌ی هند، افغانستان، تاجیکستان و ازبکستان، عراق و ترکیه، قفقاز، اروپا و ملل عرب، کم‌وبیش تحت تأثیر زبان فارسی قرار داشته و دارند.

ظهور سلسله‌های ایرانی طاهریان در خراسان و صفاریان در سیستان، خبر از آغاز شکوفایی فرهنگ ایرانی در جهان اسلامی می‌داد. یعقوب لیث، مؤسس سلسله‌ی صفاریان نخستین کسی بود که خواستار سرودن شعر به زبان فارسی شد و اظهار داشت وقتی زبان عربی نمی‌دانیم سرودن اشعار عربی موضوعیتی ندارد. با این وجود، هیچ حکومتی بسان پشتیبانی دستگاه حکومتی سامانیان از زبان فارسی نبود.

سامانیان که بر خراسان و ماوراءالنهر و بخش‌هایی از ایران و افغانستان کنونی حکم می‌راندند، بنا به انگیزه‌ی سیاسی و فرهنگی، از جمله رقابت با خلافت عباسیان در بغداد، بیشترین حمایت را از نشر و گسترش زبان فارسی داشتند.

ادامه نوشته

شگفتی باستان‌شناسان از کشف جسد یک زن باردار در بلغارستان

کشف بقایای جسد یک زن باردار در بلغارستان با قدمتی 6 هزار ساله باستان‌شناسان را شگفت‌زده کرد.
 بقایای جسد این زن در قبرستان روستای تاریخی «وستاری» در شمال شرقی بلغارستان به همراه صدها اثر تاریخی کشف شد.

به گزارش هریتیج‌کی، این زن جوان به احتمال فراوان به همراه ده‌ها حیوان یا اسیر جنگی در قالب یک مراسم مذهبی در هزاران سال قبل زنده به گور شده‌اند، اما نکته‌ای که شگفتی باستان‌شناسان را برانگیخته باردار بودن این زن در زمان مرگ است که تا کنون هیچ مورد مشابه آن در قاره اروپا مشاهده نشده است.

محوطه تاریخی "وستاری" یکی از قدیمی‌ترین محوطه‌های تاریخی اروپا بوده و تا کنون آثار تاریخی فراوانی در آن کشف شده‌اند که بیشتر آنها در موزه ملی بلغارستان در شهر صوفیه نگهداری می‌شوند؛ هرچند حداکثر قدمت آنها 2500 سال است و این برای نخستین‌بار است که آثاری با قدمت 6 هزار سال در آن کشف می‌شوند که بررسی بیشتر آنها می‌تواند اطلاعات زیادی را در زمینه تاریخ بلغارستان و اروپا در عصر سنگ و عصر آهن در اختیار باستان‌شناسان قرار دهد.


هرچند بلغارستان کشوری غنی از نظر داشتن محوطه‌های تاریخی است، اما بیش‌تر محوطه‌های این کشور بدون حفاظت به حال خود رها و به منبع درآمد قاچاقچیان آثار تاریخی تبدیل شده‌اند. کارشناسان برآورد کرده‌اند در بلغارستان ده‌ها هزار نفر به کاوش غیرقانونی در محوطه‌های تاریخی و قاچاق آثار کشف‌شده مشغول هستند و هر روز بر تعداد آن‌ها افزوده می‌شود.

تا کنون در محل کشف بقایای جسد زن باردار صدها اثر تاریخی شامل سلاح و زیورآلات سنگی نیز کشف شده و پروژه‌ی کاوش برای کشف دیگر آثار تاریخی همچنان ادامه دارد.

زوج 3500 ساله

کشف اسکلت یک زن وشوهر متعلق به3500 سال پیش، در یک گور که همدیگر را در آغوش گرفته بودند دانشمندان را شگفت زده کرد.

به گزارش ایسنا، شفقنا به نقل از روزنامه دیلی میل چاپ بریتانیا نوشت: تیمی از دانشمندان باستان شناسی روسی موفق به کشف گورستانی شدند که به دوره برنزی برمی‌گردد. این گور متعلق به اجساد یک زن و شوهر است که گویا در حالی که همدیگر را در آغوش گرفتند، از دنیا رفته‌اند.

این تیم مجموعه پژوهش‌هایی را درحدود 600 گور باستانی که به 3500 سال قبل از میلاد برمی‌گردد در روستای ستاری تاتای، انجام می‌دادند و در همین حال ده‌ها گور را کشف نمودند که هر کدام از آنها یک اسکلت مرد و یک اسکلت زن در خود دارد و آن دو طوری روبه‌روی هم قرار دارند که به صورت یک صحنه رمانتیک و عاشقانه دستان همدیگر را گرفته‌اند واین صحنه دانشمندان را شگفت‌زده کرده است.

در ادامه این گزارش برخی از فرضیه‌ها دراین‌باره مطرح شده و به بررسی دلیل دفن شدن زن و شوهرها درکنار یکدیگر پرداخته است. برخی از کارشناسان معتقدند که آداب و رسوم این مردم اقتضا می‌کرده که زن پس از مرگ در کنار شوهرش دفن شود. برخی دیگر نیز بر این باورند که آنان برای آرامش مرد در گور و کم کردن وحشت وی، زن را درکنارش به خاک می‌سپردند.

پروفسور فاتیسلوف مولودین، مدیر بخش تحقیقات دانشکده آثار باستانی و نژادشناسی دانشگاه علوم روسیه نیز به نوبه خود گفت: «ما هنوز به دلیل اصلی دفن شدن زن در کنار شوهرش پی نبرده‌ایم و امیدواریم با معاینات پزشکی هسته‌ای وانکولوژی نمونه‌هایی از اسکلت، بتوانیم این پدیده شگفت‌انگیز را بیشتر تفسیر کنیم ».

وی درهمین رابطه تاکید کرد: این تیم برخی از گورهایی را کشف کرده است که یک مرد و یک کودک در آن دفن بوده‌اند و نیز گوری پیدا شده که یک زن و یک کودک را درخود جای داده است و این باعث افزایش تعجب پژوهشگران و رد برخی از فرضیات پیشین در رابطه با این پدیده شده است.

گور زوج 3500 ساله

انتهای پیام

150 شغل فراموش شده ی ایران!

150 شغل فراموش شده ی ایران!

قدس انلاین_مصطفی لعل شاطری: با فراگیر شدن و رشد زندگی صنعتی، اندک اندک مشاغلی که زمانی برای خود جایگاهی دارا بودند به بوته فراموشی سپرده شدند مشاغلی که روزگاری باعث نام و آوازه ی خانواده ای می گردیدند، در کوتاه مدتی تبدیل به عاملی برای کسر شأن و سرشکستگی افراد و از این رو به مرور زمان و رواج فرهنگ غرب به انزوا رانده شدند.

ادامه نوشته

داستان نصوح، مردیکه کارگر حمام زنانه بود

Nasohمردی که سالیان سال همه را فریب داده بود نصوح نام داشت. نصوح مردى بود شبیه زنها ،صدایش نازک بود صورتش مو نداشت و اندام زنانه داشت. او مرد شهوتران بود و  با سواستفاده از وضع ظاهرش در حمام زنانه کار مى کرد. هیچ کسى از وضع نصوح خبر نداشت، او از این راه هم امرارمعاش می کرد و هم ارضای شهوت.

نصوح چندین بار به حکم وجدان از کارش توبه کرده بود اما هر بار توبه اش را می شکست.

او دلاک و کیسه کش حمام زنانه بود. آوازه تمیزکارى و زرنگى او به گوش همه رسیده و زنان و دختران و رجال دولت و اعیان و اشراف دوست داشتند که وى آنها را دلاکى کند.

آوازه ی صفاکاری نصوح تا کاخ شاهی آن شهر رسیده بود و روزى در کاخ شاه صحبت از او به میان آمد. دختر شاه به حمام رفت و مشغول استحمام شد. از قضا گوهر گرانبهاى دختر پادشاه در آن حمام مفقود گشت.

ادامه نوشته

روزی که نام کشورمان «ایران» شد

روزی که نام کشورمان «ایران» شد

در روز ۶ دی ۱۳۱۳ شمسی دولت ایران طی اعلامیه‌ای رسمی از کشورهای خارجی خواست در مکاتبات رسمی خود از واژه‌های پرشیا، پرس و پرسه به جای واژه ایران استفاده نکنند.

به گزارش تاریخ ایرانی، تا اوایل قرن بیستم، مردم جهان کشور ما را با عنوان رسمی پارس یا پرشین می‌شناختند اما در دوران سلطنت رضاشاه که بحث رجعت به ایران باستان و تاکید بر ایران پیش از اسلام قوت گرفته بود، حلقه‌ای از روشنفکران باستان‌گرا مانند سعید نفیسی، محمدعلی فروغی و سیدحسن تقی‌زاده در حکومت پهلوی اول با حمایت مستقیم رضاشاه گردهم آمدند که به این منظور اقداماتی را انجام دادند.

سعید نفیسی از مشاوران نزدیک رضاشاه به وی پیشنهاد کرد نام کشور رسما به «ایران» تغییر یابد. این پیشنهاد در دی‌ماه ۱۳۱۳ شمسی رنگ واقعیت به خود گرفت. این تصمیم بعد از ۷۶ سال هنوز هم محل مناقشه است. مخالفان این تغییر معتقدند که ایران نمی‌تواند آن بار معنایی، فرهنگی و تمدنی‌ای را که در اصطلاح «پرشیا» نهفته است و غیر ایرانیان از دیرباز با آن آشنایی دارند، منتقل کند.

گروهی معتقدند که رضاشاه فقط به دلیل سیاسی برای تثبیت حکومت اقتدارگرایانه خود چنین تصمیمی گرفته است. این دسته از تحلیلگران می‌گویند اصل اقدام را باید متوجه جمعی از نخبگان فرهنگی و سیاسی آن دوره از جمله افراد ذکرشده دانست که در اقتدار حکومت رضاخانی منافع خاص خود را نیز جستجو می‌کردند.

اولین نامی که در ایران شناسنامه گرفت

 
سوم دی ماه 1297 اولین شناسنامه ایرانی صادر شد. شناسنامه ای که صاحب آن دختری به نام سارا بود و صاحب شماره شناسنامه یک شد تا این روز برای همیشه روز ثبت احوال در ایران نام بگیرد.

  تا کمتر از 100 سال قبل نه خبری از سجل و شناسنامه بود، نه سازمانی که تولد و مرگ و ازدواج و طلاق را ثبت کند. به جای آن، روحانیون، ریش سفیدان محله یا بزرگان قوم  بودند که تا قبل از رواج شناسنامه به سبک اروپایی ها، وقایع تولد را در کتاب های مقدس ثبت می کردند.

اما با توسعه شهرها و روستاها و افزایش جمعیت کشور نیاز به سازمان و تشکیلاتی برای ثبت وقایع حیاتی در دولت وقت احساس شد و به تدریج فکر تشکیل سازمان متولی ثبت ولادت و وفات و حتی صدور شناسنامه برای اتباع کشور قوت گرفت. به طوری که ابتدا سندی با 41 ماده در سال 1297 هجری شمسی به تصویب هیات وزیران رسید و اداره‌ای به نام سجل احوال در وزارت داخله (کشور) وقت به وجود آمد؛ بعد از تشکیل این اداره اولین شناسنامه به شماره 1 در بخش 2 تهران در تاریخ 3دی ماه 1297 هجری شمسی به نام سارا ایرانی صادر شد.

ادامه نوشته

26 کشف 136 قطعه اشیاء عتیقه

کشف 136 قطعه اشیاء عتیقه در آزاد شهر

کشف 136 قطعه اشیاء عتیقه در آزاد شهر
مدیر اداره میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری آزاد شهر و رامیان از کشف 136 قطعه اشیاء عتیقه در این شهرستان خبر داد.

به گزارش روابط عمومی و امور فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گلستان،محمد شاهی پودینه اعلام کرد: در ایست بازرسی روستای تیل آباد و با همکاری پلیس اطلاعات و امنیت آزادشهر تعداد 136 قلم اشیاء تاریخی و فرهنگی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد تا عصر حاضر کشف شد.

وی افزود: در این اشیاء تعدادی بدلیجات شامل سکه نیز کشف شده است.

شاهی پودینه گفت: اشیاء کشف شده از جنس سفال، ظروف مفرغ و آهنی هستند که شامل چاقو، دستبند و وسایل تزئینی است.

وی خاطرنشان کرد: بیشتر این مجموعه مربوط به ابزار و وسایل سنگی شامل سنگهای عقیق، لاجوردی، فیروزه ای و سبز رنگ است.

مدیر اداره میراث فرهنگی آزادشهر تصریح کرد: در این رابطه یک نفر دستگیر شده است که پس از طی مراحل قانونی تحویل مراجع قضائی داده خواهد شد.

محله ارمنستان اردبیل مطالعه و آسیب شناسی شد

محله ارمنستان اردبیل مطالعه و آسیب شناسی شد

محله ارمنستان اردبیل مطالعه و آسیب شناسی شد

به گزارش روابط عمومی و مرکز اطلاع رسانی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اردبیل، محسن نوروزوند با بیان این مطلب گفت: درحال حاضر مطالعات بافت تاریخی و مستندنگاری محله قاجاری ارمنستان اردبیل انجام شده است.

وی با اشاره به بررسی الگوهای پیشنهادی سیما و منظر شهری این محله به عنوان یکی از راهکارهای مرمتی، بیان داشت: در طرح مطالعات محله ارمنستان، الگوی های ساماندهی و احیای بافت نیز ارائه شده اند.

نوروزوند از جمله آسیب شناسی های انجام شده به آسیب شناسی منظر، مسیرهای حرکتی، گذرگاه ها و ارتباط پلاک ها با یکدیگر اشاره کرد و افزود: طراحی پلان های پیشنهادی برای بناهای نوساز موجود در بافت، بدنه سازی شهری نماها و تأمین فضای مورد نیاز در بافت از جمله فرهنگی، آموزشی، خدماتی، در مانگاه و ... از دیگر راهکارهای مرمتی این بافت است.

وی هدف از تهیه طرح پژوهشی محله ارمنستان را مطالعه، شناخت و معرفی بناهای موجود و مرمت بافت محله عنوان کرد و اظهار داشت: همچنین توجه به تأسیسات و تجهیزات شهری به عنوان مثال نحوه دسترسی به بافت توسط وسایل نقلیه در راهکارهای مرمتی دیده شده است.

این پژوهشگر، وجود هشت بنای تاریخی چون بازار مسگران، مدرسه جعفر اسلامی، خانه مروج، صمدی و صدرالممالک و کلیسای حضرت مریم واقع در مرکز محله را از جمله شاخص های بافت تاریخی محله ارمنستان برشمرد و تصریح کرد: محله ارمنستان در خیابان سی متری مابین عالی قاپو و بازار در امتداد محور راسته مسگران واقع شده است.

کشف فسیل ۴۰۰ هزار ساله انسان

باستان‌شناسان، استخوان‌های یک انسان را که مربوط به ۴۰۰ هزار سال گذشته است، در اسپانیا کشف کردند.
کشف فسیل ۴۰۰ هزار ساله انسان
به گزارش افکارنیوز، یورونیوز اظهار کرد: یک گروه بین‌المللی باستان شناسی، استخوانهای انسان متعلق به ۴۰۰ هزار پیش را در منطقه «آتاپوئرکا» در نزدیکی شهر «بورگوس» در شمال اسپانیا کشف کردند.

این نمونه‌های کشف شده مربوط به دوره «پلیستوسن» یا دوران چهارم زمین‌شناسی است و گفتنی است که DNA بدست آمده از استخوانها، قدیمی‌ترین DNA انسانی است که تا کنون کشف شده است.

قرار گرفتن این یافته در شجره نژاد انسان، نشان می‌دهد، این درخت ممکن است شاخه هایی متنوع‌تر از آنچه تصور می‌شد داشته باشد.

یکی از مسئولان سایت «آتاپوئرکا» گفت: تا کنون هیچ دانشی درباره این دوران زمین شناسی در دست نبوده است. با شیوه های جدید و موقعیت ویژه این سایت، حال می‌توانیم در باره این دوران بسیار بسیار دور اطلاعاتی به دست آوریم.

پس از مقایسه DNA بدست آمده از «آتاپوئرکا» با نمونه‌های مشابه از نژاد انسان یا «هوموساپین»، روشن شد که انسان «آتاپوئرکا» از لحاظ ژنتیک بسیار مشابه گونه‌ای از نژاد انسان موسوم به «دنیسوان» است که تا ۴۰ هزار سال پیش در سیبری زندگی می‌کرده است.

بنا به گفته مسئولان سایت «آتاپوئرکا»، اطلاعات بسیار کمی درباره این گونه از نژاد انسان در دست است.

این یافته به دانشمندان امکان می‌دهد چگونگی تکامل انسان «نئاندرتال» و ویژگی‌های نژادی را بهتر بفهمند و رابطه تکاملی بین گونه‌های مختلف نژاد انسان و تکامل اجدادی آن را در زمانی به قدمت حدود ۵۰۰ هزار سال پیش، بهتر درک کنند.

سایت «آتاپوئرکا» دارای بیشترین تعداد بقایای نژاد انسان است و در فهرست مکانهای محافظت شده توسط یونسکو قرار دارد.

حجاب درایران باستان چگونه بود؟

 حجاب درایران باستان چگونه بود؟

حجاب و پوشیده بودن زن از دوران های باستان در نزد ایرانیان یک نوع ارزش اخلاقی بوده و به همین دلیل به تدریج به صورت سنت ملی و هنجار اجتماعی درآمده است.به گزارش مهر، یکی از نکات قابل توجه برای زنان در دوره های تاریخی ایران باستان، علاوه بر شکل و فرم لباس، مسئله حجاب است که زنان در دوران های گذشته چه پوششی داشته اند.بیشتر تاریخ نویسان به جنگ ها و کشورگشایی ها و روش زمامداری و جهانگشایی و طرز اداره کشورها می پرداخته اند و خیلی کم به مسائل اجتماعی جامعه و زندگی خانوادگی توجه داشته اند و اگر کسی بخواهد درباره داشتن یا نداشتن حجاب غور و بررسی کند، چندان به نتیجه مثبت، مستند و قابل اطمینان نمی رسد. با و جود این، با کنجکاوی در گزارش های تاریخی و مشاهده نقوش برجسته و تصویرها و کاوشهای باستان شناسی می توان اطلاعاتی نسبتا مطمئن به دست آورد.در این میان تاریخ نامه مستند و ملی ما یعنی شاهنامه که فردوسی آن را از روی منابع و گفته ها و نوشته های فرزانگان و موبدان و دهقانان با دقت و وسواس زیاد از نظر صحت و دقت به نظم آورده است، اطلاعاتی در این مورد به دست می دهد.با وجودی که شاهنامه هم بیشتر تاریخ پادشاهان و شرح جهانداری ها و جهانگشایی های آنان می باشد، ولی در عین حال فردوسی گوشه هایی از تاریخ اجتماعی ما را نشان می دهد و در این میان بارها نه تنها به"پوشیده رویان"در مورد زنان ایران و همسایگان حتی چین و روم اشاره شده، بلکه چندین بار به حجاب"چادر" نیز اشاراتی دارد و نشان می دهد که زنان ما از دوران های باستان دارای چادر بوده اند.در فرهنگ پهلوی به واژه چادر بر می خوریم به معنی "لباس و پوشش" که از واژه های پهلوی است و نشان می دهد که این واژه از ابتدای دوره ساسانیان و حتی قبل ازآن دوره مورد استعمال داشته، زیرا برای آن واژه ای به وجود آمده است و آن را به کار برده اند.از سروده های فردوسی در شاهنامه این نتیجه به دست می آید که از ابتدای تاریخ یعنی از دوران پادشاهی جمشید و فریدون، زنان ایران"پوشیده روی" بوده اند چنان که در گرفتار شدن دو خواهر جمشید به دست ضحاک می گوید؛دو پاکیزه از خانه جمشید/ برون آوریدند لرزان چو بیدکه جمشید را هر دو خواهر بدند/ سر بانوان را چو افسر بدندزپوشیده رویان یکی شهر ناز/ دگر ماهرویی به نام ارنوازبه ایوان ضحاک بردندشان/ بدان اژدها فش سپردندشانچادر نیز به عنوان حجاب زنان، از ابتدای تاریخ در جامعه ما وجود داشته است و وجود چادر در زبان پهلوی نیز این مطلب را تایید می کند. علاوه برآن در شاهنامه نیز به واژه چادر و کاربرد آن بر می خوریم از جمله در داستان به زندان افکندن بیژن توسط افراسیاب؛منیژه بیامد به یک چادرا/ برهنه دو پای و گشاده سرادر شاهنامه اشاراتی به "پوشیده رویان"کشورهای چین و روم که همسایگان آن زمان بوده و همیشه با ایران رابطه داشته اند نیز شده است و دراین مورد می توان به نامه نوشتن خاقان چین برای دادن دختر خود به انوشیروان اشاره کرد؛یکی راز فرزانگان برگزین/ که آید به نزدیک خاقان چینکه در پرده"پوشیده رویان"اوی/ زدیدارآن کس نپوشند رویهمچنین نامه انوشیروان و فرستادن مهران ستاد را برای دیدن و آوردن دختر خاقان؛شبستان خاقان نگه کن نکوی/ بدو نیک او را سراسر بجویپس پرده او بسی دختر است/ که با برز و بالا و با افسر استو در وصف دخترهای ترک که منظور همان چین است می خوانیم؛همه دخت ترکان پوشیده روی/ همه سرو قد و همه مشکبویبه طوری که در اوستا و کتاب های دیگر دینی ایرانیان باستان و مندرجات آنها و نیز اندرزنامه های دینی و اخلاقی گوناگونی که وجود داشته استنباط می شود رعایت حجاب در هیچ زمان تکلیف و دستور دینی نبوده که اجباری برای رعایت حفظ آن متصور شود و به نظر می رسد که جامعه ایرانی از دوران های باستان، حفظ حجاب و "پوشیده رویی"را یک نوع اخلاقی و سنتی می دانسته اند که رعایت آن به تدریج جزوسنن ملی و وظیفه اخلاقی جا افتاده و پایدار مانده است.