دخترا فرشته اند....

" اسپیکرا رو روشن کن ... " 

همیشه آدما...

 بدیهای دیگرانو با "ذره بین" میبینند

ولـــی خوبیاشونو با عینک دودی !

ولی چقدر خوبه که همیشه سعی کنی

" خوب ببینی ! "

تا خوب دیده شی ...

                                            ن : سمی

این خطی خطی های روی ذهنم انگار میخوان منو از هپروت بکشن بیرون ...

 پارازیت میدن خاطره ها ! به تصویرای شفاف زندگیم !

 ای بابا تا کی میخوای تو خاطرات زندگی کنی !!! بزن له و لوردشون کن

همه این جونورایی که دارن هی از این سمت ذهنت میرن اون سمت ... یکی

دست بلند کرده نصفه شبی میگه هی خانوم ... منو یادته ؟

عصبانی میشم به گوشیم نگا میکنم ساعت چنده ! ای بابا ۳ شده ...

تو ذهن من چرا خاموشی نمیزنن !!

عبور مرور این آدما از رگ و ریشه های مغز بیچارم داره دیگه یواش یواش

مستهلک میکنه همه چی رو !

عمر مفید مغزم فک کنم یکی دو سال بیشتر نمونده ! اوف

نفس هم میکشم دیگه هیچی فرق نمیکنه نفس عمیقم نفسای عمیق قدیم ! 

پاشدم ژولی پولی تو تاریکی راه افتادم تو آینه نگاه میکنم این منم ؟

پس اونایی که صداشون تو ذهنم میاد چرا دیده نمیشن !

یکی فرمت کنه ذهنمو من خیلی خسته ام ....

                                                      ن : سمی

مادرم

با کاری که تو کردی ...

فهمیدم

من

" هیچکسو ندارم "

                       ن : سمی

........

وقتی به یادم میفتی ...

کمی بلند تر صدایم بزن

قلب من صدای فکرت را نمیشنود !!!

                  ن : سمی

.........

هرچه بحث کردم فایده نداشت !!

من دیگر " بحث" نمیکنم

                                فقط "بغض" میکنم

                                              ن : سمی

گر از عشق من تو حذر میکنی

                         مرا گاه گاهی نظر میکنی !

از آن کوچه پس کوچه های قدیم

                         به یادم دوباره گذر میکنی !

           " همینم برای دل من بس است ! "

نمیمانی اما نمیگی برو !

                   بخندی و از دور ببینم تورو !

به روی تنش های شامگاه من

                   ببندی چشاتو نبینی منو !

               "همینم برای دل من بس است ! "

اگه خش خش برگ ها زیر پا

                    کند زنده یاد منو بی هوا !

اگر چه شنیدم من از هر طرف

                 تو از حس تنهایی گشتی رها !

              "همینم برای دل من بس است ! "

همینم بس است میکنی باورم

                                 که رفته هوایت دگر از سرم !   

که اینها برای دل من بس است !

                           دروغیست که پیچیده دورو ورم !

              " ولی باز برای دل من بس است ! "

                                     ن : سمی 

اگه بره خیلی تنها میشم

چه جوری دعا کنم به آرزوت برسی؟

وقتی آرزوت رفتنه؟

آخه دیدنش هر روز عصر

تنها انگیزمه واسه زندگی

میشه یه جوری به آرزوت برسی

که توش فاصله نباشه؟

زیــن کن اســب مــرا ،امروز میخواهم بتازم

خـــوب بستم بــارمو دیــگر  نمیخواهم ببازم

رد کن این بار دستــــهایت را ،میان بـــازوانم

گـــــر نداری باورم ، از شــک تو باور بسازم

بــی هدف امـا پر از لبخــــند طـی کن راه را

در پس ابر سیـه با من تــو حس کن ماه را

کـــودکانه گــر نیــاندیشی به دنیا بـــاختی!

چون منه کودک بیاندیش سرنگون کن آه را

گرچه امروز آفتاب پنهان شده در پشت ابر

من بتازم در هوای ابری هم با عشق و صبر

در تلاطـــــم های دریــــا هم توانم تاختن . .

روزی آرام میشـــــود دریای دیــوانه چو ببر

                                      ن : سمی

یک ...  دو .... سه ....  چهار ....

شماره های سرنوشتم دارن میچرخن !!

دور همدیگه جمع شدن

نگام میکنن // میگن :

تقصیر خودته ... خودت مارو صدا زدی !!!

یک .... من یک عشق خواستم ٬٬ 

نه یک "طلسم تنهایی"

دو .... من دوتا امید واسه زنده بودن خواستم

نه دوتا غم بزرگ رو شونه هام ...

سه .... من یه ستاره تو این آسمون بزرگ خواستم ؛؛؛

نه یه سه راهییه مبهم !!!

چهار ..... من چهارتا دوست صمیمی خواستم که بشه بهشون تکیه کرد

نه یه مبل چهار نفره که هرروز تنهایی روش بشینم !!!

پنج ... من یه پنجره خواستم رو به خوشبختی

نه یه پنجه که صورتمو خط خطی کنه ...

....

خدایاااا من سرنوشتمو خودم رقم زدم خودم خواستم

ولی شاید....

 شاید منظورمو خوب برداشت نکردی

                                                 ن : سمی

من به دنبال بهونه واسه گریه کردن هستم

تـــوی دیـــوونه دوبـاره یه بهونه دادی دستم

تلخ شد دیــگه نکن قارچ این لـیمو خوردن نداره

سرمایی خوردم که هرگز دیگه خوب شدن نداره

صورتی بودی  یه روزی ، زرد شده رنگ اتاقَت

آره خندیدم دوباره نه از عشق ، از رو کسالت

شایعه کردم یه جوری باورت شه شاد شادم

پوزخنـدت زجــر میده ،وقتی میخندی به حالم

وانـــمود کردی که حالت شد پریشون از نبودم

تو زدی این تهمتــو که من دلــو جانــــت ربودم !

آنکه عاشق بودو دل کند گر دلیلش را بدانی

  شرمسار میشی تو از این سردیو نــامهربانی !

                                                                                               ن:سمی

نا گفته نماند تو هنوزم هستی ...

         با من نه ! ولی در دلو و جانم هستی..

شاید کمی از قلب مرا دزدیدی !

کی روح و دل و جان مرا پس میدی؟

پژمرده نکن این گل پاییزی را ...

         بس کن تو دگر بازیو لجبازی را

        با قایق زخمی و خراب هم سازم

                       لیک غرق شوم ، غرق نبودت بازم

                                                      ن:سمی

بس کن آینه بس کن ! گر دوباره منو دیدی

باز میبینی اگر تو ، چینی ! یا موی سپیدی

کمی حاشا کن و فکر کن منو اینگونه ندیدی

بس کن آینه بس کن نگو از من تو چه دیدی

من رخم پیر شده اما گونه هایم سرخ مانده

شرم دارد گونه هایم او کنار من نمانده !

دست هایم لرزه افتاد ! خاطراتم را تکانده !

پای رفتن هم نمانده ! غم مرا یکجا نشانده!

آینه دل داری یا نه ؟ که بسوزد از برایم !!!

ایندفه گر من رو دیدی نقش بازی کن برایم

که نگاهم مستو، می آید صدای خنده هایم !

دور کن اندوه را یکباره از حال و هوایم ..

                       ن : سمی

ميتوانستم به دستت بياورم 

امــــا

دست هايم توان نگهداري ات را نداشت !

حمل وجودت بر شانه هايم سنگيني ميکرد

خواستم ، امــا نتوانستم ...

من توان عظمت بودنت را نداشتم...

                                                           ن : سمـــی

..................

با یه دنیا بغض و کینه  

                   ، وقتی عاشقی بشینه

رو به روی خاطراتش    

                      ، گل حسرتو بچینه ...

جای عشقو مهربونی  

                           ، وقتی نامردی ببینه ...

وقتی تنها میشه بی تو 

                           ، با یه دنیا غم تو سینه

جای بوسه روی لبهاش

                                 ، وقتی دلتنگی بشینه

جای دستات بین موهاش

                               ... خالیه اما همینه !

سهم این عاشق تنها ... 

                             از "تمام" تو  همینه

رسم عاشقی تو دنیا  

                          آره اینه ... آره اینه ...

معشوقت به روی ابرا   

                       ،   جای عاشقا زمینه ...

                                                 ن : سمی

میشود دل به تو بست ...

یا شد از عشق تو مست

گر بمانی و نری ...

                   این چنین از دل و دست...

میروی ! بخت مرا ...

ناز چشمــان تو بست !

برگ این کهنه درخت ...

بی تو از شاخه گسست !

و در این غم زده دل ...

جز " تـــو" هیچکس ننشست !

ای برایـــم همه کس ...

کمرم را ٫ غم عشقت  بشکست

                                                 ن : سمی

ﭘﺮﺳﯿﺪ ﻛﻪ ﭼﺮﺍ ﺩﯾﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟

ﻧﻜﻨﺪ ﺩﻝ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺳﯿﺮﻛﺮﺩﻩﺍﺳﺖ؟

ﺧﻨﺪﯾﺪﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ : ﺍﻭ ﻓﻘﻂ ﺍﺳﯿﺮ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻗﺎیقی

ﺗﺎﺧﯿﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

ﮔﻔﺘﻢ : ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻮﺍ ﺳﺮﺩﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ، ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ

ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ!

ﺧﻨﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﺍﻡ ﺁﯾﻨﻪ و ﮔﻔﺖ: ﺍﺣﺴﺎﺱ ﭘﺎﻙ ﺗﻮ

ﺭﺍ ﺯﻧﺠﯿﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ...

ﮔﻔﺘﻢ : ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﺨﻦ ﻣﮕﻮ ....

ﮔﻔﺖ: ﺧﻮﺍﺑﯽ؟ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﯾﺮﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ….

ﺩﺭ ﺁﯾﻨﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﻜﻨﻢ ، ﺁﻩ ﻋﺸﻖ ﺍﻭ ، ﻋﺠﺐ ﻣﺮﺍ

ﭘﯿﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ...

ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯿﮕﻔﺖ ﺁﯾﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺒﺎﺵ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ

ﺩﯾﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ...

عــشقش را همچون نفرتش ننوشت ...

نویسنده ی خوبی بود

امـــا،

" برای نفــرتش "

               ن : سمـی

ای مــــرد !

از من فـــــاصله بگیــر...

وقتی حسودی ام را نمیفهمی

وقتی نمیتوانی دلت را فقط به یک دل بسپاری

 از من فاصله بگیر

چرا برای شکستن این فاصله میانمان انقدر تلاش میکنی !!

در حالی که میدانی "مــــرد" این بازی نیستی ...

 حالا که حس زنانه ام را نمیفهمی

از من فـــــاصله بگیــــر

                                 ن: ســــمی

عاشقتم !!!

فقط زمانی به یه نفر میتونی بگی

 : "عاشقتم"

که قدرت "پس زدن" هر کسی جز اونو داشته باشی.

                ن: سمی

..............

که حتی به یادت خیانت نکرد

ببین عشق تو ، تا کجا ریشه داشت!
                            که حتی به یادت خیانت نکرد

 همان دختری که به جز "دست" تو ،
                           به دستان هیچکس ، عادت نکرد

 به روی تمام " بدی " های تو ....
                           چشاشو ببستو ، رهایت نکرد . .

 همان دختری که رها شد ولی . . .
                               کسی را به جز تو حمایت نکرد !!!

 اگر چه کنارش نبودی ولی ، . . .
                              به اطرافیانت حسادت نکرد !!!

 همان دختری که تو را دوست داشت!
                               ولی "عشقش" انگار کفایت نکرد !!

 هم اکنون اگر نیستی اما بدان ،
                                  به " یاد" تو حتی خیانت نکرد .

                              ن : سمی

............

ببخشمت ؟

ببخشمت؟

شرمنده...

اما همه ی بلیطاتو استفاده کردی !!!

حتی بلیط اضافه هاتم تموم شد...

یه بلیط داری که با اون فقط میتونی بگی : خداحافظ

                 ن: سمی

من بی صدا میشکنم !

آروم ...

اما بترس

چون خدا هم بی صدا جواب پس میگیرد ...

                                   ن :سمی

نه محتاجم نه دلگیرم...

نه میخواهم بمونی پیش من اما !

        فقط آن لحظه که میری...

                      کمی بگذار ، تماشایت کنم تنها !

نه میخواهم بدونی تلخ شدم بی تو ،

نه میگویم : بدون تو نمیتونم !              

نه احساس میکنم خستم ،

نه تاب رفتنو دارم ، نمیدونم ...

نمیدونم چه احساسی به تو دارم

          خودم از حال خود سر در نمیارم ... !

کمی عشق است میان نفرتی خاموش

                 .... و یا شاید هنوز هم دوستت دارم !

                                                          ن : سمی

گاهی تلنگر میزنی

تا شکر تو گویم خدا !

تنها در ناراحتی ؛

یاد تو می افتم خدا ...

از تو شدم شرمنده من

فایده ندارد لاکن این

من لحظه های شادی ام

 از یاد  میبردم تورا!!

صد بار گله کردم ازت

بد خلقیو خشم و غضب

صد بار با چشمای خیس

دنبال تو بودم فقط

اما نمیدانم چرا

هربار بخشیدی مرا

محکم گرفتی دستمو

     هر بار اما بی صدا !!

                                   ن :سمی

تو  رقابت  گریستن 

بین شمع ها و دل من

دل من امشب برندس

شب چه تاریکو درندس

تو سکوت میزنه پرسه

این صدای تارو خسته

زجه های بی سرانجام

کوووفتگیه  کل  اندام

آه امشب تا به کی ادامه دارد!!

قلب من گله از این زمانه دارد

 گوشیه  بی استفاده

فکرهای گنگ وساده

سایه های روی دیوار

چشم های زرد وبیمار

اشک های گشته جاری

شارپ و شورپ تنگ ماهی

میکنه  اعصابمو  خورد

گرچه هرشب اینچنین بود

آه امشب تا به کی ادامه دارد !!!

قلب  من گله از این زمانه دارد....

یاد احساس شکستَ ش

فکر راههایی که بستَ س

صد  سوال بی جوابو

اشک ریختن توی خوابو

خاطره های پر از درد

دیدن اشکای  یک مرد

بر خلاف میل ، رفتن

بار احساستو  بستن

از چشام میگیره خوابو

  اینا تلخ کرده هوامو..

زمانی که دلت از آدما سیره

                       "  بزن لبخند "

زمانی که نگاهش دست و پا گیره

                      "  بزن لبخند "

زمانی که نمیدونی چرا میره !!

                     "  بزن لبخند "

زمانی که غم و اندوه نمیمیره

                   "  بزن لبخند "

بزن لبخند که میدونم ،

      یقین دارم !

      یه روز لبخند زیبایت ،

سیاهی رو ز دنیای تو میگیره !

                تموم میشه نهایت این شب تیره ...

                                               ن :سمی

                                                                                ( اختصاصی )

یه امشب به پای دل من بشین

                          نزار بغض خرابم کنه بیش از این !

منو باز به آغوش رویا ببر ...

                          نگو یک هوس بوده تنها همین...

یه امشب به قلبم تو تسکین بده

                                بیا حال دنیای من رو ببین ..

اگه خواب چشماتو از من گرفت

                               به خوابم بیا سر بزن نازنین...

یه امشب منو خاطرات منو

                            ز خاطر نبر بی دلیل این چنین!!

اگه پیش من آسمون ابریه ...

                       نگو صاف بود آسمون پیش از این!

منو دور کردی چقد از خودت!

                            " تو"  تو آسمونیو من رو زمین

                                         ن :سمی

 ................. 

تب دستامو میگیری

                   تو با این سردیه چشمات

سکوتو اختیار کردی !

                   مبادا عکس شن حرفات !!

جواب این سوال من

                       میان حرف هایت بود

خودم راهم رو فهمیدم

                       همانجا رد پایت بود

دم تو گرم اما من

                     نمیخواهم دم و بازدم

نفس هم میکشم گاهی

                     و گاهی میره از یادم

تو خوش باشی منم شادم

                    از این دنیا چه میخواهم ؟

به لطف پشت پاهایت

                    شبا بد خوابه بد خوابم

                                ن : سمی

این که اسمش زندگیست بهر چه است؟

                      بهر گشنه بودن یک کودک بی سرپناه ؟؟

                              بین میدان های شهر؟؟

                         یا برای مردن یک مادر بی تکیه گاه ؟

                           بعد مرگ همسرش؟

این که اسمش زندگیست بهر چه است؟

       بهر ازبین رفتن احساس ها؟

           بهر راضی کردن احساسمان

                      که بماند بی صدا؟؟؟

                     که نگوید عاشق کیست و چرا؟؟

یا برای پیرمردی کور و لنگ !!

                      که گدایی میکند  در کوچه ها !!

یا که شاید قصه ای باشد فقط

                     بی سر انجام و طویل

                   با غم و اندوه و  آدمهای مشکوک و علیل !!!

این که اسمش زندگیست بهر چه است ؟

                                  بهر اخم و ناسزا؟

                                          یا که غیبت کردن از اهل محل !!

                                          یا برای سوختن در بین جمع ! 

                                   یا که تنها ماندن و گریان شدن؟

این که اسمش زندگیست تنها ندارد "" زندگی""

ما همه مردیم هیچکس زنده نیست !!

این نفس ها هم اگر رفت و رسید ،

بهر زنده بودن " جسم " است و بس ...

این همه " دل " مرده است.

                                                ن : سمی

روزها در پی هم میگذرند

سرد و ساکت،

بی عشق...

شب ها روز شدند ، ابر ها باریدند

 بی دلیل!

بی منطق . . .

"محو شد لبخندم ...

                           اشک ها جاری شد،

                   سوسوی احساس ...

                                            کور شد ! فانی شد."

میروم تا آخر

                       میرسم آنجایی

                                که دلم میخندد

                                                 که نباشد آهی !!

                                   "میروم من آری "

میروم میدانم

           روزی از نو من هم

                           نو شود دنیایم!

                                  چهره ام سرخ شود

                                                    زردی ام دور رود

             مهربانی در دل

                                   باز غوغا کند !

عشق چون غنچه گلی،

                        باز شیدا کند !

باز دنیای مرا،

             شاد و زیبا کند!

راه را دور نزن!!!

     که به بیراهه روی،

مسقیم باید رفت...

           نه به میخانه روی !

راه را دور نزن

         خستگی میمیرد

                       غنچه ی پژمرده

                                    باز جون میگیرد

    ن:سمی

            ...............

همین تنبیه کافیه ، که احساس میکنی رفتم

               همین قدر کافیه آری ، که مال دیگری هستم !!!

همین قدر کافیه من هم ، به دنبالت نمیگردم...

             همین که از تو و عشقت گذشتم،ساده دل کندم

همین که گاهی انگاری ، هوای من به سر داری !

               ولی نیستم کنار تو ، نه تو خواب و نه بیداری

همین تنبیه کافیه ،  که یادم افتی و گویی...

               به من لعنت که بد کردم، مرا بی وقفه میجویی

                                                                ن :سمی      

سرکشی کردی و من یک بوسه دزدیدم ازت

                           جوش آوردی چرا  اول نپرسیدم ازت !!!

که  تو  هم مایل خواهی  بود  بر  تقسیم  آن؟

                    وای این چون سیب شیرین است، که من چیدم ازت

گر تو را پرسم که میخواهی دهی بوسه به من؟

                        اخم خواهی کرد چرا من این سخن دیدم ازت؟

گر نپرسم  و  بچینم  و ببینی  چیده ام !!!

                       باز  اخمم  میکنی  میگویی  رنجیدم  ازت !!!

پس نپرسم بهتر است، یک بوسه است و بعدش اخم

                         گر بپرسم چی ؟؟ فقط یک اخم میدیدم ازت !

                                                 ن :سمی

چرا رسوا شدی قلبم؟

                     چرا حاشا نمودی حس و حال من ؟

چرا باید بفهمم عاشقش بودم؟

 چرا از حس خود ..

                  من  ،  بی خبر بودم !!

چرا رسوا شدی قلبم ؟

                 به دنبال چه میگردی؟

                                نمیدانی نباید دل به او بندی !

    خودت هم آخر این راه را دیدی...

                نخواهد شد ! نشد دیگر ..

 "" تلاش بیخودی ممنوع ""

                    نکن ای دل !

                                        نکن رسوا مرا دیگر

                                                                  ن: سمی