اراده و اعتمادبه‌نفس آقای خیلی خاص؛ ناشنوایی مانعی برای مربیگری نیست

بن لمپرت یک مربی کلیشه‌ای فوتبال نیست. این مربی ناشنوا به‌جای فریاد زدن از خط کناری زمین، دستورات خود را به زبان اشاره صادر می‌کند.

خبرورزشی/ نیلوفر رهگذر؛ این مربی ۳۴ ساله در «برنت فورد اف‌سی کامیونیتی اسپورتز تراست» به مربیگری مشغول است و توانمندی خود به‌عنوان یک مربی الهام‌بخش برای کودکان شنوا و ناشنوا را اثبات کرده. او هفته گذشته به‌عنوان نامزد دریافت یکی از جوایز مربیگری بریتانیا انتخاب شد.
لمپرت که یکی از اعضای انجمن فوتبال بریتانیا محسوب می‌شود، در سال ۲۰۰۵ در استرالیا موفق به کسب عنوان «دف لمپیکز» گردیده و آرزوی او مربیگری یک تیم حرفه‌ای است.
او قبل از برگزاری کلاس با پسربچه‌های ۱۰ ساله، در مصاحبه‌ای با ای‌اف‌پی گفته است: «آرزوی من مربیگری در بالاترین سطح فوتبال چه در سطح مدارس فوتبال و چه در سطح باشگاهی است.»
«این نوع زندگی نشانگر آن است که این موانع باید شکسته شده و به کنار بروند. گروه سنی اهمیتی ندارد. من نمی‌دانم که در این شرایط امکان مربیگری حداکثر تا گروه سنی ۱۸ سال وجود دارد یا در رده‌های سنی بالاتر نیز امکان‌پذیر است. آنچه که در این میان مهم است، موفقیت و تبدیل شدن به الگویی است که افراد ناشنوا در پی دستیابی به آن هستند و با خود می‌گویند، بن (Ben) نیز این کار را به انجام رسانده است پس چرا ما قادر به انجام آن نباشیم؟»

لیگ قهرمانان کبوترهای میلیون یورویی!

جوئل فرشوت بلژیکی کبوترهایی را برای مسابقه پرورش می‌دهد که ارزش میلیونی دارند.

خبرورزشی/ نیلوفر رهگذر؛ «جوئل فرشوت» بلژیکی، کارگر ۶۴ ساله و بازنشسته کشتارگاه که چندین سال است به پرورش کبوتر مشغول است، پس از فروش گران قیمت‌ترین کبوتر نامه‌رسان خود در ماه مارس، حالا دوران آرام بازنشستگی خود را سپری می‌ کند. کبوتر «آرماندو» فرشوت، پس از آن‌که توسط خریداران چینی در یک مزایده اینترنتی به قیمت ۱,۲۵ میلیون یورو (۱.۴ میلیون دلار) به فروش رسید، به سرتیتر اخبار شبکه‌های سراسر جهان تبدیل شد. در حال حاضر این کبوتر در اختیار فرد با نفوذی قرار دارد که در پکن به فعالیت های اجتماعی مشغول است و او امیدوار است این کبوتر سرآغاز نسل جدیدی از قهرمانان بالدار باشد.

روزی ۱۰ ساعت!

با این وجود فرشوت، هنوز دست از کار نکشیده و روزی ۱۰ ساعت به پرورش و آماده‌سازی کبوتران برای شرکت در مسابقه مشغول است. قبل از برگزاری حراج جهانی و آنلاین آرماندو که چندی پیش برگزار شد، گران قیمت‌ترین کبوتر این مرد بلژیکی، کبوتری به نام «نارین» بود که ۴۰۰ هزار یورو ارزش داشت و حالا فرشوت به دنبال بهبود رکورد خویش است. او دو کبوتر نر و ماده از نژاد آرماندو را مخفی ساخته و امیدوار است تا آن‌ها به جفت‌گیری پرداخته و صاحب جوجه شوند.

قیمت باورنکردنی

فرشوت در حالی که در باغ خود در مجاورت کورتریک در غرب ناحیه فلاندر بلژیک ایستاده، هنوز آن حراج باورنکردنی با رکورد برجای مانده از آن را به خاطر می‌آورد. با شروع فروش کبوتر آرماندو، دو خریدار چینی شانه به شانه یکدیگر در حراج شرکت و هر بار هر یک از آن‌ها مبلغ دیگری را صد هزار یورو افزایش می‌داد تا این‌که یکی از آنها مجبور به کناره‌گیری شد.

او با یادآوری آن‌که چگونه در سن جوانی توسط پدر ۵۰ ساله‌اش با پرورش کبوتر آشنا شده، به خبرگزاری AFP گفت: «ما هرگز فکر نمی‌‌کردیم که قیمت به این اندازه افزایش پیدا کند.» جویل تنها پسر از میان نه فرزند پدرش است که به پرورش ۵۰ کبوتر نامه‌رسان و قدرتمند پدرش علاقمند بود. او در حال حاضر مالک ۳۰۰ کبوتر است که در زمینه ورزش نیز از شهرت برخوردار هستند.

مرد پشت صحنه نقل‌وانتقالات آرسنال

رائول سانیهی مدیری است که در باشگاه آرسنال نقل‌وانتقالات را با روابطی که دارد به خوبی مدیریت می‌کند.

خبرورزشی/ نیلوفر رهگذر؛ غروب نهمین روز ماه آگوست است و رائول سانیهی در ورزشگاه امارات سیگاری را روشن می‌کند. او که مسئول نقل‌و‌انتقالات آرسنال است، طبق معمول کل روز را در زمین تمرین باشگاه در «لندن کولنی» سپری کرده و مثل همیشه یکی از آخرین نفراتی است که آنجا را ترک می‌کند. اما روز نهم آگوست برای او چگونه سپری شد؟ این روز، یک روز موفقیت‌آمیز دیگر در نقل‌و‌انتقالات آرسنال بود، درست در آخرین روز از مهلت نقل‌و‌انتقالاتِ لیگ برتر انگلیس.

فـــدرر، قهرمانی برای مردم عادی

شاید بسیاری از علاقه‌مندان به تنیس، راجر فدرر ۳۷ ساله را بهترین تنیس‌باز تمام تاریخ بدانند. ستاره‌ای که با رکورد فتح ۲۰ گرند‌اسلم و ۱۰ مقام دومی، قطعاً در بین بهترین‌های تاریخ این رشته است، اما شاید محبوبیتش بیش از تمام عناوینی باشد که او در این سال‌ها به دست آورده.

خبرورزشی/ نیلوفر رهگذر؛ اندی رادیک، یکی از تنیسور‌هایی است که حرف‌های جالبی از این بازیکن بزرگ برای گفتن دارد. رادیک با اشاره به اتفاقی که پس از شکست در پنج ست در فینال جام ویمبلدون ۲۰۰۹ برابر فدرر برایش رخ داد، به شبکه ورزشی CNN گفت: «رختکن‌های مسابقات ویمبلدون ۲۰۰۹ مجزا نبود. وقتی من وارد رختکن شدم، بسیار غمگین و ناامید بودم و قدم می‌زدم. من سراسیمه بودم و هیجان زیادی داشتم. در این هنگام، فدرر و همراهانش وارد شدند و قاعدتاً باید جشن می‌گرفتند. من او را از گوشه چشمانم دیدم. به افراد همراهش گفت که ساکت باشند و به من اشاره کرد و آن‌ها خارج شدند و به بخش دیگری رفتند. 
من فکر کردم این کار با توجه به پیروزی خوبی که کسب کرده، غیرضروری بود ولی او ملاحظه من را کرد و به من احترام گذاشت. این طرز تفکر و دنیایی است که او دارد.»
رفتار و منش عالی
رادیک با وجود شرکت در سه فینال جام ویمبلدون، هرگز نتوانست قهرمانی در این مسابقات را به عنوان قهرمانی اش در گرند‌اسلم اوپن آمریکا اضافه کند، اما این تنیس‌باز آمریکایی که سرعت سرویسش به اندازه هوش و بذله‌گویی اش بالا بود، بعد از خداحافظی از تنیس در مسابقات US OPEN ۲۰۱۲، همچنان با فدرر در تماس است. 
فدرر در مراسم خیریه بنیاد خیریه رادیک در اوستین تگزاس در سپتامبر سال گذشته شرکت کرد. آن هم در حالی که در زمان بین مسابقات US OPEN و Laver CUP قرار داشت و آمریکایی‌ها به خاطر می‌آورند که او چطور احساساتش را کم بروز می‌داد. این رفتار متواضعانه از طرف یکی از مشهورترین ورزشکارانی رخ می‌دهد که بیش از ۱۲۰ میلیون دلار جایزه برنده شده و حدود ۱۳ میلیون طرفدار در شبکه توئیتر و بیش از آن در فیس‌بوک دارد. 
رادیک صحبت‌هایش را درباره فدرر این‌گونه ادامه داد: «راجر شخصیتی عالی و فروتن دارد. او فرد بسیار باهوشی است. در حین حرکت با ماشین به محل رویداد خیریه‌مان، می‌گفت چه کاری می‌توانم انجام دهم تا بیشتر کمک کنم؟ آیا پیام‌هایی وجود دارد که باید متوجه آن‌ها شویم؟ آیا چیز‌هایی وجود دارند که باید از خیرین و اهداکنندگان بپرسم؟»
اغلب سوپراستار‌ها کمی غیرعادی و مرموز هستند ولی با وجود بالا رفتن سن فدرر، کسی تعجب نمی‌کند که او پیش از بازنشسته شدنش، به قهرمانی‌هایش در گرنداسلم اضافه کند. 
رادیک نظرش را درباره فدرر چنین ادامه می‌دهد: «من فکر نمی‌کنم که او به اندازه‌ای ساده‌لوح باشد که بگوید شخص دیگری است که تنیس بازی می‌کند، اما فکر می‌کنم می‌داند چه قدرتی دارد و فکر می‌کنم او واقعاً یک انسان بزرگ، صادق و درست است. بیشترین چیزی که به آن حسادت می‌کنم این است که او را حین تمرین بسیار ساده و راحت می‌بینم. اصلاً به نظر نمی‌رسد که یک روز به مسابقه گرنداسلم مانده و استرسی ندارد.» 
آیا نادال می‌تواند از فدرر عبور کند؟
دارن کیهیل، مربی و تحلیل‌گر تلویزیونی ESPN گفت: «اگر بلیت‌هایی برای جلسات تمرینی فدرر فروخته می‌شدند، شما می‌توانستید با پولش سرمایه لازم برای ATP Challenger Tour را برای ۲۰ سال تأمین کنید که به عنوان دومین نردبان حرفه‌ای تنیس شناخته می‌شود.» 
کیهیل که زمانی مربی لیتون هیویت بود، به شبکه ورزشی CNN گفت: «فدرر یکی از نرمال‌ترین و عادی‌ترین افرادی است که من می‌شناسم. اغلب سوپراستار‌ها همیشه اندکی مرموز و عجیب و غریب هستند. شما باید اندکی مرموز و عجیب باشید تا بتوانید به خودتان انگیزه حرکت دهید و به رؤیاهای تان دستیابید و باید چیز‌های زیادی را کنار بگذارید تا بتوانید آن رؤیا‌ها را دنبال کنید، اما فدرر شیوه‌ای یافته که این کار را انجام دهد، اما در عین حال فردی بسیار عادی نیز باشد. من فکر می‌کنم به همین دلیل است که بسیاری از مردم به گونه‌ای عادی به او واکنش نشان می‌دهند و می‌توانند با فدرر ارتباط برقرار کنند. فکر می‌کنم که این بخش بزرگی از شخصیتش باشد.»
گفتن خداحافظی 
المپیک سال آینده در توکیو، یک هدف بزرگ برای فدرر خواهد بود، چراکه قهرمانی المپیک در بخش انفرادی، تنها عنوانی است که فدرر در ویترین افتخاراتش ندارد. مدال طلایی که می‌تواند مانند یک عمارت بزرگ ارزشمند باشد. 
فدرر گفته نمی‌خواهد زمانی که بازنشسته می‌شود، لحظه‌ای ناراحت‌کننده باشد و رادیک که به طور ناگهانی بازنشسته شدنش را اعلام کرد، امیدوار است دوستش فدرر، خداحافظی باشکوهی داشته باشد. او گفت: «من احساس می‌کنم دنیای تنیس و دنیای ورزش و کل دنیا باید از فدرر قدردانی کنند. نمی‌توانید به کسی بگویید که چطور آن را انجام دهد، اما مطمئنم بسیاری از مردم تمایل دارند این فرصت را به دست آورند که به او خداحافظ بگویند.»

http://magiran.com/p1988911یکصدو نهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شد ..... در این شماره میخوانیم: ببرسی میزان اطلاع کاربران شبکه های اجتماعی از شرایط عضویت در شبکه ها و پروتکل های مربوطه / نوشته مشترک از دکتر محمد سلطانی فر (دکترای علوم ارتباطات اجتماعی) ، نیلوفر رهگذر ( ارشد علوم ارتباطات اجتماعی)

آخرین پیام برای گرونوالد؛ زنی که نماد مبارزه با سرطان شد

گرونوالد که در سال ۲۰۱۴ به عنوان قهرمانی ایالات متحده در دوی سالنی بالای ۳۰۰۰ متر دست یافت، در شرایطی به تمرین و شرکت در مسابقه ادامه می‌داد که ۱۰ سال در حال مبارزه با بیماری سرطان بود.

خبرورزشی/ نیلوفر رهگذر؛ «از تو متشکرم که شجاعت را به من نشان دادی» این پیام تشکری است که توسط کارا گوچر، دونده آمریکایی دوی ماراتن، برای گابریله گرونوالد هموطن و هم‌تیمی او در دوی استقامت، ارسال شد. پائولا ردکلیف، دونده بریتانیایی و دارنده رکورد دوی ماراتن جهان نیز با ارسال پیامی از گرونوالد برای زندگی توأم با شجاعت و عشقی که داشته، تقدیر کرده است.

این پیام‌های محبت‌آمیز در شرایطی برای گرونوالد ارسال شد که او در سن ۳۲ سالگی و پس از یک دهه مبارزه با سرطان، چشم از جهان فرو بست. همسر او از مردم خواست یک پیام به عنوان آخرین پیام برای گرونوالد ارسال کنند و همین باعث شد به سرعت در فضای مجازی با هشتگ bravelikegabe# موجی از پیام‌ها به سمت این ورزشکار بی‌نظیر روانه شود.

قهرمان 
گرونوالد که در سال ۲۰۱۴ به عنوان قهرمانی ایالات متحده در دوی سالنی بالای ۳۰۰۰ متر دست یافت، در شرایطی به تمرین و شرکت در مسابقه ادامه می‌داد که ۱۰ سال در حال مبارزه با بیماری سرطان بود و روش‌های درمانی متعددی را برای بهبود بیماری اش دنبال کرد و حتی نیمی از کبدش نیز در سال ۲۰۱۶ برداشته شد. او پس از رادیوتراپی در دومین دوره درمان خود در سال ۲۰۱۱، در مسابقات انتخابی ۱۵۰۰ متر آمریکا برای حضور در المپیک ۲۰۱۲ لندن، به مقام چهارم دست یافت و فقط با اختلاف یک رتبه، صعود به المپیک را از دست داد.

گرونوالد در سال ۲۰۱۶ فکر می‌کرد از شر بیماری سرطان خلاص شده ولی اسکن‌های انجام یافته در عرض دو سال، نشان می‌داد او به درمان بیشتر نیاز داشته است. همسرش جاستین که پزشک است، مدارک مربوط به مبارزه وی با سرطان را به شکل آنلاین منتشر کرده و در آن به این نکته اشاره داشته هنگامی که هفته پیش به گرونوالد گفته مرگش نزدیک است، او با فریاد پاسخ داده «امروز نه».

نامه همسر گرونوالد به بهترین دوست خویش
همسر گرونوالد در درخواست خود از فالوور‌ها برای ارسال پیامی دیگر قبل از پر کشیدن همسرش به آسمان، نامه‌ای را منتشر ساخته که دو سال پیش آن را به همسرش داده بود. متن نامه به این شرح است: «از تو بسیار متشکرم که واقعیت و همچنین حس زنده بودن را به من نشان داده‌ای. گذراندن روز به روز زندگی و ثبت ساعت‌ها و آرزوی ساعاتی برای زیستن، آسان است. من قدر هر ثانیه را می‌دانم، هرچند که این روز‌ها همیشه آن را بروز نمی‌دهم. فرقی نمی‌کند که بیرون از خانه در حال دویدن باشیم یا با تنبلی در تختخواب استراحت کنیم. هیچ چیز به اندازه صورت خندان تو نمی‌تواند احساسات من را تحت تأثیر قرار دهد.

من می‌دانم زندگی ترسناک است و همه ما برنده بخت‌آزمایی «سرگشتگی و بلاتکلیفی» هستیم و این عادلانه نیست ولی من هنوز هم، بدون در نظر گرفتن انتخاب‌های جایگزینی که امکان تفکر در مورد آن‌ها وجود دارد، این زندگی توأم با ترس و سرگشتگی را انتخاب می‌کنم. من با تو لحظات خوبی را تجربه می‌کنم و از بودن با تو به عنوان بهترین دوست و همسرم، چیز‌های بسیاری را در مقایسه با باقی زندگی‌ام آموخته‌ام. من می‌دانم انجام سخت‌ترین کار دنیا بر دوش تو افتاده و تو باید با وجود احساس ترس بسیار، شجاع باشی. تو باید در لحظاتی که گلویت پر از درد و چشمانت در آستانه گریستن است، لبخند بزنی ولی من می‌دانم تو به شکل تصادفی برای این کار انتخاب نشده‌ای. هرچند این شرایط ناعادلانه است ولی تو حیرت‌آوری و به همین دلیل من بر این باورم که تو از شجاعت خاصی برخوردار هستی. زیرا در لغت‌نامه کلمه‌ای برای توصیف تو و کاری که تو انجام می‌دهی، وجود ندارد. واژه شجاعت در مقایسه با آنچه که تو برای من و بسیاری از افرادی که با آسان‌ترین و ناچیزترین چالش‌های زندگی روبه‌رو هستند انجام می‌دهی، بسیار اندک است.»

شجاعت، عشق و تحسین، پیام‌های ارسالی برای گابریله
* پائولا ردکلیف، دارنده رکورد ماراتن جهان: «شجاعت، جسارت و لبخند گابریله همواره با درخشش به تابیدن خود ادامه می‌دهد و برای خیلی‌ها الهام‌بخش است. به یاد تو، همسرت جاستین و همه کسانی که زندگی آن‌ها با شجاعت و عشق تو لبریز بوده هستیم.»
* جو پاوی، دارنده مدال مسابقات جهان، اروپا و کشور‌های مشترک‌المنافع: «گابریله گرونوالد با شجاعت و دلیری الهام‌بخش افراد بسیاری بوده است. هر بار مطلبی را در مورد گابریله خوانده‌ام او را کاملاً تحسین کرده‌ام.» 
* کارا گوچر، دونده آمریکایی دوی استقامت: «گابریله، من تو را بسیار دوست دارم. متشکرم که شجاعت را به من نشان دادی. همواره ادامه‌دهنده راهت خواهم بود.»
* دینا کاستور، برنده دوی ماراتن لندن (۲۰۰۶): «گابریله عزیز، برای تو آرامش و دو بال پرواز را آرزو می‌کنم که شایسته آن هستی. جاستین، هزاران نفر شجاعت تو را تحسین کرده و عشق خود را به تو ارزانی می‌دارند. این عشق سرشار را در قلب بزرگ خود احساس کن.»

خبرورزشی/ نیلوفر رهگذر/ منبع:BBc Sport/

خبرورزشی/ نیلوفر رهگذر/ منبع:BBc Sport/

سمنیا: چرا باید در ۲۸ سالگی کنار بروم؟

کاستر سمنیا پس از پیروزی در دو 800 متر در لیگ دیاموند در خصوص آینده ورزشی خود گفت: " هیچ فردی نمی تواند من را از دویدن باز دارد".

این رویداد تنها دو روز بعد از شکست پرونده آفریقای جنوبی علیه سازمان نظارت بر عملکرد ورزشکاران روی داده بود.

سمنیا به دلیل قوانین اتحادیه بین المللی فدراسیون های دو و میدانی مبنی بر محدود ساختن سطح تستسترون در دوندگان زن، به طرح شکایت علیه این اتحادیه پرداخته بود که تقاضای تجدیدنظر وی از سوی دادگاه داوری- ورزشی مورد پذیرش قرار نگرفت.

سمنیا به بی بی سی اسپورت گفته بود:" اقدامات عملی از تاثیر بیشتری نسبت به کلمات برخوردار می باشند".

"هنگامی که یک قهرمان بزرگ باشید همواره با مشکلات روبرو می شوید".

" این به خداوند بستگی دارد و او در مورد زندگی من تصمیم گرفته است. اوست که زندگی من را به پایان خواهد برد و در مورد کار من تصمیم گیری کرده و پایان دهنده آن نیز خداوند است و هیچ انسانی نمی تواند من را از دویدن باز دارد".

مسابقات دوحه آخرین مسابقه سمنیا قبل از اعمال قوانین جدید اتحادیه بین المللی فدراسیون های دو و میدانی ( IAAF ) از تاریخ 8 می بوده است.

او در ادامه گفت: " من چگونه در سن 28 سالگی می توانم بازنشسته شوم ؟ من هنوز احساس جوانی و سرزندگی می کنم و حداقل 10 سال یا بیشتر به ورزش ادامه خواهم داد".

" این که چگونه این کار را انجام می دهم مهم نیست بلکه مهم آن است که من هنوز نیز اینجا خواهم بود و هرگز جایی نمی روم".

" من به دنبال چیزی هستم که می توانم آن را به بهترین شکل انجام دهم و آن چیزی جز دویدن نیست".

* سوال و جواب از سمنیا: دلیل اهمیت پرونده او چیست؟

* هیچ کس واقعا در پرونده سمنیا برنده نیست ولی یکی از طرفین با آسیب کمتری نسبت به طرف مقابل روبرو خواهد شد.

* آشر اسمیت برنده دو 200 متر زنان در دوحه

بر اساس قوانین جدید اتحادیه بین المللی فدراسیون های دو و میدانی ( IAAF )، سمنیا و سایر ورزشکاران با بلوغ جنسی متفاوت می بایست برای شرکت در مسابقات دو 400 متر تا مایل ،به مصرف دارو بپردازند یا مسافت دیگری را برای شرکت در مسابقه انتخاب کنند.

سمنیا روز پنج شنبه توئیت سربسته ای را در خصوص خداحافظی خود از ورزش منتشر ساخت . همچنین نقل قول دیگری نیز وجود داشت که آن نیز به دور شدن او از ورزش مربوط می شد.

او در پاسخ به پرسش خبرنگاران مبنی بر مصرف دارو برای شرکت در مسابقه 800 متر ، اعلام داشته که هرگز چنین اقدامی را انجام نخواهد داد.

او بر این نکته تاکید داشته که او مجددا در ماه سپتامبر و در دوحه در مسابقات قهرمانی جهان شرکت خواهد نمود که یا به مسافت 800 متر یا 5000 متر انجام خواهد شد.

او گفته بود: " در چنین موقعیتی هرگز نمی توانید در مورد آینده صحبت کنید و تنها چیزی که می دانید آن است که به دویدن ادامه خواهید داد.

پیروزی او در مسابقه اول این فصل از لیگ دیاموند ، سی امین حضور او در دو 800 متر محسوب می شود.

این قهرمان دوگانه المپیک در مورد عبور از خط پایان با سریع ترین زمان ممکن در سال گذشته و دستیابی به رکورد یک دقیقه و 98/54 ثانیه و برتری در طول مسابقه از همان ابتدا ، به بیان احساسات خود نپرداخته است.

" فرانسین نیونسابا " از کشور بروندی در این مسابقه به مقام دوم و " آجی ویلسون" از ایالات متحده به مقام سوم دست یافت. دونده بریتانیایی لینسی شارپ نیز به عنوان نفر نهم از خط پایان عبور کرد.

شارپ 28 ساله به بی بی سی اسپورت گفته بود که او پس از اظهارات قبلی خود در مورد برتری سمنیا به مرگ تهدید شده بوده است.

او گفته بود: : " من از سال 2008 کاستر را می شناسم و این به معنی آن است که من بیش از 11 سال است که با او آشنا هستم".

" این شرایط برای هیچ کس از جمله او فایده ای ندارد ولی من در مقابل او قرار ندارم و ما نیز در مقابل آنها قرار نگرفته ایم.

من چندین بار با مرگ خانواده ام تهدید  شده ام و این موقعیت دلخواه من نیست. روند ماجرا نیز حقیقتا با بد شانسی روبرو می باشد.

" من به هیچ عنوان به خیالپردازی علیه وی مشغول نمی باشم و تنها یک رابطه طولانی مدت 11 ساله بین ما وجود دارد".

سمنیا می تواند ظرف مدت 30 روز از تاریخ صدور رای ، تقاضای تجدید نظر خود علیه حکم صادره از سوی دادگاه ورزشی- اداری ، را به دادگاه قضایی سوئیس ارائه نماید.

منبع: BBC Sport

تلاش برای دفاع از حقوق زنان در فوتبال

نیلوفر رهگذر/ به گزارش خبرورزشی به نقل از AFP، راه یافتن سپ بلاتر به دور دوم انتخابات ۲۰۱۵ فیفا که با رسوایی و آخرین دوره ریاست کوتاه مدت او همراه بود، باعث شد تا پرنس علی بن آل حسین تلاش خود را در حوزه‌ای متفاوت متمرکز سازد.

پرنس علی در مقام ریاست انجمن فوتبال اردن و فدراسیون فوتبال غرب آسیا که خود بنیانگذار آن بوده، ابقا شده است. او همچنین نسبت به ارائه «طرح توسعه فوتبال آسیا» اقدام نموده و سازمان غیر دولتی مجری این طرح اینک تحت عنوان «انجمن جهانی طرح توسعه فوتبال» (AFDP) نامیده می‌شود که هدف آن نیز انجام اقدامات مناسب از طریق ورزش می‌باشد.

این سازمان غیر دولتی در راستای کمک به پیشرفت جوانان و افراد نیازمند در سرتاسر جهان به فعالیت می‌پردازد، ولی جام جهانی بعدی و رسوایی مقامات فوتبال افغان در تجاوز جنسی به بازیکنان تیم ملی زنان این کشور سبب شد تا این سازمان امور زنان را با فوریت در دستور کار خود قرار دهد.

پرنس علی اقداماتی را در راستای ایجاد فوتبال زنان در اردن به انجام رسانده که شامل میزبانی تورنمنت‌ها و مسابقات بین المللی است. او درباره تیم افغانستان گفت: «آن‌ها برای مسابقات دوستانه با تیم ملی ما به اردن آمده بودند. بعضی از زنان افغان به عنوان پناهنده در خارج از این کشور و در قاره اروپا زندگی می‌کنند و زنان داخل کشور نیز داستان‌های هولناکی از تجاوز و هتک حرمت تیم فوتبال افغانستان را برای آنان تعریف کرده و به گفت‌وگو در این حوزه پرداخته‌اند.»

وی ادامه داد: «آن‌ها بسیار شجاع هستند، زیرا در فرهنگی زندگی می‌کنند که درآن غالبا قربانی در این قبیل امور به عنوان مقصر شناخته می‌شود و این اتفاق سبب شرمندگی خانواده‌های آن‌ها می‌شود. عکس العمل مقامات فوتبال نیز در حدی نبوده که بتوان آن را به عنوان حمایت از آنان در نظر گرفت.»

پرنس علی یادآور شد: «ما می‌دانیم که این تجاوز با اطلاع سطوح عالی فدراسیون فوتبال انجام یافته. آن‌ها به طرح موضوع شکایت خود در AFC و فیفا نیز پرداخته اند، ولی کنفدراسیون در پاسخ آن‌ها گفته در صورتی که شکایتی دارید، این شکایت باید توسط رئیس فدراسیون به ما ارائه شود.»

پرنس علی که خود کاملاً از اصول دیپلماتیک آگاه است، به ندرت به اسامی افرادی اشاره می‌کند که از آن‌ها انتقاد می‌کند. حتی اگر فضا به گونه‌ای باشد که هویت افراد مورد نظر در آن مشخص باشد. او می‌گوید: «رئیس فدراسیون خود در این پرونده به عنوان یک متهم محسوب می‌شود. فدراسیون افغانستان فرمان سکوت را برای آنان صادر و آن‌ها را تهدید کرده. این یک موقعیت بسیار دشوار است، زیرا اگر این اتفاق در اروپا رخ داده بود، با جار و جنجال فراوان همراه می‌شد.»

اخیراً میزان تجاوزات جنسی در ورزش سرتاسر جهان به شدت افزایش یافته است که نمونه‌هایی در بریتانیا، ایالات متحده و برزیل و همین هفته در کلمبیا رخ داده، ولی پرنس علی می‌گوید: «افغانستان به بدترین شکل این کار را انجام داده است. در تجاوزات انجام یافته در ایالات متحده یا سایر کشورها، مقامات، بر اقدام مربیان و پرسنلی که تجاوز کرده اند، سرپوش می‌گذارند، ولی در این پرونده خود مقامات به عنوان عاملان تجاوز محسوب می‌شوند.»

پرنس علی می‌گوید: «فیفا باید حمایت مالی خود از مسابقات زنان را افزایش دهد. زنان در فوتبال برای دست یابی به قدرت با چالش‌های بزرگی روبرو هستند. بر اساس قانون، شما می‌توانید یک نماینده در فیفا داشته باشید، ولی قدرت‌های سنتی همواره دارای یک نماینده مرد در شورای فیفا هستند و کشور‌های مهم که از تجربه بسیار در فوتبال زنان برخوردارند، هم فاقد نماینده در این شورا هستند.»

او همچنین می‌گوید: «فیفا نباید حق اسپانسری مسابقات جام جهانی زنان و مردان را در قالب یک دسته به فروش برساند بلکه این کار باید به شکل جداگانه صورت بگیرد. چرا که مقدار کمی از درآمد حاصل از جام جهانی زنان در کانادا در بخش زنان هزینه شده و اکثریت آن به مردان اختصاص یافته است.»

با کناره‌گیری پرنس علی از رقابت انتخاباتی قبل از دور دوم انتخابات فیفا، بلاتر در رای‌گیری ریاست فیفا در سال ۲۰۱۵ به پیروزی رسید. با این حال، جایگاه بلاتر با شک و تردید‌هایی در خصوص تصمیم اتخاذ شده مبنی بر واگذاری میزبانی جام جهانی ۲۰۲۲ به قطر به وجود آمده بود، تضعیف شد.

جانی اینفانتینو که پس از بلاتر به ریاست فیفا رسید مسابقات توسط قطر و کشورهای همسایه آن اشاره داشته است.
اما پرنس علی می‌گوید: «به نظر می‌رسد که او نیز از تفکرات مشابه با رئیس پیشین خود برخوردار است. شاید اگر بتواند مسابقات را با همکاری عربستان سعودی و سایر کشورها برگزار کند، برنده جایزه نوبل شود.»

پرنس علی ضمن اشاره به عدم تاسف خود از کناره گیری از انتخابات ۲۰۱۵ قبل از دور دوم گفت: «شاید بهترین توصیه فاصله گرفتن از امور سیاسی آن منطقه است.آنها خود همه چیز را تفکیک خواهند کرد.»

نه به المپیک بازسازی!

با توجه به تصمیم ژاپن مبنی بر معرفی المپیک ۲۰۲۰ توکیو به عنوان «المپیک بازسازی»، این کشور از افرادی که از فاجعه هسته‌ای فوکوشیما گریخته‌اند، خواسته تا به خانه‌های‌شان بازگردند ولی هیچ‌کس تمایلی به انجام این کار ندارد.

خبرورزشی/ نیلوفر رهگذر: توکیو و کمیته بین‌المللی المپیک، سعی بر آن دارند تا با استفاده از توجه همگانی به بازی‌های المپیک، موضوع بازسازی منطقه ویران شده در فاجعه هسته‌ای ۲۰۱۱ و بروز سونامی را که منجر به کشته شدن ۱۸۰۰۰ نفر در این منطقه شده در کانون توجه قرار دهند. 
بر نمی‌گردیم 
کازوکو نیهی که در سال ۲۰۱۱ همراه دو دخترش از خانه‌شان در فوکوشیما گریخته، با وجود متوقف شدن پرداخت یارانه‌های دولتی به او، بر عدم بازگشتش به خانه تأکید دارد و هیچ تردیدی در این موضوع ندارد. او پس از فاجعه هسته‌ای همراه دو دخترش در توکیو ساکن شده است. 
نیهی که برای پابرچا نگه‌داشتن خانواده هفت روز هفته کار می‌کند، می‌گوید: «من مجبورم تا با هر اونس از انرژی‌ام کار کنم». او و دخترانش به مدت ۶ سال با برخورداری از یارانه دولتی به شکل رایگان در خانه‌شان سکونت داشته‌اند ولی او محل سکونت قبلی‌اش را ترک کرده و حالا باید مبلغ ۱۳۰ هزار ین (معادل ۱۲۰۰ دلار) به عنوان اجاره‌بهای ماهیانه پرداخت نماید ولی حتی با وجود تضمین ارائه شده از سوی دولت مبنی بر ایمن بودن منطقه، بر عدم آمادگی‌اش برای بازگشت به فوکوشیما تأکید دارد. 
پاکسازی شده اما... 
دولت ژاپن طرح آلودگی‌زدایی گسترده‌ای را انجام داده که این طرح شامل رفع مواد رادیواکتیو از خاک‌های سطحی، پاک‌سازی مناطق آلوده و صدور دستور تخلیه در بیشتر بخش‌های منطقه‌ای بوده که تحت تأثیر گدازش استوانه‌های سوخت اتمی قرار داشته است. 
با این وجود براساس نظرسنجی انجام یافته در ماه فوریه از سوی کانال تلویزیونی محلی کی اف سی فوکوشیما و کانال تلویزیونی روزانه آساهی شیمبون ۶۰ درصد ساکنان منطقه فوکوشیما هنوز از احتمال وجود مواد رادیواکتیو نگران هستند. 
نیهی در مورد خطراتی که سلامت بچه‌ها را تهدید می‌کند نگران است، خطراتی که نه تنها شامل سرطان تیروئید می‌شود، بلکه سایر موارد نظیر آسیب به ژن‌های آن‌ها را نیز دربرمی‌گیرد. او گفته: «اگر یک طرح سالانه و جامع کنترل سلامت در منطقه انجام شود، من به بازگشت فکر می‌کنم ولی آن‌چه آن‌ها در حال حاضر پیشنهاد می‌دهند کافی نیست زیرا طرح‌شان صرفاً در مورد سرطان تیروئید است.»
قطع یارانه، بازگشت اجباری
با وجود تردید‌های فعلی، طرح‌های الزامی فوکوشیما مبنی بر قطع پرداخت تمام یارانه‌ها تا پایان مارس ۲۰۲۱، با هدف بازگشت تمامی افرادی که از فوکوشیما گریخته‌اند انجام می‌شود که البته با ترس رویارویی با نتایج فاجعه‌بار همراه است. 
داسیاکو ستو، دبیرکل مرکز همکاری‌های ۱۱/۳ که یک سازمان غیردولتی حامی پناهجویان گریخته از مناطق آلوده است، چنین اظهار داشته که نگرانی ما در خصوص قطع یارانه‌ها و افزایش سریع خودکشی‌ها و بی‌خانمانی افراد است. بسیاری از افرادی که منطقه آلوده را ترک کرده‌اند خواهان دوری از منطقه حداقل تا زمان بزرگ شدن فرزندان‌شان هستند، اما دولت ژاپن به شکل یک‌طرفه موعدی برای بازگشت آنان مشخص کرده است. 
بنا به اظهارات کارشناسان مستقل، میزان دقیق خطرات پیش روی افرادی که به محل حادثه بازمی‌گردند مشخص نیست. از طرف دیگر، اضطراب طولانی مدت آن دسته از افرادی که با بی‌میلی به منطقه بازگشته‌اند نیز، به خودی خود برای سلامت آنان مهم‌تر است. 
باسکوت تونکاک می‌گوید: «بسیاری از افراد احساس می‌کنند مجبور به بازگشت به مناطق نا‌امن و خصوصاً مناطقی هستند که میزان تشعشات موجود در آن بیشتر از میزان ایمنی است که قبلاً از سوی دولت اعلام شده است.» ژاپن، سخنان تونکاک را رد و اعلام کرده سخنان او بر اساس یکسری از اطلاعات تک‌سویه استوار است ولی با این وجود نظرات عنوان شده از نظر عاطفی مورد پذیرش تعدادی از افرادی که منطقه را ترک گرفته‌اند، قرار گرفته است. 
نوریکو ماتسوموتو ۵۷ ساله که در سال ۲۰۱۱ همراه دخترش منطقه کوری‌یاما در استان فوکوشیما را ترک کرده می‌گوید: ما باید از حق تخلیه محل آلودگی برخوردار باشیم. 
او در ادامه به این سؤال اشاره داشته که چرا دولت برای تدارکات المپیک و برگزاری بعضی از مسابقات بیسبال و سافت‌بال در منطقه هزینه می‌کند ولی یارانه افرادی که فوکوشیما را ترک کرده‌اند، قطع شده است. او گفته است: «من هیچ دشمنی‌ای با ورزشکاران ندارم ولی فکر می‌کنم قبل از میزبانی المپیک کار‌های دیگری برای انجام شدن وجود دارند.»

مترجم و نویسنده: نیلوفر رهگذر

پایان شیرین خانم اسکی‌باز

منبع: CNN/ ورزش بانوان / خبر ورزشی/ قرار بود مسابقات جام جهانی یک خداحافظی شاد برای لیندزی وون باشد، ولی او در مسابقه مرحله اول خود در جام جهانی اسکی دچار سانحه شد تا رقیبش، میکائلا شیفرین به مقام قهرمانی این مسابقات که در سوئد برگزار می‌شد، دست یابد.

لیندزی وون ۳۴ ساله در حالی به شدت با تور‌های محافظ مسابقه اسکی سوپرجی برخورد کرد که هفته پیش به دلیل آسیب‌های ورزشی وارده به بدن خود، اعلام بازنشستگی کرده بود و در حقیقت، این مسابقات، از آخرین تورنمنت‌های او به حساب می‌آید. او قبل از جام جهانی گفته بود: «اگر ناملایمات انسان را قوی‌تر می‌کند، من در این لحظه احساس می‌کنم هالک هستم.»

پس از مسابقه مسئولان و تیم پزشکی به کمک او شتافتند و لیندزی سر آخر بلند شده و با تردید مسیر اسکی پیست Are را طی نمود. او در خط پایان با تشویق بسیار مورد استقبال قرار گرفت و در حالی که چوب اسکی‌های خود را درمی‌آورد، برای جمعیت انبوه دست تکان می‌داد. لیندزی وون کمی بعد در یک کنفرانس خبری اظهار داشت: «احساس می‌کنم با یک ۱۸ چرخ برخورد کرده‌ام. من فکر می‌کنم باد باعث برخورد من شد ولی مهم نیست. من انتظار چنین چیزی را نداشتم.» با این حال، او اعلام کرد قصد دارد تا قبل از آویزان کردن چوب اسکی‌های مسابقه خود، در مسابقات دانهیل قهرمانی جهان شرکت کند.

این اسکی‌باز آمریکایی در ۸۲ مسابقه جام جهانی پیروز شده و در تمامی لیست‌ها پس از اینگمار استنمارک که دارای ۸۶ پیروزی است، در مقام دوم قرار داشته و یکی از موفق‌ترین زنان شرکت‌کننده در مسابقات اسکی محسوب می‌شود. لیندزی با ذهنی سرسخت‌تر، از شیفرین که با شماره ۱۵ و بلافاصله پس از لیندزی وون مسابقه را آغاز کرد، از تعداد کثیر مسابقه‌دهندگان سبقت گرفت. در این گروه «استر لدکا» قهرمان مسابقات سوپرجی المپیک نیز حضور داشت.  ولی شیفرین ۲۳ ساله، قهرمان مسابقات دانهیل المپیک یعنی «سوفیا گوگیا» را با رکورد ۲ صدم ثانیه و «کورین سوتر» سوئیسی را نیز با رکورد ۵ صدم ثانیه شکست داد. شیفرین به خبرنگاران گفته بود: «واقعاً مسابقه در هم پیچیده‌ای بود و به هیچ مسابقه‌ای شباهت نداشت. مسابقه همانند یک پرواز بود. بسیار سخت بود و تمامی این دختران شایستگی برنده شدن را دارا بودند.»

این بدن درست‌بشو نیست
لیندزی وون در مسابقات جام جهانی ۲۰۱۹ که در پیست Are سوئد برگزار شد، در اولین مسابقه سوپرجی که تلاش می‌کرد در آن به چهارمین مقام قهرمانی جهان و سومین قهرمانی اسلالوم مستقیم دست یابد، دچار حادثه شد. او گفت: «بدن من به قدری در هم کوبیده شده که امکان درست کردن آن وجود ندارد.»

لیندزی عناوین جهانی مختلفی مثل مسابقات سوپرجی و دانهیل در سال ۲۰۰۹، مدال طلای مسابقات دانهیل المپیک و مقام برنز سوپرجی سال ۲۰۱۰ را در کارنامه خود دارد ولی آسیب‌دیدگی شدید زانو سبب شد او نتواند از عنوان قهرمانی خود در مسابقات سوچی سال ۲۰۱۴ دفاع کند ولی با این وجود، او بازگشت تا مدال برنز مسابقات المپیک زمستانی ۲۰۱۸ پیوونگ چانگ را از آن خود کند. او در «کورتینا دی امپزو» ایتالیا در مسابقه درد زانویش را تحمل کرد و در نهایت، پس از تحمل فراوان روز جمعه اعلام کرد بعد از مسابقات جام جهانی بازنشسته خواهد شد.  او در مصاحبه‌ای در پیست Are گفته بود: «پس از مسابقات کورتینا به خوبی می‌دانم بدن من قادر به انجام آنچه که می‌خواهم، نخواهد بود. دوست نداشتم همه چیز را در کورتینا تمام کنم و فکر می‌کنم این روش کناره گیری نیست.»

بازگشت 
لیندزی بالاخره برگشت و در نهایت هم آخرین مدال خود را به دست آورد و از دنیای تنیس خداحافظی کرد. پنج روز بعد از حادثه‌ای که در رقابت‌های سوپرجی برای او افتاد، وون به میدان برگشت و روز یک‌شنبه مدال برنز رقابت‌های قهرمانی جهان را از آن خود کرد. این آخرین مسابقه دوران حرفه‌ای او بود: «هرچه در توان داشتم در این مسابقه گذاشتم. این همان چیزی بود که می‌خواستم انجام دهم و موفق هم شدم.» خواهرش کارین می‌گوید: «لیندزی از آن‌هایی است که وقتی زمین می‌خورد بلند می‌شود و می‌گوید من می‌خواهم تا آخرش بروم، اما خود من از آن‌هایی هستم که می‌گویم شاید بهتر باشد که ادامه ندهم.» وقتی لیندزی از خط پایان گذشت، لبخندی به پهنای صورتش داشت و مقابل جمعیت تعظیم کرد: «در تمام طول مسابقه سعی کردم روی اعصابم مسلط باشم و بدون استرس کار کنم، حالا خوشحالم به نتیجه رسیده‌ام. نامزدم و خانواده‌ام هم خوشحال هستند.»

مترجم و نویسنده:نیلوفر رهگذر /خبر ورزشی/

دویدن برای آب، برای آینده کودکان!

از گل و لایی که تا قوزک پا عمق دارد، در آسیای مرکزی تا گرمای سوزان استرالیا، مینا گولی در حال دوی ماراتن در 100 روز است تا کمبود آب در سطح جهان را نشان دهد. 
این بانوی 48 ساله استرالیایی که در حال دویدن در کره زمین است (42 کیلومتر یا به عبارتی 26 مایل در هر دفعه)، تنها لحظه ای می تواند ساعتش را تنظیم کند که پیش از نوبت، به توقف بعدی برسد.
دنیای غیرمعمول او، چهارم نوامبر در نیویورک آغاز شد و تاکنون وارد فرانسه، واتیکان ، هند و هنگ کنگ شده است.
گولی که پیش از این وکیل بوده، ده ها مکان دیگر را طی خواهد کرد و مسابقه خواهد داد. کشورهایی مانند اردن، کنیا و مکزیک و پیش از آنکه در 11 فوریه به نیویورک برگردد، خود را برای یک فینال ماراتن موفقیت آمیز آماده می کند.
گولی می گوید: "دویدن فعالیت مورد علاقه من در این دنیا از هر لحاظ که تصور کنید نیست اما مسیری را برای ماجراجویی برای من گشوده است." 
مثل زمان سفرش به ازبکستان که خیابان ها به خاطر  او بسته شدند. یک اسکورت پلیس گولی را همراهی می کرد و شهردار نیز برای دویدن به او ملحق شده بود. 
او می گوید: "زمانی که ترافیک را می بینید و این که چراغ راهنمایی به خاطر شما متوقف شده است، فکر می کنید که باید سریع تر بدوید."
با وجود این که داشتن برنامه سفر، موضوع مورد علاقه بسیاری از مسافران فصلی است، گولی و تیم شش نفره قدرتمند او، وقتی برای گردشگری و توریسم ندارند. اغلب آنها در داخل چادر استراحت می کنند و هر روز سعی می کنند تا مردم را ببینند. در حالی که فشار خشکسالی را تحمل می کنند یا در تلاش برای صرفه جویی در مصرف آب هستند.
گولی رئیس سازمان غیرانتفاعی Thirst واقع در هنگ کنگ است و تلاش می کند تا فشار بر روی منابع آب در سطح جهان را نشان دهد. او می‌گوید: "ما فراموش کرده ایم که آب وارد هر چیزی می شود که ما همه روزه می خریم و مصرف می کنیم و تنها شامل مواد غذایی که می خوریم نمی شود بلکه شامل تمام لباس هایی می شود که می پوشیم و به گفته کارشناسان، با افزایش جمعیت زمین، این منبع ارزشمند نیز کمیاب تر خواهد شد."
سازمان ملل برآورد می کند که تا سال 2030، تقاضا برای آب به میزان 40 درصد از عرضه آن، پیشی می گیرد. گولی می گوید: "این تفکر موجب می شود تا من وارد طولانی ترین و دشوارترین تلاش و کوشش عمرم شوم. به نظر من کارهای اشتباه زیادی انجام شده است. این در حالی است که در خیلی از لحظات، من خیلی خسته هستم و حتی قادر به باز نگه داشتن چشمانم نیستم، چه برسد به اینکه بایستم و در یک خط مستقیم قدم بزنم و یا اینکه یک دوی ماراتن انجام دهم."
اما تصمیم و اراده برای مبارزه به خاطر دلیلی که خودش انتخاب کرده و هدفش برای بهبود زندگی نسل های جوان تر، موجب شد تا گولی دوباره بر روی پای خود بایستد و تلاش کند. او می گوید:" زمانی که من درباره امیدها و رویاهای کودکان فکر می کنم، دستم را از روی صورتم بر می دارم، می ایستم و احساس تأسف و اندوه برای خودم نمی کنم و دویدن را ادامه می دهم."

در انتظار بازگشت «مادر سرنا»

منبع: CNN/خبرورزشی/ نیلوفر رهگذر: بعد از یک بازگشت قابل ملاحظه که شامل دو فینال مهم و یک مبارزه حماسی و تاریخی بود، آیا سرنا ویلیامز می‌تواند جایگاه خود را در تاریخ تنیس در استرالیا برای همیشه جاودانه و مستحکم نماید؟
این سؤالی است که ذهن بسیاری از علاقه‌مندان به تنیس را به خود مشغول ساخته است. ویلیامز، از زمان فتح هفتمین جام خود در مسابقات آزاد تنیس استرالیا در دو سال گذشته، در حالی که برای مدت ۸ ماه حامله بود، تنها یک جام با رکورد تاریخی مارگارت کورت در گرند‌اسلم تنیس یعنی کسب ۲۴ عنوان قهرمانی در مسابقات انفرادی مهم، فاصله داشت. 
برخی از نزدیک‌ترین رقبای این ستاره آمریکایی، فکر می‌کنند که او همچنان می‌تواند به تنیس ادامه دهد، اما به نظر می‌رسد با پیشرفت تنیس در بین بانوان در سال‌های اخیر، این کار ساده نخواهد بود. 
کارولینا گارسیا که به مرحله یک‌چهارم نهایی مسابقات آزاد فرانسه صعود کرده، به شبکه ورزشی CNN گفت: «او همچنان سرنا ویلیامز است. ستاره‌ای که ۲۳ گرند‌اسلم را فتح کرده است.»

عطش تنیس‌بازان برای گرند‌اسلم
مسابقات تنیس آزاد استرالیا، اولین مسابقه مهم فصل، در ۱۴ ژانویه در ملبورن آغاز می‌شود. راجر فدرر از سوئیس و کارولین وزنیاسکی از دانمارک، مدافعان عنوان قهرمانی هستند. گارسیا درباره حضور ویلیامز در این رقابت‌ها گفت: «او احتمالاً ناامید خواهد شد، اما من فکر می‌کنم او همچنان می‌تواند جام را فتح کند. با این حال، او باید سخت کار کند؛ همانند همه افراد. زیرا همه تشنه کسب قهرمانی در گرند‌اسلم‌ها هستند ولی من فکر نمی‌کنم که او همه چیز را از دست داده باشد.»

شکست‌های مهم پشت‌سر هم
ویلیامز ۳۷ ساله، بعد از ۱۴ ماه مرخصی بعد از زایمان، در اواخر ماه مارس به تور WTA بانوان برگشت، اما در همان روز‌ها به دلیل مشکلات بعد از زایمان اولین دخترش «اولمپیا»، عمل جراحی کرد. ویلیامز هر چند تنها بازیکن تنیسی بود که به دو فینال گرند‌اسلم سال ۲۰۱۸ رسید، اما در هر دو فینال شکست خورد. این در حالی بود که در آن زمان سیمونا هالپ رتبه نخست رنکینگ تنیس‌بازان جهان را به خود اختصاص داده بود. 
ویلیامز، بعد از رسیدن به دهمین فینال ویمبلدون خود که پیش از رسیدن به فینال آن، تنها یک ست را شکست خورده بود، توسط آنجلیک کربر آلمانی غافلگیر شد چرا که با نتایج ۶-۳ و ۶-۳ شکست خورد. 
دو ماه بعد، در مسابقات آزاد آمریکا، ویلیامز که خسته به نظر می‌رسید و تا فینال مسابقات پیش رفت. جایی که با نتیجه ۶-۲ و ۶-۴ به نائومی اوزاکا، تنیسور ژاپنی که ۱۶ سال جوان‌تر از وی بود و همانند ویلیامز دارای سرویس‌های قدرتمندی بود، شکست خورد. 
بعد از این شکست که به خاطر داور مسابقات و اتهام تبعیض جنسیتی بعد از آن، از خاطر ویلیامز پاک نخواهد شد، این بهترین تنیسور سابق جهان فصل خود را زود خاتمه داد. 
او سال ۲۰۱۹ را با جام هاپمن میکس تیمی در پرت استرالیا آغاز کرد و هر سه مسابقه انفرادی اش را فتح کرد.

همه چیز درون ذهن است
با وجود فشار سنگینی که بر دوش ویلیامز است، آیا همه چیز خیلی دشوار و سخت بود؟ پترا کویتووا قهرمان دو دوره مسابقات ویمبلدون به شبکه ورزشی CNN گفت: «از دیدگاه من، خیلی راحت بود که او به مسابقات تنیس برگشت. سرنا قصد داشت که یک گرند‌اسلم را فتح کند و دو بار نیز به انجام این کار نزدیک بود.»
این تنیسور جمهوری چک با رتبه ۸ جهان که بازگشت خوبی در سال ۲۰۱۷ به تنیس بعد از آن آسیب‌دیدگی شدید دستش که در اثر حمله چاقو اتفاق افتاد داشت، گفت: «ممکن است او فشار زیادی به خود وارد کرده باشد. همان‌طور که ما در مسابقات آزاد آمریکا شاهد آن بودیم و با وجود تمام هیجانات و احساساتی که داشت.»
کویتووا، کسی که در اثر حمله یک مزاحم به خانه اش، حدود شش ماه دور از میادین بود، نیز گفت: «من فکر می‌کنم همه چیز در داخل ذهن قرار دارد. این کار سختی است که برگردیم و همانند گذشته که آسیب‌دیدگی نداشتیم، تنیس‌بازی کنیم.»

تجربه زیاد در مسابقات فینال
قبلاً تصور می‌شد که بازی کردن سرنا ویلیامز در فینال یک مسابقه مهم تقریباً کار غیرممکن باشد. از مسابقات آزاد آمریکا ۲۰۰۱ تا قهرمانی ویبلدون ۲۰۱۵، ویلیامز تنها چهار عنوان گرند‌اسلم را از دست داد. 
اما از زمانی که رابرتا وینچی ایتالیایی در نیمه‌نهایی مسابقات آزاد آمریکا ۲۰۱۵ توانست در مرحله نیمه‌نهایی او را شکست دهد، این تنیسور آمریکایی از چهار گرند‌اسلم، به دو فینال راه پیدا کرده است. 
«برای کربر»، کسی که اکنون ویلیامز را در دو فینال از سه فینال مهم شکست داده است، نکته مهم و رمز شکست دادن موفق‌ترین بازیکن عصر مسابقات آزاد و بزرگترین صحنه‌های ورزشی را تمرکز بر خود می‌داند. 
این تنیسور آلمانی که ویلیامز را در فینال مسابقات آزاد استرالیا ۲۰۱۶ شکست داد، پیش از آنکه در همان سال در ویمبلدون از او شکست بخورد، به شبکه ورزشی CNN گفت: «من تا به حال، در سه فینال گرند‌اسلم با ویلیامز مسابقه داده‌ام. بازی کردن با او بسیار دشوار است چراکه او تجربه زیادی در فینال مسابقات دارد. چیزی که در سال‌های اخیر آموخته‌ام، این است که برای خودم بازی کنم و تلاش کنم که تنیس خودم را بازی کنم و در حین مسابقه واقعی همانند جلسات تمرینی بازی کنم و از تمام تجاربی که از مسابقات کسب کرده‌ام، بهره بگیرم.»

منبع: خبرورزشی

رکوردشکنی و مسابقه با مردان

مترجم و نویسنده: نیلوفر رهگذر

سی ان ان- لیندزی ون اسکی باز مطرح آمریکایی، این فصل آخرین فصل مسابقات خویش را آغاز خواهد کرد و تصمیم دارد تا با تلاش فراوان به دو هدف نهایی خود، یعنی تبدیل شدن به موفق ترین اسکی باز مسابقات جام جهانی زنان تاکنون و همچنین رقابت با مردان اسکی باز دست یابد.
این اسکی باز 34 ساله که بازنشستگی خود را در اوایل این ماه اعلام کرد، به پیروزی در پنج جام جهانی دیگر نیاز دارد تا بتواند "اینگمار استنمارک" را با رکورد 86 پیروزی شکست دهد. او مدت زمان زیادی برای کسب مجوز شرکت در مسابقات جام جهانی مردان تلاش کرده ولی فدراسیون بین المللی اسکی که به عنوان مرجع تصمیم گیری کننده محسوب می شود، تقاضاهای لیندزی را مورد پذیرش قرار نداده است.
ون در مصاحبه ای که با "اسپورت ایلاستریتد" داشته، گفت: "من از تمایل خود برای دستیابی به رکورد اینگمار استنمارک با 86 بار پیروزی در جام جهانی آگاه هستم و هیچ وقت نیز نمی توانم به مسابقه با مردان بپردازم ولی به شدت برای امکان پذیر ساختن این دو تلاش خواهم کرد."
فصل گذشته ون در 5 مسابقه جام جهانی برنده شده و در 20 رقابت دان هیل حضور داشته و در آخرین تلاش خویش نیز در مسابقات سوپرجی شرکت داشته است.
او صحبت هایش را این گونه ادامه داد: "من هنوز فرصت دارم یک فصل دیگر رقابت کنم و به طور کامل برای موفقیت تلاش کرده و از مسابقات امسال لذت خواهم برد و با همان شور و هیجان و تمرکز همیشگی خود در مسابقات شرکت خواهم کرد."
ا

 مترجم و نویسنده : نیلوفر رهگذر / خبر ورزشی

منبع: رویترز
تبعیض جنسیتی، اعمال قوانین مضاعف در حوزه داوری و شرایط نامساعد مسابقه که بر پنجاهمین سالگرد مسابقات تنیس اوپن ایالات متحده حاکم شده، شرایط نامطلوبی را در این مسابقات ایجاد کرده و مسئولان تنیس اوپن را بر آن داشته تا به بازبینی خط مشی های فعلی بپردازند.
 

داوری امسال در مسابقات " فلاشینگ مدوز" به حدی حاشیه ساز شد که باعث به گریه افتادن سرنا ویلییامز در مسابقه فینال زنان شد!
رفتار او در برابر جریمه ای که در بازی روز شنبه در برابر نائومی اوساکا برای او در نظر گرفته شد و همچنین اظهار نظر وی در خصوص عدم جریمه شدن بازیکنان مرد در موارد مشابه، سبب ایجاد دوگانگی در جهان تنیس شده است.
این در حالی است که ویلییامز از سوی دفتر داوری مسابقات و داور پرتغالی ، کارلوس راموس، به دلیل سه تخلف انضباطی به پرداخت 17000 دلار محکوم شده است. با این حال، انجمن تنیس ایالات متحده (UTA ) اعلام کرده با توجه به مغایرت های مختلف موجود در حوزه داوری ، به بازبینی سیاست های خود خواهد پرداخت.
در همین راستا، محمد لهیانی داور سوئدی نیز به واسطه رفتار غیر قانونی و پایین آمدن از صندلی خویش برای گفتگویی دوستانه با " نیک کیرگیوس" در دومین دور از مسابقه وی مقابل "پیر هوگز هربرت" از سوی انجمن تنیس ایالات متحده مورد توبیخ قرار گرفته است.
یکی دیگراز داوران به نام کریستین راسک نیز، پس از اعلام تخلف انضباطی برای بازیکن زن فرانسوی، آلیز کورنت ، مورد انتقاد قرار گرفت. این بازیکن در زمان استراحت بین مسابقه و پس از آنکه متوجه پشت رو پوشیده شدن لباس خود در رختکن شد، آن را از تن خارج ساخت.
اما تمامی این موارد، در مقایسه با جنجال ایجاد شده در مورد ویلییامز کم اهمیت به نظر می رسد. او به دلیل متهم ساختن داور مسابقه، کارلوس راموس، در مسابقه فینال زنان به دروغگویی و دزدیدن امتیازات افراد به پرداخت جریمه محکوم شده است.
اما تعدادی از شخصیت های برجسته ورزشی به دلیل اعمال قوانین مضاعف در تنیس، به حمایت از ویلییامز پرداخته و تعداد دیگری نیز به دلیل رفتار غیر ورزشی از او انتقاد کرده اند.
انجمن تنیس زنان(WTA ) نیز در حمایت از ویلییامز به برسی موضوع پرداخته و رئیس اجرایی آن، استیو سیمون، به اعمال استاندارد های متفاوت در خصوص زنان و مردان اشاره کرده است.
سیمون در همین رابطه چنین صحبت کرد: " اتفاقات اخیر سبب شد تا موضوع استانداردهای متفاوت در داوری مسابقات زنان و مردان به عنوان مهم ترین موضوع مطرح شود." انجمن تنیس زنان بر ضرورت اعمال استانداردهای یکسان در خصوص احساسات ابراز شده از سوی مردان علیه زنان و همچنین تعهد خود مبنی بر انجام اقدامات لازم در حوزه ورزش با هدف اعمال یک رفتار مشابه با تمامی بازیکنان، تاکید داشته است.
او می گوید: "باور نمی کنیم که چنین کاری انجام یافته باشد."