ما تا آخرین نفس ایستاده ایم

قرآن صرفاً داستان سرایی نمی کند. قرآن دنبال این است که یک اثر تربیتی را بر یک واقعه تاریخی مترتّب کند.از یک حادثه تاریخی گزینش می کند و به آن می پردازد تا بتواند یک اثر تربیتی را در نهایت به مخاطب ارائه کند

یک مطلب را نباید فراموش کرد و آن هنر راوی است که راوی باید بتواند مخاطب را به پایه ای از معرفت برساند که او بتواند با عبور از لایه های مختلف حوادث دفاع مقدس، حقایق زمان جنگ را به خوبی شهود کند.
شهود به معنای اینکه شاهدی از حق در قلب مخاطب شما جلوه بکند.
چطور؟ وعاظ، خطبا و علمای ما وقتی منبر می روند و از کربلا صحبت می کنند، شما احساس می کنید در صحنه کربلا حضور دارید، آن صحنه ها را کأنه شاهد بودید، با قلبتان شهود می کنید. رساندن مخاطب به این پایه از معرفت شهودی، کار بسیار بزرگ و ارزشمندی است.
این شهود باعث می شود یک حس و حالی در مخاطب به وجود بیاید و این حس و حال می تواند پشتوانه عمل بشود که اگر این عمل تکرار بشود، یک صفاتی برای مخاطب حاصل خواهد شد. به تعبیری فرموده اند: «المعرفة بذر المشاهده» معرفت پایه ای است برای اینکه انسان مشاهده بکند.

بله اگر شناخت و معرفت درستی به مخاطب داده شود، او می تواند به خوبی شهود کند، اگر چه سال های سال از جنگ گذشته و اساساً جنگ را ندیده است.
بنابراین اولین بحث این است که ما چه باید بگوییم و دوم اینکه چگونه بگوییم.

اساساً همه مخاطبان، مخاطبان خاص نیستند.
برای مخاطبان خاص شاید لازم باشد جزئیات گفته شود که این برای عامه مردم مفید نیست.
ما در حوزه فن مخاطب شناسی، مخاطبانمان را دسته بندی می کنیم. عده ای آدم های خاص هستند ،یک عده اخص هستند و یک عده عام اند.

مردمی که در زمره مخاطبان عام هستند، اینها نیازی ندارند که همه جزئیات جنگ را بدانند.
این جزئیات را پژوهشگران باید بدانند.
بنابراین اگر یک راوی در صحنه عمل، جزئیات را برای مردم عادی بیان کرد، امر بی ربطی انجام داده است.
مثلاً یک کشاورز، کاسب و ... از روستایی آمده حالا ما بیایم مثلاً سازمان رزم این یگان عمل کننده را برای اینها بگوییم، ترکیب چه بوده؟ استعداد چقدر بوده؟ گستره و عمق نفوذ تا کجا بوده؟ و... یا سازمان رزم ارتش عراق را بیان کنیم. این ها اصلاً ضرورتی ندارد.

برای مخاطبان خاص وظیفه داریم تفصیلی تر صحبت کنیم. پیامبر اسلام(ص) می فرماید: ما پیامبران مکلف شدیم که به قدر فهم و عقل مردم و به فراخور دریافت مردم برای آنها صحبت کنیم.
اگر بخواهیم سطح بالا صحبت کنیم (به یک معنا) مردم فراری می شوند.

یا اگر وقتی جمعی که کودک هستند یا بچه های دبستانی یا راهنمایی هستند، باید ببینیم این بچه چه می خواهد و چقدر از جنگ نیاز دارد که بداند. این ذوق می خواهد.
اصلاً شاید لازم باشد در حوزه روایتگری جنگ، یک عده راوی خاص کودکان تربیت کنیم.
بنابراین در حوزه روایتگری به تناسب نوع مخاطبین شما ناگزیر هستید یک نوع روایتگری داشته باشید.

 مخاطبانمان را الان در حوزه دریافت به چهار دسته تقسیم می کنیم :

1-اهل باور و یقین: همین هایی که حزب الهی هستند و به ارزش ها پایبند هستند، در جنگ بودند انقلاب، اسلام، ولایت را قبول دارند. باید چیزی گفته شود که بر سطح باور و یقین این ها افزوده شود و در آن راهی که دارد، راسخ تر بشود.

2- خالی از ذهن ها: نوجوانی که اطلاعات قبلی از جنگ ندارد و تازه با این مفاهیم در حال آشنا شدن هستند، اینجا در حقیقت ما وظیفه مستحکم سازی مبانی این افراد را بر عهده داریم.
باید مطالب جنگ برایش خوب جا بیافتد. دفاع، ضرورت دفاع، اهمیت دفاع، شرایطی که ما داشتیم و... باید بیان شود.

3- مترددین: کسانی که بر اساس القائات و شبهات، برایشان تردیدی حاصل می شود.
در دانشگاه ها این بحث ها می شود.
چرا جنگ را ادامه دادیم؟ چرا جنگ این گونه شد ،غرب عملیات کردید و ... چراهایی که درباره جنگ مطرح می شود. پاسخ هایش کاملاً مشخص است که هم علمی و مستند وجود دارد و ما شبهه ای نداریم. این ها تردید برایشان حاصل شده، تعمدی ندارند ولی تردید برایشان ایجاد می شود. جمعی از مخاطبین ما اینها هستند، خوب ما باید به تناسب برای اینها رفع شبهه کنیم.

4- منکرین: آنان که منکر حقانیت هستند.
نوع مخاطبین و نوع افرادی که مخالف و مریض هستند ما در مقابل این ها احتجاج می کنیم. حجت های بالغ، الهی و انسانی و شرعی در زمینه های گوناگون را اقامه می کنیم تا مثل خاکریزی در مقابل این ها باشد که پیشروی بیشتری نداشته باشند.

اصول روایتگری از زبان خداوند در قرآن کریم:

روش اول : اولین خصوصیتی که در قران کریم به آن توجه شده این است که ما در قرآن چیزی به عنوان وقایع نگاری صرف نداریم بلکه یک سلسله گزارش های تاریخی داریم که همگی هم جهت دار است.
یعنی قرآن صرفاً داستان سرایی نمی کند.
قرآن دنبال این است که یک اثر تربیتی را بر یک واقع تاریخی مترتّب کند.
از یک حادثه تاریخی گزینش می کند و به آن می پردازد تا بتواند یک اثر تربیتی را در نهایت به مخاطب ارائه کند که نوعاً این مقاصد در حوزه تاریخی به عنوان عبرت گیری مطرح است.
لذا مطالبی که بار تربیتی ندارد، بیان نمی شود.
راوی که می خواهد صحبت کند، حتماً در این خاطره گویی و روایت و با این مسأله دنبال سرگرم کردن نباید باشد.
مقام معظم رهبری می فرمودند:«ما سر مردم را نباید گرم کنیم، باید مردم را هوشیار و بیدار کنیم.»

راهیان نور محل رساندن مردم به نور است. آن نور هدایتی که از پرتو فداکاری و استقامت شهدا به دست آمده، باید روی این ها تمرکز کنیم.

روش دوم : قرآن در بیان حوادث تاریخی، همواره یک نگاه جانب دارانه دارد.
این طور نیست که قرآن بی تفاوت نسبت به مسائل باشد.
قران کاملاً در برخورد با حوادث تاریخی مشخص می کند که طرفدار حق است و در مقابل باطل، آنها را لعن می کند. تاریخ نگاران سعی می کنند که بگویند در مورد این حادثه تاریخی بی غرضانه حرف زدیم اما جهت کلی را مشخص نمی کنند و به عهده مخاطب می گذارند.
ما وقتی می خواهیم حوادث جنگ را بیان کنیم باید مسائل را تبیین کنیم.
کسانی که خوب و بد عمل کردند چه کسانی بودند.
جریانات حق و باطل را با صراحت و آشکار مشخص کنیم.
این روش روایتگری خداست و خدواند متعال در قرآن این گونه عمل کرده است.

روش سوم قرآن در روایتگری : این است که قدرت تفکر را برای تقویت اعتقادات مردم ارائه می کند. مورخین این گونه نیستند و معمولاً یک رابطه علت و معلولی را  در رابطه با حوادث تاریخی بیان می کنند.

باید مشخص شود که چطور خدای متعال مستکبرین را از طریق مؤمنان خالص و مخلص به مذلت و نکبت دچار می کند. این ها را چطور سرنگون می کند.

می گویند در صحنه جنگ، دو عنصر تجهیزات و نیروی انسانی تعیین کننده است و اگر در این دو مورد برتر بودید، برنده هستید.در تمام مکاتب غربی و شرقی این را می گویند.
این گونه می فرماید: ما خوفی سراسری در دل کفار انداختیم به واسطه اینکه آن ها به قدرت مادی تکیه کردند. چون فکر می کردند این دو عنصر تعیین کننده است از همین جا هم ضربه خوردند.
خدای متعال در قوه خیال کفار تصرف می کند.
این ها یک نفر را 1000 نفر می بینند و بر عکس، 1000 نفر را ممکن است نبینند.

چهارمین روش قرآن در بیان حقایق تاریخی و جنگ:  این است که قرآن اهتمام جدی دارد که غلط های مشهور را حتماً اصلاح کند.
چه بسا راوی عزیزی مطلبی را گفت که اشتباه است.
قرآن اصرار دارد غلط هایی که مشهور شده است را حتماً اصلاح کند.
راویان ما باید در نقل های تاریخی اشتباهات تاریخی حوزه دفاع مقدس را اصلاح کنند.

روش پنجم: قرآن به دنبال این است که حتماً یک عبرت آموزی داشته باشد.
«لقد کان فی قصصهم عبرت لاولی الالباب»

اصلاً همه این قصه برای عبرت است.

عبرت از ماده عبور است.
عبور از ظاهر یک حادثه و رسیدن به باطن حادثه، بیرون کشیدن پند لازم از درون این حادثه.
بالاخره این عملیات چه عبرتی برای ما دارد؟
زبان عبرت،زبان حال است، زبان قال نیست. موعظه زبان قال است.
تداوم عبرت به بصیرت کمک می کند و همچنین تداوم عبرت ها موجب پیشگیری جامعه از شکست معنوی می شود.
«الاعتبار یفیدک الرشاد»
جامعه ای که می خواهد رشد کند باید عبرت بگیرد.
اگر عبرت نگیرد،رشد نمی کند.

ششمین روش قرآن : روحیه دادن به جبهه خودی و ایجاد یک نشاط معنوی و دادن آرامش برای مواجهه با مشکلاتی است که دشمنان ایجاد می کنند.
واقعاً اگر روایان ما بتوانند در بیان حقایق دفاع مقدس به نسل جوان ما روحیه بدهند کار بسیار بزرگی کرده اند.
همین بحث امید دادن که آقا فرموده اند: وقتی جوان می آید راهیان نور از این رو به آن رو بشود. برای موارد حقیر و کوچک غصه نخورد نگاهش بالا برود و همتش بلند شود.

هفتمین روش قرآن : ایجاد رعب و وحشت در دل کفار و مشرکین است تا آن ها بدانند که اگر به راهشان ادامه بدهند سرنوشتشان مانند گذشتگان است.

روش هشتم قرآن : اصل برگزیده گویی است.
یعنی قرآن لازم نمی بیند همه جزئیات را بیان کند.
ما به بعضی جزئیات جنگ نباید وارد شویم.
مثلاً ماشین فلان سردار pmp بوده یا خشایار، آن چیزی که مهم است این است که ما دنبال آن مباحث کلیدی و اساسی باشیم که در فهم جنگ بتواند اثر گذار باشد.

نهمین روش قرآن: پرهیز از مبالغه گویی و خرافات، هم در مورد افراد و هم در مورد حوادث.
مثلاً در بحث جنگ گفته اند که اینهایی که از اروند عبور کردند، طی الارض کردند و اینها اصلاً از آب عبور نکردند.
این مطالب جز خراب کردن کار چیزی دیگری نیست.

دهمین روش قرآن: به جا و در موضع خود بیان کردن است.
به تناسب مکان و موقعیت و شرایط مطلب را می گوید.
در ورودی منطقه عملیاتی شما باید یک بحثی بکنید که متناسب با ورود این سرزمین است.

امام صادق(ع) می فرمایند:
«لکل وقت حدیثة»
هر جا و هر زمانی،حرف خاص خودش و هر جایگاهی صحبتی به تناسب دارد.

در قرارگاه چه باید بگویم، در بیمارستان صحرایی چه باید بگوییم، در خاکریز چه باید بگوییم، در میدان مین چه باید بگوییم.
هر جا راوی به تناسب موقعیت باید روایت کند و حرف بزند. باید مستدل و مستند صحبت کنیم و در پایان بیان شرح عملیات قدرت تحلیل را به مخاطب بدهیم.
به صورت انتزاعی با عملیات و یک حادثه نباید برخورد شود.
باید عملیات را در قبل و بعدش هم ببینیم.

آخرین مطلب،روش پیامبر(ص) است که آن را هم می توان از قرآن استخراج کرد که گریه کردن و گریاندن هم یک شیوه درستی است که پیامبر(ع) در روایات مربوط به جنگ و یا اشارات مربوط، این روش را دارد.
حالا در بیان روایت، راویان، گریزی به روضه بزنند، خیلی خوب و مرتبط با آن بحث خواهد شد.

داستان وفات مرحوم هاشمی رفسنجانی و مرحوم طالقانی چقدر شبیه یکدیگر است.

در سال 58 بود که طالقانی دعوت حق را لبیک گفت. #لاشخور_سیاسی آن روز ( منافقین و کمونیست ها ) تلاش بسیار گسترده ای کردند تا در جریان تشییع جنازه ایشان، با پدر پدر کردن، وی را مصادره کنند و در مقابل امام راحل بایستند.
امام خمینی یک بیانیه صادر نموده و در آن مرحوم طالقانی را ابوذر زمان خوانده و تمام بیانیه های این #لاشخورها را نقش بر آب کردند.
مردم با شکوه هرچه تمامتر پیکر آن بزرگوار را تشییع کردند و جایی برای عرض اندام تفاله های استکبار نگذاشتند.

امام امت در سخنرانی بعد از تشییع گفتند ( قریب به مضمون): " مردم در تشییع میگفتند ای سید ما جای تو خالیست. مردم بیل و کلنگی که با آن قبر کندند را میبوسیدند. مردم چون سید اولاد پیامبر بود از او تجلیل کردند و بیل و کلنگ را بوسیدند نه چون فلان و فلان بود" . این اقدام مشترک رهبری و ملت هشیار دودمان #لاشخور_سیاسی را به باد داد.

امروز این داستان تکرار شد ولی برای مرحوم هاشمی رفسنجانی. همه برنامه ریزیهای دشمنان انقلاب ( سلطنت طلب و اصلاحاتی و ...) با بیانیه دقیق رهبری انقلاب و حضور مقتدرانه نیروهای مومن بر باد فنا رفت.

منافقین و کمونیستهای سال 58 امام را متهم به کشتن مرحوم طالقانی کردند و امروز این #تفاله_های_آمریکایی، رهبری انقلاب را متهم به ترور مرحوم هاشمی میکنند. چه رفتار مشابهی دارند این خودفروخته ها....

در گذشته انتقام این شکست را از رجایی و باهنر و بهشتی و ... گرفتند و اینک باید دید کدام فرزند انقلاب تقاص این کینه آنان را متحمل خواهد شد.

از شهید عبدالمهدی کاظمی برایمان بگویید؟
همسرم برای من تعریف کرده بود در زمان مجردی با دوستانش به قم رفته و در محضرآیت الله بهجت حاضر شده بودند.آیت الله بهجت در نگاه اول به او لبخند زده و گفته بود:پسرم تو از طرف خدا برگزیده شده ای و به مقام رفیع شهادت می رسی.در دوران عقد به مناسبت میلاد امام زمان به قم و جمکران رفتیم بعد از زیارت حرم مطهر به دیدار آیت الله بهجت رفته و سلامی عرض کردیم. آیت الله بهجت به فرهاد گفت باید اسمت را عوض کرده و به عبدالصالح یا عبدالمهدی تغییر نام دهی.فرهاد هم اسم عبدالمهدی را انتخاب کرد.جالب است بدانید شهادت عبدالمهدی مصادف با تاج گذاری امام زمان بود.
آشنایی شما با شهید کاظمی چگونه بود؟
من همیشه در زندگی به خدا توسل می کردم و از او می خواستم کسی را که خودش صلاح می داند سر راهم قرار دهد.سال دوم دبیرستان بودم که در عالم خواب شهید علمدار را دیدم که دست روی شانه جوانی گذاشت و گفت:این پسر همسر آینده توست و آخر این هفته به خواستگاری تو می آید، روی مرا زمین نزن و به او جواب مثبت بده.
وقتی از خواب بیدار شدم زیاد خوابم را جدی نگرفتم و حتی موضوع را در خانه مطرح نکردم.فردای آن شب شهید علمدار به خواب مادرم آمد و همان حرف هایی که به من زده بود، به او گفت.آخر هفته بود که خانواده عبدالمهدی تماس گرفتند و قرار خواستگاری گذاشتند.در مجلس خواستگاری با دیدن چهره او به یاد خوابم افتادم چرا که او همان جوانی بود که شهید علمدار سفارش او را در خواب به من و مادرم کرده بود.
در جلسه اول خواستگاری چه گذشت؟
جلسه اول خواستگاری خوابم را برای عبدالمهدی تعریف کردم،اشک در چشمانش حلقه بست و گفت:دوست دارم یک زن الگو باشی و زینب وار زندگی کنی.ایمان و تقوایت بالا باشد و نمازت را اول وقت بخوانی.
اوهمیشه من را تشویق می کرد تا با قران انس بگیرم تا بتوانم بچه ها را خوب تربیت کنم .
همسر شهید بودن سخت است؟
خیر،شیرین است.همان حسی که حضرت قاسم نسبت به شهادت داشت و آن را مثل عسل شیرین می دانست برای من که همسر شهید هستم نیز صادق است.
آیا مفهوم آیه "و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا" را در زندگی حس می کنید؟
بله کاملا. عبدالمهدی همیشه می گفت:اگر کسی مهر ائمه معصوم در قلبش باشد خداوند در آن دنیا خیلی کمکش می کند و اگر در این دنیا برای ائمه اشک بریزد در آن دنیا جایگاه ویژه ای دارد و اگر شهید شود زندگی اش را با خدا معامله کرده است.
وقتی همسرم به شهادت رسیدبرای گرفتن جشن تولدش بسیار دو دل بودم و شب در عالم خواب دیدم عبدالمهدی و دوستانش در حالی که لباس سبز پاسداری و چفیه به تن داشتند دور هم نشسته بودند.شهید خیزاب به عبدالمهدی گفت: خیلی لذت می بری وقتی همسرت سوره الرحمن را می خواند و تفسیر می کند؟
عبدالمهدی خندید و گفت: بله خیلی.من همان لحظه از او پرسیدم عبدالمهدی آیا برایت جشن تولد بگیرم؟
اوبه من نگاه کرد ،لبخندی زد و گفت: بله جشن بگیر، همه دوستان و آشنایان را دعوت کن وبرایم ختم الرحمن بگیر.
قبل از رفتن عبدالمهدی همیشه به او می گفتم من بدون تو چگونه زندگی کنم؟ و او می گفت دعا کن من بروم و به شهادت برسم چرا که آن وقت حضورم در در پیش شما پر رنگ تر خواهد شد و توانم برای مراقبت از شما بیشتر می شود.
فرزند کوچکم ریحانه خانم (2 ساله) یک یا دو روز بعد از شهادت عبـدالمهـدی بسیار تب کرد و مریض شدو تب او به هیچ وجه پایین نمی امد.کلافه بودم.غم شهادت همسرم از یک طرف و بیماری و تب ریحانه از طرف دیگر بردلم سنگینی می کرد.
شـب جمعه بود.
رو کردم به حرم اباعبدالله(ع) وبا امام حسین(ع) درد دل کردم با گریه گفتم یا امام حسین (ع) من میدانم امشب شما با همه شهدا در کربلا دور هم هستید.میدانم که عبدالمهدی هم پیش شماست شفای ریحانه را از شما می خواهم.گریه میکردم و همچنان مضطرب بودم. درهمین حالات بود که عطری خوش در کل خانه پیچید ولباس های ریحانه بیشتر از همه جا بوی این عطر را می داد به طوری که او را در آغوش میکشیدم و از ته دل میبوییدمش .زمانی نگذشت که تب ریحانه پایین آمد.فردا تماس گرفتم خدمت یکی از علمای قم و این ماجرا را گفتم و از علت این عطر خوش سوال کردم؛پاسخ این بود که چون شهدا در جوار ارباب حسین هستند بوی خوش ایشان را با خود به همراه می آورند.
چگونه راضی شدید که همسرتان به سوریه برود؟
زمانی که عبدالمهدی می خواست خبر سوریه رفتنش را به من بدهد از من خواست که اخر هفته به زیارت حضرت معصومه (ص) برویم بعد از زیارت حرم مطهر سری به مزار حاج میرزا جواد ملکی تبریزی استاد امام خمینی زدیم در آنجا عبدالمهدی شروع کرد داستان زهیر بن قین بجلی از یاران امام حسین را تعریف کردن و بعد از این مقدمه گفت که می خواهد به سوریه برود.

داستان زامبی ها رایادت هست ؟

مردگانی که ازگوربرمی خیزند وتونبایداجازه دهی واردشهر شوند وگرنه gam over...


می دانی شیطان زامبی راخلق کرد تا اعتقاد به "رجعت" شیعه را به سخره بگیرد؟

ولی نمی دانست قبل از ظهورِامامِ آخرین ورجعت خوبان وبدان عالم هرازچندگاهی سربازان امام قلب ها خمینی عزیز رجعت خواهندکرد وپیشمرگان سیدعلی به استقبال آنهاخواهندرفت.



وقتی شنیدی ستاره ها ازخاک برخاستند سرازپانشناخته به استقبال آمدی وچون نگین انگشتری به میان گرفتی شان تا دستت رابگیرند.آخرستاره هاخوب راه را نشان می دهند ...

شیطان بازهم اشتباه کرد چون زامبی ها مردگانی هستندکه از گوربرمی خیزند اماستارها ...

وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمواتًا بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقونَ...

آری تو عاشقانه به استقبال ستاره های برخاسته از خاک آمدی تادر مصاف با شیطان gam over نگردی...

شیطان زامبی راساخت تا امام زمان تورا بدنام کند وتوبا استقبال باشکوه ازستاره ها دل نائب امام زمانت را شادکردی...



واینگونه شیطان رابه سخره گرفتی...


----------------------------------------------------------

پ ن: عجب روزی بود...

پرسید:
چرا زن نمی گیری؟
گفتم :
آقا! مزاحم درس و بحث آدم می شوند.
گفت:

((آدم باید خیلی ضعیف باشد که زن و بچه بتوانند مزاحمش باشند!))

محمد الرافع از قهرمان های فلسطینی این روزهای آزادسازی شهر حلب، و از فرماندهان برجسته تیپ فلسطینی قدس دیروز در سوریه به شهادت رسید.

ولی در رسانه های ما احتمالا چیزی زیادی از او نخواهید شنید. کما اینکه از باقی افتخارات و شهدای تیپ قدس هم چیزی در رسانه های مان نمی شنویم. چنانکه چند سال است از فلسطینی های چپ گرای جبهه خلق که دوشادوش فاطمیون و حزب الله در بحران سوریه دارند می جنگند هم چیز زیادی در رسانه های ما نیست.

رسانه های ما قرار است چندماه یکبار خبر به درک واصل شدن یک فلسطینی که به تکفیری ها پیوسته را بزرگ کنند تا اینجوری القا شود که همان فلسطینی هایی که دست مان را تا آرنج کردیم در عسل و در دهان شان گذاشتیم دارند الآن جوانهای مدافع حرم ما در سوریه را شهید می کنند.