خموش

ئیواره یه و چاوه کانم چاوه روانی هاتنی تون

ئیوا ره یه و بیرم ده م باته وه به ره و جیژوانی کون

ئیواره یه و خور هینده ی نه ماوه بگات ئاوا بون

ئیواره یه و هه زاز یادت به میشکی جه نجالم داچون

گویم هه ل خستوو وه کو فه رشی بو بیستنی هه نگاوی پیت

ئیوا ره یه و هه ستی ده لی که ده نگی هه ناسه ی ئارامی تو دیت

ئیواره یه و که شتیکان گه یشتنه وه باوه شی که نار

له گه ل یه کتر ئاش بونه وه زه ریا و روبار

ئیواره یه و هه وریکی ره ش ئاسوی منی داپوشیوه

ئیواره یه و بیری هاتنت چاشیوی ره شی پوشیوه

ئیواره یه و من و ته نیایی رویشتین به ره و مالی روخاوی شه و

ئیواره یه و ئیواره کان یه ک یه ک تیپه ر بون به بی ئه و........ئه ییوب

و چه لطیف

              چه نرم

                       چه زیبا   

                                  مدتی ماندی

نمیدانستم که این نسیم بهاری ست

تابستانی هست که گرم شویم

عشق بنوازیم

شعر بخوانیم

                بخندیم

اما خزانی هم هست

طوفانی هست

برزگ ریزانی هست

                        رفتنی هست

و طوفان به پا کردی

رفتی

       خواندی

                  جستی

و در پی تو زمستان آمد

باران بارید

            برف بارید

                        رد پایت را هم شست .

شعر رنگ های طبیعت ، توصیفی از روزگار یک عشق است .

محمدرضا دشتی

هوای دفتر مشق؛

                      هوای دو رنگ نوشتن و

                                            در هوایمشق با خودکار. 

دوباره دلم هوای کودکی ها دارد.

سراسر شور , عشق , هیجان و ...

دوباره دلم هوای دوست دارد

و فقط و فقط به فکر شیطنت و بازی 

دوباره دلم ...

                  دوباره دلم ...

                                   دوباره دلم ... اه

آه چه سرخوشم  

که دلم دوباره و چند باره هوای تو را دارد ...

و من هنوز بیاد تو , برای تو

پابند روزگار شدم.

دوباره نه , 

هزارمین بار است که دلم هوای تو را دارد.

محمد رضا دشتی

I have broken another universe ,
Do not knit.
This time I opened the blind nodes
I've worn

Moammad Reza Dashti

جوانان عاقبت خاری گزینید

که دست از دامن عشقی بچینید

چو باشد عشق آن پاینده خرسند

غمی گیرید و در زاری نشینید

تابستان 93 - مرخصی

شعر از نادر گلچین

راهیست راه عشق ، که هیچش کناره نیست

خواستم یادآور بشم ؛ صرفا جهت اطلاع

در آن سوی رود ، در ازدحام درختان ستبر و در لابلای سنگها لیلا را چگونه جستجو کنم؟ من می مانم و می خوانم و قلم پیش میرانم که این لیلای من است؟

لیلایی که ابن سلان شویش نام گرفت و شویش نشد چرا که مجنون تنها عشق لیلا بود و تنها مجنون . این لیلای من است ؟ نه

من نفس لیلایم بودم و او جان من و آنگاه می فهمم که این نه لیلای من است و نه او که در کنارش هست منم و یا نه ابن سلام . ولی می دانم که همچنان من مجنونم و او را دیگر نمی دانم . می خواهم بدانم اما نمی دانم

آری من مجنونم و او ... .

                  و

               عشق

                                 صدای فاصله هاست

پروفایلم رو هم درست کردم . البته ببخشید که من نمی تونم مطلب بذارم و همه این موضوع بر میگرده به عدم دسترسی به اینترنت  ؛ دوره جدید که میام بیشتر در مورد خوشنویسی و موسیقی کار میذارم . آخه طرفدار داره . 

نظر یادتون نره لطفاااااااااااااااااااااا