چرا مادرمان را دوست داریم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/

                    چون ما را با درد به دنیا می آورند و بلا فاصله با 

                                   لبخند می پذیرند .                                

 

                                       crabbyemma.jpg


   چون شیشه ی شیر ما رو قبل از اینکه توی حلق ما بریزند ،پشت دستشان

                                         میریزند .

 

               چون وقتی تب می کنیم او هم عرق می ریزد .

                                      baby.jpg

       چون وقتی توی مهمانی  خجالت می کشیم ،و توی گوششان می گوییم

            سیب می خوام ، بالبخند یه سیب برامون پوست میکنن . 

                                   6810071.jpg

     چون اینقدر مهربونه که برای بچه ی یتیم توی فیلم ،اشک، گونه هایش

                                    را خیس میکنه .

                                   563.jpg
 

           چون بعد از گرفتن هدیه روز مادر تمام فکرو ذکرش این است که

     نکنه فروشندگان بی انصاف سر طفل معصومش را کلاه گذاشته باشند

                                   505.jpg

         چون شبهای کنکور و امتحان پا به پای ما کم می خوابه ،اما

          کسی نیست که براش قهوه بیاره یا میوه پوست بگیره .

 

                                     220_2.jpg

                    چون وقتی موقع مریضیش یه لیوان آب دستش میدیم 

               یه طوری تشکر می کند که انگار واقعا شاخ غول را شکانده ایم .

                                              

            چون موقع مطالعه عینک می زند و پنج دقیقه بعد در حالی که

            عینکش روی چشماش هست ، میگه : عینک منو ندیدید؟

                                          kid10.jpg

چون هیچوقت یادشان نمیرود از کدام غذا بدمان می آید و عاشق کدام غذاییم .

 

                                             Islamic Pis 2850429

چون مادرند

                                             Islamic Pis 2850229

 

   که مادر تنها کسی است که می توانی تمام فریاد هایت را بر سرش بکشی

                           و مطمئن باشی که انتقام نمی گیرد .

 

                                              Islamic Pis 2851429

سلام دوستان خوبم ، امیدوارم از پست جدیدم خوشتون بیاد ، ببخشید اگه     عکس ها با متن هیچ ربطی به هم ندارن . دوستون دارم .

                                        

     دلبسته ي کفشهایم بودم. کفش هايي که يادگار سال هاي نو جواني ام بودند

                دلم نمي آمد دورشان بيندازم .هنوز همان ها را مي پوشيدم

                             اما کفش ها تنگ بودند و پایم را مي زدند

                                     ...............................

                     قدم از قدم اگر بر مي داشتم زخمی تازه نصیبم مي شد
                     سعي مي کردم کمتر راه بروم زيرا که رفتن دردناک بود

 

 



                            مي نشستم و زانوهایم را بغل مي گرفتم

                            و مي گفتم:چقدر همه چیز دردناک است

                           چرا خانه ام کوچک است و شهرم و دنيایم


               مي نشستم و می گفتم :  زندگیم بوي ملالت مي دهد و تکرار

            

 

            .می نشستم و می گفتم:خوشبختي تنها يک دروغ قديمي است

                 می نشستم و به خاطر تنگی کفشهایم جایی نمیرفتم

                    قدم از قدم بر نمیداشتم .. می گفتم و می گفتم

                            ...........................................


                                 پارسايي از کنارم رد شد

                  عجب ! پارسا پا برهنه بود و کفشی بر پا نداشت

              مرا که ديد لبخندي زد و گفت: خوشبختي دروغ نيست

         اما شايد تو خوشبخت نشوي زيرا خوشبختي خطر کردن است

                           و زيباترين خطر..... از دست دادن

 

              
 

 


 تا تو به اين کفش هاي تنگ آويخته اي ....برایت دنيا کوچک است و زندگي ملال آور

    جرات کن و کفش تازه به پا کن.شجاع باش و باور کن که بزرگتر شده اي

 

 عکس های عاشقانه (4)
 

 

                             رو به پارسا کردم ، پوزخندی زدم و گفتم

اگر راست مي گويي پس خودت چرا کفش تازه به پا نمي کني تا پا برهنه نباشي؟

 

 
 

                                           عکس   شخصیت شناسی از روی نقاشی مورد علاقه شما

 

 


 پارسا فروتنانه خنديد و پاسخ داد :من مسافرم و تاوان هر سفرم کفشی بود

                      که هر بار که از سفر برگشتم تنگ شده بود و

                       پس هر بار دانستم که قدري بزرگتر شده ام

 

                                         عکس   شخصیت شناسی از روی نقاشی مورد علاقه شما 
 

 

 

                هزاران جاده را پيمودم و هزارها پاي افزار را دور انداختم

                تا فهميدم بزرگ شدن بهايي دارد که بايد آن را پرداخت


                        حالا دیگر هيچ کفشی اندازه ي من نيست

 

 
 

 

             وسعت زندگی هرکس به اندازه ی وسعت اندیشه ی اوست

 

 

 

سر تا پاي‌ خودم‌ را كه‌ خلاصه‌ مي‌كنم، مي‌شوم‌ قد يك‌ كف‌ دست‌ خاك‌

كه‌ ممكن‌ بود يك‌ تكه‌ آجر باشد توي‌ ديوار يك‌ خانه

يا يك‌ قلوه‌ سنگ‌ روي‌ شانه‌ يك‌ كوه

يا مشتي‌ سنگ‌ريزه، ته‌ته‌ اقيانوس؛

يا حتي‌ خاك‌ يك‌ گلدان‌ باشد؛ خاك‌ همين‌ گلدان‌ پشت‌ پنجره

       ...................................


 يك‌ كف‌ دست‌ خاك‌ ممكن‌ است‌ هيچ‌ وقت

هيچ‌ اسمي‌ نداشته‌ باشد و تا هميشه، خاك‌ باقي‌ بماند، فقط‌ خاك

اما حالا يك‌ كف‌ دست‌ خاك‌ وجود دارد كه‌ خدا به‌ او اجازه‌ داده‌ نفس‌ بكشد

 ببیند، بشنود، بفهمد، جان‌ داشته‌ باشد.

 

 
 

 

                         يك‌ مشت‌ خاك‌ كه‌ اجازه‌ دارد عاشق‌ بشود،

                            انتخاب‌ كند، عوض‌ بشود، تغيير كند

 


 واي، خداي‌ بزرگ! من‌ چقدر خوشبختم. من‌ همان‌ خاك‌ انتخاب‌ شده‌ هستم

                   همان‌ خاكي‌ كه‌ با بقيه‌ خاك‌ها فرق‌ مي‌كند

 

 
 

 

من‌ آن‌ خاكي‌ هستم‌ كه‌ خدا از نفسش‌ در آن‌ دميده

من‌ آن‌ خاك‌ قيمتي‌ام

 
 

که می خواهم تغییر کنم......... انتخاب‌ کنم

وای بر من اگر همین طور خاك‌ باقي‌ بمانم

 
 


 الهی توفیقم ده که بیش از طلب همدردی, همدردی کنم..

 بیش از آنکه مرا بفهمند, دیگران را درک کنم

 پیش از آنکه دوستم بدارند, دوست بدارم

 

 زیرا در عطا کردن است که می ستانیم و در بخشیدن است که بخشیده می شوی

   

پروانه ی من

هوا تاریک بود

صدای سوت قطار سکوت ذهنم را در هیاهو گم کرد

و من ، تنها من در آن هیاهو گوش می سپردم به خیال پروانه

اما انگار پروانه هم دنبال جایی برای تنهایی می گشت تا بتواند بدون هیچ مزاحمتی

خیال نازکش را خط خطی کند

باد در گوشم آرام آرام زمزمه می کرد :

تنها باش و عاشق

با قدم های آرامم آسفالت خیابان ابهام را نوازش می کردم

اما من تنها نبودم

نه تنها و نه عاشق

تیرهای برق در آن شب مرا همراهی می کردند

باد در گوشم زمزمه کرد:

تنها باش و عاشق

اما آن شب نه خدایی بود و نه تنهایی که بتوان  در آن او را جست و جو کرد

آن شب

خدا با هر قدم جلو رفتن من ،یک قدم دور می شد

ناگهان دیواری بینمان فرود آمد

فقط یک قدم مانده بود ...فقط یک قدم

باد خیالم را ربود

او را برد ته ... ته خیابان

آنجا که دیگر نه نوری بود و نه تیر برقی که تنهاییم را بشکند

آنجا من بودم و خیال پروانه ی امروز که

راهی به خیالش یافتم

من و فکر پروانه و تنهایی

تا تنها شدن راهی نمانده ، تنهایی همینجاست ،دستم را دراز کنم می توانم آن را از

آن خودم کنم

پروانه ی امروز خیال قشنگی داشت

خیالش پر احساس بود ، پر منطق ، پر از همه کتاب های فلسفه بود

پر بودنش را در ذهن تهی ام قورت می دادم

خیال پروانه از ذهنم بیرون نمی رود

من باید تنها باشم تنهای تنها ، بدون هیچ خیالی

تا بتوانم پیدایش کنم

اما هرچه بیشتر سعی می کردم از پروانه و خیال واهی اش فرار کنم بیشتر او را در

ذهنم لمس می کردم

پروانه ی امروز خیالم را ربود

ذهنم را به خیال پروانه سپردم و خود را در آغوش خدا دیدم

         
                          

ما وارث خون حسینیم ...

حسين  بيشتر از آب، تشنه ی لبيك بود اما افسوس كه بجای افكارش زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترين دردش را بی آبی ناميدند و در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی می کنند و آنگه  بر حسینی  می گریند که آزاد زیست و آزادانه مرد. آنانی که رفتند، کاری حسینی کردن دوآنانی که ماندند باید کاری زینبی کنند، وگرنه یزیدی‌اند.


           

            


حسین ضعیفی که باید برای او گریست نبود... آموزگار بزرگ شهادت اکنون برخاسته است تا به همه آنها که جهاد را تنها در توانستن مى ‏فهمند و به همه آنها که پیروزى بر خصم را تنها در غلبه، بیاموزد که شهادت نه یک باختن، که یک انتخاب است؛ انتخابى که در آن، مجاهد با قربانى کردن خویش در آستانه معبد آزادى و محراب عشق، پیروز مى ‏شود و حسین «وارث آدم» – که به بنى‏آدم زیستن داد – و «وارث پیامبران بزرگ» – که به انسان چگونه باید زیست را آموختند...

              
          

        

این که حسین (ع) فریاد می‌زند:آیا کسی هست که مرا یاری کند و انتقام کشد؟» «هل من ناصر ینصرنی؟» مگر نمی داند که کسی نیست که او را یاری کند و انتقام گیرد؟ این سؤال، ‌سؤال از تاریخ فردای بشری است و این پرسش از آینده است و از همه ماست.

              

       


نباشید همانند انسانهایی که برای حسین عزاداری می کنند و بر سرو صورت می زنند و اشک می ریزند و همگام با یزید برای حسین شام غریبان می گیرند و پرونده حسین را می بندند

           

             

حسین (ع) یک درس بزرگ‌تر ازشهادتش به ما داده است و آن نیمه‌تمام گذاشتن حج و به سوی شهادت رفتن است. مراسم حج را به پایان نمی‌برد تا به همه حج‌گزاران تاریخ، نمازگزاران تاریخ، مؤمنان به سنت ابراهیم، بیاموزد که اگر هدف نباشد، اگر حسین (ع) نباشد و اگر یزید باشد، چرخیدن بر گرد خانه خدا، با خانه بت، مساوی است.

           

 

خدا می تواند ...

وقتی احساس می‌کنی قابل دوست داشتن نیستی
وقتی احساس بی لیاقتی و نا پاکی می کنی
وقتی احساس می کنی کسی نمی تواند دردهای تو را التیام ببخشد
به یاد داشته باش دوست عزیز من
خدا می تواند...

        

وقتی احساس می‌کنی قابل بخشش نیستی
برای شرم و گناه هایت
به یاد داشته باش دوست عزیز من
خدا می تواند...
    

وقتی فکر می کنی همه چیز پنهان است
و هیچکس نمی تواند درون را ببیند
به یاد داشته باش دوست عزیز من
خدا می تواند...
 

وقتی به انتها می رسی و گمان می‌کنی
کسی نیست تا صدایت را بشنود
به یاد داشته باش
دوست عزیز من
خدا می تواند...





 

وقتی گمان میبری کسی نمی تواند
به خود واقعی درون تو عشق بورزد
دوست عزیز من به یاد داشته باش
خدا می تواند ...


پشت سر هر معشوق خدا ایستاده ...

پشت سر هر معشوق خدا ایستاده است

پشت سر هر آنچه كه دوستش داری

و تو برای اینكه معشوقت را از دست ندهی

بهتر است بالاتر را نگاه نكنی

زیرا ممكن است چشمت به خدا بیفتد

و او آنقدر بزرگ است

كه همه چیز پیش او كوچك جلوه میكند

 

پشت سر هر معشوق خدا ایستاده است

اگر عشقت ساده است و كوچك و معمولی

اگر عشقت گذراست و تفنن و تفریح

خدا چندان كاری به كارت ندارد

اجازه میدهد كه عاشقی كنی

تماشایت میكند و میگذراد كه شادمان باشی....

 

اما هرچه كه در عشق ثابت قدم تر شوی

خدا با تو سختگیرتر می شود

هر قدر كه در عاشقی عمیق تر شوی و پاكبازتر

و هر اندازه كه عشقت ناب تر شود و زیباتر

بیشتر باید از خدا بترسی

زیرا خدا از عشق های پاك و عمیق و ناب و زیبا نمی گذرد

 

پشت سر هر معشوق خدا ایستاده است

و هر گامی كه تو در عشق برمیداری

خدا هم گامی در غیرت برمیدارد

تو عاشقتر می شوی و خدا غیورتر

و آنگاه كه گمان میكنی معشوق چه دست یافتنی است

و وصل چه ممكن و عشق چه آسان

 

خدا وارد كار می شود و خیالت را در هم میریزد

و معشوقت را در هم می كوبد

معشوقت، هر كس كه باشد

و هر جا كه باشد و هر قدر كه باشد

خدا هرگز نمیگذارد میان تو و او، چیزی فاصله بیندازد

معشوقت میشكند و تو ناامید می شوی

و نمی دانی كه ناامیدی زیباترین نتیجه عشق است

نا امیدی از اینجا و آنجا

ناامیدی از این كس و آن كس

ناامیدی از این چیز و آن چیز

 

تو ناامید میشوی و گمان میكنی

كه عشق بیهوده ترین كارهاست

و برآنی كه شكست خورده ای

و خیال میكنی كه آن همه شور و آن همه ذوق

و آن همه عشق را تلف كرده ای

اما خوب كه نگاه كنی

می بینی حتی قطره ای از عشقت

حتی قطره ای هم هدر نرفته است

خدا همه را جمع كرده و همه را برای خویش برداشته

و به حساب خود گذاشته است

 

خدا به تو میگوید: مگر نمیدانستی؟؟

كه پشت سر هر معشوق خدا ایستاده است

تو برای من بود كه این همه راه آمده ای

و برای من بود كه این همه رنج برده ای

و برای من بود كه این همه عشق ورزیده ای

پس به پاس این؛

قلبت را و روحت را و دنیایت را وسعت می بخشم

و از بی نیازی نصیبی به تو میدهم.

و این ثروتی است كه هیچ كس ندارد

تا به تو ارزانی اش كند

 

فردا اما تو باز عاشق می شوی

تا عمیق تر شوی و وسیع تر و بزرگ تر و ناامید تر

تا بی نیاز تر شوی و به او نزدكیتر

 

راستی:

             اما چه زیباست

                                  و چه باشكوه و شورانگیز

 

                                     

                        كه پشت سر هر معشوق

 خدا ایستاده است!!!!!!!!!!!

                     


میان این همه اگر ، خدایا تو چه قدر بایدی !

هیچ چیز ساده تر از خدا نیست . برای لب های انسان هیچ چیزی مناسب تر و عطش زدا تر از خدا نیست خدا عین زندگی است .

                                     

اگر می خواهی خدا را جست و جو کنی ، او را جست و جو نکن . اگر می خواهی خدا را ببینی ، چشمهایت را ببند و اگر می خواهی صدایش را بشنوی ، گوشهایت را بگیر . صدای حقیقی خدا ، همیشه از طریق درون به گوش ما می رسد . هر انسانی – حتی کم اعتقاد ترین انسانها – در اعماق قلبش خدا را نهفته دارد .

 

ملکوت  آسمان همین جاست ، در همین زمین ... ابدیت همین جا است . هر لحظه ، هر لحظه ای که سپری می شود ابدیت است . لحظه ها تو را کفایت نمی کنند ؟ اگر چنین باشد ، باید بدانی که ابدیتی هم نخواهد بود . خدا آب سرد نیست  ، نه او آب سرد نیست که برای حال آمدن نوشیده شود او آتش است و تو باید بر این آتش پا بگذاری ، نه فقط راه بروی ، بلکه سخت تر از همه روی آن پای کوبی کنی و آنگاه که توانستی پای کوبی کنی آتش آب سرد خواهد شد . اما تا رسیدن به این مرحله ، چه تلاشی باید خدای من ! و چه عذابی !

 

                                     

 

هنوز پیدات نکردم

 

عكس و تصاویر زیبا برای زیباسازی وبلاگ شما -------------- بهاربیست دات كام ------------- bahar22.com ------------ عكس تصاویر زیباسازی وبلاگ فارسی

 
خدایا 
احساس مي کنم زود عادت مي کنم و گاهي به اشتباه اسم آنرا دوست داشتن مي گذارم. 
 
خدايا... 
مي ترسم از اينکه به گناه کاري که نفسم آنرا صحيح مي خواند و دلم از آن مي ترسد و عقلم به آن شک دارد، در آتش بي مهري ات بسوزم. 
 
خدايا... 
مي دانم تمام لحظه هايم با توست. مي دانم تنها تويي که مرا فراموش نمي کني. مي دانم که اگر بارها فراموشت کنم، ناراحتت کنم و برنجانمت، باز مي گويي برگرد. مي دانم؛ همه اينها را مي دانم، ولي نمي دانم چه کنم؛ نفسم مرا به سويي مي کشد و عقلم حرفي ديگر مي زند و دلم در اين ميانه مانده. 
خدايا... 
تو بگو چه کنم. تو نشانم بده راهي که بهترين است. 
خدايا... 
مي دانم تو هميشه با مني ، ولي تنهايم مگذار؛ يا شايد بهتر باشد بگويم: نگذار تنهايت بگذارم.  
خداوندا.. 
من از تنهايي و برگ ريزان پاييز، من از سردي سرماي زمستان، 
من از تنهايي و دنياي بي تو مي ترسم. 
خداوندا... 
من از دوستان بي مقدار، من از همرهان بي احساس، 
من از نارفيقي هاي اين دنيا مي ترسم. 
خداوندا... 
من از احساس بيهوده بودن، من از چون حبابِ آب بودن، 
من از ماندن چون مرداب مي ترسم. 
خداوندا... 
من ازمرگ محبت، من از اعدام احساس به دست دوستان دور يا نزديک مي ترسم. 
خداوندا... 
. من از ماندن مي ترسم 
خداوندا... 
من از رفتن مي ترسم  
خداوندا... 
من از خود نيز مي ترسم 
خداوندا... 
پناهم ده 

عكس و تصاویر زیبا برای زیباسازی وبلاگ شما -------------- بهاربیست دات كام ------------- bahar22.com ------------ عكس تصاویر زیباسازی وبلاگ فارسی

 

خداوندا  
مرا واسطه عشق خود میان آدمیان کن  
تا آنجا که نفرت است عشق را ارزانی کنم  
آنجا که تقصیر وگناه است ببخشایم  
آنجا که تفرقه وجدایی است پیوند بزنم  
آنجا که خطاست راستی را هدیه کنم  
آنجا که شک است ایمان بدهم  
آنجا که نومید است امید شوم  
آنجا که ظلمت است چراغی برافروزم  
آنجا که غم است شادی به پا کنم  
خداوندا  
باشد که بیشتر تسلی دهم تا تسلی یابم  
در پی فهمیدن باشم تا فهمیده شدن  
در پی دوست داشتن باشم تا دوست داشته شدن  
زیرا با دادن است که می گیریم  
با فراموشی خویشتن است که خویشتن را می یابیم  
با بخشیدن است که بخشوده می شویم  
وبا مردن است که زنده می شویم 
 

        عكس و تصاویر زیبا برای زیباسازی وبلاگ شما -------------- بهاربیست دات كام ------------- bahar22.com ------------ عكس تصاویر زیباسازی وبلاگ فارسی

چقدر خنده داره که یک ساعت عبادت به درگاه الهی دیر و طاقت فرسا میگذره ولی 60 دقیقه بازی یک تیم فوتبال مثل باد می گذره!  
 
چقدر خنده داره که 100 هزار تومان کمک در راه خدا مبلغ بسیار هنگفتیه اما وقتی که با همون مقدار پول به خرید می ریم کم به چشم میاد!  
 
چقدر خنده داره که یه ساعت عبادت در مسجد طولانی به نظر میاد اما یه ساعت فیلم دیدن به سرعت میگذره!  
 
چقدر خنده داره که وقتی می خوایم عبادت و دعا کنیم هر چی فکر می کنیم چیزی به فکرمون نمی یاد تا بگیم اما وقتی که می خوایم با دوستمون حرف بزنیم هیچ مشکلی نداریم!  
 
چقدر خنده داره که وقتی مسابقه ورزشی تیم محبوبمان به وقت اضافه می کشه لذت می بریم و از هیجان تو پوست خودمون نمی گنجیم اما وقتی که مراسم دعا و خطابه و نیایش طولانی تر از حدش می شه شکایت می کنیم و آزرده خاطر می شیم!  
 
چقدر خنده داره که خوندن یه صفحه و یا بخش از قرآن سخته اما خوندن 100 صفحه از پرفروشترین کتاب رمان دنیا آسونه!  
 
چقدر خنده داره که سعی میکنیم ردیف جلو صندلی های یک کنسرت یا مسابقه رو رزو کنیم اما به آخرین صفهای نماز جماعت تمایل داریم!  
 
چقدر خنده داره که برای عبادت و کارهای مذهبی هیچ وقت زمان کافی در برنامه روزمره خود پیدا نمی کنیم اما برای بقیه برنامه ها رو سعی می کنیم تو آخرین لحظه هم که شده انجام بدیم!  
 
چقدر خنده داره که شایعات روز نامه ها رو به راحتی باور می کنیم اما سخنان خداوند در قرآن رو به سختی باور می کنیم!  
 
چقدر خنده داره که همه مردم می خوان بدون اینکه به چیزی اعتقاد پیدا کنند و یا کاری در راه خدا انجام بدن به بهشت برن!  
 
چقدر خنده داره که وقتی جوکی رو از طریق پیام کوتاه و یا ایمیل به دیگران ارسال می کنید به سرعت آتشی که در جنگلی انداخته شود همه جا را فرا می گیرد اما وقتی که سخن و پیام الهی رو می شنوید دو برابر در مورد گفتن و یا نگفتن اون فکر می کنید!  
 
خنده داره . اینطور نیست؟!  
 
دارید می خندید؟  
 
دارید فکر می کنید؟  
 
این حرفارو به گوش بقیه هم برسونید و از خداوند سپاس گذار باشید که او خدای اعلی و دوست داشتنی است.  
 
آیا این خنده دار نیست که وقتی که می خواید این حرفارو به بقیه بزنید خیلی ها رو از لیست خودتون پاک می کنید، بخاطر اینکه مطمئنید که اونها به هیچ چی اعتقاد ندارن!!!  
 
خنده داره؟ ...... نه تاسف آوره  

                    

       عكس و تصاویر زیبا برای زیباسازی وبلاگ شما -------------- بهاربیست دات كام ------------- bahar22.com ------------ عكس تصاویر زیباسازی وبلاگ فارسی

خداوندا تو خود دانی که در این عالم انسان بودن و ماندن چه دشوار است ...چه صبری دارد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است.

                                 عكس و تصاویر زیبا برای زیباسازی وبلاگ شما -------------- بهاربیست دات كام ------------- bahar22.com ------------ عكس تصاویر زیباسازی وبلاگ فارسی

 

 

آوای خدا همیشه در گوش دل است

می خواهی با خدا رفیق شوی اما نمی دانی چگونه! همیشه احساس می کنی دلت برای خدا تنگ است! احساس دوری می کنی ،فکر می کنی او تو را دوست ندارد ! صدایت را نمی شنود و به تو محل نمی گذارد ! می خواهی عاشق خدا باشی ، می خواهی اسمش که بیاید قلبت به تپش بیفتد ، بدنت گرم شود و خون در رگهایت بدود . دلت می خواهد نوازش خدا را احساس کنی ، از این که تا به حال نتوانسته ای یک نماز درست و حسابی برایش بخوانی ، خودت هم ناراحتی ! دلت می خواهد سرت را که به خاک می گذاری دیگر بر نداری !

تو هم دوست داری همیشه بی تاب او باشی ، تو هم دوست داری طعم عشق را بچشی .

می گویی چرا من نمی توانم ذکر خدا را بگویم ؟ چرا اینقدر غفلت دارم ؟ می گویی چرا ذکر خدا برای من شیرین نیست ! چرا محبت خدا در دلم نیست ؟!

عملت نمی گوید اما دلت می خواهد به خدا بگوید :

                               ز عشق هرچه سرایم تمام تویی

                 تو روح مهری و معنای عشق تام تویی

-         من از کجا!عشق از کجا!

-         تو مرا برای چه می خواهی !

-         تو عشق من را می خواهی چه کار ؟ این همه عاشق !

  آه می کشی ، دلت می سوزد ، اشکت گرم گرم جاری می شود ، پیر باشی یا جوان فرقی نمی کند ! آرزو آرزوست و دنبال راه چاره می گردی .

اما می دانی او خودش چه می گوید ؟!

می گوید : و ما از رگ گردن به او نزدیکتریم .

پس چرا تو احساس نزدیکی به خدا نمی کنی ؟! چرا عاشق نیستی ؟! چرا اینقدر غفلت ؟!

می دانی جوابش چست ؟ می دانی محبت و انس با خدا چگونه به دست می آید ؟ چطور عاشق خدا می شوی ؟

جواب سوالاتت تنها در یک جمله است !

خدا نزدیک است ، خیلی هم نزدیک ، از رگ گردن نزدیک تر ! و مگر نزدیک تر از رگ گردن کجاست ؟!

                                او قریب است اما تو دوری !

قدر خدا را نمی دانی . باید نزدیک شوی ! اما چگونه ؟!

با دغدغه خدا را داشتن ، با خدا خدا کردن ! با خلوت خدا ... این عبادتست که عبودیت می آورد .

اما اگر می خواهی به آرزویت برسی تنها در آرزو خلاصه نشو .

فقط عزمی مردانه می خواهد و صبری عاشقانه و همتی که از حیات مردان خدا ،جرعه جرعه بنوشد و به کار بندد .

ما هم می توانیم نزدیک شویم ،

 ما هم می تونیم عاشق خدا باشیم ،

اگر عارف نشویم عاشق که می توانیم باشیم ! 

دیروز از کنار خونه ی ما رد شد ...

چند روزی بود که دوست داشتم آپ کنم اما هرچه قدر فکر کردم به نتیجه ای نرسیدم تا اینکه نمیدونم چی شد که با خودم گفتم خوب وبلاگم یه کم بوی مهدی رو هم بگیره . به خاطر این گفتم نمیدونم چی شد ، که قبلا نظرم رو در مورد این موضوع به یه دوست گفته بودم و خودمم هیچوقت فکرشو نمی کردم یه روز یه همچین آپی داشته باشم .

 

یا مهدی

 

خ لیفة الله است ، مثل آدم .

ع مر طولانی دارد ، مثل نوح .

ک فار به دستش هلاک می شوند ، مثل هود .

ت ولدش پنهان بود ، مثل ابراهیم .

ب شارت آمدنش را داده اند ، مثل اسماعیل .

ف رشتگان به یاری اش می آیند ، مثل لوط .

د ر عزای حسین گریان است ، مثل یعقوب .

ز یباترین خلق است ، مثل یوسف .

ح کومتش جهانی است ، مثل سلیمان .

ص بر دارد ، مثل ایوب .

د ر گهواره سخن گفت ، مثل عیسی .

ن ام و کنیه اش ، نام و کنیه ی محمد است و

شبیه ترین خلق در خلق و خو به او .

 

بازم یه عید دیگه

 

فردا روز قشنگیه...

   روزی که خدا تو گوش آخرین پیامبرش زمزمه می کنه و

 نامه های عاشقانه ای که برای من و تو نوشته رو به اون

 میسپار تا به دست من و تو برسونه .   

                                        عكس و تصاویر زیبا برای زیباسازی وبلاگ شما -------------- بهاربیست دات كام ------------- bahar22.com ------------ عكس تصاویر زیباسازی وبلاگ فارسی

زمین به عشق او می چرخد

فرشته نبود . بال هم نداشت . رویین تن نبود و پیکر پولادی نداشت . مادرش الهه ای افسانه ای نبود و پدرش نیم خدایی اسطوره ای . او انسان بود . انسان . و همین جا زندگی می کرد . روی همین زمین و زیر همین آسمان . شبها همین ستاره ها را می دید و صبح ها همین خورشید را . انسان بود ، راه می رفت و نفس می کشید . می خوابید و بلند می شد . گرسنه می شد و غذا می خورد . غمگین می شد و شاد می شد. می جنگید و پیروز می شد . زخم هم بر می داشت . شکست هم می خورد . مثل من ، مثل تو ، مثل همه .

فرشته نبود ، بال هم نداشت . انسان بود . با همین وسوسه ها . با همین دردها و رنج ها . با همین تنهایی ها و غربتها . با همین تردیدها و تلخی ها . انسان بود . ساده مردی امی . نه تاجی و نه تختی . نه سربازانی تا بن دندان مسلح و نه قصر و بارویی سر به فلک کشیده . آزارش به هیچکس نرسید و جوری نکرد و هیچ از آنها نخواست و جز راستی نگفت . اما او را تاب نمی آوردند . رنجش می دادند و آزارش می رساندند . دروغگویش می خواندند و شعبده باز و شاعرش می گفتند .

و به خدعه و به نیرنگ پشت به پشت هم می دادند و کمر به نابودی اش می بستند . اما مگر او چه کرده بود ؟ جز آنکه گفته بود ، خدا یکی است و از پس این جهان ، جهان دیگری است و آدمیان در گرو کرده خویشند . مگر چه کرده بود ؟ جز آن که راه را ، راه رستگاری را نشانشان داده بود . اما تابش نمی آوردند . زیرا که بت بودند ، بت ساز ، بت شیفته ، بت انگار و بت کردار .

فرشته نبود . بال هم نداشت . و معجزه اش این نبود که ماه را شکافت . معجزه اش این نبود که به آسمان رفت . معجزاش این بود که از آسمان به زمین برگشت . او که با معراجش تا ته ته آسمان رفته بود می توانست برنگردد ، می توانست . اما برگشت . باز هم روی همین خاک و باز هم میان همین مردم .

و زمین هنوز به عشق گامهای اوست که می چرخد .

و بهار هنوز به بوی اوست که سبز می شود . و خورشید هنوز به نور اوست که می تابد .

     به یاد آن انسان ، انسانی که فرشته نبود و بال هم نداشت .

                                                       عكس و تصاویر زیبا برای زیباسازی وبلاگ شما -------------- بهاربیست دات كام ------------- bahar22.com ------------ عكس تصاویر زیباسازی وبلاگ فارسی

داستان و ...      خدا

 
خواب دیدم که با خدا مصاحبه می کردم...

 خدا از من پرسید: « دوست داری با من مصاحبه کنی؟»

پاسخ دادم: « اگر شما وقت داشته باشید»

خدا لبخندی زد و پاسخ داد:

« زمان من ابدیت است...

چه سؤالاتی در ذهن داری

 که دوست داری از من بپرسی؟»

من سؤال کردم:

 « چه چیزی درآدمها شما را بیشتر متعجب می کند؟»

خدا جواب داد....

 


« اینکه از دوران کودکی خود خسته می شوند

و عجله دارند که زودتر بزرگ شوند.

..و دوباره آرزوی این را دارند که روزی بچه شوند»

«اینکه سلامتی خود را به خاطر بدست آوردن پول از دست می دهند

 و سپس پول خود را خرج می کنند

 تا سلامتی از دست رفته را دوباره باز یابند»

«اینکه با نگرانی به آینده فکر می کنند

 و حال خود را فراموش می کنند

به گونه ای که نه در حال و نه در آینده زندگی می کنند»

«اینکه به گونه ای زندگی می کنند

 که گویی هرگز نخواهند مرد

 و به گونه ای می میرند که گویی هرگز نزیسته اند»

دست خدا دست مرا در بر گرفت

و مدتی به سکوت گذشت....

سپس من سؤال کردم:

«به عنوان پرودگار

، دوست داری که بندگانت چه درسهایی در زندگی بیاموزند؟»

خدا پاسخ داد:

« اینکه یاد بگیرند نمی توانند کسی را وادار کنند تا بدانها عشق بورزد

. تنها کاری که می توانند انجام دهند

 این است که اجازه دهند خود مورد عشق ورزیدن واقع شوند»

« اینکه یاد بگیرند

 که خوب نیست خودشان را با دیگران مقایسه کنند»

«اینکه بخشش را با تمرین بخشیدن یاد بگیرند»

« اینکه رنجش خاطر عزیزانشان تنها چند لحظه زمان می برد

 ولی ممکن است سالیان سال زمان لازم باشد

 تا این زخمها التیام یابند»

« یاد بگیرند که فرد غنی کسی نیست

 که بیشترین ها را دارد

بلکه کسی است که نیازمند کمترین ها است»

« اینکه یاد بگیرند

 کسانی هستند که آنها را مشتاقانه دوست دارند

 اما هنوز نمی دانند که چگونه احساساتشان را بیان کنند یا نشان دهند»

« اینکه یاد بگیرند

دو نفر می توانند به یک چیز نگاه کنند و آن را متفاوت ببینند»

« اینکه یاد بگیرند

کافی نیست همدیگر را ببخشند بلکه باید خود را نیز ببخشند»

باافتادگی خطاب به خدا گفتم:

« از وقتی که به من دادید سپاسگذارم»

و افزودم:

 « چیز دیگری هم هست که دوست داشته باشید آنها بدانند؟»

 

خدا لبخندی زد و گفت... «فقط اینکه بدانند من اینجا هستم» « همیشه»

                  عكس و تصاویر زیبا برای زیباسازی وبلاگ شما -------------- بهاربیست دات كام ------------- bahar22.com ------------ عكس تصاویر زیباسازی وبلاگ فارسی 

 
اگر به زبان تمامی آدمیان و فرشتگان سخن گویم....و از عشق بی بهره باشم طبل میان تهی و سنخ پر هیاهوی بیش نیستیم اگر از کرامت غیب دانی و پیش گویی بر خوردار باشم و همه اسرار جهان را در یابم و قلمرو دانش را تمام مسخر کنم و در ایمان چنان راسخ و نیرومند باشم که کوهها را به رفتار آورم و از عشق بی بهره باشم کسی نیستم.

 اگر همه دارایی خویش به مستمندان بخشم و جسم خویش را به آتش بسپارم و از عشق بی بهره باشم مرا هیچ سود نخواهد بخشید.عشق بردبار و مهربان است عشق از حسد برکنار است عشق لاف خودستایی نمی‌زند عشق اطوار ناپسند ندارد عشق به اندک چیزی در خشم نمی‌آید و اندیشه شر نمی‌کند و از بیعدالتی خشنود نیست اما با حقیقت و راستی شاد و خرم است همه چیز را تحمل می‌کند همه چیز را باور می‌کند و به همه چیز امیدوار است و هیچگاه از پای نمی‌افتد اما پیشگویها همه شکست می‌خورند و زبانها همه قطع می‌شوند و دانشها در غبار زبان پنهان می‌شوند و دانش ما جزیی است و نبوت ما جزیی است و آنچه جزیی است روی در فنا دارد انچه می‌ماند ایمان و امید و عشق است و از این هر سه عشق را بر ترین مقام است.  

 نوشته پائولو کوئیلو

                  عكس و تصاویر زیبا برای زیباسازی وبلاگ شما -------------- بهاربیست دات كام ------------- bahar22.com ------------ عكس تصاویر زیباسازی وبلاگ فارسی

جمله ای از گوته


 

اگر ثروتمند نيستي مهم نيست، بسياري از مردم ثروتمند نيستند،


 

اگر سالم نيستي، هستند افرادي که با معلوليت و بيماري زندگي مي کنند،


 

اگر زيبا نيستي برخورد درست با زشتي هم وجود دارد،


 

اگر جوان نيستي، همه با چهره پيري مواجه مي شوند،


 

اگر تحصيلات عالي نداري با کمي سواد هم مي توان زندگي کرد،


 

اگر مقام نداري، مشاغل مهم متعلق به معدودي انسان هاست،


 

اما، اگر عزت نفس نداري، پس بدان که هيچ نداري.


                     عكس و تصاویر زیبا برای زیباسازی وبلاگ شما -------------- بهاربیست دات كام ------------- bahar22.com ------------ عكس تصاویر زیباسازی وبلاگ فارسی


 کوچک که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم اکنون که بزرگیم چه دلتنگیم

کاش دلهامون به بزرگی بچگی بود

کاش همان کودکی بودیم که حرفهایش

را از نگاهش می توان خواند

کاش برای حرف زدن

نیازی به صحبت کردن نداشتیم

کاش برای حرف زدن فقط نگاه کافی بود

کاش قلبها در چهره بود

اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد

و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم

سکوت پر بهتر از فریاد تو خالیست

سکوتی را که یک نفر بفهمد

بهتر از هزار فریادی است که هیچ کس نفهمد

سکوتی که سرشار از ناگفته هاست

ناگفته هایی که گفتنش یک درد و نگفتنش هزاران درد دارد

دنیا را ببین...

بچه بودیم از آسمان باران می آمد

بزرگ شده ایم از چشمهایمان می آید!

بچه بودیم همه چشمای خیسمون رو میدیدن

بزرگ شدیم هیچکی نمیبینه

بچه بودیم تو جمع گریه می کردیم

بزرگ شدیم تو خلوت
 
بچه بودیم راحت دلمون نمی شکست

بزرگ شدیم خیلی آسون دلمون می شکنه

بچه بودیم همه رو ۱۰ تا دوست داشتیم

بزرگ که شدیم بعضی ها رو هیچی

بعضی هارو کم و بعضی ها رو بی نهایت دوست داریم

بچه که بودیم قضاوت نمی کردیم و همه یکسان بودن

بزرگ که شدیم قضاوتهای درست و غلط باعث شد که اندازه دوست داشتنمون تغییر کنه

کاش هنوزم همه رو

به اندازه همون بچگی ۱۰ تا دوست داشتیم
 
بچه که بودیم اگه با کسی

دعوا میکردیم ۱ ساعت بعد از یادمون میرفت

بزرگ که شدیم گاهی دعواهامون سالها تو یادمون مونده و آشتی نمی کنیم

بچه که بودیم گاهی با یه تیکه نخ سرگرم می شدیم

بزرگ که شدیم حتی ۱۰۰ تا کلاف نخم سرگرممون نمیکنه

بچه که بودیم بزرگترین آرزومون داشتن کوچکترین چیز بود

بزرگ که شدیم کوچکترین آرزومون داشتن بزرگترین چیزه

بچه که بودیم آرزومون بزرگ شدن بود

بزرگ که شدیم حسرت برگشتن به بچگی رو داریم

بچه که بودیم تو بازیهامون همش ادای بزرگ ترها رو در می آوردیم

بزرگ که شدیم همش تو خیالمون بر میگردیم به بچگی

بچه بودیم درد دل ها را به هزار ناله می گفتیم همه می فهمیدند

بزرگ شده ایم درد دل را به صد زبان به کسی می گوییم... هیچ کس نمی فهمد

بچه بودیم دوستیامون تا نداشت

بزرگ که شدیم همه دوستیامون تا داره

بچه که بودیم بچه بودیم

بزرگ که شدیم بزرگ که نشدیم هیچ دیگه همون بچه هم نیستیم

 

مسیحای جوانمرد من ... علی بن ابی طالب

 

                                                   

 

علی تنهاست ... 

علی در طول تاریخ تنها انسانی ست که در ابعاد مختلف و حتی متناقضی که در انسان جمع نمی شود قهرمان است: هم مثل یک کارگر ساده که با دستش، پنجه اش و بازویش خاک را می کند و در زمین سوزان بدون ابزار قنات می کند ، و هم مانند یک حکیم می اندیشد ، و هم مانند یک عاشق بزرگ و یک عارف بزرگ عشق می ورزد . و هم مانند یک قهرمان شمشیر می زند و هم مانند یک سیاستمدار رهبری می کند و هم مانند یک معلم اخلاق مظهر و سر مشق فضائل انسانی برای یک جامعه است . هم یک پدر است ، و هم یک دوست بسیار وفادار ، و هم یک همسر نمونه . چنین انسانی و در چنین سطحی معلوم است که در دنیا تنهاست . درد علی دوگونه است: یک درد ، دردیست که از زخم شمشیر ابن ملجم در فرق سرش احساس می کند ، و درد دیگر دردیست که او را تنها در نیمه شب های خاموش به دل نخلستان های مدینه کشانده و به ناله در آورده است . ما تنها بر دردی می گرییم که از شمشیر ابن ملجم در فرقش احساس می کند اما این درد علی نیست دردی که چنان روح بزرگی را به ناله آورده است ( تنهایی ) است که ما آن را نمی شناسیم .

باید این درد را بشناسیم ،

نه آن درد را

که علی درد شمشیر را احساس نمی کند

و ما

درد علی را احساس نمی کنیم

     میلاد تنهاترین مرد خدا بر همه ی شما عزیزان مبارک باد .

 

 

                                                  

 

اي پدر :
اي دُرّ ناب هستي، اي عقيق خوشبختي و سَرو جاودان زندگي ام
اي سبز دشت انتظار عشق ، اي بهار خانه ام
اي كه روشني بخش سايه ات سرود هر ترانه ام
اي روياي من ، توئي تمام هر بهانه ام
روزت مبارك

                                                       

  ولادت امام جواد (ع) را به پیشگاه مقدس امام زمان و به شما دوستان

                                    گلم تبریگ می گوییم     

                    آسمان معرفت ، گنج سخا ، دریای جود 
                                    شهر فضل و دانش و بخشش بیاید در وجود 

                                     در شب میلاد مسعود شه خوبان جواد
                                    حق به روی عالم و آدم در رحمت گشود


امام جواد(ع): سه چیز است که در اثر آن، بنده به مقام رضوان الهی می رسد:
                             استغفار فراوان، فروتنی و زیاد صدقه دادن.


                                          ولادت جواد الائمه برشما مبارک باد .


 

 

فرهاد مهراد(شميم)رستني ها كم نيست
من تو كم بوديم

خشك و پژمرده و تا روي زمين خم بوديم
گفتني ها كم نيست
من وتو
كم گفتيم
مثل هذيان دم مرگ
از آغاز چنين درهم و برهم گفتيم
ديدني ها كم نيست
من وتو كم ديديم
بي سبب از پاييز
جاي ميلاد اقاقي ها را پرسيديم
چيدني ها كم نيست
من و تو كم چيديم
وقت گل دادن عشق
روي دار قالي
بي سبب حتي
پرتاب گل سرخي را ترسيديم
خواندني ها كم نيست
من و تو كم خوانديم
من و تو ساده ترين شكل سرودن را در معبر باد
با دهاني بسته وا مانديم
من وتو كم بوديم
من و تو اما در ميدانها
اينك اندازه ما مي خوانيم
ما به اندازه ما ميبينيم
ما به اندازه ما مي چينيم
ما به اندازه ما مي گوييم
ما به اندازه ما مي روييم
من و تو
كم نه ؛
كه بايد شب بي رحم و گل مريم و بيداري شبنم باشيم
من وتو
خم نه و درهم نه و كم هم نه ؛
كه مي بايد باهم باشيم
من وتو حق داريم
در شب اين جنبش
نبض آدم باشيم
من و تو حق داريم
كه به اندازه ما هم شده با هم باشيم
گفتني ها كم نيست.


کم کم به سالروز بیماری فرهاد نزدیک میشیم .

این پست رو گذاشتم برای کسانی که فرهاد رو فراموش کردند.

امیدوارم روح بزرگش در آرامش ابدی باشد .

چه قدر در همین دنیا بهشت ها و بهشت هایی نهفته است . اما نگاه ها و دل ها همه دوزخی است همه برزخی ست و نمی بینند و نمی شناسند کورند ، کرند . چه آوازهای ملکوتی که در سکوت عظیم این زمین هستند ، و نمی شنوند.

وای! که چه قدر این دنیای خالی و نفرت بار ، برای فهمیدن و حس کردن، لبریز است. چه قدر مایه های خدایی، که در این سرزمین ابلیس نهفته است . زندگی کردن وقتی معنا می یابد که فن استخراج این معادن ناپیدا را بیاموزی .

 

روز مادر

در نگاه پر فروغت در اعماق سوکوتت تنها محبت را میبینم مهر تو در ذره ذره ی وجودم رخنه کرده و حال به زیبا ترین و مقدس ترین واژه یعنی مادر قسم می خورم که دوستت دارم …. مادر عزیزم روزت مبارک

تقدیم به مامان گلم ...

 

مادر ای لطیف ترین گل بوستان هستی
تو شگفتی خلقتی
تو لبریز عظمتی
تو را دوست دارم و می ستایمت!
دست بر دعا بر می دارم و از خدای یگانه برایت برکت,رحمت و عزت می طلبم.
…………………………………………………………………

زن از دیدگاه دکتر شریعتی...

 


زن عشق مي كارد و كينه درو مي كند...

ديه اش نصف ديه توست و مجازات زنايش با تو برابر...

مي تواند تنها يك همسر داشته باشد

و تو مختار به داشتن چهار همسرهستي ....

براي ازدواجش ــ در هر سني ـ اجازه ولي لازم است

و تو هر زماني بخواهي به لطف قانونگذار ميتواني ازدواج كني ...

در محبسي به نام بكارت زنداني است و تو ...

او كتك مي خورد و تو محاكمه نمي شوي ...

او مي زايد و تو براي فرزندش نام انتخاب مي كني....

او درد مي كشد و تو نگراني كه كودك دختر نباشد ....

او بي خوابي مي كشد و تو خواب حوريان بهشتي را مي بيني ....

او مادر مي شود و همه جا مي پرسند نام پدر ...

و هر روز او متولد میشود؛ عاشق می شود؛ مادر می شود؛

پیر می شود و میمیرد...

و قرن هاست که او؛ عشق می کارد و کینه درو می کند

چرا که در چین و شیارهای صورت مردش به جای گذشت،

زمان جوانی بر باد رفته اش را می بیند و در قدم های لرزان مردش؛

گام های شتابزده جوانی برای رفتن و درد های منقطع قلب مرد؛

سینه ای را به یاد می اورد که تهی از دل بوده و پیری مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده می کند...

و اینها همه کینه است که کاشته می شود در قلب مالامال از درد...!

و این رنج است

قشنگترین عشق دنیا ... مادر

مرد، کنار مغازه گل فروشی ایستاد تا دسته گلی را برای مادرش- که دو هزار مایل دور از او زندگی می کرد-سفارش دهد و از طریق پست بفرستد.
لحظه ای که از ماشینش پیاده شد توجهش به دخترکی جلب شد که گوشه ای نشسته بود و زار زار گریه می کرد.
مرد از او پرسید چه شده و دخترک جواب داد:من خواستم یک شاخه رز قرمزی را برای مادرم بخرم اما فقط هفتاد و پنج سنت دارم و آن شاخه گل،دو دلار است.
مرد لبخندی زد و گفت :با من بیا ،من برایت می خرم
او برای دخترک شاخه گل رز را خرید و دسته گل مادرش را نیز سفارش داد.
وقتی آنها از هم جدا می شدند،مرد پیشنهاد کرد دخترک را برساند
دخترک گفت:بله ،لطفا .شما می توانید مرا نزد مادرم برسانید؟.
دخترک، مرد را به سمت گورستان راهنمایی کرد،جایی که شاخه گل را روی قبری که خاکش تازه بود،گذاشت.
مرد به مغازه گلفروشی برگشت ،سفارش خود را لغو کرد و دسته گل را گرفت و دو هزار مایل مسافت خانه مادرش را در پیش گرفت.

مادرم مرا به خاطر تمام بچه گی هایم ببخش. دوستت دارم و روزت مبارک باد

دوستای گلم سلام                                     امیدوارم حال تک تکتون خوب باشه 

B.612 دوست داره نظر شما دوستای عزیز رو راجع به داستان زیر بدونه . لطفا نظر خودتون رو در مورد داستان بگید . مرسی از نظرات قشنگتون .

وقتی خدامو گم کردم ...

"درست دو سال پیش بود که گمش کردم "این را در حالی به پسرک گفتم که صدای هق هق گریه اش تمام پارک را گرفته بود . بعد دستش را گرفتم و با هم به طرف یکی از نیمکت ها رفتیم . بهش گفتم: منم روز های اول که گمش کرده بودم خیلی گریه می کردم مثل الان تو دلم براش تنگ شده بود ...

پسرک به زحمت لابه لای هق هق هاش گفت : بادبادک تو هم مثل مال من خیلی بزرگ و قشنگ بود . نشستیم روی نیمکت . پسرک هم دستش را گذاشت روی نیمکت و پرید بالا کمکش کردم تا تکیه بده حالا پاهاش مثل آونگ در خلاف جهت همدیگه عقب و جلو می رفتن .

دوباره سوالشو پرسید " بادبادک تو چه شکلی بود مثل بادبادک من بزرگ بود "

گفتم : نه بادبادک نبود ، اما خیلی بزرگ بود خیلی هم قشنگ بود و مثل بادبادک تو اونم رفت تو آسمون و دیگه نیومد . پسرک که همه حواسش پیش بادبادکش بود گفت : " دو سال پیش درست همین موقع بازم آسمون ابری بود مثل الان ." حالا دیگه هق هقش خوابیده بود اما چشماش هنوز خیس بود ، خیره شده بود به من تا جوابشو بدم انگار داشت دنبال سر نخ هایی می گشت برای پیدا کردن بادبادکش . گفتم : نه اون روز که خدای من گم شد هوا مثل امروز ابری نبود فکر کنم آسمون صاف بود شایدم بارون می اومد یا گرد و خاک ، درست نمی دونم آخه اون روز که خدای من گم شد من خواب بودم . بیدار که شدم دیدم نیست خیلی گشتم دنبالش ولی نبود . منم مثل الان تو نشستم یه گوشه و های های گریه کردم . اینقدر گریه کردم که چشمام تنگ شد ، اینقدر گریه کردم که آب حوض حیاط خونمون شور شد و یکی از ماهیا ی توی حوض مرد .

بعد گربه سیاهه که چشم از چشمای ماهی کوچولو بر نمی داشت بالاخره اون و از حوض خونمون دزدید . با صدای میو میوی گربه لیلا از اتاقش پرید بیرون . اگه می دونست اشکای شور من باعث مرگ عروس ماهیه خوشگلش شده بود حتما حتما سرم جیغ می کشید . یه نگاه توی حوض انداخت بعد چشمش که به ماهی تو دهن گربه سیاهه افتاد سر جاش میخکوب شد . یه نگاه به من انداخت صورت خیس منم که دید اشکاش آروم آروم سرازیر شد . اومد کنار حوض سرش رو گذاشت روی پاهام و همون طور که گریه می کرد گفت : تو هم داری واسه عروس ماهیه گریه می کنی . گفتم : نه ، یکی خدام رو دزدیده هرچی میگردم پیداش نمی کنم من اون و از ماهی قرمز هم بیشتر دوس داشتم . سرش و از روی پاهام برداشت ، پاشد وایساد همون طوری که با آستین گل گلی لباسی که خیلی وقت بود تنگش شده بود اشکاش و پاک می کرد گفت : جواد عباس آقا اینا راست می گفت که تو یه تختت کمه . بعد طوری که انگار از حرفش پشیمون شده بود و دلش به حالم سوخته بود با بغض گفت : آخه داداشی خدا که گم شدنی نیست ، اون بالاست تو آسمون تازه هر کی که گم بشه یا دزدیده بشه مثل عروس ماهی من خدا اون رو می بره پیش خودش اون بالا . نگاهمو از چشمای لیلا برداشتم و به آسمون نگاه کردم گربه سیاهه هم روی دیوار بود و هنوز ماهی تو دهنش بود ، هنوز نرفته بود پیش خدا . به لیلا گفتم : ماهی تو آسمون به درد نمی خوره چون نمی تونه تو حوض بالا و پایین بپره ، چون تو نمی تونی بهش غذا بدی و باهاش حرف بزنی . مثل خدای من که گم شد و رفت تو آسمون و دیگه به دردم نمی خوره .  

 

      B.612          

من خواب دیده ام

من خواب دیده ام که کسی می آید

من خواب یک ستاره ی قرمز دیده ام

و پلک چشم هایم هی می پرد

و کفش هایم هی جفت می شوند

و کور شوم اگر دروغ بگویم

من خوب آن ستاره ی قرمز را وقتی خواب نبوده ام دیده ام

کسی می آید  کسی بهتر

کسی که مثل هیچکس نیست

مثل پدر نیست

مثل مادر نیست

مثل آن کسی ست که باید باشد

و قدش از درخت های خانه ی معمار هم بلندتر است

و صورتش از صورت امام زمان هم روشنتر

و از برادر سید جواد هم که رفته است رخت پاسبانی پوشیده نمی ترسد

و اسمش آنچنان که مادر در اول و در آخر نماز صدایش می کند

یا قاضی الحاجات است یا حاجت الحاجات است

و می تواند تمام حرف های سخت کلاس سوم را با چشم بسته بخواند

و می تواند حتی هزار را بی آنکه کم بیاورد از روی بیست میلیون بردارد ...

چه قدر روشنی خوب است

چه قدر روشنی خوب است...

چرا من اینهمه کوچک هستم که در خیابان ها گم میشوم

چرا پدر که اینهمه کوچک است در خیابان ها گم نمی شود

چرا کاری نمی کند که آن کسی که به خواب من آمده است روز آمدنش را جلو بیاندازد

من پله های پشت بام را جارو کرده ام

و شیشه های پنجره ره هم شسته ام

کسی می آید  کسی می آید...

کسی که درد دلش باماست

در نفسش با ماست

در صدایش با ماست

کسی از باران  از صدای شرشر باران   از میان پچ پچ گلهای اطلسی

کسی از آسمان توپ خانه در شب آتش بازی می آید

و سفره را می اندازد و نان را قسمت می کند ...

و شربت سیاه سرفه را قسمت می کند

و نمره ی مریضخانه را قسمت می کند

و سهم ما را هم می دهد

من خواب دیده ام ...

 

 

نزدیک تر به خدا

من باید فرود آیم
نباید بنشینم
سال هاست ازآن لحظه که پری اندامم رویید
واز آشیان از بام خانه پرواز کردم
همچنان می پرم . هرگز ننشسته ام
ودیگر سری نیز به سوی زمین و به سواد پلید شهرها
وبامهای کوتاه خانه ها بر نگرداندم
چشم به زمین ندوختم
پروازی رو به آسمان
در راه افلاک
و هر لحظه دورتر و بالاتر ا ز زمین
و هر لحظه نزدیک تر به خدا


(معلم شهید دکتر علی شریعتی )

پیش از آخرین اذان

دلش مسجدی می خواست . با گنبدی فیروزه ای و مناره ای نه خیلی بلند و پیرمردی که هر صبح و هر ظهر و هر شب بر بالای آن الله اکبر بگوید . دلش یک حوض کوچک لاجوردی می خواست و شبستانی که گوشه گوشه اش مهر و تسبیح و چادر نماز است . دلش هوای محله ای قدیمی را کرده بود با پیرزن هایی ساده و مهربان که منتظر غروب اند و بی تاب حی علی الصلاه . اما محله شان مسجد نداشت ... فرشته ها که خیال نازک و آرزوی قشنگش را می دیدند به او گفتند : حالا که مسجدی نیست ، خودت مسجدی بساز . او خندید و گفت: چه محال زیبایی ، اما من که چیزی ندارم . نه زمینی دارم و نه توانی و نه ساختن بلدم . فرشته ها گفتند: این مسجد از جنسی دیگر است . مصالحش را تو فراهم کن ، ما مسجدت را می سازیم . اما او تنها آهی کشید . و نمی دانست هر بار که آهی می کشد ، هر بار که دعایی می کند ، هر بار که خدا را زمزمه می کند ، هر بار که قطره اشکی از گوشه چشمش می چکد، آجری بر آجری گذاشته می شود . آجر همان مسجدی که آرزویش را داشت . و چنین شد که آرام آرام با کلمه، با ذکر، با عشق و با دعا، با راز و نیاز ، با تکه های دل و پاره های روح ، مسجدی بنا شد . از نور و از شعور . مسجدی که مناره اش دعایی بود و هر کاشی آبی اش ، قطره اشکی . او مسجدی ساخت سیال و با شکوه و نا پیدا ، چونان عشق . و هر جا که می رفت ، مسجدش با او بود . پس خانه مسجدی شد و کوچه مسجدی شد و شهر مسجدی . آدم ها همه معمارند . معمار مسجد خویش ، نقشه این بنا را خدا کشیده است . مسجدت را بنا کن ، پیش از آنکه آخرین اذان را بگویند .

و این آغاز انسان بود

از بهشت که بیرون آمد ، دارایی اش فقط یک سیب بود. سیبی که به وسوسه آن را چیده بود و مکافات این وسوسه هبوط بود. فرشته ها گفتند: تو بی بهشت می میری . زمین جای تونیست. زمین همه ظلم است و فساد . انسان گفت: اما من به خودم ظلم کرده ام ، زمین تاوان ظلم من است . اگر خدا چنین می خواهد، پس زمین از بهشت بهتر است . خدا گفت : برو و بدان جاده ای که تو را دوباره به بهشت می رساند از زمین می گذرد ، زمین آکنده از شر و خیر ، آکنده از حق و باطل ، از خطا و از صواب و اگر خیر و حق و صواب پیروز شد تو باز خواهی گشت وگرنه...

و فرشته ها همه گریستند . اما انسان نرفت . انسان نمی توانست برود، انسان بر درگاه بهشت وامانده بود . می ترسید و مردد بود. و آن وقت خداچیزی به انسان داد. چیزی که هستی را مبهوت کرد و کائنات را به غبطه وا داشت . انسان دستهایش را گشود و خدا به او ( اختیار) داد.

خدا گفت : حال انتخاب کن . زیرا که تو برای انتخاب کردن آفریده شدی . برو و بهترین را برگزین که بهشت، پاداش به گزیدن توست .

همیشه شکرت رو میکنم

یاد دارم در غروبی سرد سرد می گذشت از کوچه ها دوره گرد ، داد می زد کهنه قالی می خرم، دسته دوم جنس عالی می خرم ، کاسه و ظرف سفالی می خرم گر نداری کوزه خالی می خرم، اشک در چشمان بابا حلقه بست عاقبت آهی کشید ، بغضش شکست اول ماه است و نان در سفره نیست  ای خدا شکرت ولی این زندگیست . بوی نون تازه هوشش برده بود اتفاقا مادرم هم روزه بود خواهرم بی روسری بیرون دوید گفت آقا سفره خالی می خری؟

برای تو...

بازم خدا...

یه روز یه کوهنورد ماهر می ره تا یه قله رو فتح کنه اما وقتی داره به نوک قله می رسه پاهاش لیز می خوره و می افته بعد طنابش رو که به یه تخته سنگ وصله رو محکم می گیره و از خدا می خواد که کمکش کنه همون موقع خدا بهش می گه مطمئنی که من می تونم کمکت کنم کوهنورد میگه: آره دا میگه: پس طنابت رو رها کن. کوهنورد اینبار طناب محکم تر می گیره و باز از خدا می خواد که کمکش کنه اما باز خدا میگه: مطمئنی که می تونم کمکت کنم کوهنورد میگه: آره بهد دوباره خدا در جوابش میگه: پس طناب رو رها کن اما کوهنورد بازم طناب رو محکم می گیره تا اینکه فردا صبح در روزنامه ها نوشته شده بود مردی در ارتفاع یک متری زمین یخ زد.                                                       تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد   دوستای گلم هیچوقت خدا رو دست کم نگیرید و همیشه بو بودنش امیدوار باشید.

یه تیکه داستان

زود قضاوت نکنیم                                                                                                                 مرد مسنی به همراه پسر بیست و پنج ساله اش در قطار نشسته بود ، در حالی که مسافران در صندلی های خود قرار داشتند قطار شروع به حرکت کرد به محض شروع حرکت قطار پسر بیست و پنج ساله که کنار پنجره نشسته بود پر از شور و هیجان بود دستش را از پنجره بیرون برد و در حالی که هوای در حال حرکت را با لذت لمس می کرد فریاد زد: پدر نگاه کن درخت ها حرکت می کنند مرد مسن با لبخندی هیجان پسرش را تحسین کرد . کنار مرد جوان زوج جوانی نشسته بودند که حرف های پدر و پسر را می شنیدند و از حرکات پسر جوان که مانند یک کودک پنج ساله رفتار می کرد متعجب شده بودند. ناگهان جوان دوباره با هیجان فریاد زد: پدر نگاه کن دریاچه، حیوانات و ابرها با قطار حرکت می کنند . زوج جوان پسر را با دلسوزی نگاه می کردند . باران شروع شد، چند قطره روی دست جوان چکید. او با لذت آن را لمس کرد و چشم هایش را بست و دوباره فریاد زد : پدر نگاه کن باران می بارد آب روی من چکید زوج جوان دیگر طاقت نیاوردند و از مرد مسن پرسیدند چرا شما برای مداوای پسرتان به پزشک مراجعه نمی کنید ؟

مرد مسن گفت : همین الان از بیمارستان بر می گردیم . امروز پسر من برای اولین بار می تواند ببیند .  تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد