حوالی دل

دلم برای کسی تنگ است

                                                                                                                 که اینجا می آید

و نوشته هایم را می خواند

                                                                           و می خواهد دوستم نداشته باشد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوستان این وبلاگ دوم منه اگه دوست داشتین

ازش دیدن کنین خوشحال میشم

http://va3edelam.blogfa.com/

پشت پرچینت اگر بزم،اگر مهمانی ست

پشت پرچین من این سو همه اش ویرانی ست

من می نه ز بهر تنگدستی نخورم

یا از غم رسوایی و مستی نخورم

من می ز برای خوشدلی می خوردم

اکنون که تو بر دلم نشستی نخورم

آنکس که مرا می کشد آخر ز فراقش

دانم که تویی،ای مه دل سنگ

         تویی تو

دوش بر دوشِ رقیبان چو خرامی در باغ

یادِ یارانِ وفادار نمایی یا نه؟!

پُر نقش تر از فرش دلم بافته ای نیست

از بس که گره زد به گره حوصله ها را

جامی شکسته دیدم در بزم می فروشی

گفتم بدین شکسته ،چون باده می فروشی؟

خندید و گفت زین جام ،جز عاشقان ننوشند

مست شکسته داند قدر شکسته نوشی

  نالدم پای که چند از پی یارم بدوانی؟

من بدو میرسم اما...تو که دیدن نتوانی

آتشی کاندر نهاد ما فتاد

                                                                  گرچه ما را سوخت اما زنده باد

سوختیم اما سر فریاد نیست

                                                             شکوه کار مرد آتش زاد نیست

رنج را آشفته در لبخند پنهان میکنم

تا دلش غمگین نگردد هر کسی با من نشست

وجود خاکی ما را به کوی دوست چه کار

    که نیست لایق بهشت خار و خسی

     آمد و باغ دلم را نوبهاری کرد و رفت

عشق را در قاب قلبم یادگاری کرد و رفت