تولد تولد تولدم مباركــــــــــــــــــــــــ..!

سـلام دوستاي گلـــــم!

اگه گفتيـن 10 شهريــور چه روز مهميه؟بعلـــــــه روزيه كه من پا به عرصه ي وجود گذاشتم تا شمايكــ عمر باشادي زندگي كنين..!

حالا هم وقت و تلفـــ نكنين كه كلي مهمون داريم..يعني ميخوام ببينم چيكار ميكنينا!

خوب منم كم كم برم آماده شم ديگه الان مهمونا ميرسن..

اااا مثل اينكه صداي زنگ مياد برم ببينم كيه؟!

به به شكوفه خانوم(دوست صميمي بنـــده)خودتون گل بودين،ديگه گل واسه چي؟حالا تو جدي نگير..;)

شكوفه كادوت كو؟كجا گذاشتيش بلا؟ها؟حالا ازت ميگيرم بذار ببينم مهمون بعدي كيه؟

فريـد!(پسر عموي بنده)بيا تو مسخـــــره بازي درنيار ميزنم شل و پلت ميكنما!فريد ويولونتم آوردي ديگه..؟

به آقا محسن(پسر عموم) حال شما؟خوب هستين؟خانوم بچه ها خوبن؟بفرمايين تو دم در بده..!

دوستاي وبلاگي ام كه برنامه چيدن يه سره باهم اومدن!الان معرفي اشون ميكنم..

اين خوددرگير زينب جون خودمونه(مدرسه)،اين ديوونه دوم زهراست دوست زينب!زهرا زشته از پنجره نيا خونمون در داره..والا..اينم ليلا!چته خوووو ليلا بالاخره آپ كردم ديگه

اينم از گندم جون..اينم ريحانه جون نويسنده جای تو خالیست....واي مرسي ريحان خودت گل بودي!به به اينم از زينب خانووووم..زينب چرا ميدرخشي؟:)اينم از annabeth،بعله اينم زهرا خانوم نويسنده وب يه جا واسه مهموني دلامون..اينم نيكو جون..مرسی عزیزم..!اوه اوه الهام جون چه تیپی زدی؟چه عینکی؟به به ..بفرما تو..!بقيه هم تو راهن..

حالا هم نوبته بروبچ pk1..

اون 5تا كند ذهني كه جلو دارن ميرونن به ترتيب از جلو به عقب اميرو ماهان وسجاد وحسين و محمدن اون يكي هم كه بالا نشسته لابد مسلمه ديگه،آخه ميگم ابله اين ناراحت ميشين خو آخه شما 5نفر اون چيه گذاشتين رو سرتون؟عوض هديه آوردنتونه؟مگه دارين ميرين باغ وحش آخه؟:|

حالا دختراي گل گلابpk1..

اين اوليش كه آبجي الهامه گل خودمه..اين دونفرم هليا و سايه..اينم از شيدا اينم هنگامه..اينم نگين جون..اا؟بچه ها پس ننه غزل كوش؟آهان اينم از ننه غزل..بقيه ام ديگه الانه كه برسن!

خوب خوب خوب!خانوما و آقايون ديگه كم كم جشن و شروع ميكنيم...!

اولين هنرنمايي فريده كه ميخواد ويولون بزنه برامون!فريد بيا

اين يكي محسنه اينماز هنرنمايي پسر همسايمون..!

بريم ببينيم بقيه مهمونا درچه حالن؟خووو ماهان وقتي ميدوني زشتي چرا هي خودتو نگاه ميكني آخه..اي خدا!به به بچه هاي وبلاگ جمعتون جمعه ها..اينم از دختراي گلpk1

اينم از خواننده امشب اينم از بچه ها آفرين يه موج مكزيكي


اينم وسطديگه كم كم بريم سراغ كيك و هديه هاو شام!

امير خجالت بكش،به بچه ها تعارف كني بد نيستا.

بفرمايــــيـــد شام


خوب بچه ها ودر آخــــــــر از همه اتون ممنونم كه شركت كردين! دوستون دارم!خدا نگهدارتون...







حكايت وقت رسيدن مرگــــــــــــــــــــــ...!



سلام دوستان گلــــــــــم!بعد يه مدت طولاني اومدم با يه حكايت باحال آپ كنــــــــــــم!

من وقتي خوندمش خيلي خوشم اومد اميدوارم شما هم خوشتون بياد..


*****************

يه بنده خدا نشسته بود داشت تلویزیون میدید که یهو مرگ اومد پیشش ...

مرگ گفت : الان نوبت توئه که ببرمت ...

طرف یه کم آشفته شد و گفت : داداش اگه راه داره بیخیال ما بشو بذار واسه بعد ...

مرگ : نه اصلا راه نداره. همه چی طبق برنامست. طبق لیست من الان نوبت توئه ...
اون مرد گفت : حداقل بذار یه شربت بیارم خستگیت در بره بعد جونمو بگیر ...
مرگ قبول کرد و اون مرد رفت شربت بیاره ...


توی شربت 2 تا قرص خواب خیلی قوی ریخت ...
مرگ وقتی شربته رو خورد به خواب عمیقی فرو رفت ...
مرد وقتی مرگ خواب بود لیستو برداشت اسمشو پاک کرد و نوشت آخر لیست و منتظر شد تا مرگ بیدار شه ...

مرگ وقتی بیدار شد گفت : دمت گرم داداش حسابی حال دادی خستگیم در رفت!
بخاطر این محبتت منم بیخیال تو میشم و میرم از آخر شروع به جون گرفتن میکنم!

نتیجه اخلاقی : در همه حال منصفانه رفتار کنیم و بی جهت تلاش مذبوحانه نکنیم !

جدایی((پاسخ شعر کوچه))

             

                  بی تو طوفان زده ی دشت جنونمـ                  صیدافتاده به جونمــــ

                  

                                   توچه سان می گذری غافل از اندوه درونمــ


                 بی من از کوچــــــــــــــــه گذر کردی ورفتــی

                                                                 بی من از شهر سفر کردی ورفتـی


                 قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهمــــ

                                                                تاخم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهمــــ

                              

                                                     تو ندیدی 

           

                                  نگهت هیچ نیافتاد به راهی که گذشتی


                  چون در خانه ببستم

                                                               دگراز پای نشستم...


                  گوییـــــــــا زلزله آمد

                                                              گوییـــــــــاخانه فرو ریخت سر منــ!

         

                                بی تو من در همه ی شهر غریبم


              بی تو کس نشنود ازاین دل شکسته صدایی

                                                               برنخیزد دگراز مرغک پربسته نوایی


تو همه بودونبـــــــــــودی

توهمه شعروســــــرودی


چه گـــــریزی زدر مــــــن

که ز کویتــــــ نگریزمـــــــ


من ویک لحظه جدایی؟؟؟

نتـــــــــوانم،نتـــــــــوانم!

                                             بی تو من زنده نمـــــانــــم...

کوچه...



                                    

بی تو مهتاب شبی باز آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

                                                                               شوق دیدارتولبریزشدازجام وجودم

                                                                               شدم آن عاشق دیوانه که بودم!

درنهانخانه ی جانم گل یادتودرخشید

باغ صد خاطره خندید عطرصدخاطره پیچید..

                                                                                یادم آمد که شبی باهم از آن کوچه گذشتیم

                                                                                پرگشودیم ودرآن خلوت دلخواسته گشتیم

                                                                                ساعتی برلب آن جوی نشستیم...

توهمه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت!

                                                                                 آسمان صاف و شب آرام

                                                                                 بخت خندان و زمان رام

خوشه ی ماه فروریخته در آب

شاخه هادست برآورده به مهتاب

                                                                                  شب و صحرا و گل و سنگ

                                                                                  همه دل داده به آواز شباهنگ

یادم آیدتوبه من گفتی ازاین عشق حذرکن

لحظه ای چندبراین آب نظر کن

                                                                                 آب آیینه ی عشق گذران است

                                                                                 تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

                                                                                 باش فردا که دلت با دگران است...

                              

                                 تافراموش کنی چندی ازاین شهر سفرکن!


باتو گفتم حذر از عشق ندانم

سفرازپیش توهرگز نتوانم..نتوانم!!

                                      

                                      روزاول که دل من به تمنای تو پرزد!

چوکبوتر لب بام تو نشستم

توبه من سنگ زدی

من نرمیدم نگسستم...

                                                            بازگفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم

                                                            تابه دام تودرافتم همه جاگشتم و گشتم

                                           حذراز عشق ندانم..نتوانم!

اشکی از شاخه فروریخت

مرغ شب ناله ی تلخی زدو بگریخت

                                                            اشک در چشم تو لرزید

                                                            ماه بر عشق تو خندید..

یادم آیدکه دگراز تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم..

                                              نرمیدم..نگسستم!

رفت در ظلمت غم

آن شب و شب های دگرهم..

                                                            نگرفتی دگراز عاشق آزرده خبرهم

                                                            نکنی دیگراز کوچه گذرهم..

                    

                           بی تو اما به چه حالی من ازآن کوچه گذشتم...

لیلای مجنون...


                       یک شبی مجنون نمازش را شکست                      

   بی وضودر کوچه ی لیلانشست

             عشق آن شب مست مستش کرده بود         

 فارغ ازجام الستش کرده بود

                                سجده ای زد بر لب درگاه او                               

پر ز لیلا شد دل پرآه او

                                            گفت یارب ازچه خوارم کرده ای؟                                            برصلیب عشق دارم کرده ای

  جام لیلارابه دستم داده ای

  وندراین بازی شکستم داده ای

نشترعشقش به جانم میزنی

دردم از لیلاست آنم میزنی!

 خسته زین عشق دل خونم مکن

من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرداین بازیچه دیگرنیستم

این تو و لیلای تو من نیستم!

گفت ای دیوانه لیلایت منم

در رگ پیدا و پنهانت منم!

سال ها با جور لیلا ساختی

من کنارت بودم و نشناختی

    عشق لیلادر دلت انداختم 

 صدقمارعشق یک جاباختم!

کردمت آواره ی صحرانشد...

گفتم عاقل میشوی اما نشد..

سوختم درحسرت یک بار ربت

 غیر لیلا بر نیامد از لبت...

روز و شب او راصداکردی ولی

دیدم امشب با منی گفتم بلی؟

مطمئن بودم به من سر میزنی

پدر حریم خانه ام در میزنی...

حال این لیلاکه خوارت کرده بود

درس عشقش بی قرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم

صدچو لیلا کشته در راهت کنم...


                                    

                                   

شقایق

شقایق گفت باخنده.نه بیمارم.نه تب دارم

اگر سرخم چنان اتش حدیث دیگری دارم

گلی بودم به صحرایی        نه بااین رنگ و زیبایی

نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شیدایی

یکی ازروزهایی که زمین تبداروسوزان بود و صحرادر عطش می سوخت

تمام غنچه ها تشنه و من بی تاب و خشکیده تنم در اتش می سوخت..

ز ره امد یکی خسته

به پایش خار بنشسته

وعشق از چهره اش پیدای پیدا بود..

زآنچه زیر لب می گفت شنیدم سخت شیدا بود..

نمیدانم چه بیماری به جان دلبرش افتاده بود..اما

طبیبان گفته بودندش اگر یک شاخه گل آرد    از آن نوعی که من بودم

بگیرند ریشه اش راو بسوزانند

شود مرهم برای دلبرش..آندم شفا یابد

چنانچه باخودش میگفت

بسی کوه و بیابان را..بسی صحرای سوزان را

به دنبال گلش بودویک دم هم نیاسوده

که افتادچشم او ناگه به روی من....

بدون لحظه ای تردید شتابان شد به سوی من

به آسانی مراباریشه از خاکم جدا کردوبه راه افتاد..

ومن دردست او بودم

وحالامن تمام هست او بودم..

واو هر لحظه سرراروبه بالاها

تشکراز خدامی کرد..

پس از چندی

هواچون کوره ی آتش زمین می سوخت

ودیگرداشت در دستش تمام ریشه ام می سوخت...

به لب هایی که تاول داشت گفت اما چه بایدکرد؟

دراین صحرا که آبی نیست

به جانم هیچ تابی نیست..

اگرگل ریشه اش سوزد که وای برمن..

برای دلبرم هرگز دوایی نیست

واز این گل که جایی نیست

خودش هم تشنه بود اما

نمی فهمید حالش را

چنان می رفت ومن دردست اوبدم

وحالامن تمام هست او بودم

دلم می سوخت اماراه پایان کو؟

نه حتی اب..نسیمی در بیابان کو؟

ودیگر داشت در دستش تمام جان من می سوخت..

که ناگه....

روی زانو های خود خم شد           دگراز صبراو کم شد

دلش لبریزماتم شد

کمی اندیشه کرد

ناگه...

مرادر گوشه ای ازبیابان کاشت

نشست و سینه را با سنگ خارایی زهم بشکافت..

زهم بشکافت

اما..آه..

صدای قلب اوگویی جها رازیرورو می کرد

زمین و آسمان راپشت ورو می کرد..

وهر چیزی که آنجابودباغم روبه رو می کرد

نمی دانم چه میگویم؟به جای آب..خونش را به من می دادو بر لب های او فریاد:

بمان ای گل که تو تاج سرم هستی

دوای دلبرم هستی

بمان ای گل

ومن ماندم

نشان عشق و شیدایی

وبااین رنگ و زیبایی

ونام من شقایق شد

گل همیشه عاشق شد..........





بعدازعبورخرمان از پل.....(طنز)


خلاقیت دوستام منو کشته..


دیدین جدیدا دوستان تو اس ام اس حرف اول کلمات رو مینویسن منظورشونو میگن؟ مثلا :سلام=س خونه=خ شارژ=ش تو=ت کجایی=ک الان میترسم به یکی اس بدم :چخبر ؟کجایی؟ اونم میده : " س خ ش ندارم ت ک ؟ "!!!!!! چرا اینا نمیرن فضا با این همه خلاقیت؟؟؟؟؟

پاسخ زیبای فروغ فرخزاد(به شعر حمید مصدق)

من به تو خندیدم                 چون که میدانستم

توبه چه دلهره از باغ همسایه سیب را دزدیدی

پدرم از پی تو تند دوید

ونمیدانستی باغبان باغچه ی همسایه پدر پیر من است.....

من به تو خندیدم

تاکه با خنده تو پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم

بغض چشمان تو لیک لرزه انداخت به دستان من وسیب دندان زده از دست من افتاد به خاک....

دل من گفت برو.....

چون نمیخواست به خاطر بسپارد گریه ی تلخ تو راومن رفتم....

وهنوز سالهاست که در ذهن من آرام

حیرت و بغض تو تکرار کنان

می دهد آزارم...

ومن اندیشه کنان غرق در این پندارم

که چه می شد اگر باغچه ی خانه ی ما سیب نداشت.....

حمید مصدق خرداد1443

توبه من خندیدی و نمیدانستی من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم...

باغبان از پی من تند دوید

سیب رادست تو دید

غضب آلود به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

وتو رفتی و هنوز سالهاست که درگوش من آرام آرام

خش خش گام تو تکرارکنان           می دهد آزارم....

ومن اندیشه کنان غرق در این پندارم

که چرا باغچه ی کوچک ما سیب نداشت...


شيـر و رفقـاش نشسته بودن و خوش ميگذروندن..... بين صحبت شيره نگاهي به ساعتش ميندازه و ميگه:آُه! اُه! ساعت 11 شده! بايد برم! خانم خونه منتظره!" گاوه پوزخندي ميزنه و ميگه: زن ذليلو نيگا ! ادعاتم ميشه سلطان جنگلي! شير لبخند تلخي ميزنه و ميگه: توي خونه يه شيـــر منتظرمه ! نه يـه گاوي مثـل تــو !!!! ... بسلامتي همه شيــــر صفت ها

خانه ی دوست کجاست؟



خانه ی دوست کجاست؟

درفلق بود که پرسید سواره....آسمان مکثی کرد...

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید..

وبه انگشت نشان داد سپیداری و گفت:نرسیده به به درخت کوچه باغی است که از باغ خدا سبز تر است...

ودر ان عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است..

میروی تاته آن کوچه که از پشت بلوغ سربدر می آرد...

پس به سمت گل تنهایی می پیچی...

دوقدم مانده به گل. پای فواره ی جاوید اساطیر زمین می مانی و تو را ترسی شفاف فرا میگیرد.....

درصمیمیت سیال فضا.خش خشی می شنوی.کودکی میبینی رفته از کاج بلندی بالا.جوجه بردار از لانه ی نور و ازاومی پرسی خانه ی دوست کجاست؟