حرفـــــ هايـــــ برايـــــــ نگفتنـــــ

اینقد دوستت دارم ...

که بعضی وقتا یادم میره تو دوستم نداری ....

واسه کسی ک خودش میدونه ...

I love you to infinity
 
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻫﺮ ﮐس ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﮕﻮﯾﺪ ....
 
ﻣﻬﻢ ﺍﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺩﺭﺩﺍﻧـــــــﻪ ﯼ ﻣﻨﯽ
 
ﻭ ﻣﻦ ﺍﺯتـــــــــماﻡ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺎﯼ ﺩﻧﯿﺎ
 
ﻓﻘﻂ ﻭ ﻓﻘﻂ ﺗـــــــــﻮ ﺭﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ
 
ﮔﺮ ﭼﻪ ﻧﻪ ﺍﺳﻤﺖ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﺳﻢ ﻣﻦ ..!
 
ﻧﻪ ﺳﻘﻔﺖ ﻫـــﻢ ﺳﻘﻒ ﻣﻦ ...!
 
ﻧﻪ ﺩﺳﺘﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ... 

........ 

به قول خودم

ی دونه ای دردونه ای

اصا لهتم ...

مثل بارون باصفايي

مثل برف سفيد و ماهي

مثل گل خوشبو و زيبا

مثل خون توقلب مايي

چه بخواهي چه نخواهي توعزيزدل مايي

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم چشمهایم را می شستی و اشکهایم را با دستان عاشقت به باد می دادی . . .

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد بر من می دوختی تا من بر سکوت نگاه تو رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خداوند ببرم . . .

ای کاش می دانستی . . .

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم هرگز قلبم را نمی شکستی . . .

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم لحظه ای مرا نمی آزردیکه این غریبه ی تنها ، جز نگاه معصومت پنجره ای و جز عشقت بهانه ای برای زیستن ندارد . . .

ای کاش می دانستی . . .

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم همه چیز را فدایم می کردی همه آن چیز ها که یک عمر بخاطرش رنج کشیده ای و سال ها برایش گریسته ای . . .

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم همه آن چیز ها که در بندت کشیده رها می کردی غرورت را . . .

قلبت را . . .

حرفت را . . .

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم دوستم می داشتی همچون عشق که عاشقانش را دوست می دارد . . .

کاش می دانستی که چقدر دوستت دارم و مرا از این عذاب رها می کردی . . .

می ترسم از خودم ...

از خودی که رامش کرده ام ...

آرام شده است ...

می ترسم از روز انفجار ...

روزی که از تمام اعتبارها بگذرم ...

می ترسم از آن روی خودم ... که سگ نیست / اما بالا که بیاید

به هیچ سکوتی قناعت نمی کند ...

مـــــــــــی ترسم از اینهمه که هستم و به رویم نمی آورم ...

گاه دلتنگ میشوم!!!

دلتنگ تر از همه دلتنگ ها ...

گوشه ای می نشینم و میشمارم حسرت ها را و محاکمه میکنم وجدانم را...

من کدام قلب را شکستم ?!!

کدام احساس را له کردم ?!!

کدام خواهش را نشنیدم و به کدام دلتنگی خندیدم 

که این چنین دلتنگم ...

نگاه کن

چگونه روزها از پي هم مي آيند و ميروند

آهسته رو به پايانم

اما چنان غرق زندگي که گويا اين راه را پاياني نيست...

عادت کرده ام

به تنهايي...

به نگفتن...

به نديدن...

و

دردناکتر از همه

به

"سکوت"...

 میخواهم زندگی کنم

اما، گاهی

به جایی میرسم که میپندارم

ما زنده نیستیم که زندگی کنیم!!!

ما مردگانی هستیم که در زندگی دفـــــــــــن شده ایم...

ترم جديد شروع شد...

نام درس:عشق

نام استاد:"حسين"(ع)

من كه روفوزه هر ساله ام!!

اما...

تو شاگرد خوبي باش رفيق...

ادامه مطلب فراموش نشه...!!!

خوندنش فقط چند دقيقه بيشترطول نميكشه...

امـــــــــــشب غــــــــــــمـها...


برايــــــــــم مهــــماني گـــرفته انــــــد...


ومــــــــــن ميـــــــــــخواهـــــــــــم بتــــــــــــــركانم...


همــــــــــــه بغـــــــــــض هايــــــــــــم را...

خدايا

مي شود باران ببارد؟؟

همين امشب!!

قول ميدهم قطره هاي پاكش رابغل كنم

و

بي هيچ اشكي دست هايش رابگيرم

قول ميدهم

فقط بويش راحس كنم

اصلا اگر ببارد

فقط از پشت پنجره نگاهش مي كنم

قول ميدهم برايش شعر نگويم

فقط... مي شود؟؟ امشب...!!!

خدايا

دلم به اندازه تمام روزهاي بارانيت گرفته...!!!

آيا مي دانيدكه اگر شما در حال حمل قرآن باشيد

شيطان دچار درد شديد وباز كردن قرآن باعث تجزيه شيطان مي شودو

خواندن قرآن به حالت قش وبه اغمارفتنش مي شود

آيا مي دانيد هنگامي كه مي خواهيد اين پيام را دوباره به ديگران ارسال كنيد

شيطان سعي خواهد كرد تا شمارامنصرف كند؟!!!

پس فريب شيطان را نخوريد

اين حق را داريد كه اين پست را كپي كنيد

من براي تنها نبودن آدم هاي زيادي دورو برم دارم

آن چيزي ك ندارم

كسي براي باهم بودن است!!!

من در آغاز همه قصه ها دیدم که «یکی بود، یکی نبود».

 همواره از خود می پرسیدم:چرا برای بودن یکی ، باید دیگری نباشد؟

گویی در ذهن ما شرقی ها "باهم بودن و با هم ساختن"نمی گنجد؟؟؟

ما اسیر این قصه کهن هستیم، که برای بودن یکی ، یکی را از دارایی و از هستی« نیست» می کنیم.

انگار
 بودنمان وابسته به نبودن دیگری است!!!

انگار که هیچ کس نمی داند و هیچ کس نمی فهمد جز ما، گویا کسی که نمی داند و نمی فهمد، ارزشی ندارد، حتی برای زیستن . . .

و متأسفانه این هنری است که آن را خوب آموخته ایم.

هنر " يكي بود و يكي نبودن"

كاش فاصله ها

مثل سياهي مداد بود ...

كه بشه

وقت دلتنگي پاكشون كرد!!

خودت باش

كسي هم اگر خوشش نيامد،نيامد...

اينجا مجسمه سازي نيست...!!!

يه چن وقتي نيستم

اگه دوس داشتين كامنت بذارين

برگشتم قول ميدم بخونم

دوستون دارم

مسافرم،

 خودم را به تو مي سپارم

تا بازگشت، مراقبش باش!

تاهميشه...

وقتی کسی نیست

 
که به دادت برسه

میدونی چرا میگن” دلت دریا باشه”

وقتی یه سنگو تو دریا میندازی

فقط برای چند ثانیه اونو متلاتم میکنه

وبرای همیشه محو میشه

ولی اون سنگ تا ابد ته دل دریا موندگاره

و سعی می کنم مثل دریا باشم

فراموش کنم سنگ که به دلم زدن

با اینکه سنگینی شونو برای همیشه روی سینه ام حس می کنم.... 

ساده هستم

ساده می بینم

ساده می پندارم زندگی را

نمیدانستم جرم می دانند سادگی را

سادگی جرم است و من مجرم ترین مجرم شهرم

ساده می مانم…

ساده میمیرم…

اما…

ترک نمی گویم پاکی این سادگی را …

آرزویی بکن ...

گوش های خدا پر از آرزوست و دستهایش پر از معجزه ...

آرزویی بکن ...

شاید کوچکترین معجزه اش بزرگترین آرزوی تو باشد !

حسبي الله

فقط خدا برايم كافيست...!

لحظه هاي دلتنگي مي آيند

آرام       آرام

راه فراري نيست

پنجره ها را مي گوشايم شايد

شايد با باد بهاري

دلتنگي هاتمام شود

دلتنگي ها مي آيند

آرام     آرام

گوشه كنارخانه ام

روي طاقچه

روي قلبم

در وجودم

نگاهشان ميكنم آرام

نمي دانم از يادها دلتنگم

يا از خاطرات از دست رفته؟!

پنجره ها را مي بندم

درها راهم

مي خواهم تنها باشم

تنها...!

حــواسمــون بــاشـه...

دل آدما...!!

شیشـه نیست که روی آن...!!

هــــــا کنیم...!!

.

.

.

بعد با انگـــشت قـــ♥ ـلب بکشیم و...!!

وایسیم آب شـــدنش رو تماشــــا کنیم...!!

و کیـــــف کنیم...!!

رو شیشه نـــازک دل آدمـــا...!!

اگـــه قلبــــــ♥ ـــی کشیدی...!!

باید مــــــــردونـه پـــــــاش وایســــتی...!!

امروز تنهایی ام را قاب میگیرم! می آویزم به دیوار دلی که دیگر دل نیست!

این روزها من

خدای سکوت شده ام

خفقان گرفته ام تا

آرامش اهالی دنیا

خط خطی نشود...

اینجا زمین است

اینجا زمین است رسم آدمهایش عجیب است

اینجا گم که میشوی

بجای اینکه دنبالت بگردنن

فراموشت میکنند....

تو چه گفتی سهراب ...؟!

قایقی خواهم ساخت 

...

با کدوم عمر دراز ؟!

نوح اگر کشتی ساخت، عمر خود را گذراند

با تبر روز و شبش، بر درختان افتاد

سالیان طول کشید، عاقبت اما ساخت

پس بگو ای سهراب ...

شعر نو خواهم ساخت!

بیخیال قایق ...

یا که میگفتی ...

تا شقایق هست زندگی باید کرد؟

این سخن یعنی چه؟

با شقایق باشی... زندگی خواهی کرد

ورنه این شعر و سخن

یک خیال پوچ است

پس اگر میگفتی 

...

تا شقایق هست، حسرتی باید خورد

جمله زیباتر بود

تو ببخشم سهراب ...

که اگر در شعرت، نکته ای آوردم، انتقادی کردم

بخدا دلگیرم، از تمام دنیا، از خیال و رویا

بخدا دلگیرم، بخدا من سیرم، نوجوانی پیرم

زندگی رویا نیست

زندگی پردرد است

زندگی نامرد است، زندگی نامرد است...!!

دیشب را تا صبح بدنبالت گشتم
لابه لای تمام خاطرات گذشته...
تمام خوبهایم را  ورق زدم...
لحظه به لحظه اش را...
رد پایت همه جا جاریست...
اما...
دوباره تکرار داستان همیشگی
نبود تو و انتظار من...!!!
امروز را هم دوباره دنبالت می گردم......مثل همه روزهای نبودت!!!
امروز هم سراغت را از تمام برگ ها می گیرم...!
شاید برگی را از قلم انداخته باشم!

وقتي دلم به درد مياد و کسي نيست به حرفهايم گوش کند،

 وقتي تمام غمهاي عالم در دلم نشسته است،

وقتي احساس مي کنم دردمند ترين انسان عالمم... وقتي تمام عزيزانم با من غريبه

مي شوند...

 و کسي نيست که حرمت اشکهاي نيمه شبم را حفظ کند... وقتي تمام عالم را قفس

مي بينم...

بي اختيار از کنار آنهايي که دوسشان دارم.. بي تفاوت مي گذرم...