برای عرض تشکر
سلام.
با عرض معذرت خدمت خوانندگان گرامی برای به روز نشدن طولانی!
اما به روز نشدنم دلیلی داشت که هر بار که می خواستم مطلبی را بذارم باز می دیدم آخرین مطلبم موضوع روز جامعه است، بنابراین رغبتی برای درج مطلب جدید نداشتم.
اما به بهانه این روزهای عزیز و 22 بهمن بر خودم لازم دیدم که ابتدا از این ملت غیور برای خلق یکی دیگر از حماسههایی که دیروز آفریدند تشکر و قدردانی کنم.
اما بهانه ی دیگری که موجب شد باز دوباره به روز شوم، برگزاری سی و دومین جشنواره فجر و حضور دیگری از کارگردان ارزشی ایران اسلامی ابراهیم حاتمی کیا با فیلم «چ»، در این جشنواره بود.
گرچه برای شخصی مثل آقای حاتمی کیا گرفتن یا نگرفتن جایزه امر مهمی نیست و موضوع نوشتار من هم ربطی به این موضوع ندارد که البته متأسفانه در بیشتر پایگاههای خبری به این جنبه توجه شده است. زیرا او شخصی است که کار خود را به شایستگی انجام داد. این را هم می توان از بازخورد این اثر فاخر او فهمید. از سخنان کسانی که صاحب سیمرغ شده بودند و او را شایسته ی تقدیر و تشکر می دانستند و همین امر است که مهم است و او به هدف خود یعنی به تصویر کشیدن و تأثیر گذاری اثری در جان و دل مردم رسیده است. چرا که چه بسیاری بودند که در ظاهر برنده جوایزهایی شدند اما امروز نام و یادی از آنها نیست اما او با خلق آثاری تأثیر گذار چون آژانس شیشهای هیچ وقت از خاطرات محو نخواهد شد.
آقا ابراهیم خدا قوت. دست شما درد نکنه که بعداز مدتها دوباره اثری افتخار آمیز را خلق کردید. اجر شما با خود شهدا.
التماس دعا.
