مثل پرستو

  سلام دوستان عزیزم 

از این که از وبلاگ خودتون دیدن می کنید بی نهایت سپاس گذارم امیدوارم ساعات  خوبی را در اینجا سپری کنید

 لطفا نظر هم بزارید

اگه باتبادل لینک موافقید خبرم کنید

همه ی مطالب را بخونید (لطفا) 

اگه نظر نذارید وبرید خیلی ناراحت می شم

از دوستانی که نظر میذارن بی نهایت ممنون

و به بادش ندهیم

لااقل لای کتاب دلمان بگذاریم

و شبی چند از آن ر ا هی بخوانیم و ببوسیم و معطر بشویم

شاید از باغچه ی کوچک اندیشه مان گل روید!

سازنده ترین کلمه((گذشت)) است…آن را تمرین کن.
پرمعنی ترین کلمه((ما)) است…آن را به کار بر.
عمیق ترین کلمه((عشق)) است…به آن ارج بده.
بی رحم ترین کلمه(( تنفر)) است…با آن بازی نکن.
خودخواهانه ترین کلمه((من)) است…از آن حذر کن.
نا پایدارترین کلمه((خشم)) است.آن را فرو بر.
بازدارنده ترین کلمه((ترس)) است…با آن مقابله کن.
با نشاط ترین کلمه ((کار)) است…به آن بپرداز.
پوچ ترین کلمه((طمع)) است…آن را بکش.
سازنده ترین کلمه((صبر)) است…برای داشتنش دعا…

الا ای برف!

چه می ‏باری بر این دنیای ناپاکی؟

بر این دنیا که هر جایش

رد پا از خبیثی است

مبار ای برف!

تو روح آسمان همراه خود داری

تو پیوندی میان عشق و پروازی

تو را حیف است باریدن به ایوان سیاهی‏ها

تو که فصل سپیدی را سرآغازی

مبار ای برف!

یا سوزاندی...؟!!.

کودکی کنجکاو میپرسید:

ایها الناس عشق یعنی چه؟

دختری گفت: اولش رویا

آخرش بازی است و بازیچه

مادرش گفت: عشق یعنی رنج

پینه و زخم و تاول کف دست

پدرش گفت: بچه ساکت باش

بی ادب! این به تو نیامده است

رهروی گفت: کوچه ای بن بست

سالکی گفت: راه پر خم و پیچ

در کلاس سخن معلم گفت:

عین و شین است و قاف، دیگر هیچ

دلبری گفت: شوخی لوسی است

تاجری گفت: عشق کیلو چند؟

مفلسی گفت: عشق پر کردن

شکم خالی زن و فرزند

شاعری گفت: یک کمی احساس

مثل احساس گل به پروانه

عاشقی گفت: خانمان سوز است

بار سنگین عشق بر شانه

شیخ گفتا:گناه بی بخشش

واعظی گفت: واژه بی معناست

زاهدی گفت: طوق شیطان است

محتسب گفت: منکر عظما ست

قاضی شهر عشق را فرمود

حد هشتاد تازیانه به پشت

جاهلی گفت: عشق را عشق است

پهلوان گفت: جنگ آهن و مشت

رهگذر گفت: طبل تو خالی است

یعنی آهنگ آن ز دور خوش است

دیگری گفت: از آن بپرهیزید

یعنی از دور کن بر آتش دست

چون که بالا گرفت بحث و جدل

توی آن قیل و قال من دیدم

طفل معصوم با خودش می گفت:

من فقط یک سوال پرسیدم!

میشه تنهایی بازی کرد
میشه تنهایی خندید
میشه تنهایی سفر کرد
ولی خدایی خیلی سخته تنهایی
تنهایی را تحمل کرد …!

یکی گم شود ، دیگری محکوم به آوارگیست ...

دلم کـــــــــــمی خدا میخواد…
کمی سکـــــــــــوت…
کمی دل بریدن میخواد…
کمی اشک…
کمی بهت…
کمی آغوش آسمانی
کمی دور شدن از این آدمها…!
کمی رسیدن به خدا…
.
.
.
همه را صدا زدم جز خدا . . .
هیچ کس جوابم را نداد جز خدا . . .

امروز صبح از خواب بیدار شدی .نگاهت می کردم و امیدوار بودم که با من حرف بزنی حتی برای چند کلمه .نظرم را بپرسی یا برای اتفاق خوبی که دیروز در زندگی ات افتاد از من تشکر کنی اما متوجه شدم که خیلی مشغولی  مشغول انتخاب لباسی که میخواستی بپوشی وقتی داشتی این طرف و آن طرف می دویدی تا حاضر شوی فکر می کردم چند دقیقه ای وقت داری که باستی وبه من بگویی سلام . اما تو خیلی مشغول بودی یک بار مجبور شدی منتظر بشوی وبرای مدت یک ربع کاری نداشتی جز آن که روی یک صندلی بنشینی بعد دیدم که از جا پریدی خیال کردم میخواهی با من صحبت کنی اما به طرف تلفن دویدی و به دوستت تلفن کردی.

تمام روز با صبوری منتظرت بودم با آن همه کار های مختلف گمان میکنم که اصلا وقت نداشتی با من حرف بزنی  قبل از ناهار متوجه شدم دور و برت را نگاه می کردی شاید خجالت می کشیدی با من حرف بزنی و سرت را به سوی من خم نکردی

.شب بود وانگار بسیار خسته بودی بعداز این که به خانواده ات شب بخیر گفتی به رخت خواب رفتیو فورا به خواب رفتی  .اشکالی ندارد احتمالا متوجه نشدی که من همیشه در کنارت بودم واین همه کارهای خوب را کمکت کردم انجام دهی من صبورم پیش از آنچه تو فکرش را می کنی من آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم منتظر یک سر تکان دادن یک دعا یا گوشه ای از قلبت که متشکر باشد

اي آنکه در نگاهت حجمي زنور داري

کي از مسير کوچه قصد عبور داري؟

چشم انتظار ماندم، تا بر شبم بتابي

اي آنکه در حجابت درياي نور داري

من غرق در گناهم، کي مي کني نگاهم؟

برعکس چشمهايم چشمي صبور داري

از پرده ها برون شد، سوز نهاني ما

کوک است ساز دلها، کي ميل شور داري؟

در خواب ديده بودم، يک شب فروغ رويت

کي در سراي چشمم، قصد ظهور داري؟

چه لحظه‌های سبک و مهربان و لطیفی،

گویی در زیر باران نرم فرشتگان نشسته‌ام.

می‌بارد و می‌بارد و هر لحظه بیش‌تر نیرو می‌گیرد.

هر قطره‌اش فرشته‌ای است که از آسمان بر سرم فرود می‌آید.

چه می‌دانم؟

خداست که دارد یک ریز، غزل می‌سراید؛

غزل‌های عاشقانه‌ی مهربان و پر از نوازش.

هر قطره‌ی این باران،

کلمه‌ای از آن سرودهاست.

مثل درخت باشید که در تهاجم پاییز هرچه بدهد

روح زندگی را برای خویش نگه می دارد . . .