کلبه ی دلتنگی های من

 

میدونم دوستم نداری دیگه پیشم نمی مونی

بذار تا بهت بگم که یه چیزایی نمی دونی

 

با سلام به دوستاي عزيزم كه تو اين مدت نسبتاً زيادي كه نبودم بهم سر زدن يه سري مشكلات شخصي

داشتم كه باعث شد نتونم بهتون سربزنم از اينكه بهم سرزدين از همتون ممنونم و معذرت ميخوام كه حضور

گرمتونو بي جواب گذاشتم همتونو دوست دارم و براي همتون آرزوي سلامتي و موفقيت ميكنم

وداع

نوبـــت مـــن شد كه بـرم شــــايد ديــگه منــو نبينــــي

دست خودم نيست موندنم يه وقت به پاي من نشيني

منو  يادت نمياد ميدونم                  تا همينجاشم ازت ممنونم

ديگه حتي نفسم درنمياد                كاري جز دعا ازم  بر نمياد

چقدر سخته

چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی حس کنی که هنوزم دوستش داری

این شعر رو خودم گفتم و تقدیم می کنم به همه ی دوستانی که به وبلاگم سر میزنن

خواهش میکنم نظرتونو در موردش برام بنویسین

هر شب دلم براي شما تنگ مي شود

چشمان من زگريه چه خوش رنگ مي شود

تمومش ميكنم اين بار نه دركم كن نه آرومم

فقط حرفي بزن با من گل كم حرف و معصومم

ای امید، ای اختر شب های من!
نغمه ات افسرد بر لبهای من.
شمع من آغاز خاموشی گرفت،
عشق من گرد فراموشی گرفت.

نشسته اي و نگاه تو خيره بر ماه است

هميشه دلخوري ات با سكوت همراه است

دل نه ... ماتم خانه ای بشکسته در ، سوزان آتش غرق درد

چادری صد پاره ، پهلویی شکســـــــــته ، مادری با روی زرد