یه دختر دیونه

گاهی اوقات ادما خیلی احساس تنهایی میکنن مثل الان من ... بعد از اینکه با اون ادم به ظاهر محترم 3 سال پیش تمو کردم تا پارسال واقعا خوشحال از تنهایی بودم و حاظر نبودم وقتم و برای کسی تلف کنم و به قول خودمون با این و اون فقط لاس خشک میزدم و بازیشون میدادم ولی الان دیکه بعد رفت و امد کردن با ادم هایی با فرهنگ ها و ملیت های مختلف واقعا احساس میکنم یه ادم واقعا خوب میخام و کاملا اماده هستم برای شروع یک رابطه خوب ولی نمیدونم پرا همیشه ادم های اشتباه میان تو زندگیم و این اون چیزی هست که منو ازار میده :(

بعد از 100 روز همه چی تموم شد و من حالا منتظرم چی میشه...

اصلا هم پشیمون نیستم چون همه تلاشم رو کردم...

خدایا کمکم کن ...

نمیدونم چی پیش میاد با این اوضاع و احوال من؟؟؟

مهم اینه که یه تصمیمی گرفتم و تا آخرشم هستم و تلاشم و میکنم

به خودم و پشت کارم اطمینان دارم

ولی یه سری چیزها هستش که دیگه دست من نیست...

ولی اگه بشه چی میشه

گله دارم ازت خدایا

شکست عشقی خوردم با هر تقلائی بلند شدم.

با هر جون کندنی بود تو کارم به یه پیشرفت هائی رسیدم و زمانی که اومدم بپرم بالهامو چیدی .اخه من دیگه چی کار باید بکنم که نکردم؟

به هر دری میزنم میبندیش

دیگه نمیتونم دیگه کم اوردم

من کسی هستم که همیشه برا هر مشکلی میگفتم راهی هست ، ولی دیگه راهی نیست

دیگه راهی نیست

حالم خیلی خیلی بده ، انقدر حالم بده که بالغ قوی درونم بازیچه کودک درونم شده و الان کودک درونمه که داره مینویسه . بهش فشار اومده و من نمیتونم کنترلش کنم ...

امروز ، نادرترین عصر جمعه ای بود که دلگیر نبود. با اینکه خونه بودم و به کارام رسیدم. ولی از تنهائی لذت بردم و ازش استفاده کردم. تازگی ها دارم یاد بگیرم از تنهائی برای شناخت بیشتر خودم استفاده کنم و این باعث میشه احساس تنهائی نکنم .

حاصل ازدواج دو تا آدم نابالغ و احمق چی میشه؟؟؟!!!

بچه هائی میشه که اونا باید به پدر و مادراشون خیلی چیزها رو یاد بدن و در این راه کلی هم تحقیر بشن توسط اون دو تا به اصطلاح والد نابالغ ...

امروز خوشحالم و احساس خوبی دارم . داره کم کم کارام درست میشه ، کاری که 8 ماه براش وقت گذاشته بودم. درسته که یه جورائی پوستم کنده شد ، ولی از اینکه دارم نتیجه میگیرم خوشحالم و شاید این تغییر یه جورائی نقطه عطف زندگیم باشه و من با روی باز ازش استقبال میکنم .

لعنت به این روزهای آخر سال 91. مثل اینکه ول کن نیستش و هر روزش برای من تلخه. بابا پروژه ای که 8 ماه اینقدر براش زحمت کشیدم ، درست بشو نیست که نیست و هی استانداری روش عیب میزاره . به خدا دیگه خسته شدم کم اوردم نمیدونم باید چی کار کنم . هر کاری بوده کردم ، هر چی خواستن اجرا کردم . دلم از این میسوزه اگه ایراد فنی میگرفتن یه چیزی. یه آدم بی سواد نشسته اونجا و فقط ایراد بنی اسرائیلی میگیره . اصلا هر کاری میکنم درست نمیشه . من همه تلاشم و میکنم و کلی خلاقیت به خرج میدم والا اطرافیام هم موندن که چرا اینجوری میشه و کوتاهی از من نیست. واقعاً کم آوردم . راستی خدایا معلومه داری چیکار میکنی . تو هر کاری تمرکز میکنم همه درها رو به روم میبندی و ...