نازلی یاریم ؛ نازلی طاریم

اورتاسیندا بیر اوره ک وار کی تمیزدی.

قیز بالانین گؤزونه آی ی ی

آتا چوخ چوخ

چوخ عزیز دی....

از شعر تازه ام؛

 گوشواره ای خواهم ساخت

و با آن، انجماد چشم هایت را خواهم شکست!!!

                                                 you will see

                                                 I` ll creat an earrings by my new poem

                                                       !!!And break your ice of eyes with it

دونیانین قارانلیق توتان قلبینه

گور ایشیق سالاردی سازوین سسی.

چالاردین یاتانلار یوخودان دورا

سماء نی یاراردی سازوین سسی.

بیر خبر إشیدیب...

آغاجدان گؤره سن قیزیل دی یاغیر؟

خزان دی؟! یوخ! یئنه بایرامدی یازدی.

یام یاشیل لاخلاری باش أییب سیزه

تانری بو قسمتی آندینا یازدی...

اونودماز:

او "نازلی" شاعیره دیین یاتماسین

کؤنلوم سؤز دلی سی اولوب آغلاییر.

گؤزله رین قاراسی قانا  بلنیب

بو سینه مه حسرت دولوب آغلاییر.

نازلی:

عزیز قارداش یاتمامیشام اویاغام

آهین نه دی؟! دانیش، بیلیم، آغلاما.

سن آغلاسان دردین یارار سینه می

دئ کؤنلونده ن غمین سیلیم، آغلاما.

اونودماز:

آی آلله دورانیم زامانیما باخ

بیر هایلی هارایلی آمانیما باخ

گیلیلی مضرابله کامانیما باخ

ألووی سینه مده گؤروب آغلاییر.

نازلی:

آماندی گؤزونده ن آخان یاشا باخ!

درد ألینده ن او دن دوشن باشا باخ!

اوتوز ایل حسرتله گئچن یاشا باخ!

قلبیم اولدی دیلیم دیلیم، آغلاما.

اونودماز:

دوشوب طالعیمده سئوینجیم اوزاخ

بو آغیر دردیمه کیم دییه جاق آخ؟

باخاندا باشیما گؤردوم کی داراخ

آغینا قاراسین بؤلوب آغلاییر!

نازلی:

حیاتیندا خوش گونون دا گله جک

بولبولون اوخویوب کؤنلون گوله جک

سئوگیلین، عومرونی سنله  بؤله جک

سنله گئچیر آییم، ایلیم، آغلاما.

اونودماز:

"اونودمازین" گونو گئچیر کاشیله

آخشامیله او قارالان قاشیله

طبعی جوشور گؤزله رینین یاشیله

قلم یازیر دفتر دوروب آغلاییر!

نازلی:

آی "انودماز" عومور گئچیرد ساز یله

گونش یله،  سحر یله،  یاز یله

غمی گؤردون؛ اوزون دؤنده ر، ناز إیله

"نازلی" گولوم،  شیرین دیلیم، آغلاما.

مردی از تبار غیرت

شعری از ریشه ی نور

شعری  از رنگ حقیقت

مردی از جنس بلور.

حرف هایش همه از روشنی آینه ها

همه از عشق و صفا

همه از مهر و وفاست!

"علی ای همای رحمت..."

حب شیعه ز کلامش

همه سو موج زنان می آید

آیه ی معرفت و بینش از این شعر ببین

همچو یک رود روان می آید!

سخن از عدل علی چه عیان می آید!

نیمه شب خواب ز چشمش بگریخت

و تفأل؛ به دلش عالمی از عاطفه ریخت:

سزد که من؛ جدا از دیار خود باشم؟!

"به شهر خود روم و شهریار خود باشم."

شهریار...

خودمانیم به حق نام نهاد است چنین

حافظ از غیب بر او

شهریار؛ شهریار ملک سخن

نفسش؛ مشک آهوی ختن.

پادشاه دل ماست،  و به قربان صدایش سر و تن!

"من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی..."

سایه ی سرد ملامت ز رفیقان بر سر

و جفای معشوق؛ بر دلش ماند و چه دیر آمد یار؛

"آمدی جانم به قربانت ولی..."

با همه خستگی از جور بتان

بنده ی خوب خدا بود

 مظهر ناب وفا بود

از همه رنگ و ریا و تزویر

به حقیقت که جدا بود!

چاکر بی غش و دل پاکش بود

"سن یاریمین قاصدی سن..."

قولاق آس باخ کی بو شعری

نه ظرافتلی باخیشلا یارادیبدی

غصه نی هجری خیالینده ن آتیبدی

بئله رؤیاده یاتیبدی!

"شاه داغیم چال پاپاغیم ائل دایاغیم شانلی سهندیم..."

نه شیرین سؤزله یئنه؛ دردلی ائله گوجلو داغ اولدون 

بو چتین یولدا بیزه قوت و هم ده دایاق اولدون

بیز یاتار کن اویاق اولدن!

"حیدر بابا ایلدیرم لار شاخاندا..."

گؤره ن بیرده قیزلار اونا باخاللار؟!

آشیب داشان سئللریله آخاللار؟!

اینانمیرام؛

سولار گئدیب داش قالیب

جوشقون سئلده ن گؤزلریمده یاش قالیب!

ایندی گؤزل قیزلار اونا باخاندا

کدر یله حسرت یله باخیللار

دییرلر کی سئلین آخمیاجاقدیر

اوجا سس عرشه داها چیخمیاجاقدیر.

آخی آهین قورودوب گؤی دنیزی

بئله عصیان دا قودوردوبدی بیزی

دییه سن اجنبی نین لای له سی له

قارا طوفاندا یاتیردیبدی سیزی!

دیمیشن کی:  "ائلیمیز فارسجا دردینی سؤیلر دیلی سن سن"

بونو بیل کی هامی شاعیرلریچین سئوگیلی سن سن

سازیمین دا تئلی سن سن

تورک ائلین آرخاسی سن سن

بئلی سن سن

دیلی سن سن

دیلی سن سن...

( بو یازقینی زومار آیینین ۲۷ینجی گونونه خاطیر یازمیشام کی شعرو ادب گونی آدلانیب.    "شعر نو" قالبینده فارسی و تورکی دیله دی و استاد شهریارین شعرلرینده ن تضمین اولوب. اتحاف اولسون اونون روح پاکینا.)

کؤره لدی اوره گیم، یاردی سینه می

دئ من تلسمیشه م یا سن گئجیخدین؟

دیلیم دای دئشیلان یارادی ایندی

دئ من تلسمیشه م یا سن گئجیخدین؟

باشیمین دنینه، گؤزگو سن اولدون

دولوخدون، آغلادین ساچینی یولدون

دردیمی گؤرینجه، سارالیب سولدون

دئ من تلسمیشه م یا سن گئجیخدین؟

هیجران قاپیمیزی دؤیه ن زاماندا

گؤزیمی اوخلادی ظالیم کماندا

سنی او تانری یه وئریرم آندا

دئ من تلسمیشه م یا سن گئجیخدین؟

گئدیریق بیزلرده ن بیر آد قالاجاق

بو آد سئون لره امداد قالاجاق

اوغورسوز سئوگیده ن فریاد قالاجاق

دئ من تلسمیشه م یا سن گئجیخدین؟

بو حسرت باغلییب؛ "نازلی" گؤزینی

توستوسوز کول ائدیب؛ ایشیق کؤزینی

اینجیمم آغلامام، دانیش سؤزینی

دئ من تلسمیشه م یا سن گئجیخدین؟

آی خیالدا یاتان دلبر

کؤنلومی دیندیرمه گؤز له!

وصال بیزده ن اوزاق گزیر

نه هارایلا نه ده گؤزله!

غصه یئنه، سولوب سنی

یامان درده سالیب منی

گلیب گئچن؛ دومان چنی

اونوت، یادا سالما سؤز له!

 غروریمی داشا چالدیم

 دردی غمی باشا سالدیم

بو محنتی سنده ن آلدیم

قلبمی یاندیرما کؤزله!

"نازلی" یاری سئوه جاقام

من وداع سیز گئده جاقام

 حسرتینده ن اؤله جاقام

احتیاط لی یاشا، گؤزله!

دوباره از تو گذشتن نصیب پایم شد.

نوای تازه ی  باران رفیق نایم شد.

سرای دل به خیالم صفای دیگر داشت

درون "کلبه ی احزان" همیشه جایم شد.

در این هوای گرفته، فضای حزن آلود

کلام گرم تو، اعجاز این دعایم شد.

نوای سرد من و شعرهای غمگینم

دلیل این همه فریاد بی صدایم شد.

کنار تو، دل بغضم شکست و جاری شد

و درد باعث تنزیل آیه هایم شد.

در امتداد نگاهت به راه افتادم

سکوت جاده پذیرای های و هایم شد.

 خطوط دفتر شعرم، مسیر عمر من است

سفر به شهر تو تفسیری از وفایم شد.

در این هنگامه آیا بار دیگر می توانم خواند؟

مخموری پیمانه ی بشکسته را؛

از دل و جانم چگونه می توانم راند؟!

این هیاهوها دل بیچاره را

سوی قرون خستگی ها باز می خواند.

هر نویدی دیدگانم را

 در نم نابودی ایام پرپر می نشاند.

وین سرشک بی ریا هشیاری از تن می رباید.

طفل بازیگوش دل را بین چگونه

سوی دریاهای غربت می کشاند؟!

در این هنگامه آیا بار دیگر می توانم خواند؟

در تب آیینه ی تاریک فرداها

چگونه می توانم ماند

چگونه می توانم خواند؟!!!

در روز ازل خدا، نهادم بر آب

گویی که از آسمان فتادم بر آب.

دل خواست که کاشانه ام آبی باشد

چشمم بشودخیس دمادم بر آب!

                *      *       *

 عاشق شدم و به رودها پیوستم

با ساحل و موج، عهد وپیمان بستم.

قلبم به هوا پرید؛ آیا بروم؟؟؟

نه! مادر ماهیان کوچک هستم!

                *       *      *

من در دل این آبی دریا بودم

آن تک گل نیلوفر غم ها بودم.

فریاد زدم عشق به دادم نرسید

در سوگ دلم بی کس و تنها بودم!

                 *       *       *

این قایق کوچک به کجایش می برد؟!

دریای جنون، خون دلش را می خورد.

آسوده می آمد به نظر، اما حیف؛

صد حیف که در لحظه هزاران می مرد! 

              *       *       *

امشب دگر از ستاره ها دلگیرم

داد دل خود من از که باید گیرم؟!

دیدم که یکی ستاره هم یارم نیست

آخر من از این راز نهان می میرم!

                *       *        *

باورم هست هنوز؛

تو همان بارانی

این دل پاک و صبور تو همان است همان

این تویی تو، تو همان عاشق من

مرد تنهای من تنهاتر!

با دلی رنجور از این گله ها؛

گله از ناکامی

گله  از طاق تحمل

و چنین فرجامی!

حرفهای تلخم ؛ قلب تو ریش نموده ست و

غمینم امشب!

کمرم خم شده از غصه ی تو

و به تاوان گناه غم تو؛

حکم اعدام به قلبم دادم.

درد و غم هایت را

زهر ایامت را

من به جان و تن وامانده ی خود

میخرم و خواهانم.

تو خودت می دانی

که گناه از من نیست!

سایه ی فاصله ها؛

تیره گون کرده کنون

قلب مرا!

سخن تلخ رقیب

شرمگین کرده چنین چشم مرا!

من به دور از چشمت

هی مردم

مردم

مردم و هر لحظه به ناقوس مرگ؛

زندگانی دادم!!!

پرهای مرغابی را نشکنید!

وحوش را اهلی نکنید

و عاشق را عاقل

آخر عقل می خواهد چه کار!

شما را به خدا بگذارید هر کس به کیش خود باشد

.

.

.

هر طور که مایلید

پس منتظر روزی باشید که عقده ها باز شود!

.

.

.

من به شما گفته بودم

یادتان هست؟؟؟

امشب اینجا نشسته تنهایم؛

شعر با من غریبگی کرده!

واژه هایم چه واژگون شده اند

دفترم خو به تیرگی کرده!

سینه ی پهن توست جولانم

آسمان قلبی از طلا داری؟!

اشک های تو برد سامانم

تو شبی خالی از ریا داری!

پنجره خسته از تماشاها

تن سپردم به باد رویاها

ایستادم کنار او اما

دل فسرده ز بیم فرداها!

بالش غم خزید زیر سرم

خواب جنون برید بال و پرم

چشم هایم تکیده و خسته است

آه ابرم نبارشب به برم!

پاییز از راه رسید

 اما

نه شانه های نحیفم را

تحمل سوز و سرمای  وحشی ست

و نه چتر شکسته ام را

یارای باران و تگرگ

فصل دل من است و من

عاشقانه دوستش دارم

 به خاطر همه چیز؛

باد، تنهایی

سوز، برگ های طلایی

گریز از گذشته، خش خشی گوش نواز

و رقص یک برگ زیبا...!

آقا!

لطفاً برگ ها را جمع نکنید

فقط دلتان را بردارید و بروید

چه سازم با تو ای ساز

مرا از من ربودی

و هر دم با نوایی تازه و گرم

غم از چهره زدودی!

به ظاهر بخت خوش یارم نمودی

هوس های زمینی را عسل وار؛

به کام من نمودی!

چه عاشق با نواهایت شکفتم

در آغوش امین خستگی ها،

به آواهای لالای تو خفتم:

"شدم آنچه تو خواهی

که شاید عشق ها جاوید ماند

به یاد وصل شیرین دل آرام،

در اعماق دل این امید ماند..."

ولی دستی برآمد از توهم

که نه! بیدار شو تا آب بینی

تمام این امید و آرزو را

تو تنها می توانی خواب بینی!

پس از تکرار خوابم در سر خویش

بدیدم کوه غصه در بر خویش

بماندم یکه و تنها وبی کس

شکستم از غم ویرانی خویش!

رؤیا می آلدیلار ألیمده ن آلله

ترانه م، خاطیره م، عیب و عار اولوب!

 ساچیمی یولورام صبحه کیمی من

اوره گیم قارالیب  شامه یار اولوب!

دردیمه تسلی، شیرین سؤزوندی

اومیدیم سنین او خومار گؤزوندی

گئدسن سجده گاهیم سنین ایزیندی

گوندوزوم اوغورسوز، گئجه م تار اولوب!

بو گؤیچک عشقیمیز؛ گؤر نئجه سولدی!

حیاتیم یازی دا، تئز خزان اولدی

قیناما کی نه ده ن صبریم قوتولدی

اولفتی قیریب سن؛ حالیم زار اولوب!

حسرتلی باخیشین، اولماسین داها

طعنه ده ن نفس لر، دؤنمه سین آها

اونوداق گیلئی اونوداق داها

بئله گئن دونیادا، بیزه دار اولوب!

چالیش کی بیر شیرین نغمه یازاسن

محنتین کده رین قبرین قازاسن

من سیز ده کئفینی دؤنده ر سازا سن

قلمیم، دفتریم منه یار اولوب!

یوخ! یوخ! سن آغلاما آغلاما گولوم

"نازلی" نی یاندیریب داغلاما گولوم

قوهوما اومیدین باغلاما گولوم!

دییه ر لر سئوگینیز گؤزه خا ر اولوب!!!

ای منیم یازلی دیاریم

سینه ده سازلی دیاریم

طارم ای نازلی دیاریم؛

تورپاغی نر یارادان عرشه چاتان، چاغلارین اولسون.

چشمه سی قان یله غیرت له جوشان، داغلارین اولسون.

بولبوله إوجیگ اولوب، گول له دولان، باغلارین اولسون.

یازگینان دفترینه،

یاز کی قیشین آی نه سرین دی

قارین آلتیندا یاتان کهلیگین اوردا

یوخیلاری نه درین دی!

پاییزین چیهره سی الوان

یای دا وار میوه سی غلتان

نارآغاجی قول آچیب

سان کی قوجاغیندا یئرین دی!

زیتونون باغلاریمیز زینتی دیر

ایش اولوب صنعت اولوب جیب لریمیز نعمتی دیر

سفره لرین برکتی دیر.

یازدا محشر دی طبیعت

شکر ائدیب، سجده قیله ر

گؤیده ملک، یئرده خلائق

شکریمیز آللهه لایق!

بو طبیعت بو یازیندا

او گؤزل تئللی سازیندا

هاوالار دا یارانیبدی

شاعیرین" غملی گمانینده" بو سؤزله ر قالانیبدی:

("ولی" نین "جانی" ساق اولدی

"شیروانین" اولدی "شکسته"

"طارمین" گئتدی "دو بیته")*

بو صدا نی إشیده ر کن

آلدی درمان قلبی خسته!

عاشقین عشقی بو یئرده چنار اولدی

نغمه سی، ناله سی دردله بورونوب؛ سایه سار اولدی

آشیقین کؤنلو وار اولدی!

سازین ایچره یارانان سس

بو حلاوتله دولان سس

گئدیب آینده له ره یادگار اولدی!

ای منیم سؤزلی دیاریم

طارمیم؛ نازلی دیاریم

آدین آرتیق یارادیر سؤز

بو ایشیق اولدوزون ایلیر منه قاش گؤز!

اوره کیمده قالانیر کؤز!

یازیرام طارمین اصواتینی من

ائلیمین سفره لی عاداتینی من

یازیرام هامی بیله

گؤرمییه ن لر ده گله

گله لر

گزه لر طارمی مین لرجه بئله

گؤره لر یوردو کی

جنت پاراسیمیش

سینه سی ناکیشینین قارشینا

همت قالاسییمیش

سولاری درد چاراسیمیش!

یئنه من فخر ائدیرم فخر

کی طارم قیزییم

آنامین لایله سیله

شعر و اعجاز ایزییم من

دئنه طارم قیزییم.

درد لره دؤزلی دیاریم

طارمیم؛ نازلی دیاریم

سنی آباد اولاسن

تانرینین لطفینه دلشاد اولاسان

بو سرین کؤلگه ده سن

غصه دن آزاد اولاسان

سنی آباد اولاسان.                

*(طارمین ساز عالمینده یارانان هاوالارینی آدی)

قلم سئویر، عشقین چئکه دفتره

جانوم سنه قوربان اولسون آی آنا.

اوخویان گؤز یاش تؤکه ر بو سؤزله ره

جانوم سنه قوربان اولسون آی آنا.

صبحه کیمی چاغلامیشان، من یاتام

ساچلاریمی نازلامیشان، غم ساتام

سینان قلبه آغلامیشان، درد آتام

جانوم سنه قوربان اولسون آی آنا.

دریا قده ر محبت وار گؤزونده

دونیا قده ر صداقت وار سؤزونده

آلله بیلیر شهامت وار اوزونده

جانوم سنه قوربان اولسون آی آنا.

شکر ائدیرم؛ آتام سنه پای اولوب

تار گئجه ده اولدوز اولوب آی اولوب

حیاتین دا یولداش اولوب تای اولوب

"نازلی" سیزه قوربان اولسون آی آنا.

گؤزوم یاشی هده ر اولدی

سئوگی بیزه زه هر اولدی

عؤمور سوران زامانیمدا

گؤر حالیمی نه تر اولدی!

خاطریمه ده یه ن یاریم

قیرمیشن کی سیمین تاریم

مضراب الده اولوب خاریم

هایلاریمی بیتر اولدی!

حسرتینه یئنه دؤزدوم

سون سؤزومی سنه یازدیم

قبریمی تک اؤزوم قازدیم

اؤلماقیم آه! به تر اولدی!

"نازلی" غمین نئجه بولدی

یارپاقین سارالیب سولدی

یوخلامیسن گؤزی دولدی

طالعینه نظر اولدی؟!

عشقیمین کؤرپوسون، آرخایین گئچدیم

سن منی گؤرمه دین، گؤرمه دین منی!

طالعیم غم اولدی، غصه نی سئچدیم

سن منی گؤرمه دین، گؤرمه دین منی!

اونوتدون اوره کده ن یازان سؤزله ری

اینجیتدین کدر له دولان گؤزله ری

اوشودور عشقیمیز قالان کؤزله ری

سن منی گؤرمه دین، گؤرمه دین منی!

سئودانین اودی وار هوس دییل کی!

طرلانیم یئری دار قفس دییل کی!

سن سیز سوروشانیم، بیر کس دییل کی!

سن منی گؤرمه دین، گؤرمه دین منی!

قانادین آچایدین کاش منیم "نازلیم"

گؤیلره اوچایدین کاش منیم نازلیم

دونیادان کؤچه یدین کاش منیم نازلیم

سن منی گؤرمه دین، گؤرمه دین منی!

بیر گون وار کی، گون اولار کن؛ آی چیخه جاق، آی چیخه جاق!

قورد بیرقین؛ قانماز بوینون، های سیخه جاق، های سیخه جاق!

ایگید لرین، أل أل اوسته،؛ دوشمن قالاسین ییخه جاق!

"نامردلره هئچ باج وئرمز؛ منیم إلیم منیم جانوم

داماریمدا جوشقون قانیم؛ غیرتلی آذربایجانیم!"

دؤنمه یوخدور! باشقا دیلده ن بیرجه کلمه سئچه بیلمه م!

سارای اولوب سئله دونسه م؛ خفت کولون بیچه بیلمم!

اصلی اولوب کوله دؤنسه م؛ اصلیم ده ن من گئچه بیلمه م!

"دردله ره طاقتیم دؤزوم؛ کرمیم وار، خان چوبانوم

قارانلیقدا ایشیق گؤزوم؛ شهرت لی آذربایجانیم!"

گؤز آچالی سانمیشام کی؛ بو دونیادا هر شی یالان!

اؤز ایچیمده یانمیشام دا؛ درد درد اوسته، سینه م تالان.

خانیماندا، یورقون جاندا؛ تکجه سنین سئوگین قالان!

"سن سن منیم درد درمانیم، داغ باشیندا اوجالانیم

"نازلی" بالان قوربان سنه، عزتلی آذربایجانیم!"

کده ریم گیزله دیب گلمیشم بورا

کؤنلومده قایتاریب گئدیرم داغلار.

گؤزلریم نه آغلیر نه گولور داها،

خاطیره ن آپاریب گئدیرم داغلار.

طراوت سنده دی، باهار سنده دی

اوجالیق، متانت، وقار سنده دی

گؤزه للیک یارادان نیگار سنده دی

حسرتی قوتاریب گئدیرم داغلار.

بولوددان بیر آغ دون گیینیره ن سن

دومان، چن باغریندا بورونوره ن سن

بو حال دا، نه گؤزه ل گؤرونوره ن سن!

قلبیمی قوپاریب گئدیرم داغلار.

اینجیدمیر بو سویوق باخیشلار منی

طعنه لی انیشلر، یوقوشلار منی

اؤلسم ده، داها کیم باغیشلار منی؟!

گؤزله ریم یاشاریب گئدیرم داغلار.

اوولارین یئریشی، کهلیگین سه سی

اووچونین حیله سی،  قوجا محبسی

"نازلی" نی سوروش سا ، آچین قفسی

روحومی چیخاریب گئدیرم داغلار.

(یازیلمیش 6/03/1390 جمعه گونی زرشک لی ییلاقینده)

من فخر ائدیرم کی، "طارم" قیزییم

"یورقون" کیمی بال قارداشیم وار منیم.

"بیژن" کیمی سازلی سؤزلی آشیقیم،

"اونوتماز" تک جان سیرداشیم وار منیم.

"یونس" دییب سیزه گئچن گونله رین

"جهانبخش" دا ایندی آچیب دفترین

خان چوبانا یازیب سارای سؤزله رین

شعیر سئون اودلی باشیم وار منیم.

"اسد خان" اؤز سؤزله رینی دییه نده

"سلطان" حزین سازین سسله ندیرنده

یولدا دورار هم گلن ده گئدن ده

دردلی ائلیم، غم یولداشیم وار منیم.

"رسام" ملاحتلی غزللر قوشان

"مسلم" ین نغمه سی ناله یله داشان

قلبینده بیر قاینار قزل اوزن جوشان،

الهام وئرن داغیم داشیم وار منیم.

"نازلی" بو سئوگی یله شاعیر اولارمی؟

ماحال آرزو سیلا سازین چالارمی؟

یارین غملی یوکون یئره سالارمی؟

یانیق کؤنوللرله ایشیم وار منیم!

دونیا آیاغیمی گؤر هارا سالیب؛

کؤز ایچره آلیشیب گؤرونورم من!

صبریمی دؤزومی الیمده ن آلیب؛

سیزیلتی سسیله، سویونورم من!

قارانليق کؤنلومی اسیر توتاندا،

گئجه لر گؤزلری نملی یاتاندا،

هر سحر بختیمین گونو باتاندا؛

حسرت لچگ یله بورونورم من!

آی "نازلی" سئوگیلین یاد اولوب سنه؟

اؤزگه یه ال ویریب فخر ائدیر یئنه؟!

یاشاماق زهر اولوب، زهر اولوب منه،