ﻭﻗﺘﯽ ﯾﻪ " ﻣﻠﮑﻪ " ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺩﺳﺘﺖ،

ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑُﺮ ﻧﺰﻥ ﮐﻪ ﺁﺧﺮﺵ ﺑﻪ ﯾﻪ "ﺟﻮﮐﺮ "

ﺑﺮﺳﯽ !!!!......




شــک نکــــن ...!
 
" آینــــده ای " خواهـــم ساخت که ,
 
" گذشتــــه ام " جلویــــش زانــو بزنــــد
 
قـــرار نیـــســــت مــــن هــــم دلِ کس دیـــگری را بســــوزانم ...!
 
برعـــــکــــس کســــی را که وارد زندگیــــم میشــــود , آنـــقـــدرخوشبخت می کنــــم کـــــه ,
 
 
به هـــر روزی که جــای " او " نیـستـی
 
 
به خودت "لعنـــت " بفـــرستـی !!

 


بزرگترین ...خطای... زندگیم 

اعتماد ب کسی بود ک تنها ارزوش ...سقوط  ...من بود





 بی ابرویی

برازنده من است

که 
زلیخای راستینی بوده ام
...

تو اما

یوسفی بودی

... که پیراهنت را

پشت و رو تن کرده بودی





-  خدایا  . !

من

این همه سکوت تو را نمی بخشم ...

 و چاقویی که سر نمیبرد " اسماعیل " را

و دریایى که غرق نمی کند" موسى " را

وکودکی که مادرش او را به دست موجهاى " نیل " می سپارد

تا برسد به خانه ی تشنه به خونش

و دیگری را برادرانش به چاه مى اندازندسر از خانه ی عزیز مصر درمی آورد...


آیـا هـنـوز هـم نـیـامـوخـتـی ؟!
کـه اگـر هـمـه ی عـالـم
قـصـد ضـرر رسـانـدن بـه تـو را داشـتـه بـاشـنـد
و خـــدا نخـواهد " نــمــی تــوانــنــد "

پـس
به " تـدبـیـرش " اعتماد کن
به حـکـمـتـش " دل بسپار                                                                                                        به او " تـوکـل " کن                                                                                                                به سمت او " قــدمــی بـردار "                                                                                                 تا ده قـدمآمدنش به سوى خود را به تماشا بنشینی



آنچه نامش زندگی بود

ما را کشت

مانده ام

آنچه نامش مرگ است

با ما چه میکند؟!!!!






من..؟!چه دوحرفیه وسوسه انگیزیست

این من! نه زیبایم ، نه مهـربانم نه عـاشق و نه محتاج نگاهی

فراری از دختران آهن پرست و پسران مانکن پرست

فقط برای خودم هستمخوده خودم ! مال خودم

صبورم و عجول!!... سنگین... سرگردان... مغرور... قـانع......

 با یک پیچیدگی ساده و مقداری بی حوصلگیه زیاد!!!

و برای تویی که چهره های رنگ شده را می پرستی نه سیرت آدمی ؛

هیچ ندارمراهت را بگیــر و بـــــــرو حوالی ما توقف ممنــــوع است !





دنیــــا را بغـــــل گرفتیـــــم



گفتند امن است هیچ کاری با ما ندارد


خوابمان برد

بیــــدار شــدیــــــم

دیدیم آبستن تمام دردهایش شده ایم.



کافه چی..
قهوه بیارتلخ تلخ
دروغ هایش شیرین بود
آنقدر..............که هنوز دلم را میزند...!





دوست میـدارمـش..امـّـا...
می تـرسم بـگویـم و بگــویـد : " مرسـی !! "
یــا بگویـد بــه این دلـیـل و آن دلـیـل دوسـتـم نـدارد ...
یــا چـه میدانـم...
مثـل خیــلیــهـا بگـویـد لیـاقـتـم بـیـشـتـر از این حرفـهاسـت...
می تـرسـم از اینــکـه
هـرچـیـزی بـگویــد جُـز: " من هـم دوســتــت دارم..."