سلام :) امروز بالاخره تو خونه هستم ولی کلی کار دارم دوشنبه دانشگاه تحویل پروژه دارم . یه کار گروهیه که باید انجام بدم با یه دخانم ایت*الیا یی یه دختر ایتا *لیایی و یه پسر برزیلی! میگن ادم هرچی بخاد خدا بهش میده ها! من همیشه دوست داشتم برم برزیل . وقتی این پسره به منو دوستم گفت میشه من تو گروه شما باشم . گفتیم نمیدونیم چون گروها باید سه نفره میبود و ما یه دوست دیگه هم داشتیم که با اون میشدیم سه نفر واسه همین بهش گفتم بهت خبر میدیم . این بنده خدا هم گروهی رو پیدا نکرد و رفت به استاد گفتش که من گروه ندارم چه کنم؟ استاد هم بلند به همه گفت بچه ها یه پسر برزیلی داریم که خیلی هم تو کار وارده و میتونین از تجربیاتش استفاده کنین . چون خارجیه و حتما دانش متفاوتی از شما داره. هر کی موافقه دستشو بیاره بالا. منم راستش نمیدونستم چیکار کنم که دوستم گفت دستتو بیار بالا ابنجوری یه گروه بین المللی میشیم. منم دستمو بردم بالا و استاد از این حرکت من خیلی حال کرد چون هیچ کس اونو تو گروهشون قبول نمیکرد . یه باریکلا بهم گفت و لنی (مخفف اسمش) اومد تو گروه ما... و استاد کلی باهام حال کرد و لبخند و اینا و.. بعدم سوال اینکه از کجایی و... هه!
خلاصه کارهای رییس هم مونده یه پروژه ی جدید شروع کرده و دوشنبه قراره پیش اون هم برم.وکار بهش تحویل بدم. انشاالله پدرم هزار سال زنده وسلامت باشه ولی اون الان برام مثل پدرم شده . هرچند چندسالی بزرگتر از بابای گلمه. :)
ولی میخام از بقیه ی خاطرات ایرانم بگم :
با کلی بالا پایین کردن و .. بالاخره مهتاب به این نتیجه رسید که اقا کیوان مرد زندگیشه و شاهزاده سوار بر اسب سفید قصه هاش :) لیلیلیلیللی :)
قرار گذاشتن قبل از اینکه من از ایران برم عقد یا نامزدی یا... بگیرن که من دوباره نرم و برگردم. تصمیم به عقد گرفته شد و شروع کردیم به مقدماتش .. بندگان خدا خیلی اینور اونور رفتن برای هر چیزی و خدا رو شکر همه چیز مهیا شد واسه مراسم عقد. من و اسمون برای گرفتن کارت کمکشون کردیم و کارتشون هم خیلییی خوشگل شد هرچند بعدا کم اومد و ما فقط به فامیلای عروس کارت خوشگلا رو دادیم و برای فامیلای داماد یه کارت دیگه سفارش دادن ! چون اماده کردن اون کارتها دو سه روزی طول میکشید .ولی بازم کم اومد و سه مدل کارت دادیم در اخر! 
بعدم انتخاب سفره عقد که خیلییی خوشگل شد و همش صورتی و طلایی با جامهای خیلی خوشگل و گلهای صورتی و سفید بود و یه پارتیشن سنتی از چوب پشت سر عروس داماد بود که گلها ازش میرخت پایین :)
لباسشم خیلی ناز شد اصلا کار شده و اینا اصلا نبود چون به نظر من بی نهایت دمده و دهاتیه. یه لباس ساده که هر 5سانت یه ردیف به طبقاتش اضافه میشد و بالاش فقط یه ردیف مروارید دوزی شده بود و یه تور اروپایی .. بعدم یه بازو بندی از گلهای سفید به دستش بست (نظر من بود
).خیلی عالی شد ..
ارایشگاهشم که ارایشگاهی بود که من عقدم اونجا رفتم و همه چی سر موقع و عالی انجام شد . فقط یه سری بحثای خاله زنکی پیش اومد که زد تو حالمون..
داستان از این قرار بود که زهره (دخترخاله ی من ) پارسال که ما اومدیم ایران میخاس عروسی کنه و با یه اقا پسری هم اشنا شده بود از اونجایی که همه اسمون رو خیلی دوستش دارن و فک میکنن خیلی ادم شناسه به ما گفتن باهاش برین بیرون و نظرتونو بگین ما هم اطاعت امر کردیم و رفتیم. خلاصه اسمون گفت پسر خوبیه ولی یه کمی بچس. اخه متولد 71 بود پسره! قرار عقد گذاشتن اونم کی؟ دقیقا یک هفته بعد از برگشتن ما به ای *تا *لیا. تالار یا جای خاصی نبود که نشه تایمشو تغییر داد باغ یکی از اقوام بود که میخاستن اونجا عقدو بگیرن. من یه کمی ناراحت شدم که چرا الان که من ایران هستمو دوست دارم تو جشن دخترخالم باشم اون تایمو انتخاب کردن اما هیچ به روی خودم نیاوردم و ازشون خداحافظی کردم و برگشتم رم.اینم بگم که زهره به خاطر همون پسره عروسی من (دخترخالش!!) نیومد! قرار بود پنج شنبه ی بعدی اینا عقد بگیرن. که پنچ شنبه مامانم بهم زنگ زدن و گفتن که عقد بهم خورده و خانواده ها شب قبل از عقد دعوای مفصلی کردن و گفتن نمیخایم!
ناراحت شدم به واقع و برای زهره ارزوی خوشبختی کردم.. توی این مدت زهره خیلی خیلی ناراحت بود و چون یه ویژگی بدی داره و اون اینه که خیلی دوست داره زود ازدواج کنه .و از اینکه زودتر از مهتاب و خیلی های دیگه ازدواج میکرد خوشحال بود .
خلاصه بعد از یه مدت با یه نفر دیگه اشنا شد که خیلی ادم مومنی بود و از زهره که اصلاا در قید و بند نبود خواست چادری بشه!! زهره هم قبول کرده بود و مومن و محجبه شده بود! و این تعجب همه ی فامیل رو برانگیخت. ولی بازهم اون طرف بهم زد و بی خیال زهره شد...
این داستانها گذشت تا الان به عقد مهتاب رسیدیم.. مامان بابای اسمون دو سه روز قبل از جشن اومده بودن خونه ما و داشتن تو همه ی کارها کمکمون میکردن . خواهر زهره(اون یکی دختر خالم) هم از خارج از کشور اومده بود و اصرار داشت که تا وقتی اون ایرانه جشنو برگذار کنیم که کردیم. اما مشکل اینجا بود که این دوستان و اقوام در تمام مدت قبل از عقد حتی لحظه ای به خودشون زحمت ندادن تشریف بیارن یا زنگ بزنن بگن کاری ندارین؟ و خیلی از کارهای خونه ی مارو مادر شوهر من انجام داد . تازه این وسط عمه ی عزیز میگه من نمیام عقد چون توی جلسه قبل از خوندن خطبه نبودم! من و اسمون هم رفتیم اونجا که توروخدا بیا و... اون جلسه اصلا مهم نبوده و... !بجای اینکه کمک کنن گله های الکی میکردن!
جریان تا جایی پیش رفت که من که 9 صبح رفته بودم ارایشگاه یه دوساعتی به مامان و خواهرم کمک میکردم چون هیچچچچ کس جز من و مامان نبودیم و مامان بییی نهایت استرس داشت و حالش بد بود بعد مامان خودش رفت دنبال خالم که توروخدا یه دقیقه بیا کمک یه طرف کارو بگیر و بعدش هم مامان و خالم اومدن . منم دیدم اونا بزرگترن و اصلی تر گفتم شما اماده شین من بعد از شما و به خاطر همین اصلا به مراسم بله گرفتن از عروس خانوم نرسیدم! فک کن خواهر عروس نباشه! 
با کلییی استرس بالاخره رسیدم تالار و مهتاب نازنینم داشت گیفت به همه میداد . به محض اینکه رسیدم زهره و خواهرش رو دیدم . خواهر زهره (اون یکی دختر خالم) نه سلامی نه علیکی برگشت گفت : میزاشتی شب میومدی!!!! منو میگیییی اصن داغووووننن شدم گفتم حقشه جلوی همه فحشش بدم !
اخه تو که هیچچچ کاری نمیکنی هیچ کمکی نمیدی با اینکه من خیلی از کارای عقد تورو کردم باید جور تورو بکشم دیگه !!! ولی خیلیی جلوی خودم گرفتم و گفتم : برو بابا! 
همین برو بابا گفتن من همان و بیرون زدن زهره از مجلس همان ! یهو دیدم یه چیزی از پشت سرم خورد بهم و رد شد و توی ورودی تالار خانوما و اقایون ایستاد و شروع کرد به فحش دادن به من که : اشغااااللل بی شعوووررر !
اونم جلوی فامیلای شوهر مهتاب !!! من :
تنها کاری که ازم بر میومد فرار کردن از مکان حادثه برای جلوگیری از ابروریزی بیشتر بود! و با تن لرزون برگشتم توی تالار پیش مهتاب...
بعدن جویا شدم که زهره گفته که : ستاره ابروی منو برده جلوی دوستام و نامزدی بهم خوردمو به رخم کشیده!!!! حالا چی بود جریان؟ : توی تولد زهره که دو روز قبل از عقد مهتاب بود (البته خودش اون روز گرفته بود تولدش حدود یکماه قبلش بود) و قرار بود 50-60 نفری دعوت باشن من که رفتم دیدم 10 نفر حداکثر بیشتر نیستیم و هیچ کس نیومده و منی که دو روز قبل عقد خواهرم اومدم زهره اصلا و ابدا من و خاله رو تحویل نمیگیره و دنبال دوستاشه که 3-4 نفر بیشتر نبودن!و من همش با بقیه دوستاش میگفتم و میخندیدم. و یکیشون خیلی عاشقم شده بود و میرفت میومد بوسم میکرد با اینکه یه خانوم 50 ساله بود که با دخترش اومده بود
بماند که چه توهینایی بهم شد و بروی خودم نیاوردم! مثلا وسط حرفام (که داشتم از اسمون میگفتم) مامان زهره(خالم) برگشت گفت : البته این اینارو میگه ما که نمیدونیم راسته یا دروغ!!!
اخه من مگه مریضم دروغ بگم؟؟؟
اخر تولد باید زودتر میرفتم چون هنوز اسمون کمربند برای عقد نخریده بود و داشت از تهرن میومد واسه عقد . به خواهر زهره که گفتم دیگه من میرم . گفت : به سلامت ! خوش اومدی! (بالحن بدی) گفتم :ببین من خیلیی مرام گذاشتم واسه تولد خواهرت اومدمااا . دو روز دیگه عقد مهتابه و کلییی کار داشتماا . و اینم بدون که همین خواهر شما عروسی من نیومد ! گفت چرا؟ گفتم از خودش بپرس من هیچی نمیگم. گفت اها چون تهران بود!تو دلم گفتم بی خیاااللل مامان و باباش با ماشین خالی اومدن . اینام که هرماه تهرانن این سری سخت بود؟؟؟!!
رفت ازش پرسید و اونم گفت به خاطر همون نامزدم چون اونم خواسته بوده بیاد عروسی من و خالم گفته نمیشه و واسه همین زهره هم نیومده! (زهره درگوش خواهرش گفت و هیچ کس نفهید دلیل نبودنش تو عروسی من چی بوده)
گفتم فهمیدی حالا؟ خداحافظی کردم و با دل شکسته برگشتم خونه... 
این جریان ابرو ریزی بود (!!!)خلاصه بعد از رفتن زهره از مراسم مهتاب همه از من میپرسیدن چی شده و حتی جاری های مهتاب هم از کیوان پرسیده بودن....
اما ما که بیدی نبودیم که با این بادها بلرزیم شروع کردیم به گرم کردن مجلس و جیغ و دست و هوراااا 
از خودم در مساله ی ترکوندنننن بسیارررر راضی بودم و تا تونستیم رقصیدیمو و شادی کردیمو به معنای واقعی کلمه ترکوندیممممم 
بعدشممم کیک و رقص و..بعدم مهتاب و کیوان باهم بودن رقصیدن
... 
خداروشکر همه تعریف میکردن و خیلییی راضی بودن از مراسم . مادر شوهر نازنینم هم اولین نفر به منو مهتاب شاباش داد و بعدم کلی از من با لباسم تعریف کرد و گفت خیلیی قشنگ بودی :) و بقیه هم گفتن از وقتی از ایران رفتم خوشگل تر شدم! ولی خوب رفتن من مصادف با ازدواج با اسمون بود . قربونش برم...
بعدم با داداش اسمون و شهاب و اسمون و من نشستیم تو یه ماشین و رفتیم واسه عروس کشووونننن 
اونجا هم بچه ها بییی نهایتتت سنگ تموم گذاشتن . شهاب (داداش من )و سحاب (داداش اسمون ) از چند شب قبلش همششش تو خیابونا میرفتن دنبال عروس دومادا تمرین عروس کشون میکردن! 
دیگه اینقدر اسمون و کیوان تو رانندگی کل کل کردن ما مردیممم عملاااا .بی نهایت خوش گذشت و یه پلیسم هم خیلی بهمون حال داد و اول اومد بگیرتمون بعد برامون دست تکون داد و گف برین . دمش گرم ! چراغ قرمز رد کردیم اخه!
بعدشم اومدیم خونه ی ما و تا تونستیم اونجا هم زدیم و رقصیدیم و انصافا هم اسمون خیلییی کمک کرد . مثلا وقتی همههه داشتن سر سفره عقد به مهتاب کادو میدادن من باید جز اولین نفرات میبودم اما به خاطر اینکه اسمون رفته بود کمبود گلابی های مجلس رو جبران کنه و رفته بود نجف اباد! ما جزو نفرات اخر شدیم! 
بعدم درجه اولا رو شام دادیم و در حالیکه خاله و دختر خاله هام نبودن!
بعدم خسته و هلاک و خوشحاللل از اینکه همه چیز خوب برگذار شده بود رفتیم لا لا...
اینم از قصه های ستاره و ایران....و عقد مهتاب و کیوان عزیزم... براتون ارزوی خوشبختی بی نهایت دارم عزیزای من . انشاالله همیشهههه شاد باشین 
خلاصه ما هم خودمونو اماده ی دیدن دوست عزیزمون اقا کیوان کردیم! من به اسمون گفتم جلدی بیا بریم که امر خیره! 
نه بابااااا!!! این چیهههه؟؟؟ 
کلا خدارو شکر خیلی خیلی همو دوست داشتن و دارن و کلی تفاهمات دارن باهم ! فک کنم اگه کیوان و اسمون باهم و منو مهتاب با هم ازدواج میکردیم بهتر بود ! مثلا اون دوتا جفت گرمایی خفن هستن و منو مهتاب به شدتتتت سرمایی!
هم رد و بدل میشد.یه غذای خوشمزههه خوردیمو کلیییی پدرمون در اومد. چون وقتی مهتاب میخاس غذا بخوره اشتباهی دستش در رفت و زیر زیر بشقاب من . منم که اونوقت غرق در تفکرات خودم بودم یهو دیدم بشقابم یهویی پرید هوا و بعد با صدای خوشگلی تاپ! اومد زمین ! خوشگللل یکه خوردم . بعدش نمیدونم چه کرمی افتاد بهم که وحشتناککککک خندم گرفته بود! کیوان و اسمون داشتن نگاه میکردن که چی شده که گفتم هیچی نیس. ولی مگه میشد خندهه رو قورت داد؟؟؟ داشتم عملا میترکیدم مهتابم تا منو دید اونم افتاد رو سندرم خنده. حالا من هییی تلاش میکنم نخندم . تمام اتفاقات گند و ناراحت کننده ی زندگیمو اوردم جلوی چشمام تا بی خیال شم . داشتم به فوت اقاجونم فکر میکردم و کلی رو خودم کار کردم و شروع کردم به ادامه ی غذا خوردن که یهو چشم تو چشم شدم با مهتاب و اون در حالی که داشت خودشو کنترل میکرد شونه هاش از شدت خنده داشت میلرزید و زیر زیرکی میخندید . اینو که دیدم عملا ترکیدمممم.
ستاره هستم.یه اسمون دارم که خیلیی ازم دوره(بود).اگه خدا بخاد(خواست) یه روز میرسیم(رسیدیم) به هم.اینجاازخودم مینویسم و از اسمونم و خاطراتم..از شادی مینویسم از غم مینویسم..نظرات دوستامم خوشحالم میکنه:).همین!
