نگاه ها روي عقربه ها ثابت مي ماند.....وپر ميشوي از سكوت تلخ لحظه ها
وميشكني از اين همه هياهويه بي فرجام...
وباز تو مي مانيو يك حس غريب....وباز تو خواهي ماندويك راه عجيب!
بعضي وقت ها به سراغم مي ايد....تنهايي
چه بد خوره اي است!اگر به جانت بيفتد تمام وجودت را مي خورد...
كجايي اي مرحمي براي زخم هاي كهنه ام
امشب دلم بد جوري هوايت را كرده
هواي اغوشي را ك فقط براي من است وبس!
حرمت بوسه هايي ك فقط تو مي دانستي !
ميدانم الان در اغوش كس ديگري در حال نوازشي!ولي اشك مجالي براي نوشتن به من نمي دهد!
برگرد وبراي اخرين گناهم را دار بزن!تا مانند كودكي اسماني باشم
بيا بغضم را بشكن
قلبم را از جاي بكن!
فقط ماله من باش...وبس!!!!!!
ثانيه ها را پس ميزنم...عقربه هارا ميشكنم....جاي پاي تورا در گنگ ترين احساس زمان مي يابم....انچنان غرق در افكار خفته خود ميشم كه صداي اشنايت را نميشنوم....نسيم دشت شقايق هاي عاشق را پرپر ميكند اما من انچنان غرق نوازشت هستم كه از خود بي خود ميشوم....مرا دوست بدار نمي گويم كم يا زياد دوستم بدار براي خودم...نه براي خنده هايي از سر دلسوزي ونوازشهايي از سر محبت وصحبتهايي اشناي از سر ترحم سياهي شب را در خودت حل ميكني با ان گيسوان مشكي ماه را خجالت زده ميكني....ماه از خجالت اب ميشود وپشت ابرهاي سياه سنگر ميگيرد هر قطره ي اشكي از چشمان مهتاب گونه ات زخمي عميق را بر دلم ميشكافد ...تبسم نگاهت را تاابد در دل خواهم پروراند مي خواهم از گل نگاهت گلي را بسازم با هزاران غنچه....مي خواهمت هنگامي چشمهاي من سويي نداشته باشد تورا ببيند....ولبهايم فارغ از كلمه دوستت دارم شودهر هفته يك از روزهاي زيبايت را براي من بگذار وبر سر مزارم بيا در ان حوالي قلبي شكسته را خواهي يافت بنشين وبر خورد ترين احساسم بخند وهلهله كن چرا كه قلبم را روزي زير پاي عزيز ترين كسم شكستم....
سر سفره افطار يادي هم از دوستان كنيم....
دستم به قلم نمي رود نمي دانم شمايي كه اين مطلب را ميخواني چه حسي
پيدا مي كني ....
خسته ام از تمام نداشتن ها از همه داشتن هايي كه نداشتن را ارزو مي
كردند...
اما نشد .....نشد ونتوانستم چيزي را بخواهم كه ارزوي قلبي ام بود
از تمام شدنهايي كه بي جهت از دست دادم
كاش مي دانستم ...كاش مي دانستم تقديرم چيست......
مي دانم فرصتي براي جبران نمانده .....فرصت كوتاه است وراه
طولاني....
پس من به چه مي انديشم.....به راهي كه چگونه خواهم پيمود يا ترس
شكستن قلبي كه در تپش تپيدن راه از حركت با يستد.....مي نرسم از
تمام شبهايي تيره اي كه ماه خودرا پنهان كرده.....
خدايا.....مي ترسم......كمكم كن.....
هنـــــــــــــــگامي كه بهار در اغوش مردمان سرد زمستانيست.......
در خلوص قلب كساني كه اهنگ لبهايشان وقنوت ربنايشان گوش اسمان را نوازش ميكند وقطره نوري كه مي چكد مي خورد بر شيشه نازك قلب عاشقان تا بگريند ببيند ،اهنگ قلبهايشان ستاره را به رقص مياورد تا قلب درياي مواج تركي نازك بخورد وافكار مغشوش خودرا به سينه حزن الود صخره اي سنگين بكوبد
وشن هاي نرم ساحل راعاشقانه ببوسد تا دريا ببافد فرشي از جنس عشق تا بگريد اسمان زخم خورده
بر فرشي نيلگون كه مي تواند تابي كرانه هاي رنگين كمان را نشانه بگيرد.
تا بشكفند درختان شكوفه هاي رنگين تا بار ميوه دهند ،اري شايد ميخواهند اثبات وجود كنند.
پرندگاني كه با عشق دانه جمع ميكنند چهچه هايي ميزنند وبا مهرباني وعطوفت با يكديگر قايم باشك بازي
ميكننداسمان قهقهه اي ميزند گويا اوهم از بازي اين دو پرنده عاشق شادمان ومسرور است .
كاش ميدانستم وزيدن نسيم صبحگاهي گوش اسمان را قلقلك ميدهدتا از خوابي ارام بيدار شود اه خداي من :
اين همه زيبايي در اين دنيا!
ســـيب سرخي را به مــــن بخشيد ورفت
عاقبت به عــشق من خنديد ورفت
اشــــك در چشمان سردم حلــقه زد
بي مروت گريه ام را ديدورفت
چشم از من كند ودل از من بريد
حـال بيمار مرا فهميد ورفت
حالتون خوبه؟
چه خبرا؟
چيكارا ميكنيد؟
هوا به طرز ناجوان مردانه اي گرمـــــــــــــــــــــــــــــه
امتحانامم كه تموم
شدههههههههههههه
دلم واسه دوستام تنگ شدههههههههههههههههههههههههههههههه
دلم داره ميپكه اي خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
خسته شدم از زندگي .....هر روز بايد كار روز قبلو تكرار كني بدون هيچ دليلي
ديگه نمي تونم چيزي بنويسم
فعلا بايييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييي
به لب هايم مزن قفل خموشي
