به نام عشق

با تو خاطرات عشق را ورق خواهم زد

با تو خواهم ماند

با تو چون تو تک ستاره آرزو هایمی

می خواهم فریاد را در لحظه تنهایی ام بشنوی

فریاد ی از سکوت

می خواهد بگوید

اما نمی تواند

چشمان تو اجازه نمیدهد چون لحظه دیدار اشک

 حسرت بر گونه هر دویمان جاری می شود.....

هذیـ‗__‗ـان میگوید لبـ‗__‗ـانت

چیـ‗__‗ـز ﮮ شبیہ "دوستـ‗__‗ـت دارم"

بر خـ__ـلاف چشمانـ‗__‗ـت...

می‌گویند
درمیانِ کلامِ مقطع و خاموشِ نفس‌ها
پیچکی می‌روید
با برگ‌های داس
تا راهِ رسیدن به ایستگاه را
هموار کند.
نگران نباش
باران که بگیرد
تمام راه دوباره سبز می‌شود

پیچکِ نگاهم
دزدانه تا پشت پنجره‌ی
اتاق تو
بالا آمده
به کجا خیره شده‌ای!
باران که بگیرد
تمام پنجره پر از پیچک خواهد بود.

❤❤چــ ــه قدر سختــ ـــــه❤❤

 ❤تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت گرفته 

 ❤به جاش یه زخم همیشگی به قلبت هدیه داده زل بزنی 

 ❤و به جای اینکه لبریز کینه نفرت بشی

 ❤حس کنی هنوزم دوسش داری

❤❤چـ ـــه قدر سختــ ـــــه❤❤

 ❤ دلت بخواد سرتو باز به دیوار تکیه بدی

 ❤که یـک بار زیر آوار غرورش همه وجودت له بشه

❤❤چــ ــه قدرسختـــــ ــــه❤❤

 ❤تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی

 ❤اما وقتی دیدیش هیچ چیز جز سلام نتونی بهش بگی

❤❤چـ ــه قدر سختــــ ـــه ❤❤

 ❤وقتی پیشته سرتو بندازی پایین و آروم اشک بریزی

 ❤چون دلت براش تنگ شده

 ❤اما آروم اشکاتو پاکنی تا متوجه نشه...

 ❤چون حتما فکر می کنه دیوونه ای!

❤❤چــ ــه قدر سختــــ ـــــه ❤❤

 ❤وقتی پشتـت بهشـــــــــه

 ❤دونه های اشک صورتت رو خیس کنه

 ❤اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوز دوسش داری 

❤❤چـ ــه قدر سختـــــ ـــــه❤❤

 ❤گل آرزوهاتو  تو باغ دیگران ببینی 

 ❤ و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت زیر لب

 ❤آروم بگـــــــــی:

❤❤گــل مـــــ ــن! باغچـه نو مبــارکــــ ـــــ!!! ....❤❤

همیشه انتظار کشیدن برای رسیدن بهتر از هر گز نرسیدنه

همیشه عاشقی، رسیدن به معشوق خود نیست

گاهی باید از معشوق گذشت تا عاشق بود

همیشه چشمای باز قشنگ نیست

چون همه چیزای دنیا

دیدنی نیست

مجنون به درگاه خدا

یک شبی مجنون نمازش را شکست

          بی وضو در کوچه لیلا نشست  

عشق آن شب مست مستش کرده بود

               فارغ از جام الستش کرده بود

                  سجده ای زد بر لب درگاه او

                        پُر ز لیلا شد دل پر آه او

         گفت یا رب از چه خوارم کرده ای

       بر صلیب عشق دارم کرده ای

     جام لیلا را به دستم داده ای

   وندر این بازی شکستم داده ای

     نیشتر عشقش به جانم می زنی

             دردم از لیلاست آنم می زنی

         خسته ام زین عشق،دل خونم نکن

                  من که مجنونم تو مجنونم نکن

                    مرد این بازیچه دیگر نیستم

              این تو و لیلای تو... من نیستم

           گفت ای دیوانه لیلایت منم

       در رگ پنهان و پیدایت منم

      سالها با جور لیلا ساختی

       من کنارت بودم و نشناختی

          عشق لیلا در دلت انداختم

            صد قمار عشق یکجا باختم

                  کردمت آواره صحرا نشد

          گفتم عا قل می شوی اما نشد

            سوختم در حسرت یک یا ربت

                غیر لیلا بر نیامد از لبت

    روز و شب او را صدا کردی ولی

    دیدم امشب با منی گفتم بلی

مطمئن بودم به من سر می زنی

        در حریم خانه ام در می زنی

        حال این لیلا که خوارت کرده بود

         درس عشقش بی قرارت کرده بود

              مرد راهش باش تا شاهت کنم

        صد چو لیلا کشته در راهت کنم

روزگاری جزیره ای بود که تمام احساس ها در آنجا زندگی میکردند

                 شادی غم ، معرفت ، و سایرین به اضافه عشق ...

                      یه روز به احساس ها خبر داداند که جزیره در حال غرق شدن هست

                            بنابراین هر کسی قایقی ساخت و آنجا را ترک کرد به جز عشق

                                  عشق تنها احساسی بود که ماند

                            او میخواست تا آخرین لحظه مقاومت کند...

                     وقتی جزیره داشت به کلی فرو میرفت عشق  تصمیم گرفت درخواست کمک کند

               ثروت داشت با قایقی مجلل از آنجا عبور میکرد عشق به او گفت ثروت منو هم ببری؟

       ثروت گفت نه قایق من جایی برات نیست مقدار زیادی طلا و نقره دارم

عشق تصمیم گرفت از غرور کمک بخواد ولی غرور گفت تو خیس شدی ممکنه به قایقم صدمه بزنی

              غم نزدیک عشق بود بنابراین از او هم کمک خواست ، غم اجازه میدی منم بات بیام؟

                    غم گفت من خیلی ناراحتم نیاز دارم با خودم تنها بمونم

                        شادی نیز از کنارش رد شد اما اونقدر خوشحال بود که متوجه این نشد

                            در این حین صدای غریبی گفت :

                        عشق بیا من تو رو با خودم میبرم . خیلی خوشحال شد حتی نپرسید کیه و

                 اینو کجا میبره !  وقتی به خشکی رسیدند غریبه عشق رو به حال خودش رها کرد

      .  به راستی که عشق چقدر بش مدیون بود ...

  بعد عشق ز معرفت پرسید کی بم کمک کرد؟ معرفت جواب داد : زمان

        ....  چون فقط زمان میتواند ارزش عشق رو بفهمد !!!

دفتر عشق تموم شد

دیـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـی بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پایه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونیکه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوری تو کارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
برای فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا باید فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتی میگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازی عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نمیکنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاکیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاریکــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیم
دوسـت ندارم چشمای مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب میشه تصمیم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تیر خــــــــــــــــــلاص رو
ازاون که عاشقــــت بود
بشنواین التماسرو

دوستت