بیـــــــــــــــــ نــــشـونـــــــــــ

هوای گریه دارم

چهلم مامان بزرگم نزدیکه

دلم واسه دستای چروکیدش

نگاه غمزدش

صدای ته گلوش

تنگ شده

چهل روزه از رفتنش میگذره

چهل روزه اشک ریختیم و غصه خوردیم

چهل روزه تنها شدیم

چهل روزه بی هدف و سرگردون روزو به شب گره میزنیم

چهل روزه یه لبخند زورکی میشونیم رو لبمون

+چه فرقی میکن در خانه یا سیرک؟

لبخندت که زورکی باشد تو هم دلقکی

خـواهــِــش مــی کــُـنـــَـــــــم از پـیــشِ او نــَــرو !!! هـیـچــکـــس طـاقــتـــی کـه مــــن داشــتــَــم را نـــَـــدارد...

دیـگـر بـازی بـس اسـت....!! بـیـا شـمـشـیـرهـا را کـنـار بـگـذاریـم.... دسـتـهـایـمـان را بـشـویـیـم.... و چـیـزی بـخـوریـم.... امــا.... چـرا دسـت هـای تـو خـونـی سـت و..... پـشـت مـن مـی سـوزد....؟؟؟

تنـــــها دلیــــــــــل افتــــادن مــــــــــن از چشــــــــــمانت ....جاذبـــــــــه رقیـــــــــب بـــــــود نــــــــه زمیــــــــن .......

ـــه گـــوشِ خـــدا برســـانیــــد : آدمِ این حــــوا سالهـــاست کـــه رفتــــه ... ایـــن حـــوای تنهـــا را برگـــردان پیـــشِ خـــودت ... بهشــتت را نمیخــــواهد ، به جهنمـــت هـــم راضــــی اســت ... هــــر جـــایی باشــــــد جــــز این دنیــــا ... این دنیـــــا زیــــادی بوی آدم گـــرفتــــــه ...

"بـــعضـــی هــــا انــــگــــار مـــــرگ مـــــغـــــزی شـــــده انـــــد... هــــــرروز قــــلـــبـــشــــان را بـــه یــــکـــــی اهـــــدا مـــیــــکـــنــنــد...."

چقـــــــدر پیراهــــــــنهای پشـــــــت ویتریــــــــن مغـــــازه ها قشــــــنگند... تـــــو را کــــــــ در آنـــــــها تصــــــور میکــــــــنم ... وســــــوسه ی خریدنـــــــــشان بـــه ســــــرم میـــــزند... امـــــا...!!! می بیـــــــــــنی...!؟؟؟ فقـــــط مانـــــــده بـــــــود اینـــــــها هـــــم نبودنــــــت را بــــــــه رخــــــم بکـــــــــشند....

بـــــه هیـــــــچ کـــــــس اجــــــــازه نمیدهــــــــــم سرمـــــــزارم گریـــــــه کنـــــــــد... زنــــده بودنــــــم گریـــــــــه داشــــــــت آنهــــــــــا خندیـــــــــدند...

شک کرده بودم کسی بین ماست. . .حالا یقین دارم من بین دو نفر بودم

جدیدا اسم خیانت شده یک اشتباه که باید ببخشی و فراموش کنی وگرنه محکوم میشوی به کینه ای بودن

تن من زخمی است. . .راحت باش یک خراش کمتر یا بیشتر چه فرقی دارد

زن های خاءن. . .مردهای چشم چران. . . . بوی گند خیانت تمام شهر را گرفته

دخترهای شهوتی. . .پسرهای شهوتی تر...............یک سیب و این همه تقاص؟

بیچاره آدم ......................بیچاره آدمیت

کلمات هم بازیچه من و تو شده اند............من برای تو میتویسم و تو برای او میخوانی

بیا بازی کنیم........تو پاکت های الی سیگارم را بشمار من شماره های غریبه گوشی ات را

کاش ماه همیشه پشت ابر بماند.......نمیخواهم بدانم شب مهتاب بی من چه میکنی

ترسو بودی......جاده خیانت را برایت تنک و تاریک و ترسناک کردم اما....چه شجاع شده ای!!!!!!!

حرفش را ساده گفت(من لایق تو نیستم)و رفت. . .هنوز هم نفمیده ام میخواست لیاقتم را به من نشان دهد یا خیانتش را توجیه کند

به هنرت 20 میده شاید هم 21.....خیانت را در لباس عشق بازی کردن هنر میخواهد

این ^جانی که میگویی ^جانم را میگیرد

نزن این حرف ها را

دل من جنبه ندارد

موقعی که نیستی

دمار از روزگارم در می اورد

همیشه ^آرزو  بودی ولی حالا یه ^رویایی

یه جور ^عادت شده واسم شبای سرد ^تنهایی

میدونم ^خنده  میمیره روی لب های ^پژمردم

تو ^شادابی من بی تو همیشه ^{سرد و افسردم}

من زانوهايم رابه اغوش کشيده بودم...

زماني که اوبراي اغوش ديگري زانو زده بود...

بغض هایم هم ساخت چینن!!

لعنتی هر شب میشکنن...

تنهاییم را با کسی قسمت نــمی کنم که روزی تنهایم بگذارد

دوستت دارم" وتو باور نميكني...نميدانم چرا ؟

شايد براي اين كه اوتو را انتخاب نكرد 

تاج از فرق فلک برداشتن

جاودان آن تاج بر سرداشتن

در بهشت آرزو ره یافتن

هر نفس شهدی به ساغر داشتن

روز در انواع نعمت ها و ناز

شب بتی چون ماه در بر داشتن

صبح از بام جهان چون آفتاب

روی گیتی را منور داشتن

شامگه چون ماه رویا آفرین

ناز بر افلاک اختر داشتن

چون صبا در مزرع سبز فلک

بال در بال کبوتر داشتن

حشمت و جاه سلیمانی یافتن

شوکت و فر سکندر داشتن

تا ابد در اوج قدرت زیستن

ملک هستی را مسخر داشتن

برتو ارزانی که ما را خوش تر است

لذت یک لحظه "مادر" داشتن !

آنقدر دلتنگ توام که گاهی دلم برای خودم تنگ میشود

دلم رمان عاشقانه میخواهد

که تو ان پسرک بالا بلند سینه ستبرش باشی

ومن آن دختر سربه هوایی که

با تمام سربه هوایی هایش

به راه اورد تو و دلت را

تازه فهمیدم. . .

این روزها عشق

صدای تپش قلب ها نیست

صدای فنر تخت هاست

تمـــام غصــه هــایــی را کـــه بــرایـــت خـــوردم
بـــــالا آوردم!
طـــعـــم بـــیهودگـــی می داد . . .
دلــــم را بـــالا مــی آورم
بــا ایـــن انــتخـــابــــش . . 

شاعر که باشی هيـــچکس جدی ات نمیگيرد ..
حتی اگر بگويی " دوستـــش دارم " ..
می گويند : " اوه" ..
چه شـــعر زيبايی !!

  /**/

نه صدایش را نازک می کرد
نه دستانش را آردی ...
از کجا باید به گرگ بودنش شک میکردم ...؟؟

چه جوری شد نمی‌دونم که عشق افتاده به جونم

خودت خونسردی اما من، نه اینطوری نمیتونم

دارم حس میکنم هر روز به تو وابسته‌تر میشم

تو انگاری حواست نیست دارم دیوونه‌تر میشم

یه حالی دارم این روزا نه آرومم نه آشوبم

به حالم اعتباری نیست تو که خوبی منم خوبم

بگو با من چیکار کردی که اینجور درب و داغونم

نه گریونم نه خندونم مثل موهات پریشونم

من از فکر و خیال تو همش سردرد می‌گیرم

سر تو با خودم با تو با یه دنیا درگیرم

یه حالی دارم این روزا نه آرومم نه آشوبم

به حالم اعتباری نیست تو که خوبی منم خوبم

حرفــــــــــ خاصیــــــــ نیستــــــــ

امـــــــــروز تولــــــــــــدمهـــــــــــــ

تو نمیدانی که لحظه تولد من

به جایی برمیگردد که تو برای اولین بار

به من گفتی

دوستـــــــــــتــــــــــ دارمـــــــــــــ

گاه دلتنـــــــگ می شوم دلتنـگتر از تمام دلتنگـــــــــی ها

حسرت ها را می شمارم

و باختن ها

وصدای شکستن را

... نمیدانم من کدامین امید را ناامید کردم

وکدام خواهش را نشنیدم

وبه کدام دلتنگی خندیدم

که چنین دلتنگــــــــــــــــم

دلـم نگرِفته اَز این كه رفته ای

دلگیـرم اَز...

هـمه ی دوست داشتنهایَت!

كه گفتـی وَلـی نداشتـی

آرامش یعنی ؛


هر وقت باهاش قهر کردی ،


مطمئـن باشی بجز خـــودت ، هیچکس جاتو نمیگیره . . .

گاهی میتوان تمام زندگی را در اغوش                                                                                   

فقط کافیست تمام زندگیت یک نفر باشد

اسمان را مینگرم و میبینم                                                                                                       

با وجود این همه فاصله                                                                                                          

باز هم زیر یک سقفیم

شبیه معادلات چند مجهولی شده ام ؛

این روزها هیچکس

از هیچ راهی مرا نمیشناسد

دســـتــ بـــه صــورتــــمـ نَــــــــــزن ...

مــی تَـرسـم بیُـــفتـد نِقـــــــــــــــابِ خـنــدانــی کــــه بـــر چـهــره دارم ،

وَ بـــعد سـیلِ اشـــــــــک هـایــــم تــ ــ ــ ــ ـــو را بـا خـود بــــبَـرد ...

بـــاز مـــ ـــ ــــ ـــ ــــ ـــ ـــــن بـمانـــــم......

از פֿـُבا پرسيدمـ :

اگر בﺭ سرنوشتــِ مـَטּ همـﮧ چيز رآ از قبل نوشته اے

آرزو كردטּ چـﮧ سود دآرد ؟؟؟

خدآ گفتــ :شآيد نوشته بآشمـ :

" هَر چـﮧ آرزو كرد همآטּ بآشـَد ...

حَســـــرتـــ !

یَعنــــی رو به رویَم نشستــــه ای . . .

وَ باز خیســــیِ چَشمانَمـ را . . .

آنــ دَستمــــالِ خُشکـــِ بی اِحساســـ پاکــــ کند . . .

حَســــرَتـــ !

یَعنـــــی شانه هایَتــــ دوشــ به دوشَــــمـ باشَـــد . . .

اَمــا نتوانَمـ از دِلتَنگـــی به آنــ پَنـــاه ببرَمـ . . .

حَســــرَتـ !

یَعنـــــی تو که دَر عیـــنِ بودَنَتـــ . . .

داشتَنَتــــ را آرزو میکنَمـ . .

به سرنوشت بگویید

اسباب بازی هایت بی جان نیستند...

آدمند!!

می شکنند..

کمی آرام تر بازی کن.....

چـ ـه دَرديـ سـ ـت

در ميـ ـآن جـَ مـ ـع بـُ ودَن ...

وَلـ ـے در گـُ وشـ ـه اےِتـَ نهـ ـآ نشـَستـَ ـن

بـَ رآےِ ديـگـَ ران چـُ ون کـ ـوه بـُ ودَن...

وَلـ ـے دَر چـ شـ ـمِ خـُ ود آرام شـ کـَستـَ ـن !! 

از روزي كه نامتـــ♥

ملكه ي ذهنمـــ شد،♥

احساســ مي كنمــ جمجمه امـــ♥

با شكوه ترينـــ امپراتوري دنياستـــــــ... ♥

دلــ ـــ ــــم

یکــــــ مــــــــزرعــه مـیخـــــواهـ ـد

یکـــــــ♥ تــــــــــــــــــــو♥

یکـــــــ مـــــــــــــــــــن

و گنـــــــدم زاری طلایـــــــی رنگ

کـه هــوایـش آکنـــده بـا عَطــــر نفـَـ ـــ ــس هـای تــــــو♥ بـاشـــــــد

تنش را به تو هدیه میکندـــــــــــــ

فاحشه نیستـــــــــــ

دختری که برای به دنبال کشیدن تــــــــــــو

تنش را از تو دریغ میکندــــــــــــــ

باکره نیستـــــــــــ

من به باکره بودن ذهن فاحشهـــــــ هـــــــــا

و به فاحشه بودن ذهن باکره هــــــــــا

ایمان دارمـــــــــــــــ

کابوس میدیدمــــــــــ

که از خواب پریدم بهـــــــــ

آغوش تو پناه ببرمــــــــــ

افسوس که از رفتنتــــــــــ

به خواب پناه اورده بودمـــــــــــ

هنگامی که دلتنگت شومــــــــــ

 
روز سوم هم گذشت اما
بر سر پیمان خود بودم
ظلمت زندان مرا می کشت
باز زندان بان خود بودم

ان من دیوانه عامی
در درونم های و هو می کرد
مشت بر دیوارها می کوفت
روزنی را جستجو می کرد

 
در درونم راه می پیمود
همچو روحی در شب ستانی
بر درونم سایه می افکند
همچو ابری در بیابانی

می شنیدم نیمه شب در خواب
های های گریه هایش را
در صدایم گوش می کردم
درد سیال صدایش را

شرمگین می خواندمش بر خویش
از چه رو بیهوده گریانی ؟
در میان گریه می نالید
دوستش دارم نمیدانی

در سیاهی پیش می امد
جسمش از ذرات ظلمت بود
چون به من نزدیکتر می شد
ورطه تاریک لذت بود

در سیاهی دست های من
می شکفت از حس دستانش
شکل سرگردانی من بود
بوی غم می داد چشمانش

بهـ نامـ خــــدا

اولـ خودمـ میگمـ سلامـــ

تنــــــــــ ها بهــونهـ واسهـ نفسـ کشیدنـ

هنوزمــ پرمیکشهـ دلـ برایـ بهـ تو رسیـــدنـ

واسهـ جوابـــ نامتــ میدونمـــ کهــ خیلیــ دیرهـ

بذار بهـ حسابـ غربتــ نکنهــ دلتــ بگیرهـ

عزیزمــ بگو ببیــ نمـ کهـ چهـ رنگهـ روزگارتـ

خیلیـ دوسـ دارمـ تو مهتابـ بشینمـ یهـ شبـ کنارتـ

سرتو رو مهربونیـ بذاریـ به رویـ شونمـ

تو فقط واسمـ دعا کنـ آخهـ دنبالـ بهونمـ

حالمـ رو اگهـ بپرسیـ خوبهـ تعریفیـ ندارهـ

نکنهـ ازمـ برنجیـ تشنهـ امـ تشنهـ بارونـ

چهـ قدر از دریا مادوریمـ بیـ گناهیمـ هر دوتامونـ

بدجوریـ به همـ میریزهـ منـ و گاهیـ اتفاقیـ

تو اگهـ نباشیـ از منـ نمیمونه چیزی باقی

میدونی که دست من نیست بازیای سرنوشته

روقشنگــــــــا خط کشیدهـ زشتـــ ارو واسمـ نوشته

باز که ابری شد نگاهت بغضتم واسم عزیزم

اما اشکات رو نگه دار نذار اینجوری بریزه

من هنوز چیزی نگفتم که تو طاقتت تموم شد

باقیشو بگم میبینی گریه هات کلی حروم شد

حال من خیلیــــ عجیبه دوستــــ دارم پیشم بشینیــــ

من نگاهتــــ کنمــــ و تو تو چشام عشقو ببینیـــ

یادته من و تو داشتیم ساده زندگی میکردیم

از همین چشمه ی شفاف رفع تشنگی میکردیم

یه دفعه یه مهمون اومد عقلمو یه جوری دزدید

دل تو به روش نیاورد از همون دقیقه فهمید

اولش فک نمی کردم که دلم رو برده باش

یا دلم گول چشای روشنشو خرده باشه

اما نه گذشت و دیدم دل من دیونه تر شد

به تو گفتم و دلت از قصه ی من با خبر شد

اولش گفتم یه حسه یا یه احترام ساده

اما بعد دیدم که عشقه آخه اندازش زیاده

تو بازم طاقت آوردی مث پونه ها تو پاییز

سرنوشت تو سفیده ماجرای من غم انگیز

بد جوریــــ دیونتمــــ منـــ فک نکن این اعترافهـــ

همیشهـــ نبودنــــ تو کرده این دل و کلافهــــ

می دونمــــ فرقیــــ ندارهـــ واستـــ عاشق بودنـــ من

میدونمـــ واستــ یکیــ شد بودنـ و نبودنــــ من

می دونمـــــ دوسمـــ نداریـــ مثـــ روزایـــ گذشته

من خودم خوندم تو چشات یه کسی این رو نوشته

اما روح من یه دریاست پره از موج وتلاطم

ساحلشــــ توییـــ و موجاشـــ خنجرایـــ حرف مردمـــ

چشاتو کشیدن  آخ چه لذتی دارم ناز

رفتن یه راه دشوار واسه هرگز نرسیده

منـــ که آسمونـــ نبودمــــ اما عشقـــ تو یه ماهه

سرزنش نکن دلم رو.به خدا اون بی گناهه

تو که چشمایـــ قشنگتـــ خونه ی صد تا ستارسـ

تو که لبخند طلائیتـــــ واسهـــــــــ من عمردوباره سـ

بیا ومثل گذشته جز به من به همه شک کن

من بدونـــ تو میمیرمـ بیا و بهمـــــ کمک کنــ

خــوب ِ مــن ،
همین جا درون شعرهایم بمان
تا وسوسه یِ دوستت دارم هایِ دروغینِ آدمها مرا با خود نبرد
به سرزمین هایِ دورِ احساس ؛
من اینجا هر روز با تـو عاشقی می کنم بی انتها
شعرِ من بهانه ایست برای مـا شدن دستهایمان
تا تکرارِ غریبانه یِ جدایی را شکست دهیم

شـــــــــــــــ جاعت مـے خواهد

وفادار احســـ اسـے باشـے

کــ ِ ميدانـے

شــــ کســـــتـ مـے دهد

روزے نفســـــــــ ـهاے دلت را

حـــــِــــــس خوبِ تعلــُـــــق نداشــــــــتن

مــــــــال خودِت بـــــــــــودَن

بــَـــرایِ خودِت زِندگــــــی کــَـــردن

بــَـــرایِ خودِت مـــُـــــردَن ...

در همین حوالی بودند کسانی که

میگفتند بدون تو حتی نفس هم نمیتوانم بکشم

و امروز در اغوش دیگری نفس نفس میزنند

لمس کن کلماتی را که برایت می نویسم
تا بخوانی و بفهمی چقدرجایت خالیست . . .
تا بدانی نبودنت آزارم می دهد . . .
لمس کن نوشته هایی را که لمس ناشدنیست و عریان . . .
که از قلبم بر قلم و کاغذ می چکد
لمس کن گونه هایم را که خیس اشک است و پُر شیار . . .
لمس کن لحظه هایم را
. . .
تویی که نمیدانی من که هستم٬
لمس کن این با تو نبودن ها را
لمس کن . . .

 سڪوت سرد فاصلــﮧ ها

تنم را مے لرزانــد

وقتے بـﮧ نبودنت فکر مے ڪـنم

مے سوزم بـﮧ یاد روزهایے ڪـﮧ

بودنت را نفهمــــیدم