Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ούμπρια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ούμπρια

(Έμβλημα)

(Σημαία)
Εικόνα
Το ιστορικό κτίριο Palazzo dei Priori
(1293-1443 μ.Χ.) στην Περούτζια
Διοικητικές πληροφορίες
Χώρα    Ιταλία
Πρωτεύουσα   Περούτζια
Πρόεδρος   Ντονατέλα Τεσέι
Περιοχή
Έκταση   8.456 χλμ²
Πληθυσμός   885.535 (30-10-2012)
Άλλες πληροφορίες
Ζώνη ώρας   UTC+1
Τοποθεσία
Χάρτης
Χάρτης
Χάρτης της περιφέρειας διαιρεμένης σε επαρχίες
Επίσημη ιστοσελίδα

Η Ούμπρια (ή, παλαιότερη ελληνική γραφή, Ουμβρία), (ιταλικά: Umbria) είναι περιφέρεια της Ιταλίας και βρίσκεται στο κέντρο περίπου της χερσονήσου.

Συνορεύει δυτικά με Τοσκάνη, ανατολικά με Μάρκε, νοτιοδυτικά και νότια με Λάτσιο. Η συνολική έκταση της περιφέρειας είναι 8.456 τ.χλμ., και ο πληθυσμός 892.351. Κυριότερη πόλη και πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι η Περούτζια, με 165.207 κατοίκους.[1] . Άλλες μικρότερες πόλεις είναι[2] το Σπολέτο , το Τέρνι, η Ασίζη, το Ορβιέτο, το Σπέλλο, η Μπεβάνια, το Μοντεφάλκο, το Γκούμπιο, η Νόρτσα, η Βαλνερίνα, η Ντερούτα, η Τσιττά ντι Καστέλλο, το Φολίνιο και το Τόντι.

Διοικητικά χωρίζεται σε δύο επαρχίες, την Επαρχία Περούτζια και την Επαρχία Τέρνι.

Στην Ούμπρια βρίσκεται η 4η μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλίας, η Τραζιμένο και η μικρότερη Κορμπάρα[2] . Την διασχίζουν οι ποταμοί Τίβερης, Νέρας, Κιάνι, Σάλτο και ο Νεστόρε[2] , οι ψηλότερες βουνοκορφές είναι τα όρη Μόντε Φαλβάτο (1.082μ.) και Μόντε Σουμπάζιο (1.290μ.)[2] .

Είναι η μόνη περιφέρεια της Ιταλίας που δεν έχει ακτογραμμή ούτε σύνορα με άλλες χώρες.

Η Ουμβρία πήρε το όνομα της από τους Ομβρικούς Ιταλικούς πληθυσμούς που ενσωματώθηκαν στην Αρχαία Ρώμη την περιοχή που επεκτάθηκαν. Οι Ούμβριοι σε αντίθεση με τους Ετρούσκους δεν ζούσαν σε αστικούς πληθυσμούς, βρίσκονταν απομονωμένοι στα Απέννινα όρη.[3] Οι Ούμβροι σύμφωνα με τον Πλίνιο[4] είναι από τις παλιότερες φυλές της Ιταλικής χερσονήσου και οφείλουν το όνομα τους στην ελληνική λέξη ὄμβρος που έχει σχέση με το νερό και οδήγησε στην ιδέα ότι ήταν λαός που είχε επιζήσει του κατακλυσμού άρα και ο αρχαιότερος στην Ιταλία. Οι Ομβρικοί είχαν στην πραγματικότητα κοινές ρίζες με τους γειτονικούς λαούς που μιλούσαν τις Ιταλικές γλώσσες όπως η Λατινική γλώσσα και η Οσκική γλώσσα. Η πόλη του Γκούμπιο αποτελούσε το χαρακτηριστικότερο δείγμα της γλώσσας τους με τις "Ιουβιανές πινακίδες" στα τέλη του 2ου και στις αρχές του 1ου αιώνα π.Χ.[5] Τα βόρεια τμήματα τις περιοχής κατέλαβαν οι Γαλατικές φυλές. Οι Ούμβριοι προέρχονται πιθανότατα από τους προϊστορικούς πληθυσμούς στην βόρεια και κεντρική Ιταλική χερσόνησο όπως ο Πολιτισμός της Τεραμάρε και ο Πολιτισμός της Πρώτο-Βιλανόβα, εισήχθησαν στην Εποχή του Χαλκού.[6]

Οι κύριοι εχθροί των Ουμβρίων ήταν οι Ετρούσκοι, την περίοδο 700-500 π.Χ. επιτέθηκαν από τα δυτικά, κατέλαβαν 300 Ουμβρικές πόλεις και τους ανάγκασαν να δραπετεύσουν προς τα Απέννινα. Ο πληθυσμός των Ουμβρίων παρέμεινε ωστόσο ορατός με διακριτά σύνορα τον ποταμό Τίβερη όπως πιστοποιείται από το αρχαίο όνομα του Τόντι.[7] Με την πτώση των Ετρούσκων οι Ούμβριοι την εποχή που ξέσπασαν οι Σαμνιτικοί Πόλεμοι συμμάχησαν με τους Σαμνίτες εναντίον της Ρώμης. Οι μετέπειτα επικοινωνίες με το Σάμνιον εμποδίστηκαν από το Ρωμαϊκό κάστρο Νάρνι που ιδρύθηκε το 229 π.Χ.[8][9][10] Ακολούθησε η "μάχη του Σέντινουμ" στην οποία οι Ρωμαίοι νίκησαν τους Σαμνίτες και τους Γαλάτες συμμάχους τους (295 π.Χ.).[11] Οι Ούμβριοι και οι Ετρούσκοι υποχρεώθηκαν να επιστρέψουν στα εδάφη τους για να τα υπερασπιστούν από τις Ρωμαϊκές επιθέσεις, οι Σαμνίτες είχαν παραμείνει στο Σέντινουμ χωρίς βοήθεια. Η νίκη στο Σέντιμουμ εγκαινίασε μια περίοδο επέκτασης για την Ρωμαίική ισχύ, ίδρυσε αποικίες όπως το Σπολέτο και εγκαινίασαν την Φλαμινία Οδό που έγινε τα βασικό αναπτυξιακό κέντρο των Ρωμαίων στην Ούμβρια.[12] Την εποχή της επίθεσης του Αννίβα στην Ιταλία όταν ξέσπασε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος η Μάχη της λίμνης Τρασιμένης έγινε στο εσωτερικό της Ούμβριας αλλά ο τοπικός πληθυσμός δεν βοήθησε τον εισβολέα.[13] Την εποχή που ξέσπασε ο Ρωμαϊκός εμφύλιος πόλεμος η Περούτζια υποστήριξε τον Μάρκο Αντώνιο με αποτέλεσμα ο Οκταβιανός Αύγουστος μετά την νίκη του να την καταστρέψει ολοκληρωτικά. Την εποχή του Πλίνιου του Πρεσβύτερου υπήρχαν 49 ανεξάρτητες κοινότητες στην Ουμβρία, ο πληθυσμός τους μαρτυρείται στις επιγραφές που καταγράφουν τους νεοσύλλεκτους στον Ρωμαϊκό στρατό.[14] Με εντολή του Οκταβιανού Αυγούστου η Ουμβρία εντάχθηκε στην Επαρχία ΣΤ΄ της Ρωμαϊκής Ιταλίας.[15] Η Ρωμαϊκή Ούμβρια δεν είχε σχέση με την σημερινή, επεκτεινόταν από το Μάρκε μέχρι την Ραβέννα με εξαίρεση την δυτική όχθη του Τίβερη που ανήκε στην Ετρουρία.[16] Η Περούτζια συνεπώς δεν ήταν Ουμβρική πόλη και η περιοχή γύρω από την Νόρτσα ανήκε στους Σαβίνους.[17] Όταν κατέρρευσε η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία οι Οστρογότθοι και η Βυζαντινή Αυτοκρατορία βρέθηκαν σε σύγκρουση για την κυριότητα της περιοχής, η αποφασιστική μάχη ανάμεσα στους δύο λαούς έγινε κοντά στο σημερινό Γκουάλντο Ταντίνο.[18]

Όταν ξέσπασε ο Γοτθικός Πόλεμος (535-554) οι Λομβαρδοί επιτέθηκαν στην Ιταλία και ίδρυσαν στην νότια Ουμβρία το Δουκάτο του Σπολέτου αλλά οι Βυζαντινοί είχαν υπό τον έλεγχο τους την περιοχή της Φλαμινίας από την Ρώμη ως το Εξαρχάτο της Ραβέννας και το Δουκάτο της Πενταπόλεως.[19] Οι βασιλείς της Λομβαρδίας είχαν επίσης υπό τον έλεγχο τους τα βόρεια τμήματα της Ουμβρίας με επίκεντρο την Παβία. Ο Καρλομάγνος κατέκτησε τα περισσότερα από τα Λομβαρδικά βασίλεια, πολλές περιοχές της Ουμβρίας δόθηκαν στην Αγία Έδρα με αποτέλεσμα να εξασκεί ο πάπας την εξουσία απ΄ευθείας σε αυτά.[20] Οι πόλεις που είχαν αποκτήσει μια μορφή αυτονομίας ονομάστηκαν "Κοινότητες".[21] Οι Κοινότητες αυτές ήρθαν μεταξύ τους σε εμφύλια σύγκρουση όταν ξέσπασε πόλεμος ανάμεσα στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και στον πάπα ή ανάμεσα στους Γουέλφους και τους Γιβελλίνους. Στις αρχές του 14ου αιώνα οι "Κοινότητες" μετατράπηκαν σε οικογενειακές κυριότητες όπως οι Βιτέλλι στην Τσιττά ντι Καστέλλο, οι Μπαλιόνι στην Περούτζια και οι Τρίντσι στο Φολίνιο.[22] Το μεγαλύτερο τμήμα της Ούμβριας ωστόσο υποτάχθηκε στα μέσα του ίδιου αιώνα στα παπικά κράτη με τον Καρδινάλιο Αλμπορνόζ που προετοίμασε την επιστροφή του πάπα από την Αβινιόν στην Ρώμη.[23] Το Τσιττά ντι Καστέλλο υποτάχθηκε αργότερα στα Παπικά Κράτη από τον Καίσαρα Βοργία.[24] Η Αναγέννηση εξαπλώθηκε τον 15ο αιώνα στο μεγαλύτερο τμήμα της Ουμβρίας, η περιοχή τότε άρχισε σταδιακά να ανακτά το αρχαίο της όνομα υποβαθμίζοντας την ονομασία Σπολέτο το οποίο είχε αποκτήσει κατά την Λομβαρδική κατάκτηση.[25] Η παπική κυριαρχία στην Ουμβρία ενισχύθηκε σημαντικά τον 16ο αιώνα όταν ο Πάπας Παύλος Γ΄ οικοδόμησε ένα κάστρο στην Περούτζια, ονομάστηκε προς τιμή του "Ρόκκα Παολίνα". Η Αγία Έδρα είχε μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα την κυριαρχία της περιοχής συνεχώς.[26]

Μετά την Γαλλική Επανάσταση και την Γαλλική κατάκτηση της Ιταλικής Χερσονήσου η Ουμβρία εισήλθε στην Ρωμαϊκή Δημοκρατία (1798-1799) και κατόπιν στην Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία (1809–1814) με την ονομασία "Διαμέρισμα της Τρασιμένης".[27] Με την ήττα του Ναπολέοντα ο πάπας ανέκτησε την Ουμβρία και την κυβέρνησε ξανά μέχρι την Ιταλική ενοποίηση (1860).[28] Ο βασιλιάς του Πεδεμόντιου και ιδρυτής της Ιταλικής δυναστείας Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ την ενσωμάτωσε μαζί με το Μαρκέ στην Εμίλια-Ρομάνια. Ο λαός της Περούτζια κατέστρεψε κατόπιν το κάστρο "Ρόκκα Παολίνα" το οποίο ήταν για αιώνες σύμβολο της παπικής καταπίεσης.[29] Η περιοχή της Ουμβρίας εισήλθε την επόμενη χρονιά στο Βασίλειο της Ιταλίας με πρωτεύουσα την Περούτζια.[30] Η οικονομία της περιοχής βασίστηκε αρχικά στην γεωργία αλλά στα τέλη του 19ου αιώνα με την κατασκευή του εργοστασίου χαλύβδινων κατασκευών μετακινήθηκε σημαντικά το βάρος προς την βιομηχανία.[31] Η περιοχή της Ουμβρίας ήταν τότε κάπως μεγαλύτερη σε σχέση με την σημερινή αφού περιείχε στα νότια το Ριέτι το οποίο αποσπάστηκε στο Λάτσιο (1923).[32] Τα επόμενα χρόνια (1927) η Επαρχία της Ουμβρίας διανεμήθηκε στην Επαρχία της Περούτζια και την Επαρχία του Τέρνι.[33] Στα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1944) οι πόλεις του Τέρνι και του Φολίνο βομβαρδίστηκαν σκληρά από τις Συμμαχικές δυνάμεις και οι Γερμανοί υποχώρησαν πίσω από την "Γοτθική γραμμή".[34] Η Ουμβρία ενσωματώθηκε στην Ιταλική Δημοκρατία (1946) με τις Επαρχίες της Περούτζια και του Τέρνι.[35]

Η οικονομία της Ούμπρια στηρίζεται κυρίως στην γεωργία , καπνά ελαιόλαδο και αμπελώνες που βγάζουν εξαιρετικής ποιότητας κρασί. Άλλο προϊόν είναι η μαύρη τρούφα , εδώ παράγεται το 45% του εν λόγω προϊόντος στην Ιταλία[36].

Η βιομηχανία τροφίμων στην Ούμπρια παράγει επεξεργασμένα χοιρινά, κρέατα, προϊόντα ζαχαροπλαστικής, ζυμαρικά και τα παραδοσιακά προϊόντα της Βαλνερίνα (τρούφες, φακές, τυριά). Επίσης άλλες κύριες βιομηχανίες κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, ενδυμάτων, αθλητικών ειδών, σιδήρου και χάλυβα, χημικών προϊόντων και διακοσμητικών κεραμικών [36].

Πρόεδρος είναι η Ντονατέλα Τεσέι (Λέγκα του Βορρά) από τις 11 Νοεμβρίου 2019, έχοντας κερδίσει τις εκλογές που διεξήχθησαν στις 27 Οκτωβρίου 2019, λαμβάνοντας ποσοστό 57,6%.

  1. ↑ «Στατιστική Υπηρεσία ISTAT». Demo.istat.it. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2009.
  2. 1 2 3 4 Tim Jepson , National Geograrhic Traveler , τουριστικός οδηγός : Ιταλία, έκδοση για την ελληνική γλώσσα : Δημοσιογραφικός οργανισμός Λαμπράκη, Αθήνα 2001, ISBN 960 8162 19 Χ
  3. ↑ Roncalli (1988), σ. 397
  4. ↑ Πλίνιος ο Πρεσβύτερος , Φυσική Ιστορία , 3.6; 3.19.
  5. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 243
  6. ↑ Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Umbria". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press
  7. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σσ. 44, 493
  8. ↑ Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Umbria". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press
  9. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 550
  10. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 34
  11. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 34
  12. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 34
  13. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 34
  14. ↑ Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Umbria". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press
  15. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 34
  16. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 34
  17. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 464
  18. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 405
  19. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 34
  20. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 35
  21. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 35
  22. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σσ. 218, 108, 380
  23. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 39
  24. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 218
  25. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 37
  26. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 39
  27. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 39
  28. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 41
  29. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 41
  30. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 41
  31. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 522
  32. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 41
  33. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 41
  34. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 43
  35. ↑ AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (Στα Ιταλικά), σ. 43
  36. 1 2 «Eurostat». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2011.
  • Chisholm, Hugh, ed (1911). Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
  • Francesco Roncalli (1988). "Gli Umbri". In Giovanni Pugliese Carratelli (ed.). Italia: omnium terrarum alumna (Στα Ιταλικά)
  • AA.VV. (2004). Umbria. Guida d'Italia (in Italian). Milano: Touring Club Italiano

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συντεταγμένες: 43°06′43.56″N 12°23′19.68″E / 43.1121000°N 12.3888000°E / 43.1121000; 12.3888000