Naar inhoud springen

Badajoz (stad)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Badajoz
Gemeente in Spanje Vlag van Spanje
Badajoz (Spanje)
Badajoz
Situering
Autonome regio Extremadura Extremadura
Provincie Badajoz
Coördinaten 38° 52′ NB, 6° 58′ WL
Algemeen
Oppervlakte 1.470 km²
Inwoners
(2025)		 150.209
(102 inw./km²)
Overig
Provincie- en
gemeentecode		 06.015
Website https://www.aytobadajoz.es/
Detailkaart
Kaart van Badajoz
De gemeente in de provincie Badajoz
Badajoz (Extremadura)
Badajoz
Locatie in Extremadura
Foto('s)
Portaal  Portaalicoon   Spanje

Badajoz is de hoofdstad van, en een gemeente in, de Spaanse provincie Badajoz in de regio Extremadura. Badajoz heeft 150.209 inwoners (2025) op een oppervlakte van 1470 km². De stad ligt dicht bij de Portugese grens aan de linkeroever van de Guadiana en aan de spoorlijn Madrid-Badajoz-Entroncamento-Lissabon. In de stad bevindt zich het kunstmuseum Museo extremeño e iberoamericano de arte contemporáneo.

De stad is de zetel van het rooms-katholieke bisdom Badajoz.

Geografie

[bewerken | brontekst bewerken]

Badajoz ligt op de plaats waar de Guadiana door de Sierra de Montánchez stroomt en zo een natuurlijke doorsteek vormt tussen de Spaanse Hoogvlakte en Portugal met zijn Atlantische kust. Badajoz grenst in het westen aan Portugal. De stad ligt op een hoogte van 186 meter.

De gemeente heeft een oppervlakte van 1470 km² en bestaat uit de stad en uit meer dan twintig wijken en dorpen, waarvan er sommige tot op dertig kilometer van het stadscentrum liggen.[1]

Geschiedenis

[bewerken | brontekst bewerken]

In de Romeinse tijd lag hier een kleine nederzetting, Pax Augusta of Pacensis Colonia. De plaats werd onder de Visgoten verlaten. Marwan al-Jilliqi stichtte hier in 875 een nieuwe nederzetting. Onder de moslims heette de plaats Baṭalyaws of Batallyos. Zij bouwden een kasteel op de Cerro de la Muela, een van de heuvels van de stad. Badajoz vormde het centrum van een taifa. Tegen de twaalfde eeuw, onder het kalifaat van de Almohaden, was de plaats uitgegroeid tot een belangrijke, versterkte stad. Kalief Abu Yaqub Yusuf liet in 1169 de Alcazaba bouwen op de plaats van het oude kasteel. Deze vesting was een van de grootste van het schiereiland en telde drie moskeeën binnen haar muren. Rond 1230 veroverde koning Alfons IX van León de plaats op de moslims. Badajoz werd een bisschopsstad.[2] In de volgende eeuwen kende Badajoz veel onrust door de Castiliaanse burgeroorlog en de conflicten met Portugal.

Omwille van haar strategische ligging dichtbij de grens met Portugal werden de stadsversterkingen van Badajoz regelmatig gemoderniseerd. In de zeventiende eeuw kwam er een nieuwe, grotere stadsomwalling. De stadswallen werden uitgerust met grachten en bastions en er werden forten gebouwd op de omliggende heuvels. Badajoz speelde een belangrijke rol tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog en ook tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Pas omstreeks het midden van de twintigste eeuw brak de stad uit haar omwalling.[3][4]

Demografische ontwikkeling

[bewerken | brontekst bewerken]
Bron: INE; 1857-2011: volkstellingen
Opm: Bevolkingscijfers in duizendtallen; afstand van Valdelacalzada en Pueblonuevo del Guadiana (2001)

Economie

[bewerken | brontekst bewerken]

De dienstensector is de belangrijkste economische sector van de gemeente. Er is ook industrie (onder andere voeding, drank en chemie). De grens met de Portugese gemeente Elvas is belangrijk: meer dan de helft van de Spaanse export naar Portugal passeert via Badajoz.[4]

Bezienswaardigheden

[bewerken | brontekst bewerken]

De Alcazaba, de vesting op een van de heuvels van de stad, is grotendeels ongewijzigd sinds de islamitische periode. De weermuur wordt onderbroken door vierkanten torens, waarvan de Torre de la Atalaya (ook: Espantaperros) de bekendste is. Deze toren is is bekroond met een zestiende-eeuwse klokkentoren in mudejarstijl. De Alvazaba telt vier poorten: Coraxa, Carros, Apéndiz en Capitel. Binnen de muren van de vesting staat de Santa María del Castillo-kerk, vroeger een moskee. De Alcazaba is in 1931 beschermd als Bien de Interés Cultural.

Van de stadsomwalling zijn verschillende poorten bewaard gebleven, zoals de Puerta de Mérida, de Puerta de Jerez (of Puerta Pilar) en de Puerta de Palmas. De Puerta de Palmas uit 1551 diende als tolpoort en als koninklijke gevangenis. De poort wordt geflankeerd door twee ronde torens. Voor de brug ligt een zestiende-eeuwse brug over Guadiana, de Puente de Palmas.

De kathedraal werd tussen de dertiende en de vijftiende eeuw gebouwd op de plaats van een oudere, Mozarabische kerk. De kerk werd toen in gotische en renaissancestijl gebouwd. In de achttiende eeuw kende de kathedraal een nieuwe bouwfase in barokstijl. Daarnaast zijn er verschillende kerken en kloosters in Badajoz die voornamelijk in de zestiende en zeventiende eeuw werden gebouwd.[2]

Musea

[bewerken | brontekst bewerken]
  • Museo Extremeño e Iberoamericano de Arte Contemporáneo (MEIAC). Dit museum voor moderne kunst werd geopend in 1995 en is gevestigd in een van de bastions de stadsomwalling dat eerder diende als gevangenis. Het museum heeft een collectie kunstwerken uit Spanje, Portugal en Latijns-Amerika.
  • Museo Arqueológico Provincial. Dit archeologische museum is gevestigd in het paleis van de hertogen van La Roca binnen de muren van de Alcazaba.
  • Museo Catedralicio. Dit museum is gevestigd in het klooster van de kathedraal en heeft een collectie religieuze kunst, met onder andere schilderijen van Luis de Morales.
  • Museo Provincial de Bellas Artes (MUBA). Dit kunstmuseum heeft een collectie uit de zestiende tot en met de twintigste eeuw en werd geopend in 1979.[2]

Afbeeldingen

[bewerken | brontekst bewerken]

Geboren in Badajoz

[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Badajoz van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Badajoz_(stad)&oldid=72139674"