برای دیدن بهتر وبلاگ لطفا از فلش پلیر مربوط به مروگر خودتون استفاده کنید من واستون لینک مربوطه رو قرار میدم
لینک زیر رو باز کنید تا به صفحه مربوط به انتخاب فلش پلیر متناسب با مرورگرتون برید
همه مرورگری رو ساپورت میکنه♥
با گذر هر ثانیه، نور یک قدم برمی دارد نزدیکتر...
سوی جسمی که می کوشد همواره پنهان بماند
از لمسه های هرزه اش...
جسمی که پس می زند آن سر انگشتان آغشته به اغوا را...
آن اولین شمه های روز را...
پوچی شرافت دارد به جهنم از پیش تعیین شده
دوست داشتم نوشتن را روزگاری...
خیلی چیز ها را دوست داشتم..
اما زندگی باعث شد ازشون بگذرم.
راستشو بخوایی زندگی واسه من همیشه عادت بود
یک عادت ماهانه
نمیدانم و باز هم نمیدانم شاید دوباره یک نفر مرثیه، ویرانه دل من، را باز خوانی کند
شاید هنوز در همین حوالی در پشت این دیوار های بلند
کسی به انتظار سکوت تلخ پایان بدهد شاید هم لبیک بگوید.
ای هرزه قلم زیاده روی، کردی باز، خاموش باش.
ولی مات و مبهوت مانده ام از چی بنویسم باورت میشه
اونقدر حرفه ناگفته هست ...
ولی سکوت میکنم تا شما بنویسد
چند سطری به یادگار برایم
خط خطی هایم دیگر رنگ و بوی غدیم را ندارد
همان آرمینم اما قلم در مقابل افکارم کم میارد
دلم برای همه شما تنگ شده بود اسم نمیبرم چون همتون عزیز هستیند
ممنونم از کامنت های زیباتون ببخشید بعضی ها که نه خیلیهاشون تایید نشدن
فقط خدا بخواهد مشکلم حل شده
دیگه در خدمتتون هستم..
سلام از همه عزیزانی که به من سر زدن
ممنونم
امیدوارم زوی باشه که بتونم جبران کنم
ببخشید به خاطره غیبت زیادم
فردا 30 مهر ماه
عمل دارم
واسم دعا کنید
زود برگردم پیشتون
این خط _____ پایان دنیا نیست
یا حق
بازم روز تازه اما برای من همه روز های بوی گس ماندگی میدهند.
آسمان غبار گرفته .... وحشت روز های رفته...
تداعی یک خاطره.... گاهی قطره ای از باران پاییزی، گاهی قهوه تلخ، مرد خسته کنار مترو ولیعصر آره همون ویالون زنه
منو .... اصلا بی خیال
فقط من درک کن...
مرا درک کن ابله!
خسته از همه روزهای سپری شده عمرم ، از همه روز های تکراری .
دیروز، امروز ،فردا، چه فرقی میکند وقتی نداری نای فریاد.
سر در گم بودن، گرفتار اصل واژه من، شک و شبه این روزهای پوچ...
مرا درک کن کمی به خودت بیا...
به سیاهی چشمانم بنگر آنگاه که فکرت تهیست !
"خواهی فهمید راز دیوانگی این دیوانه را ! "
آرزوهایم ... اه خدایش بیامورزد
مدت هاست در گوری دسته جمعی خاک هستند
بی نشان بی نشان....
چشمان رو بستم روی مردم و دیدگاهشان...
به پایین تنه گرفتم همه حرف های زیبایشان را...
پس همه بت ها را شکستم... و مغزم را منهدم کردم در جاده واژگونی احساساتم
و اما ..
"این فقط دیوانگیست"...
پس بفهم که سردم بی روح و بی رحم همچو باد پاییزی سرکش..
آری من خزان را یدک میکشم...
فراموش نکن "این فقط دیوانگیست"
تاریکی ها بر زمانم چیره شده
و من در این میان گم کرده ام...
جاده ی طلوع صبح را..
با من همراه شو ......مرا بشناس....
کلمات در جدال افکارم قاصرند
و فقر کلمات بی داد میکنند در نوشته هایم
و این فقط اندکی دیوانگیست...
♥آرمین♥
