این شعر حالت طنز داره و به افتخار یکی از بچه ها که علاقه داره نوشتم:
نه پول و ثروت و سرمـــــــــــــایه دارم نــــــــــه لاقل دختر همسایه دارم
چه میشد گر کنار خــــــــــــانه ی ما یـــــــکی بود دختر همسایه ی ما
برای این منِ دلــــــــــــــــــداده ی زار کــــه بود همسایه ی دیوار به دیوار
یکــــــــــــــــــــی تو دل برو با نام مینا و یــــــــــــــا رضوان و یا اینکه رتینا
دو چشمانش قشنگ و مثل دریـــــــا مـــــــــــرا میبرد نگاهش غرق رویا
کمی تو پر چنانکه دانـــــــــــی میبود دو ابــــرویش کج و شیطانی میبود
گهی تعــــــــــــــــــــمیر آنتن را بهانه نـــــــــــــــموده ، تا روم بر بام خانه
کمی میدیدمش با شـــــــــــیله پیله نگاهــــــــش مینمودم من به حیله
گهی صحن حیاط خـــــانه میشست لباسش را گه آن دردانه میشست
به حین کار خود میشد خم و راست گهی میدیدمش از جا به پا خاست
و میدیدم چونان من چشم چرانست دهد خارش تنش ، باشد کمی مست
زبعد شستنش هـــــــــــــمراه لبخند لباســـــــــــــا را نماید پهن بر بند
ببیند ریجه را انــــــــــــــدک بلندست نه راحت میرسد بر روی آن دست
کند با قــــــد بلـــندی قـــد خود صاف بلیزش رفـــــته بالا ، بنـــــگرم ناف
بیاید یـــــــــادم از ســـــــــوراخ نافش دگر جای قشنگ و پهن و صافـش
لباس زیر خود هم کـــــــــــرده پنهان شود برنامه ی آنــــــــــــــروز پایان
ولـــــــــــی روز دگـــــــــر از روی دیوار بـــبینم ک..دش با ش..ت و شلوار
ببیـــــــــــنم باقی را روی زمین است هــــــــــــــمانا کار باد نازنین است
بیـــــــــــــــــاید روزی هم مانند بدری در خــــــــــانه زنـــــــد با آش نذری
بگیرم کــــــــــاسه را همراه چشمک زنـــــم دستم به انگشتش یواشک
صدایش افـــــــــتد آنگـــــــونه به لزره مـــــــــرا با شیطنت گوید که هرزه
و آشش را برم با حـــــــــالتی مشت کنم فکری ، چه گویم حین برگشت
چــــــــــــــــو برگردم ببیــنم با ملامت کــــــه گویا رفته از شرم و خجالت
نبینم مــــــــــن ورا تا هــــفته ی بعد ســـلام آنگه کنم با شادی و وجد
کند آن کار مــــن را چــــــــون مروری بـــــــه لبخندی بگوید بی شعوری
و بینم روز دیگـــــــــر خانه ی ماست زمامانم بخــــواهد مایه ی ماست
و همچون بینم از او بعدِ چـــــــــندی صــــــــــف نانوایی و صدها لوندی
ببینم ناگـــــــــــــــهان من را سپرده کـــــه دارد دست شاطر پول خرده
بگوید نان بگیر ، آنـرا تو صـــــــــافش بــــکن ، برگو نمودم من حسابش
خلاصه مــــــا شویم آخر به هم جور رفـــیق من شــــــــود ان دلبر حور
نمــــــــــــــــایم نزد او مظلوم نمایی شــــــود راضی بیـــــاید سینمایی
میان صندلی هـــــــــا هست تاریک بمــــــــالم خود بر او جاهای باریک
کنـــــد ذوقم ، ببینم فیلم کــــوسه زنــــــــم بر گونـه اش یکباره بوسه
ببینیم ما چو فیلم هست عاشقانه نمایم دست به هــر جــــــا زیرکانه
زبــــــــعد مــــــــــدتی پرده درم من هــــــــــمه جاهای او را بنگرم من
بگــــــــویم روزی بر او مادرم نیست بـــــــیا خانه ببینم در دلت چیست
پس انگه چــــــونکه وا گردیده رویم کـــــنون بهــــــتر که باقی را نگویم
فیلم کوسه:یکی از فیلمهای قدیمی ایرج قادری
اسم کسانی که اینجا آوردم ، منظورم بچه های اینجا نیست.کسی بهش بر نخوره.و نهایتا اگه کسی هم بدلیل تشابه اسمی میخواد ناراحت بشه ، به من بگه تا اون اسمو عوض کنم.
اگه اشکال و ایرادی داشت منو ببخشین که همین یکساعت پیش سرودم و فرصت نکردم ویرایش و اصلاحش کنم.
