واین آخرین مطلب وبلاگ رها بود ...

غنچه با لبخند مي‌گويد:
              - تماشايم كنيد!
گل بتابد چهره، ‌همچون چلچراغ:
              - يك نظر در روي زيبايم كنيد!

سروناز،
سرخوش و طناز مي‌بالد به خويش:
              - گوشه‌ي چشمي به بالايم كنيد!
باد نجوا مي‌كند در گوش برگ:
              - سر در آغوش گلي دارم، كنار چتر بيد،
راه دوري نيست، پيدايم كنيد.
آب گويد:
              - زاري‌ام را بشنويد!
                گوش بر آواي غم‌هايم كنيد!

پشت پرده، باغ،
              امــــا،
                 در هراس؛
              - باز، پاييز است و در راهند آن دژخيم و داس.

سنگها هم حرفهايي مي‌زنند؛
                          گوش كن!
                            خاموشها گوياترند!

از در و ديوار مي‌بارد سخن...
               تا كجا دريابد آنرا جان من ...

در خموشي‌هي من، فريادهاست...
                        آنكه دريابد چه مي‌گويم... كجـــــــاست؟

آشنايي با زبان بي‌زباناني چو ما
                             دشوار نيست.
                                 چشم و گوشي است مردم را،
           دريغ؛
              گوشها هوشيار... نــــــه
                              چشمها بيدار نيست.

 سرانجام بشر را، اين زمان، انديشناكم، سخت

                                                    بيش از پيش.

كه مي‌لرزم به خود از وحشت اين ياد.

نه مي‌بيند،

          نه مي‌خواند،

                    نه مي‌انديشد،

                                   اين ناسازگار، اي داد!

نه آگاهش تواني كرد، با زاري

نه بيدارش توانم كرد، با فرياد!

نمي‌داند،

براين جمعيت انبوه و اين پيكار روزافزون

كه ره گم مي‌كند در خون،

ازين پس، ماتم نان مي‌كند بيداد!

نمي‌داند،

زميني را كه با خون آبياري مي‌كند،

                                     گندم نخواهد داد!

   امیدوارم سال ۲۰۱۱ برای همه ی انسانهای سراسر دنیا سالی سرشار از شور ونشاط باشه .

     سالی باشه که به هیچکس ظلم نشه وهمه با هم برابر باشن ،همه باهم بخندن ونه به هم ...

خدایا:"در روح من اختلاف در انسانیت را با اختلاف در فکرو اختلاف در رابطه با هم میامیز

    آنچنان  که  نتوانم  این سه اقنوم جدا از هم راباز شناسم."

خدایا:"خودخواهی را چنان در من بکش ،یا چندان برکش تا خودخواهی دیگران را احساس

             نکنم واز آن در رنج نباشم."

خدایا:"به من بگو تو خود چگونه میبینی؟چگونه قضاوت میکنی؟آیا عشق ورزیدن به

                "اسمها"تشیع است؟   یا شناختن"مسمی ها"؟

خدایا:"این مردمی را که همه عمر،هر صبح وشام،در جهان،رو به خانه ی تو دارند،رو به خانه

     تو  میزیند و  رو به خانه تو  میمیرند،این مردمی را که بر گرد خانه ی ابراهیم نو

 طواف میکنند،قربانی جهل شرک ودربندجور نمرود مپسند."

در عصر مسابقة تسليحاتي

آن كه مي‌خواهد

دنيا

كه دنيا باقي بماند.

                                                          (والاس استیونس)

عاقبت يكروز ...

مي گريزم از فسون ديده ترديد

مي تراوم همچو عطري از گل رنگين رؤياها

مي خزم در موج گيسوي نسيم شب

مي روم تا ساحل خورشيد

در جهاني خفته در آرامشي جاويد

نرم مي لغزم درون بستر ابري طلائي رنگ

پنجه هاي نور مي ريزد بروي آسمان شاد

 فروغ فرخزاد

خورشيد جاودانه مي درخشد در مدار خويش
مایيم كه پا جاي پاي خود مي نهيم و غروب مي كنيم
هر پسين
اين روشناي خاطر آشوب در افق هاي تاريك دوردست
نگاه ساده فريب كيست كه همراه با زمين
مرا به طلوعي دوباره مي كشاند ؟
اي راز
اي رمز
اي همه روزهاي عمر مرا اولين و آخرين

  حسین پناهی

صادقانه به این سوالها جواب بدین.

۱)فکر میکنین خودتون رو خیلی خوب میشناسین؟

۲)چه قدر خودتون رو دوست دارین؟

۳)انتقاد پذیر هستین؟

۴)چه قدر به آینده امیدوار هستین؟

من همیشه زیر باران دعا میکنم وتو ای معبود من هیچوقت دعاهای مرا بی جواب نمیگذاری

دیشب تورا بیشتر از لحظه های  دیگر احساس کردم

 ای نهایت زیبایی ها وخوبی ها با تمام وجود

                                                   دوستت دارم 

                                                                       دوستت دارم 

                                                                                          دوستت دارم

خنده را تا ياد دارم، شاد و شيرين و شكرريز است

چهره‌هايي هست اما اين زمان

پيش چشم ما و پيرامون‌مان

خنده‌هاشان شوم و تلخ و نفرت‌انگيز است

خنده پيروزي يغماگران

سنگدل جمعي كه مي‌خندند خوش،

                    بر گريه‌هاي ديگران!

غافل‌اند اينان كه چشم روزگار

با سرانجام چنين خوش خنده‌هايي آشناست

گريه‌هايي در پي اين خنده‌هاست!

                                                             فریدون مشیری

به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد
به جویبار كه در من جاری بود
به ابرها كه فكرهای طویلم بودند
 به رشد دردناك سپیدارهای باغ كه با من
از فصل های خشك گذر می كردند
به دسته های كلاغان
كه عطر مزرعه های شبانه را
برای من به هدیه می آوردند
به مادرم كه در آینه زندگی  می كرد
و شكل پیری من بود
و به زمین كه شهوت تكرار من درون ملتهبش را
از تخمه های سبز می انباشت سلامی دوباره خواهم داد 
می آیم می آیم می آیم
با گیسویم : ادامه بوهای زیر خاك
با چشمهایم : تجربه های غلیظ تاریكی
با بوته ها كه چیده ام از بیشه های آن سوی دیوار
می آیم می آیم می آیم
و آستانه پر از عشق می شود
 و من در آستانه به آنها كه دوست می دارند
و دختری كه هنوز آنجا
در آستانه پرعشق ایستاده سلامی دوباره خواهم داد

فروغ فرخزاد

مرد بزرگ كسي است كه در سينه خود قلبي كودكانه داشته باشد.((سيسرون))

زندگی آماده است تا بسیار بیشتر از آنچه تصورش را میکنید به ما آسایش بدهد. مارک فیشر

ارابه هائي از آن سوي جهان آمده اند

بي غوغاي آهن ها

كه گوش هاي زمان ما را انباشته است .

ارابه هائي از آن سوي زمان آمده اند .

***

گرسنگان از جاي بر نخواستند

چرا كه از بار ارابه ها عطر نان گرم بر نمي خاست

برهنگان از جاي بر نخاستند

چرا كه از بار ارابه ها خش خش  جامه هائي برنمي خاست

زندانيان از جاي برنخاستند

چرا كه محموله ارابه ها نه دار بود نه آزادي

مردگان از جاي برنخاستند

چرا كه اميد نمي رفت تا فرشتگاني رانندگان ارابه ها باشند .

***

ارابه هائي از آن سوي زمان آمده اند

بي غوغاي آهن ها

كه گوش هاي زمان ما را انباشته است .

ارابه هائي از آن سوي زمان آمده اند

بي آن كه اميدي با خود آورده باشند .

*****

احمد شاملو

من نميدانم که به چه مناسبت اموات بايد دارای مقام و احترام خاصی باشند.
برای چه وقتی يکنفر مرد تمام خطاها و اشتباهات او را فراموش کرده و در عوض درباره محاسن و مزايای او صحبت ميکنند ؟!؟!؟!
حتی اگر بعد از مرگ او خيانت ها و گناهان جديدی از مرده کشف شود او را می بخشند.

پس از اين قرار تا وقتی که شخص فوت ننمايد ما آنطور که شايد و بايد او را دوست نداريم.
حال خيلی غريب است که ما درباره آنهايی که زنده هستند اينطور رفتار نمی کنيم و اگر درباره آنها اينطور رفتار می کرديم زندگی ما در اين جهان خيلی لذت بخش می شد و بسياری از مصائب و بدبختی ها از بين می رفت !!! . موريس مترلينگ

                                                            

به شکوه و اعجاز هستی و جهان پيرامون خود نگاهی بياندازيد. همه جا را غرق در زيبايی خواهيد ديد. اين زيبايی ها عشق درون شما را صدا می زنند و فرا می خوانند شکوه و جلال جهان هستی را نظاره کنيد و شکوه و جلال خود را به ياد آوريد . هرگاه به خود اجازه دهيد تا هستی و آفرينش را با تمامی شکوه و عظمت آن حقيقتا نظاره کنيد، آن گاه به قطعيت اقتدار ، زيبايی و عشق و شور زندگی در خودتان پی خواهيد برد زيرا شما نيز بخشی از همين شکوه و عظمت هستيد. گويی آفريدگار هستی به شما می گويد : من تو را دوست دارم . من عاشق تو هستم به همين دليل اين همه زيبايی ها را برای توآفريده ام 

باربارادی آنجلیس       

      
شما قدرت و توان آن را داريد که زندگی ای رضايت بخش و سرشار از غنای روحی بيافرينيد شما توان آن را داريد که به زندگی خود معنا و هدفی برتر ببخشيد اين توان تنها در عشق و شور زندگی شما نهفته است . جرات و شهامت آن را به خود راه دهيد تا عشق و شور زندگی را با خود به هر کجا که می رويد ببريد.جرات و شهامت آن را به خود راه دهيد تا عشق و شور و زندگی تان را به هر کس که خواستيد و دوست داشتيد نشان دهيد . باربارا دی آنجليس

چشمان من

شب در چشمان من است
به سیاهی چشمهایم نگاه کن
روز در چشمان من است
به سفیدی چشمهایم نگاه کن
شب و روز در چشمان من است
به چشمهای من نگاه کن
چشم اگر فرو بندم
جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت

 
دست‌هايم چه پير و فرتوت اند

دست، نه! دسته‌هاي تابوت‌اند

روزي اين دست‌ها جوان بودند

نازک و نرم و مهربان بودند

مانده امروز از آن همه پاکي

زان همه چيرگي و چالاکي

پوستي تيره و چروکيده

استخواني تکيده، پوسيده

شده نشخوارِ يادها، کارم

خويش را اين‌ چنين مي‌آزارم

گاه زين پير مانده در زندان

ياد کي مي‌کنند فرزندان

گاهي از من سراغ مي‌گيرند

ليک اما ز ديدنم سيرند

سرد و نامهربان و ناهنجار

رفع تکليف مي‌کنند انگار

چه کنم درد من نمي‌دانند

خواهش جان من نمي‌خوانند ... 

با همين چشم،همين دل

دلم ديد وچشمم ميگويد

آن قدر كه زيبايي رنگارنگ است ،هيچ چيز نيز نيست

زيرا همه چيز زيباست

زيباست ،زيباست

وهيچ چيز همه چيز نيست

وبا همين دل ،همين چشم

چشمم ديد ،دلم ميگويد

آن قد كه زشتي گوناگون است ،هيچ چيز نيست

زيرا همه چيز زشت است ،زشت است ، زشت است

وهيچ چيز همه چيز نيست

زيبا وزشت ،همه چيز وهيچ چيز

وهيچ ، هيچ،

هيچ اما

با همين چشمها ودلم

هميشه من يك آرزو دارم

كه آن شايد از همه آرزوهايم بزرگتر است

از همه بزرگتر

شايد همه آرزوها بزرگند ، شايد

همه كوچك

ومن هميشه يك ارزو دارم

Let's Talk About Love 

Everywhere I go all the places that I’ve been

بیایید از عشق بگوییم

بیایید از عشق بگوییم

معلم و شاگرد

برای تو این شعر را می سرایم

برای تویی که مرا هیچ وهرگز ندیدی

برای تویی که تورا هیچ وهرگز ندیدم

برای تویی که به صد چشم دیگر عزیزی برایم

برای تو این شعر را می سرایم.

برای تو محبوس آن تنگ

برای تو الماس مدفون در سنگ

برای تو ای میهن کوچک من

برای تو ای شبچراغ بزرگم

برای تو ای دانه ی پر بهایم برای تو این شعر را می سرایم .

تو را در چکا چاک اندیشه ها می شناسم

تو را در نبردت به ضد ستم پیشه ها می شناسم

تو را در صف رنج وخون ریشه ها می شناسم

از آن تو باشد سرودم

از آن تو باشد سپاسم

برای تو ای یار خاموش فرخنده رایم

برای تو این شعر را می سرایم  .  

                                                                   سیاوش کسرایی                                           

 ریشه وجنگل

من شاخه ای زجنگل خلقم.

از ضربه ی تبر

بر پیکر سلاله ی من یادگارهاست.

با من مگو سخن ز شکستن!

هرگز شکستگی به بر ما شگفت نیست.

برما عجب شکفتگی اندر بها رهست.

صد بار اگر به خاک کشندم

صد بار اگر که استخوان شکنندم

گاه نیاز باز

آن هیمه ام که شعله  بر انگیزد

آن ریشه ام که جنگل از آن خیزد

                                                                     سیاوش کسرایی

                                                شد باغ پر از ولوله ی گل خبرت کو

                                              گیرم که شکستی قفس ای بلبل دلتنگ

                                                  با بال گشایان سفر بال وپرت کو

                                                سودای سمندر شدنت بود در آتش

                                                خاکستر ودودی دل غافل شررت کو

                                                چون لاله چراغی به ره عشق گرفتی

                                               جز باد وبه جز داغ از این رهگذرت کو

                                              پا پس نکشیدی زنبردی وبماندی

                                              هان ای تن افتاده برین خاک سرت کو

                                             دیدی که تهمتن به بن چاه کشیدند

                                             رهیابی سیمرغ تو وزال زرت کو

                                             گم گشتی ویک دوست از آن جمع نیامد

                                             احوال بپرسد که رفیقا اثرت کو

                                           خون خوردی ولعل از جگر سنگ کشیدی

                                          وین سخت دلان طعنه زدندت هنرت کو.

                                       دیریست که در تیره گی ات چشم به راهم

                                        ای شوم شب صبر گدازان سمرت کو.

                                                                                             سیاوش کسرایی

مخوان آواز،اي دختر!

صداي نغمه ي مستانه ات را در گلو بشكن

پسر،آواز عشق انگيز را بس كن

سرود لحظه هاي كاميابي را به دور افكن

***

تو اي دختر كه شور نغمه از لبهات لبريز است

براي نغمه هايت فكر ديگر كن

تواي مرد جوان كز كام ها در سينه ات بانگي طر بخير است

سرود قرن را سر كن

***

بخوان آواز،اما همراه بانگ دلاويزت

بگوش مارسان شبناله هاي بينوايان را

صداي دردمندان بلاكش را

نواي مبتلايان را

***

مخوان آواز عشق انگيز اي دختر

اگر آواز ميخواني-

بخوان آواز دردانگيز آن مرد نگونبختي-

كه شب بادست خالي مي كند آهنگ كاشانه

و با شرمي غم آلوده-

بجاي نان بپاي كودكانش اشك ميريزد

و غمگين كودكان او-

بگردش در تضرع چون كبوترهاي بي دانه

***

تواي دختر! براي نغمه ي خود فكر ديگر كن

سرود قرن راسركن

سرود مادری تنها كه دور از روي فرزند است

سرود مرد بي آرام زنداني-

گه با اميد ديدار زن و فرزند،در بند است

***

سرود سرنوشت كودك بي مادري تنها

كه شب با ديدگان اشكپالا ميرود در خواب

سرود بينوا طفلي

كه باشد خنده اش بي رنگ

دل بي مادرش بيتاب

***    

اگر آواز ميخواني -

بخوان ‌آواز درد آلوده ي پيران غمگين را -

كه در پيري تهي دستند -

نفسهاشان توانا نيست -

غروب زندگي در چشمشان پيداست

گه و بيگاه بغضي در گلو دارند -

كوير زندگي در زير پا و كوله بار غصه ها بر دوش

و مرگ خويش را هر لحظه صد بار آروز دارند

***

اگر آواز ميخواني -

سرود دختري بي عشق را برخوان

كه در جانش گل عشقي شكوفا نيست

دلي دارد ولي در چشم اين و آن دلارا نيست

نگاه گرم و دلبندي كه جانش را بر افروزد -

بزير آسمانها نيست

***

پسر، آواز را بس كن

اگر اواز ميخواني -

بخوان آواز آن بيمار بيكس را -

كه چشم بيفروغ خويش را با انتظاري تلخ

براه دوستي ناديده ميدوزد

و از تكضربه هاي پاي هر عابر -

باميد عيادتها -

لبان نيمرنگش ميشود خندان

بشوق آنكه با ديدار، شمعي در دل تنگش بر افروزد

ولي جنبنده اي از حال آن بيمار آگه نيست

بغربت تلخ ميميرد

و مرغ جان او از تنگناي شهر تنهائي -

بسوي كبريا پرواز ميگيرد

***

اگر آواز ميخواني

بخوان آواز غمگين يتيمان را

كه همچون طوطي بي نغمه خاموشند

و بر سر هايشان چتر محبت سايه افكن نيست

بدلها راهشان بسته است

***

اگر آواز ميخواني -

بخوان آواز ان مادر كه از قهر تهيدستي

يگانه كودكش را بر سر راهي، رها كرده است

و با چشمان اشك آلود

سر، سوي خدا كرده است

و با جاني كه بيتا بست -

براي عزت و اقبال فرزندش دعا كرده است

و باغمهاي رنگارنگ -

سوي خانه ميپويد

بهر گامي نگاهي سوي طفلش ميكند غمناك

و زير لب هميگويد:

خدايا، مادري غمگين و تنها، كودكش تنهاست

دلم را بر غمي سنگين شكيبا كن

ومين و آسمانت را بگو با كودكي تنها مدارا كن

***

تو اي دختر،‌سرود قرن را سر كن:

سرود تلخ آن قومي -

كه شهر و خانه شان در زير پاي تانگ ميلرزد

و در مرگ جوانهاشان ز خشم و غصه لبريزند

و فرزند انشان چون برگهاي زرد پائيزي

ز رگبار مسلسلهاي دشمن، بيگنه بر خاك ميريزند

***

سرود مادري ترسان

كه شب هنگام از فرياد بمبي ميشود بيخواب

سرود كشته اي در عرصه ي پيكار

كه ميپوشد كفن بر پيكر او نيمه شب مهتاب

***

تو اي دختر كه شور نغمه از لبهات لبريز ست

براي نغمه هايت فكر ديگر كن

تو اي مرد جوان كز كام ها در سينه ات بانگي طر بخيز است

سرود قرن را سر كن

                                                           مهدی سهیلی

بهترين انسان کسي است که در حق همه نيکي کند . کنفوسيوس 

در جستجوي نور باش، نور را مي‌يابي. آرنت

امید همچون خون در روان آدمیست که اگر نباشد گامی به پیش نمی رود و اگر باشد جهانی را دگرگون می سازد . ارد بزرگ
 

هر کجا مردی یافت شد که به مقامات عالیه رسیده یقیناً زنی پاکدامن او را همراهی کرده است . شیلر

شمشيري عليه مهرباني وجود ندارد. ضرب المثل ژاپني

آزادی پنجره رشد و شکوفایی کشور است بستن آن سیاهی ها در پی دارد . ارد بزرگ

فرومايگان پس از پيروزي ، همآورد شکست خورده خويش را به ريشخند مي گيرند . ارد بزرگ

تمدن چیست ؟ نتیجه نفوذ زنان پاکدامن است . امرسون

هرکس بايد روزانه يک آواز بشنود ، يک شعر خوب بخواند و در صورت امکان چند کلمه حرف منطقي بزند گوته

زندگی بدون موسیقی اشتباه است . فردریش نیچه

حاشا که آواز آزادی از پس میله و زنجیر به گوش تواند رسید و از گلوگاه مرغان اسیر . جبران خلیل جبران

زندگی از بودن شروع می شود و تا شدن ادامه می یابد . ارد بزرگ   

         اي فردا

                   مي خوانم و مي ستايمت پر شور

                    اي پرده دل فريب رويا رنگ

                   مي بوسمت اي سپيده گلگون

                    اي فردا اي اميد بي نيرنگ

                  ديري ست كه من پي تو مي پويم

                  هر سو كه نگاه مي كنم آوخ

                 غرق است در اشك و خون نگاه من

                هر گام كه پيش مي روم برپاست

                 سر نيزه خون فشان به راه من

                 وين راه يگانه راه بي برگشت

                 ره مي سپريم همره اميد

                 آگاه ز رنج و آشنا با درد

                يك مرد اگر به خاك مي افتد

               بر مي خيزد به جاي او صد مرد

               اين است كه كاروان نمي ماند

               آري ز درون اين شب تاريك

              اي فردا من سوي تو مي رانم

             رنج است و درنگ نيست مي تازم

            مرگ است و شكست نيست مي دانم

              آبستن فتح ماست اين پيكار

             مي دانمت اي سپيده نزديك

               اي چشمه تابناك جان افروز

              كز اين شب شوم بخت بد فرجام

               بر مي آيي شكفته و پيروز

                وز آمدن تو زندگي خندان

               مي آيي و بر لب تو صد لبخند

                 مي آيي و در دل تو صد اميد

                مي آيي و از فروغ شادي ها

                تابنده به دامن تو صد خورشيد

                   وز بهر تو بازگشته صد آغوش

                  در سينه گرم توست اي فردا

                 درمان اميدهاي غم فرسود

                 در دامن پاك توست اي فردا

                پايان شكنجه هاي خون آلود

                 اي فردا اي اميد بي نيرنگ

                                                                            هوشنگ ابتهاج