انگشتانم
كنار سیزدهمین برگ شهريور
عطشناك
درياي نگاه آبي ات را مي جويند
پلک بر هم بزن
مگذار شهریور بی فروغ نگاه تو
از چشم دنیا بیافتد...
شعر نوشت: شاید وسط شعله ی فندک باشد / شاید خواب دو تا عروسک باشد
مثل شمعی به گریه خواهم افتاد / تا اینکه تولدت مبارک باشد (سید مهدی موسوی)
تولد نوشت:آبجی فانی عزیز روز طلوع چشمانت زیبا و پرفروغ! 
هرچه داریم از خداست و هرچه توان داریم برای خدا باید خرج کنیم
با ادب خاص خود وارد این مهمانی بی مانند بشویم
نماز روزتون قبول باشه
امیدوارم به هر حاجت و خواسته ای که دارید اگه به صلاحتون هست برسید
ممنون از همراهیتون ...
شرمنده یه مدتی به دلایلی نبودم ...
برمیگردم به زودی و به همتون سر میزنم ...
اگه قابل دونستین سر افطار یادی ازم بکنید که سخت محتاجم...
شدت سکوت و صدای دلم به قدری بود که تصمیم گرفتم بسازمش
تا حرف دل بزنم گاه شادی گاه غمم را قسمت کنم...
سکوت پر از فریادم را فهمید حرفها و دلنوشت هایم را در سطر سطر برگ هایش نگه داشت
و لحظات شادی و غمم را در تقویمش ثبت کرد
حال که به روزهای گذشته و خاطرات تلخ و شیرینش فکر میکنم دلم برای آن روزها تنگ میشود
یادگاری میماند از ردپاهایم در این روزها...
اکنون دنیای فانی با تمام فراز و نشیب هایش تولد یک سالگیش را جشن میگیرد
روزی که به وجودش آوردم باور نداشتم که یک ساله شدنش را ببینم !
سپاسگذار همه ی دوستان عزیز و مهربانم که در این مدت
فاطمه يعني شرف،يعني حجاب
فاطمه فخر زنان، روز حساب
فاطمه يعني رضاي کردگار
شاهکار خلقت پروردگار
.jpg)
مادر ای لطیف ترین گل بوستان هستی
تو شگفتی خلقتی تو لبریز عظمتی
دست بر دعا بر می دارم و از خدای یگانه برایت برکت , رحمت و عزت می طلبم
ولادت حضرت فاطمه(س) و روز مادر رو به مادر خودم و همه ی مادر های گل و مهربون تبریک میگم
اميد واهي ندارم . . .
نه چشم براه تغييرم . . .
نه چشم براه معجزه . . .
چيزي دلم را مي آزارد . . .
رفتن و گذشتن برايم سخت است. . .
همانگونه که ماندن برايم تلخ است . . .
بوی یاس
نسیم خنک
موزیک ملایم
خیره شدن به ماه
شمارش ستاره ها
ناگفته های مانده در دل !
خداوندا کمکمون کن
پيماني را که با تو در طوفان بسته ايم
در آرامش فراموش نکنيم .
گاهی خودمونم نمیدونیم
چرا یه هو غمگین میشیم
دست خودمون نیست شاید
آنقدر غرق غروبیم که سحر یادمون نیست
ببخشمون
هر چه یاشد من نمک پرورده ام
دل به عشق فاطمه خوش کرده ام
حج من بی فاطمه (س) بی حاصل است
فاطمه (س) حلال صدها مشکل است
خزان زود هنگام و کبود شدن یاس بوستان پیامبر ، تسلیت باد .
سکوت مي کنم
براي تمام لحظه هام
براي تمام لحظه هايي که پر ازبغض مي شوم
براي تمام لحظه هايي که هيچ کلمه اي از حنجره ام بيرون نمي آيد
کلي راه نرفته پيش رو دارم
مي بينم فردايي را که اولين روز از باقي مانده ي عمرم است
بايد بجنبم و عقب نمانم از قافله ي روزگاري که با سرعتي وصف نشدني مي رود
براي رسيدن به دور دست ها بايد از نزديکي ها گذشت
ولي رسيدن به نزديکي ها کار آسونی نیست
اي اميد رهايي صدايم را بشنو
لحظه هايي که پايان يافتنشان
فاجعه اي است نا باورانه
مانده ام در لحظه اي که من هستم و فقط خدايم
همين مرا بس است
باز بهم ريخته کلمات و جمله هايم بي مفهموم شده اند
و فقط قلم مي چرخد و مي ريزد و...
یا مقلب القلوب والابصار ای آنکه به تدبیر تو گردد ایام
یا مدبر اللیل و النهار ای دیده و دل از تو دگرگون مادام
یا محول الحول و الاحوال ای آنکه به دست توست احوال جهان
حول حالنا الی احسن الحال حکمی بنما که گردد ایام به کام
امسال هم تموم شد
به چشم به هم زدنی گذشت و سال جدید داره میاد
کدام سال تا کی دوره سفره ی هفت سین جات خالیه ؟
یه مرحله از زندگیت با همه تلخی و شیرینیش گذشت و دیگه بر نمیگرده
اگه روزهای تلخی بوده برات
به پشت سرت نگاه نکن رهاش کن و بهش چنگ ننداز
چون لذت روزهایی که پیش رو داری رو ازت میگیره
یادت باشه که گذشته مال گذشتست پس حال و آیندت و به خاطرش خراب نکن
امسال باید از نو شروع کنی
فرا رسیدن سال جدید رو تبریک میگم
امیدوارم سال خوب و پر برکتی باشه برات
آرزو مند آرزو های قشنگتم من رو هم از دعای خیرت بی بصیب نذار
گوشم و پر کرده این همه سکوت !
سکوتی که توی تاریکیش فقط صدای چکیدن اشک میاد و ورق خوردن دفتر
وقتی چشمات و باز کنی تو ابتدا و انتهای هرچی که دیدی چیزی هست که تا حالا ندیددیش !
وقتی گوش کنی بین این همه صدایی که شنیدی صدای هست که تا حالا نشنیدیش !
وقتی راه بری بین راه ها راهی هست که تا حالا ندیدیش !
واسه آرامش ذهنم صداي آب مي خوام
واسه حس کردن تازگي بوي بارون می خوام
واسه رسيدن به روز هاي خوب انرژي مي خوام
واسه لذت بردن از دعا کردن سکوت مي خوام
واسه دويدن به سوي آينده يه انگيزه محکم مي خوام
داره بهار میاد بیا با اومدن بهار
پنجره را باز کن تا بیرون رود بوی حقیقت تلخ تنهایی
کنار بزن اين همه دروغ ها را تا ببينی لذت صداقت را
کنار بزن ابرهاي درد را تا بخار کند اشک هاي ريخته در تنهاييی
چشم هایت را باز کن تا ببینی کور سوی امید را از دور دست
کنار بزن اين همه باور هاي تعصبي را تا بشناسي باورهاي استوار را
جا نگذار همه ي خاطراتت را تا نميرد گذشته هاي پر شور کودکيت
جا بگذار همه ي غم ها را تا حس کني شادي ها را حتي آن شادي هاي کوچک را
دراين چارچوب سوار بر زمان
که همه ی خوشی هایش در خواب میگذرد خوابي شيرين
بيداريش اما به غم مي گذرد و به حسرت روياي خوابش مي گذرد
شاد باشی يا زانوي غم بغل گيری ، فرقي ندارد هم چنان زمان و ثانیه ها می گذرد
ثانيه هايي که مي شد با حضوري گرم و لبخندي آشنا اين دل غريب و شکسته را سامان بخشد...
بدان که رسيدن به ته خط ، نشانگر صفحه اي جديد است
ولي افسوس که بي گاه خواهی شنيد نقطه ته خط !
برف میباره اونم چه برفی!
میرم زیرش و تو سکوت و تنهایی قدم میزنم
دونه های کوچیک برف میشینه رو دستم و آروم آب میشه
نگاهم میوفته به آسمون
نه ماه معلومه نه ستارها!
فقط دونه های سفید و کوچولوی برف که دیده میشه...
چه منظره ی قشنگی داره
سردمه دستام داره یخ میکنه...
ولی مهم نیست دوست دارم بازم قدم بزنم ...
و از هر چند دقیقه یه بار برگردم به رد پام تو برف نگاه کنم...
آخ که چه لذتی داره که برا چند دقیقه هم که شده بری به بچگیت و حس کنی هنوزم بچه ای!
یه دفعه به سرم میزنه به یاد بچگی هام یه آدم برفی کوچولو درست کنم...
با گوله های برف شروع میکنم به درست کردنش...
وقتی تموم میشه عین بچه گی هام ذوق میکنم ...
یهو به خودم میام که بزرگ شدم نباید به خاطر یه چیز کوچیک ذوق کنم!
باید برای خوشحال بودن دنبال بهونه های بزرگ باشم!...
چرا باید این طوری باشه ؟
فکر میکنه که حالا که بزرگه و میفهمه
پس همیشه باید به غم و ناراحتی فکر کنه!
پس همیشه باید ناراحت و بی ذوق باشه!
پس همیشه باید غر بزنه و بناله از زندگی و روزگار!
چرا اشکامون پنهونیه؟
چرا خنده هامون زورکیه؟
چرا این قدر غصه میخوریم؟
چرا دنیا رو به خودمون سخت گرفتیم؟
چرا نمیتونیم از زندگیمون لذت ببریم؟
چرا فکر میکنیم که بهونه ای برای خندیدن و شاد بودن نیست؟
چرا عادت کردیم به جز غمهامون به چیز دیگه ای فکر نکنیم؟
چرا به هر جایی که میرسیم دوست داریم یه پله بریم بالاتر یا یه پله بیایم پایین تر...
کاش این طوری نبودیم
کاش این قدر غر نمیزدیم
کاش قدر لحظه هامون و میدونستیم
کاش واسه شادی دنبال بهونه ی بزرگ نبودیم...
