قتلگاه انقلاب7/دیگر اینجا جای ماندن نیست . . . (جدید)
بسمه تعالی
پس از حدود دو ماه و نیم غیبت موجه (مشغول مطالعه برای کنکور ارشد بودم) ترجیح دادم دوباره با تشریح مسائل دانشگاه شروع کنم؛ میدونم که تکراری شده ولی نمیشه به سادگی از کنار یک سری از مسائل گذشت.
همونطور که پیشبینی میشد مسئولین دانشگاه که از اوایل سال 91 سر کار اومدن، نیروهایی مناسب برای حفظ وضع موجود هستن و به عبارتی محافظه کارن. برای تغییر وضعیت راکد دانشگاه هم طبعا به این کادر نمیشه اعتماد کرد. به خصوص که انتخابات هم در راهه. البته این دسته گل وزارت علوم بود که انتخابش رو بین 2 یا 3 گزینه مطرح کرد. ما هم بنا بر رسالتمون نظرمون بر "خیر الموجودین" بود.
یک اصل ثابت:{....اعتقادم اینه که در مدیریت تشکلها باید یک جریان سیال مدیریتی حاکم باشه ازین جهت که افراد متعددی این مناصب رو تجربه کنن. اونچیزی که حداقل درباره اکثر تشکلهای دانشگاه شهید بهشتی میشه گفت وجود نداره و شاهد مدیریتهای چندین و چند ساله برخی افراد خاص هستیم که تعبیر من از این وضعیت شخصی سازی این تشکلهاست؛ به خصوص اگه دانشجوها خواب باشن و نظارت موثری بر این تشکلها وجود نداشته باشه!....}
هیئت فاطمیون: دفعه قبلی که از هیئت انتقاد شده بود یکی از دوستان که بعدا منو دیده بود میخواست در مابین صحبتهاش اینو بگه که از دستگاه اهل بیت نباید اشکال گرفت؛ اما در جواب این دوستمون باید بگم اولاً که عنایات اهل بیت(ع) همیشه به این محافل و مجالس بوده اما این دلیل نمیشه ما کم کاری هامون رو با این مقدمه غلط توجیه کنیم. ثانیاً برخی از دوستان ما رو از دایره دوستداران و شرکت کننده های در این محافل بیرون می بینن و اونوقت قضاوت می کنند در حالی که نقد ما از سر دلسوزی و در جهت بهبود وضعیت موجوده.
هیئت هم از این قاعده مستثنی نیست و در ترمی که گذشت متأسفانه وضعیت مناسبی نداشت. به نظر میاد هیئت هم متأسفانه تا حدودی درگیر این مسائل شده؛ به طوری که تشتت تو تصمیم گیری ها تو ترمی که گذشت بعضاً مشاهده می شد. البته یک سری تغییراتی ایجاد شده که انشاءالله نتیجه خوبی خواهد داد ولی اگه بخواد با کنار گذاشتن اعضای با سابقه همراه باشه نتیجه خوبی نمیده و باید حتی الإمکان این یک فرصت باقی مونده رو هم غنیمت شمرد؛ چرا که فاطمیه و اعتکاف در راهن.
وضعیت نهاد رهبری و بسیج دانشجویی هم زیاد تغییری نکرده و هنوز نتونستن از رکود سابق بیرون بیان(تشریح این وضعیت تکرار مکرراته).
چند وقتی بود که همزمان با این مشغله چند ماهه، با دوستان بابت فعالیت تو این ترم به صورت نهادمند و منظم برنامه ریختیم؛ اما به دلایل متعددی که از کم لطفی مسئولین دانشگاه نشئت میگیره موفق نشدیم؛ اگه مجالی بود انشاءالله درباره جزئیات این کم لطفی ها و اجحاف هایی که در حقمون شد، می نویسم.
نکته: خلآ بزرگی که تو دانشگاه حس میشه آشنا نبودن دانشجوها با تفکرات حضرت امام(ره) و آقاست. دانشجوها به دلیل کم عمق بودن بینشها، مطالعات پایین در این زمینه، مستعد بودن زمینه انحراف فکری در دانشگاه و دهها دلیل دیگه، به راحتی با وارد شدن شبهه ای خودشونو میبازن. به نظرم هر تشکلی که بتونه تو این زمینه کار کنه (چه بسیج، چه انجمن واقعا اسلامی، چه نهاد و حتی هیئت)، بهترین خدمت رو به دانشگاه کرده. حیف که مسئولین و فضای بسته دانشگاه ما چنین اجازه ای رو نمیده وگرنه اصلی ترین کارویژه خودمون رو همین قرار میدادیم.
به هر حال موندن در این دانشگاه تو این چند ماه باقی مونده خیلی سخته؛ به خصوص با مشاهده اینکه تشکلها از کاویژه های اصلی شون دور شدن و اینکه فضای انتخابات در پیشه، نگرانی ها هم دو چندان میشه که مبادا حوادث سال 88 که بعضا با حرکت به موقع و به جا میشد ازشون جلوگیری کرد دوباره رخ بده و بدتر از همه اینکه دست ما برا فعالیت بسته ست؛ خدا کنه دوستانی که فضا برای کار دارن به هوش باشن.
أللّهُمَّ اجْعَل عَواقِبَ أمُورِنا خيراً
مرتبط:
قتلگاه انقلاب/6 - فصل خزان تشکل های دانشجویی (تحلیل وضعیت دیروز و امروز تشکل های ارزشی)
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۱/۱۲/۰۵ ساعت 21:33 توسط ابوالفضل گرگانی
|
مطالبه عدالت به معناى اين است كه عدالت، گفتمان غالب در محيطهاى جوان و دانشجويى شود؛ جوانان عدالت را مطالبه كنند و آن را از هر مسئولى بخواهند.
