۩ ۩ ●•▪·˙·..حدیث پریشانی..·˙·▪•● ۩ ۩

آپ هایی که شماره دارن دست نوشته ودل نوشته های خودم هست.باقی آپ ها حرف دلم

                                                        داغونی ...!!

گاهی اوقات دلم میخواهد خرمایی بخورم و برای خود فاتحه ای بفرستم ؛

 شادیش ارزانی کسانی که رفتنم را

 لحظه شماری میکردند !

              حداقل کاری به کارم نداشته باش...!!!

پ.ن:

اگـــــه این زندگی باشه،

من از مردن هراســــــم نیست ...

تا حالا اینجور صدای شکستنش رو نشنیده بودم ...

                                                        دلم را میگویم!

باید کم محلی اش کنم.شاید اینجوری دردش کمتر شود.

                                                        دل است دیگر ...!

دوست دارند بشکوننش ...!!

                                کاش مرحمی داشتم برایش.

حالا که ندارم! پس بهتر است به روی خودم نیاورم.

                                                        آخر زیاد شکسته است ...!

این روز ها اینقدر خودم را سبک و کوچک کرده ام ...

                                                                   که دیگر مرا نمی بیند...!

بهتر بگویم ،

                    دوست نداشت ببیند ...

حس باغی رو دارم بی برگ و سرد!

حس جوی آبی رو دارم  بی آب و خشک!

کاش حرارتی بیاید و آبم کند ...

کاش بهاری بیاید و سبز و پر برگم کند...

کاش بارانی ببارد و پر آبم کند ...

پ.ن:

تاریخ عکسها:۲۰/۱۰/۹۲

عکاس:خودم

یه خبر خوش.بالاخره نصف اضافه هامو بخشیدن و پدیروز خدمتم تموم شد.فعلا نت ندارم.

به محض اینکه نت دار شدم میام به همتون سر میزنم.

فعلا

بچه ها دعا کنید اضاف هامو ببخشن...!!!

بالاخره بعد از ۳ ماه تونستم یک هفته مرخصی بگیرم.خیلی دلم براتون تنگ شده بود ...

یکی تـه دریا رو انتـخاب مـیـکنـه ... غـرق  میـشـه!

یکی تـه جاده رو انتـخاب مـیـکنـه ... تـصادف میکنه!

یکی تـه دنیا رو انتـخاب مـیـکنـه ... سـاده میمیره!

من چی رو انتخاب کردم که دارم ذره ذره ... میمیرم!!!

من آن قــلـبـی شــکـســـتـه دگـر نـدارم جـانـی

                                                    اشـــکــم بــه جــوری می ریـخـت کـه حــدش را نـدانـی

چقدر سـخته به دل میگـفـتـم هر روز می مانی

                                                    کـه بـا یک خـداحـافـظ هـمـیـشـه،گفتی هرگز نمی مانی

من،بی کس و تنها و غریـبم این را نمی دانی؟

                                                    پس چرا هر روز با حرفهایت این دل مرا می رنجانی؟

دگر خسته شدم از تو ای روزگار ای زندگانی

                                                    کـه هـر دم مـرا زنــده می کـنـی و بـاز می مـیـرانی!!

                                                                                                           22:22

                                                                                                          92/2/2

                                                                                                       آسـایـشـگـاه

خدایا ...

حالا که فهمیده ام غم و غصه ی اضافی ام،

                دیگر

                     تنهایی مرا نمی آزارد!

دیگر دوست ندارم "او" غم و غصه ی اضافی داشته باشد.

راستی که چقدر بی انصاف بودم!

کاش زودتر این را میفهمیدم ...

خدا رو شکر حداقل زانوهامو دارم که شب ها در آغوشم بگیرم ...

دیروز پیش دکتر قلب بودم ...

وقتی کار تموم شد بهش گفتم خانم دکتر قلبم چیزیش هست؟!!

دکتر توی چشمام خیره شد و حرفی نزد...!انگار اونم فهمیده بود

وقتی خواستم از اتاق برم بیرون،ازم پرسید کسی رو داری حالتو بپرسه؟

و من ... بدون جواب دستگیره درب را چرخاندم و از اتاق خارج شدم ...

من مثل سیگاری میمونم که طرف خوب که ازش استفاده کرده،منو به زمین انداخته و با تمام قدرتش با پا لهم میکند...

... بسه دیگه،خاموش شدم .......

چه لذتی دارد در اوج تنهایی،زیر باران سیگار بکشی!!!

دلم هوسش کرده!

خدایا...

تنهایی ام را همه حس کردند،ولی به روی خودشان نیاوردند!

سلام دوستای خوبم.

سال نو مبارک.ان شاالله سالی پر از خیر و برکت و پر از شادی داشته باشید.

در این پست من میخوام خاطرات و رویدادهای مهم سال 91 خودم رو بنویسم.سال 91 ،سال درد و رنج بود واسه من.امیدوارم سال 92 سال خوبی باشه برام.

1-عید سال 91 بهترین عید بود برام توی این سال ها.خیلی بهم خوش گذشت،فقط از موضوعی که ضدحال خورده بودم کمی عید برام بدون هیجان بود.توی عید از عیدگردی گرفته تا تفریح و گردش و بازی که اتفاق آتیش گرفتن باغ یکی از اون اتفاقات باحال بود.این آتش سوزی به خاطر ترقه ای بود که من انداختم.که شکر خدا با همت بچه ها سریع خاموشش کردیم.

عکس

2-اعزام شدنم به خدمت مقدس سربازی در 19 اردیبهشت که شب اول آموزشی،مثل شب اول قبر میموند برامون!!

3-اواسط آموزشی با کلی سختی کشیدن و دوری از خانواده ،گرفتن یه مرخصی 24 ساعته اونم نیمه شعبان یه جورایی بهترین مرخصی من بود که کلی روحیه گرفتم.

4-روز 20 تیرماه شاهد برق گرفتگی یکی از دوستانم توی آسایشگاه بودم.که همون شبش به رحمت خدا رفت.

5-روز 25 تیرماه مراسم تآلیف بود که همه ی ما ذوق و شوق زیادی داشتیم.ولی فرمانده پایگاه چنان تو ذوقی به همه زد که هنوز باورم نمیشه.حتی یادمه یکی از بچه ها توی صف غش کرد.به خاطر غیبت های عده ای سرباز،مرخصی پایان آموزشی که معمولا 15 روز هست واسه ما 5 روز مرخصی دادن.و حتی امیر پایگاه حاضر نشد رژه ی گردان ها رو ببینه و با سربازان دوره ی 358 عکس یادگاری داشته باشه!ولی خب همین که از آموزشی لعنتی راحت شدیم خوب بود.

6-حضور ما بعد از آموزشی در یگان،در تاریخ 1 مرداد و شروع پایه بوقی ما در یگان بود اونم یگان ترابری!!!من به عنوان راننده به این یگان امریه شدم.کارم در یگان ترابری،راننده افسر خرید ترابری هست.و مدام توی شهر هستم که یکی از چیزهایی بود که میخواستم.آخه وقتی مدام توی شهر باشی،روز ها زودتر سپری میشن.

7-بعد از 3 ماه حضور در یگان اولین مرخصی 15 روزه بود که وقتی از پادگان اومدم بیرون داشتم بال در می اوردم!که توی این مرخصی یک هفته مشهد بودم.وروز تولدم 1آبان خونه بودم که خیلی بهم خوش گذشت.ولی وقتی مرخصیم تموم شد و اومدم پادگان،اشکم داشت در میومد!!

8-روز 16 آذر بود که حال روحیم خیلی خراب بود و قرار بود برم مرخصی واسه 48 ساعت،ولی به خاطر 5 دقیقه دیر رفتن دنبال افسر خرید باعث شد اون،برگ مرخصیمو پاره کنه که انگار قلبم رو پاره کرد.(خدا ازش نگذره).که همون روز به علت اعصبانیت زیاد و آشفتگی،ساعت 10 صبح بود که توی خیابون سرچهار راه با ماشین ارتش تصادف کردم و چیزی حدود 600هزارتومن خرج انداخت رو دستم.در این تصادف حق من خیلی ضایع شد.طرف گواهینامه نداشت ولی آخرش من رو مقصر کردم.اینم از مملکت ما!!!

9-روز 30 بهمن در دومین مرخصی 15 روزه بودم که،یکی از دوستای عزیزم تصادف کرد و زانوی پاش شکست.و این خیلی برام ناراحت کننده بود!!

10-روز 25 اسفند 48 ساعت مرخصی با التماس گرفتم واسه خاطر عروسی دخترخاله ام که بعد از تقریبا 6 ماه پسرخاله ام علی که مثل داداشمه ،دیدمش و کلی بهون خوش گذشت.دو تا عکس از هم براتون میذارن.جالب اینجاست که خود علی هم داره ازدواج میکنه.فردا صبح 12 فروردین عقدشون هست.علی جان از صمیم قلب برات آرزوی خوشبختی میکنم.

عکس

عکس2

11-دقیقه های آخر سال 91 در کنار دیگر سربازها در سالن آمفی تأتر منتظر تحویل سال بودیم.یه جورایی دلم گرفته بود که چرا پیش خانوادم نیستم!!!

بله دوستای گلم این بود خاطرات سال 91 من.حالا فهمیدید چرا اسمش رو گذاشتم سال درد و رنج!اون قسمت هایی هم که عکس داشت به علت سنگین بودن حجم عکس لینکش رو گذاشتم...