ღ•تنهـــــاییღ•

                                          قلبی دارم خسته ازتپیدن

                                          می گویند ساده ام...!

                                          می گویند تو مرا با یک نگاه...

                                                     یک لبخند...

                                          به بازی میگیری...!

                                         می گویند ترفند هایت..شیطنت هایت...

                                         ودروغ هایت رانمی فهمم..!

                                         می گویندساده ام...!

                                           اما من فقط ساکتم همین

                                           دردفراوان دارم

                                          وانها این رانمیفهمند....

از قوی بودن خسته ام !

دلم یک شانه میخواهد

تکیه دهم به آن

بی خیال همه دنیا

و دلتنگی هایم را ببارم...

کنار پنجره ی تنهاییم میان هاله ای ازغم

بین پیچک های کنارنزده ته نشین شده ام ازتنهایی...

غریبانه شکستم من اینجا تک وتنها

دل خسته ترینم دراین گوشه دنیا

ای بی خبرازعشق که نداری خبر ازمن

روزی تو ایی که نمانده اثر ازمن...

خدای من

خسته ام ازلحظات باقی مانده

خسته از خاطرات جامونده

خسته ازضربان این قلب خسته

خسته ازبی قراری های این دل شکسته..

چنان دل کندم ازدنیاکه شکلم شکل تنهاییست

                   ببین مرگ مرادرخودکه مرگ من تماشاییست

مرادراوج می خواهی تماشاکن تماشاکن

                   دروغین بودازدیروزمراامروزحاشاکن

دراین دنیاکه حتی ابرهم نمی گریدبه حال من

                  همه ازمن گریزانندتوهم بگریزازاین تنها

فقط اسمی به جاماندازانچه بودم وهستم

                  دلم چون دفترم خالیست قلم خشکیده دردستم

گره افتاده درکارم به خودکرده گرفتارم

                 به جزدرخودفرورفتن چه راهی پیش رودارم

رفیقان یک به یک رفتندمراباخودرهاکردند

                همه خوددردمن بودندگمان کردم که هم دردند

شگفتاازعزیزانی که هم اوازمن بودند

                به سوی اوج ویرانی پل پروازمن بودند...

ای کاش میشد فهمید در دل آسمان چه میگذرد...
که امشب با ناله ای بغض آلود بر دیار این دل خسته اشک می ریزد

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند مثل آسمانی که امشب می بارد.... و اینک باران بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند و چشمانم را نوازش می دهد تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

به نام انکه فانوس عشق رادرظلمت قلبم جای داد

سینه ام رامی شکافم وباقلمی ازاشک ومرکبی ازخون برایت می نویسم.

سلام برتوکه لطیف ترازبارانی وسرخ ترازگلهای محبتی وزیباترازشاخهسارعشقی

می خواهم گلی ازمحبت بچینم وبرایت بیاورم وانگاه برلبانت که سرخ ترازگلهای سرخ اندبوسه ای ازعشق می زنم..

من غم رادرسکوت وسکوت رادرشب وشب رادربستروبستررابرای اندیشیدن به تودوست دارم.

                                           اگرچشمان من دریاست تویی فانوس شبهایش

                                           اگرحرفی زدم ازگل تویی معناومفهومش

                                                          دوستت دارم.....

وقتی عاشقی لازم نیست بفهمی چه پیش می اید...چون همه چیزدرون تورخ می دهد.

سرکلاس درس معلم پرسید:هی بچه هاچه کسی می دونه عشق چیه؟هیچ کس جوابی ندادهمه ی کلاس یکباره ساکت شدهمه به هم دیگه نگاه می کردند..ناگهان لنایکی ازبچه های کلاس اروم سرشوانداخت پایین درحالی که اشک توچشاش جمع شده بود.لنا۳روزبودکه باکسی حرف نزده بودبغل دستیش نیوشاموضوع روازش پرسید:بغض لناترکیدوشروع کردبه گریه کردن معلم اونودیدوگفت:لناجان توجواب بده دخترم عشق چیه؟لناباچشمای قرمزپف کرده وباصدای گرفته گفت:عشق؟دوباره یه نیشخندزدوگفت:عشق....ببینم خانم معلم شماتابحال کسی رودیدی که بهت بگه عشق چیه؟معلم مکس کردوجواب داد:خب نه ولی الان دارم ازتومی پرسم.لناگفت:بچه هابذاریدیه داستانی روازعشق براتون تعریف کنم تاعشق رودرک کنیدنه معنی شفاهیشوحفظ کنید.وادامه داد:من شخصی رودوست داشتم ودارم ازوقتی که عاشقش شدم باخودعهدبستم که تاوقتی که نفهمیدم ازمن متنفره بجز اون شخص دیگه ای روتوی دلم راه ندم برای یه دختربچه خیلی سخته که به یه چنین عهدی عمل کنه.گریه های شبانه ودورازچشم بقیه به طوری که بالشم خیس می شدامادوسش داشتم بیشترازهرچیزوهرکسی حاضربودم هرکاری براش بکنم هرکاری.....من تامدتی پیش نمی دونستم که اونم منودوست داره ولی یه مدت پیش فهمیدم اون حتی قبل ازاینکه من عاشقش بشم عاشقم بوده..چه روزای قشنگی بود...اس ام اس بازی های شبانه..صحبت های یواشکی...ماباهم خیلی خوب بودیم..عاشق همدیگه بودیم..ازته قلب همدیگررودوست داشتیم وهرکاری برای هم می کردیم..من چندباردستشوگرفتم یعنی اون دست منو گرفت خیلی گرم بود..عشق یعنی توی سردترین هواباگرمی وجودیکی گرم بشی..عشق یعنی حاضرباشی همه چیزتوبه خاطرش ازدست بدی..عشق یعنی ازهرچیزوهرکسی به خاطرش بگذری..اون زمان خانواده های مازیادباهم خوب نبودن اماعشق من بهم گفت که دیگه طاقت ندارم وبه پدرم موضوع روگفت...پدرم ازاین موضوع خیلی ناراحت شدفکرنمی کردتواین مدت بین مایه چنین احساسی پدیدبیادولی اومده بود..پدرم می خواست عشق منوبزنه ولی من طاقت نداشتم نمی تونستم ببینم پدرم عشق منومی زنه رفتم جلوی دست پدرم وگفتم پدرمنوبزن اونو ول کن خواهش می کنم بذاربره بعدبهش اشاره کردم که برو..اون گفت:لنانه من نمی تونم بذارم که به جای من توروبزنه..من بایه لگداونو به اونطرف ترپرتاب کردم وگفتم به خاطرمن برو...اون رفت وپدرم من روبه رگبارکتک بست...عشق یعنی حاضرباشی هرسختی روبه خاطرراحتیش تحمل کنی.بعدازاین موضوع عشق من رفت ..مابه هم قول داده بودیم که کسی روتوی زندگیمون راه ندیم..اون رفت وازاون به بعدهیچکس ازش خبری نداشت..اون فقط یه نامه برام فرستادکه توش نوشته شده بود:لنای عزیزهمیشه دوست داشتم ودارم..من تااخرین ثانیه ی عمربه عهدم وفامی کنم منتظرت می مونم شایدماتواین دنیابه هم نرسیم ولی بدون عاشقاتواون دنیابه هم می رسن..پس من زودترمی رم واونجامنتظرت می مونم..خدانگهدارگلکم مواظب خودت باش....لنا که صورتش ازاشک خیس بود..نگاهی به معلم کردوگفت:خب خانم معلم گمان می کنم جوابم واضح بود.معلم هم که به شدت گریه می کردگفت:اره دخترم می تونی بشینی.لنابه بچه هانگاه کردهمه داشتن گریه می کردن..ناگهان دربازشدناظم مدرسه داخل شدوگفت:پدرومادرلنااومدن دنبال لنابرای مراسم ختم یکی بستگان...لنابلندشدوگفت:چه کسی؟ناظم جواب داد:نمی دونم یه پسرجوان.دست های لناشروع کردبه لرزیدن پاهایش دیگرتوان ایستادن نداشت..ناگهان روی زمین افتادودیگه هم بلندنشد....اره لنای قصه ی مارفته بود..رفته بودپیش عشقش..ومن مطمئنم اون دوتاتوی اون دنیا به هم رسیدن.....

خواهی که جهان درکف اقبال توباشد؟خواهان کسی باش که خواهان توباشد.

خواهی که جهان درکف اقبال توباشد؟اغازکسی باش که پایان توباشد.......

من همون جزیره بودم...خاکی وصمیمی وگرم..واسه عشق بازی موجها..قامتم یه بسترنرم..

یه عزیزدردونه بودم... پیش چشم خیس موجها....یه نگین سبزخالص...توی انگشتردریا...

تاکه یک روزتورسیدی...توی قلبم پاگذاشتی....!!!غصه های عاشقی رو...تووجودم جاگذاشتی...

زیررگبارنگاهت..دلم انگارزیرو روشد...برای داشتن عشقت...همه جونم ارزوشد...

تانفس کشیدی انگار...نفسم بریدتوسینه...ابروبادودریاگفتن...حس عاشقی همینه...

اومدی توسرنوشتم...بی بهونه پاگذاشتی...اماتاقایقی اومد...ازمنودلم گذشتی؟؟؟

رفتی باقایق عشقت...سوی روشنی فردا...منودل امانشستیم چشم به راهت لب دریا...

دیگه روخاک وجودم...نه گلی هست نه درختی...لحظه های بی توبودن...می گذره امابه سختی!

دل تنهاوغریبم..داره این گوشه میمیره..ولی حتی وقت مردن..بازسراغتومی گیره..

میرسه روزی که دیگه..قعردریامیشه خونم..اماتودریای عشقت..بازیه گوشه ای می مونم..

من همون جزیره بودم..خاکی وصمیمی وگرم..واسه عشق بازی موجها..قامتم یه بسترنرم..

یه عزیز دردونه بودم..پیش چشم خیسه موجها..یه نگین سبزخالص..توی انگشتردریا...