دل نوشته هام

سلام دوس جونیا چطورید

دو سه روزی از بندر عباس مهمون داشتیم دوستای عزیزمون بودن چون از بندر اومده بودن و اونجا هوا خوبه

با خودشون لباس گرم درحد کاپشن نیاورده بودن یه لباس آستین بلند که فکر میکردن کفایت میکنه

بدو ورودشون کلی لرزیدن و سردشون شد که حالا لباسای گرم بهشون دادیم بعدشم که دیروز رفتیم 

بازارگردی جالبه که یه جاهایی رفتیم که خودمم نرفته بودم بازار عودلاجان تهران

خیلی جالب بود یه بافت  سنتی مغازه ها همه صنایع دستی میفروختن

وخیلی خلاقانه دکور مغازه هاشونو چیده بودن واقعا منکه

به وجد  اومدم  مقداری خرید کردیم وعکس انداختیم

خلاصه که خیلی جای جالبی بود بهتون توصیه میکنم اگه نرفتیدحتما یه سر بریدکه واقعا دیدنیه

 امروز صبح زود هم دوستامون رفتن و هیچی دیگه همین

خلاص...

نمی‌تونم وانمود کنم هیچ اتفاقی نیفتاده، وقتی بخش بزرگی از زندگیم به یه دلتنگی عمیق تبدیل شده.

آدما قصه‌ی عاشقانه‌ی خودشون رو دارن که برای نوشتنش همه کار کردن.

کی می‌دونه هر کدوم از ما برای دلبسته کردن اون یکی چقدر تلاش کرده.

کی می‌دونه کدوم یکی از ما، قلبش اول لرزیده؟

کی می‌دونه چندبار از شنیدن اسممون با صدای همدیگه، دلمون ریخته؟

ما یه روز به خودمون اومدیم و دیدیم یه چیزایی بینمون عوض شده.

حالا دلمون تندتند برای هم تنگ می‌شه. بارون که می زنه، بیش‌تر به هم فکر می‌کنیم.

پاییز که میاد یه جور دیگه‌ای دیوونه‌ی هم می‌شیم.

کی می‌دونه اولین باری که حس کردیم هم دیگه رو دوست داریم چند شب نخوابیدیم؟

کی می‌دونه توی اولین‌ دیدار چند ثانیه به هم خیره شدیم و پلک نزدیم.

کی می‌دونه کِی زیر قولمون زدیم و هم دیگه رو فراموش کردیم.

من نمی‌دونم کجایی و روزات رو چطوری سر می‌کنی. نمی‌دونم دلت برای کی تنگ می‌شه و با چه خاطراتی زندگی می‌کنی، اما می‌دونم که یه قصه عاشقانه همیشه عاشقانه‌ست، حتی اگه آدماش با هم غریبه شده باشن.

خوب گوش کن! یکی بود، یکی نبود.

ما یه روزی عاشق هم بودیم

هستیم...

و خواهیم بود...❤

پ.ن. امروز بعد از ۱۰سال دوباره برگشتم دفتر بازار 

خیلی دوس دارم تو بازار کار کنم چون عشق اول و آخر و اینجا پیدا کردم ازین که نزدیکشم خیلی خوشحالم...

برام دعا کنید...

هیچ‌وقت بابت عشق‌هایی که نثار دیگران کرده‌اید و بعدها به این نتیجه رسیده‌اید ذره ای برای عشق شما ارزش قائل نبوده‌اند، افسوس نخورید. 
شما آن چیزی را که باید به زندگی ببخشید، بخشیدید.
و چه چیزی زیباتر از عشق... 
هر رنج دوست داشتن، صیقلی‌ست بر روح... 
و با هر تمرین دوست داشتن، روح تو زلال‌تر می‌شود...

پ.ن. من همچنان نمیتونم عکس بزارم یعنی فک کنم بلد نیستم یادم رفته هم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستم اگه می تونید راهنماییم کنید...😊💋🙏

سلام بر همگی

روز زیبای پاییزیتون به خیر وخوشی

بعد یه مدت طولانی برگشتم راسیتش دلم تنگ شده بود برا وبلاگم.وقتی اومدم دیدم وبلاگی که یه زمانی بهترین دوستم بود حالا اینقد سوت وکور شده کلی دلم گرفت

میخوام اعتراف کنم نه واتساپ نه تلگرام نه حتی اینیستا نتونستن جای وبلاگمو بگیرن دوستای خوبی که اینجا پیدا کردم و باهاشون هنوز درارتباطم میخوام بگم که وبلاگ یه دنیای واقعیه نه مجازی

میخوام برگردم و دوباره آبادش کنم از دوستایی هم که هستن و تو وبلاگ فعالیت دارن میخوام که خودشونو معرفی کنن دوستدار همتون ارکیده...

پ.ن میخوام اعتراف کنم که یه سری از کارایی که میشه تو وبلاگ انجام داد و یادم رفته الان نمیدونم چطور میشه عکس گذاشت هر کار کردم نشدهم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستم

بعضی وقتها آدمها

الماسی در دست دارند

بعد چشمشان به گردویی می افتد

خم می شوند تا گردو را بردارند

الماس می افتد

و در شیب زمین قل می خورد

و در عمق چاهی فرو می رود

می دانید چه می ماند؟؟

یک آدم

یک دهان باز

یک گردوی پوک

و یک دنیاحسرت...!!

پ.ن.

سلام دوس جونیا

میخواستم ازتون خواهش کنم برداشت خودتونو از این مطلب بنویسید...

دلم چیزی نمی خواهد بجز باران

بشوید این غبار خسته را از تن

و دست مهربانی

تا که بگشاید مرا زنجیر این خاک ملال انگیز

به پرواز آورد روح مرا تا او

دلم چیزی نمی خواهد بجز

آمینِ بعد از یک دعای ناب

سلامی تا که شاید

آه شاید

قفل لب های مرا ، برخنده بگشاید

دلم چیزی نمی خواهد دگر جز عشق

بسوزاند تمام خارهای خوار خودخواهی

و گرمایی نشاند بر دل تنگم

ونجوای لبان آسمانی

قفل جان این غریب خاک را با مِهر بگشاید

نمی دانم تو را ، اما

دلم

دلم ، چیزی نمی خواهد دگر جز او...!!

                                                  (کیوان شاهبداغی)

 دلم باران ، دستم باران، دهانم باران ، چشمم باران !

روزم را با بندگی تو پا گشا می کنم ...

هر اذانی که می وزد

پنجره ها باز می شوند

یاد تو کوران می کند ...

هر اسم تو را که صدا می زنم ، ماه در دهانم هزار تکه می شود ...

کاش من همه بودم

کاش من همه بودم !

با همه دهان ها تورا صدا می زدم ...!

کفش های ماه را به پا کرده ام

دوباره عازم توام ...

تا بوی زلف یار در آبادی من است ،

هر لب که خنده ای کند از شادی من است !

زندگی با توست

زندگی همین حالاست...

زندگی همین این جاست...

یک سبد گل ارکیده تقدیم همه شما مادرای عزیز سرزمینم

همینطور  یک سبدگل صلوات نثار همه مادرایی که همچون کبوتری سبکبال

به سوی آسمونا پر کشیدن ورفتن

امیدوارم روح همشون شاد باشه وهمنشین خانوم فاطمه زهرا باشن...آمین

شادی روح همشون صلوات...

باز عالم و آدم و پوسیده گان خزان و زمستان خندان و شتابان

به استقبال بهار میروندتا اندوه زمستان را به فراموشی سپارند

و کابوس غم را در زیر خاک مدفون سازند

و آنگه سر مست و با وجد و نشاط و با رقص و پایکوبی با ترنم این سرود

و باز گرمای ملایم و فرحبخش روز های آفتابی بهار

در باغ و راغ و کشتزار ها به سبزه و گلهاو درختان بشارت میدهد

تا از خواب سنگین زمستان بیدار شوند و روح تازه بخود گیرند

و آنگاه این نوای جانبخش را ساز بدارند . . .

و باز نسیم گوارای گیسوان مشک بوی بته های گلاب را

با آهنگ موزون تکان میدهد

تا با لالهء خوش عذار و نرگس و ریحان و گل های دشتی

همزمان جوانه زنند

و ترانه عشق را به گوش عشاق برسانند

و آنگاه در چمنها و دشت و دمن طوفان برپا کنند . . .

و باز هوای شاداب به عشرتگاه باغ و لاله زار ها راه می گشاید

و گلهای سرخ و زردو نیلوفری را که در سبزه زار ها می رویند

نوازش میدهد و آنگاه پربار چمن رابه نظاره می نشیند

و همین که در مرغزاران حریر پوش به میزبانی مردان پاکدل دشت می شتابد

نالهء نی را می شنود و وظیفه دار این پیام میگردد . . .

یکسال گذشت

یکسال پر از غم واندوه

یکسال پر ازدرد فراغ و دوری از تو

یکسال بدون تو...

یکسال پر از یادت،خاطراتت،خوبیهات ومهربونیات

راستی چطور تونستیم تحمل کنیم؟؟!!

خدا جون قربونت برم که اگه به بنده هات مصیبت میدی لا اقل صبر وتحملشم میدی.

خدایا قربونت برم که اینقدر به مامان وبابای محسن صبر دادی

محسن عزیزم شاید باورت نشه که تو این یکسال مامانت با اون ایمان قوی وصبرش

برای دل داغدیده ما هم مرحم بود

عزیز دل خاله من مطمئنم که تو ازون بالا هوای مامانت رو داری 

راستی مامان بزرگ حالش خیلی بده خیلی بیتابیت رو میکنه تا جایی که مامانت

اونو دلداری میده از خدا بخواه که به اونم صبر وطاقت بده

میدونی چیه محسن یکساله که دلتنگی های غروب وبا بودن در کنار مزار تو سپری میکنیم

و در کمال ناباوری باورمون شده که تو دیگه نیستی دیگه نمیای ودیگه نباید منتظرت باشیم

ولی آهنگ صدات همچنان در گوشمان و مهربانیت در قلبمان

و زیبایی چهره ات در یادمان است

آه.....محسن عزیزم یکسال بدون تو گذشت...

شادی روح همه درگذشتگان صلوات...