تبریز یکی از شهرهای بزرگ ایران و مرکز استان آذربایجان شرقی است.
این شهر بزرگ ترین شهر منطقه ی شمال غرب کشور و مناطق آذربایجانی نشین است.
تبریز در سال ۱۵۰۰ و در
زمان پایتختی سلسلهٔ صفویان به عنوان چهارمین شهر بزرگ جهان محسوب می شده و
هم تراز با استانبول -پایتخت امپراتوری عثمانی- بوده است. این شهر همچنین
در دورهٔ قاجاریان به عنوان بزرگ ترین، مهم ترین و متجددترین شهر ایران به
شمار می رفته است. نام تبریز در اسناد تاریخی تحت نام های مختلفی نظیر «تَورِز»، «تَورِژ»، «تِبریز» و «توری» به ثبت رسیده است.
نام
تبریز به عنوان شهر اولین ها، شهر بدون گدا، شهر زیرگذرها و روگذرها،
امن ترین شهر ایران، سالم ترین شهر ایران، مهد سرمایه گذاری ایران، دومین
شهر مسافرپذیر ایران، دومین شهر صنعتی ایران، دومین شهر دانشگاهی ایران،
دومین شهر بلندمرتبه ساز ایران، دومین شهر در جذب گردشگر سلامت در ایران،
قطب خودروسازی ایران، قطب قطعه سازی ایران، قطب تولید موتور دیزل خاورمیانه
و یکی از مهم ترین شهرهای مهاجرپذیر ایران مطرح است.
عکس: قدیمی ترین نقشه تبریز مربوط به سال ۹۴۰ هجری قمری است که در موزه ای در ترکیه نگهداری می شود.
جمعیت تبریز بر اساس آمار سال ۱۳۹۰ خورشیدی بالغ بر یک میلیون و ۷۰۰هزار نفر بود.
عکس: تراموای شهری تبریز
این شهر همچنین در سال ۱۵۰۰ میلادی با دارابودن ۲۵۰ هزار نفر جمعیت، چهارمین شهر بزرگ جهان محسوب می شد.
دارالسلطه تبریز
این شهر در طول تاریخ بارها ویران و تجدیدبنا شده و بنای فعلی آن به دوران اشکانی و ساسانی برمی گردد.
تبریز در طی حکومت چهارصدسالهٔ خاندان "روادی" و اسکان قبیله عرب "اَزد" به شکوفایی رسید.
عکس: استخر و ساختمال ائل گلی سال ۱۳۴۳
اوج شکوفایی تبریز در زمان ایلخانان بود که در آن زمان، این شهر پایتخت قلمرویی پهناور از نیل تا آسیای مرکزی بود.
عکس: ارگ تبریز
تمام بناهای تاریخی و دیدنی موجود در تبریز در آخرین شب سال ۱۱۹۳ هجری و
در آغاز دوره حکومت قاجاریه بر اثر زمین لرزه ای هولناک تخریب شدند و این
شهر به تلی از خاک تبدیل شد.
عکس: خیابان فردوسی از بالای ارگ تبریز سال ۱۳۳۵
این شهر پایتخت سیاسی حکومت های اتابکان، ایلخانان، چوپانیان، جلایریان،
قراقویونلو، آق قویونلو و نخستین پایتخت حکومت صفویان بوده است.
عکس: میدان شهرداری سال ۱۳۴۸
از داخل تبریز دو رودخانه عبور می کند؛ اولی تلخه رود که رودخانه ای دایمی
است و از ناحیه ی شمال غربی این شهر می گذرد و دومی مهران رود که از مرکز
تبریز عبور می کند و فصلی است.
عکس: پل قاری ۱۳۴۰
تبریز بار ها در طول تاریخ بر اثر زمین لرزه آسیب جدی دیده یا در پی
حمله های سلجوقیان، مغولان،عثمانی ها، اشغال تبریز توسط روس ها (به سال
۱۸۲۷-۱۸۲۸) دچار خرابی های شدیدی شده است.
عکس: میدان شهرداری تبریز سال ۱۳۳۷
یکی از مکتب های نگارگری ایران به نام "مکتب تبریز" در این شهر و در
دوره ی ایلخانان، جلایریان، ترکمانان قراقویونلو و آق قویونلو و صفویان شکل
گرفته است.
تبریز در جنبش مشروطه نقش مهمی برعهده داشت. پس از سرکوب مشروطه توسط
محمدعلی شاه قاجار تمام حرکت های مشروطه خواهانه در تهران خاموش شدند؛ اما
در تبریز و تنها در چند محله ی آن، هنوز کسانی چون ستارخان (سردار ملی)،
باقرخان (سالار ملی) و شیخ الاسلام بودند که از این دست آورد پاسداری کنند.
عکس: ارگ علیشاه ۱۳۴۹
آتش نشانی تبریز در سال ۱۳۲۸
محصلین اعزامی راهآهن به مسکو در سال ۱۳۰۸
تبریز با توجه به آثار تاریخی و جاذبه های گردشگری، دومین شهر مسافرپذیر ایران پس از مشهد محسوب می شود.
عکس: تفریح گاه کوه عینالی (عون بن علی تبریز)
اکثریت مردم تبریز مسلمان و پیرو مذهب شیعه دوازده امامی هستند.
اقلیت هایی از مسیحیان، ارامنه، آشوریان، زرتشتیان و کلیمیان نیز در این
شهر سکونت دارند.
عکس: پارک شاه گلی (ائل گلی)
هم اکنون تنها دو محل باستانی ارگ تبریز و مسجد کبود از تبریز قدیم برجای
مانده است. به همین دلیل این شهر نسبت به سایر شهرهای بزرگ ایران همچون
اصفهان، شیراز و حتی مشهد آثار باستانی بسیار کمتری دارد.
عکس: فيروزه جهان اسلام (گؤی مچيد - مسجد كبود)
تبریز پس از تهران رتبه دوم برج سازی را در بین شهرهای کشور به خود
اختصاص داده است. این شهر به دلیل صنعتی بودن، یکی از مهم ترین شهرهای
مهاجرپذیر کشور محسوب می شود. همچنین نام تبریز به عنوان "امن ترین شهر
ایران" مطرح است.
خانه سفال تبریز
نمایی از عمارت ائل گلی تبریز در شب
تیم فوتبال تراکتور سازی تبریز یکی از محبوب ترتین تیم های فوتبال ایران محسوب می شود.
این تیم در بازی های خانگی از سوی ده ها هزار نفر از هوادارانش مورد تشویق قرار می گیرد.
رسول راحتی