وهمراه صدایم بین صدها کوه پیچیدم

نگاهم آنچنان غمگین به کوه بیستون افتاد

که شیرین را دوباره غرق در خون خودش دیدم

تمام عمر می گشتم به دنبال گلی اما

چرا هرگز گلی غیر از شقایق را نمی دیدم

بیاتعریف کن یک بار دیگر سرنوشتم را

که احساسم به من گفت انتهایش را نفهمیدم

نگو ویرانه را بعد از از گذشت سال ها ول کن

که من جغدم ... و دور از لحظه ای زرد خورشیدم

تنها یک گوسفند را قربانی کرد

سوگند !

اگر در توانم بود

تمام گوسفند های دنیا را

به پایت قربانی می کردم

با پنجشنبه ها به تفاهم رسيده اي
از روزهاي ديگر هفته بريده اي

پيش از غروبت از همه ي دره هاي سبز
يك آسمان ستاره و گيلاس چيده اي

از نیمه شب نشسته و در انتظار توست
كالسكه اي سفيد كه در خواب ديده اي

كالسكه را طلوع سحرگاه مي كشند
قوها ، در امتداد انار رسيده اي

خوابي عجيب روح تو را پاك مي كند
خوابي كه در اسيري دنيا  نديده اي

*   *  *

شب آمدو جزيره ي خورشيد غرق شد
در آب هاي بي نفس و سربريده اي

نوري ميان سينه ي شب را شكاف داد
از سمت يك شهاب به اين سو دويده اي

حالا... نگاه دهکده از آسمان گذشت
انگار تا حوالي آنجا رسيده اي