عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست

مدتی هست که حیرانم و تدبیری نیست...!

مرا به هیچ بدادی و من هنوز برآنم

که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم

سعدی

چون تو دارم؛

همه دارم،دگرم هیچ نباید....

سعدی

می بینی ام وقتی به مویم برف غم باشد

روزی که پشتم مثل پشت کوه خم باشد  

***

با تو شبی از حسرت امروز خواهم گفت

وقتی که حرفم محض پیری محترم باشد

 ***

می گویم از روزی که خوردم حرف هایم را

ترجیح می دادم که نانم در قلم باشد

  ***

روزی که گریان از خیابان آمدی گفتی

نفرین به شهری که سگی در هر قدم باشد

   ***

یادت می آرم گفتی امید بهاری نیست

وقتی که زمستان و زمستان پشت هم باشد

  ***

آن روز وقتی سروهای سبز را دیدیم

شکر خدا شب رفته باید صبح دم باشد

  ***

می خواستم از بوسه بنویسم هراسیدم

توی کتابم بیتی از این شعر کم باشد

مهدی فرجی