پرنیانی سبز بر لوحی سپید

من درختی را دیدم که بریدند و با چوب

آن کاغذ ساختند و روی کاغذها

نوشتند:

درختان را قطع نکنید!

فيليپ: كجا داريم ميريم؟
بوتچ: ميريم قاشق زني شب هالوين!
فيليپ: ما اجازه نداريم قاشق زني شب هالوين رو انجام بديم،مادرم اجازه نميده.
بوتچ: واسه چي مادرت اجازه نميده؟!
فيليپ: برخلاف مذهب ماست!
بوتچ: حالا من از تو سوال ميكنم فيليپ! از مادرت و از رهبر مذهبيت سوال نميكنم! تو قاشق زني شب هالوين رو دوست داري انجام بدي يا نه؟!
فيليپ: آره!
بوتچ: پس راه بيفت🤷🏻‍♀️👌❤!

عمیق تر از ذهن شما ،قلب شماست!

عمیق تر از منطق، عشق است!

عمیق تر از علم ،هنر است!

عمیق تر از ریاضیات، موسیقیست!!

#پریسا_زابلی_پور

دیوانگی بد نیست
برای یک بار هم که شده
دیوانه تر از من باش
و بگذار چنان گم شوم در تو
چنان گم شوی در من
که یکی دیده شویم از بالا
و خدا خیال کند
یکی از ما دو نفر را گم کرده است
بگذار تعجب کند از حواس پرتی اش
و باورش شود زیادی پیر شده
و جهان را به ما بسپارد 

...

کتابی می خواندم در زمینه " ذن و موسیقی" ، آموزش کمال معنوی در نوازندگی. 

یک استاد موسیقی ژاپنی در این کتاب طی 4 مرحله و با شرح جزئیات سعی دارد به هنرجو نشان دهد تنها آن زمان می توان یک نوازنده یا آهنگساز خوب بود که ذهن او قبل از انگشتان آموزش دیده باشد و ذهن آدمی آن زمانی موثر واقع می شود و نغمه شخصی ما را از جان و دل بیان می دارد که نیت درونمان طریقت در خویشتن داری و خلوص داشته باشد. 

این استاد می آموزد که حقیقت موجود در یک نت، تفاوتی با حقیقتی که در کل سمفونی هست ندارد. و در نهایت از نگاه کاملاَ علمی موسیقی ( به مدد علم ریاضی، ادبیات، هنر های رزمی، یوگا ، تفکرات سامورایی و عرفان شرق) به شاگردان مدرسه "ذن" خود یاد می دهد که هدف کل آموزش موسیقی در زندگی ، رسیدن به تکامل و سرچشمه اصلی همه نغمه های درون ما و کائنات است. رسیدن به همان صوت ربانی که برای شنیدنش گوش جان باید....

سامورایی ها می گویند : از آموختن یکی، ده هزار چیز دیگر را می آموزی.
همان چیزی که استاد ذوالفنون نیز در کتاب "گل صدبرگ " خود از آن یاد کرده اند و از ورای تفکر عرفانی و تأثیر هنر در آموزش ذهن می گویند " اگر به دنبال آن می روی گشوده و خالی برو که گذرگاه عافیت تنگ است. شاید از این رهگذر از یک معنی به هزاران رسیدی."

جمله های بسیار زیبایی در این کتاب خواندم که هر کدام، برای من بعنوان یک هنرجوی کوچک می توانست درس بزرگی در اول راه موسیقی باشد.

× برای هر کس در جهان ساز ویژه او وجود دارد. مهم آن است که وقتی این ساز را در دست می گیرید، صدایی بسازد که برای شما دل انگیز باشد

× اگر نمی توانید آنچه را می شنوید بنوازید، به جای آن، چیزی را بشنوید که می نوازید.

×اصل موسیقی برای تجلی روح است. پس شادمان بنوازید. این راز طریقت است.

× سبک نوازندگی شما چیزی نیست که بیرون در پی اش باشید. امری است که از جوهر شما بر می خیزد.

×اگر موسیقی چیزی است که به آن عشق می ورزید، هیچ میان بری برایش نمی شناسم. تمرین کنید. تمرین کنید. تمرین کنید.

× هفت بار می افتی..... هشت بار برخیز

×تنها دشمن تو در درون توست. ذهن خود را به تمرکز و آرامش آموزش دهید تا بر رویدادهای ناخوشایند غلبه کنید.

× مهارت یافتن در فن فقط به خاطر فن، از شما موسیقیدان نمی سازد. هدف آن است که در حین تمرین فن، به خود فن فکر نکنیم. تمام توجه خود را به وضعیت روحی در حین تمرین بدهید.

× فقط آن فنی را به کار بگیرید که به آن نیاز دارید، نه بیشتر

× هرگاه ذهن به طور افراطی به کار انگشتان توجه کند سد راه موسیقی درونی نوازنده می شود.

× اگر نتی را اشتباه نواختید آن را وسیله آموختن قرار دهید. هر اشتباه ممکن است تولد تازه ای برای یک نغمه تازه به ارمغان بیاورد.

× به آنجایی نگاه نکنید که دلتان می خواهد برسید. تا زمانی که روح شما میل به پیشرفت داشته باشد به قدر کافی تند حرکت خواهید کرد. پیشرفت های بزرگ قابل پیش بینی نیستند. خودشان هر زمان که آماده شکوفایی بودید اتفاق می افتند.

×کلید کمال مهارت در انظباط است. چگونه تمرین کنیم؟ چه وقت تمرین کنیم؟

× محدودیت هایمان را تنها آن زمانی کشف می کنیم که با آنها به مبارزه بر خیزیم. 
بیشتر از آنچه استاد می خواهد انجام دهید . فقط یادتان باشد بعضی چیزها اصلاَ به سرنوشت ما تعلق ندارد. پذیرفتن حقیقت بخشی از هنر ذن موسیقی است.

×ممکن است نواختن دیگران را بشنوید و شک داشته باشید که روزی مانند آنها قادر باشید بنوازید. حتم داشته باشید می توانید. چشم انداز و امید را همیشه حفظ کنید اما این را به خاطر بسپارید که همیشه با خودتان باشید و نغمه خودتان را بخوانید و بنوازید.

× موسیقی مسابقه نیست. منیت و شهرت را از خود دور کنید. طریقت ذن موسیقی مسیری معنوی است نه بر اساس توانگری مادی و شهرت.

×سرعت فقط یکی از تکنیک های نوازندگی است. سرعت را هدف نکنید. روح اجرا و سرزندگی ریتم بسیار مهمتر از سرعت است.

×هر چه بیشتر تمرین کنید بیشتر به تواضع می رسید. زیرا در می یابیم چقدر چیزهاست که نمی دانیم!

×بفهمید که چرا می نوازید. 

× در بسیاری مواقع عقل طریقت را در نمی یابد. بیاموزید که در جهان گاهی نیز غیر منطقی عمل کنید.

×هر صدا و سکوت معنی خاص خودش را دارد. اگر به قدر کافی در عمق روح و نغمه درونتان نفوذ کنید به جایی می رسید که در آن نه سکوت است و نه صدا. آنجاست که ساز شما شروع می کند به بیان نغمه و حقیقتی که شما با کلام قادر به بیان آن نیستید.

× هر کسی در زندگی درس خودش را به دیگران می دهد و درس آنها را نیز می آموزد. سعی کنید هر دو نقش را بازی کنید. بیاموزید و آموزش دهید. بیابید و ببخشید. 

× در آموزش و نواختن موسیقی همواره گوش خود را هشیار نگه دار.

× خدمتگزار قلبت باش.

×شکست هایت را در خلاقیت مطالعه کن

× چابک گام بردار اما با سرعتی طبیعی

× نسبت به کاری که در هر لحظه انجام می دهی دقیق و با توجه باش.

× اگر می نشینی، مثل کوه بنشین: بی حرکت و  اگر بر میخیزی، مثل آفتاب باش: غیر قابل احتراز

×از همان مرتبه نخست سراغ بهترین انتخاب برو. فقط یکبار قرار است امتحان کنی.

× ساده اجرا کن و بگذار آهنگ درونت خودش پلی باشد بین تو و مخاطب.

×کسانی را که قبل از تو رفته اند خوب مطالعه کن و مشوق کسانی باش که بعد از تو به این راه می آیند.

× پاک بنواز، مانند پرنده ای که از روی دل در جنگل می خواند.

× و درنهایت : با دلت بنواز، با دلت بنواز، با دلت بنواز.....

فردریش نیلهم نیچه تنها 56 سال عمر کرد، در سال 1844 به دنیا آمد و در سال 1900 و در آستانه قرنی جدید که از افکار خود او هم الهام های زیادی گرفته بود مرد. پدر او کشیش بود، اجداد مادری اش هم همینطور. وقتی 5 ساله بود، پدرش را از دست داد و با مراقبت و توجه مادر و خواهرش بزرگ شد؛ توجهی که تا آخر عمر ادامه پیدا کرد.

ابتدا به عنوان دانشجوی الهیات و واژه شناسی وارد دانشگاه بن شده بود. بعدها که اوضاعش عوض شد و کلی فلسفه برای خودش دست و پا کرد، تحصیل در رشته الهیات را در نتیجه از دست دادن ایمانش به مسیحیت رها کرد.

شوپنهاوری شد. با ریچارد واگنر ملاقات کرد و شیفته او شد. در 24 سالگی به استادی کرسی «واژه شناسی کلاسیک» در دانشگاه ازل و معلمی زبان یونانی در دبیرستان رسید. در جنگ میان فرانسه و آلمان، داوطلبانه به بهداری ارتش رفت اما منظره خون آنقدر ناراحتش می کرد که به خانه برگشت. 27 ساله بود که اولین کتابش را درباره تراژدی نوشت و از آن پس مرتب سالی یکی دو کتاب منتشر می کرد. کتاب هایی که همه آنها چیزی بودند میان فلسفه و ادبیات.

شرح حال نویس های نیچه نوشته اند او برای دوره های کوتاهی با چند زن رفت و آمد داشته. جدی ترین رابطه او با لو سالومه بود، زنی روس. این لو سالومه، اهل سن پترزبورگ بود. با تربیتی روسی، آلمانی و فرانسوی. در 17سالگی به درخواست ازدواج معلم سر خانه اش که یک کشیش پروتستان بود و پدر دو بچه، جواب مثبت داد. با او به هلند آمد. دوره ای عضو یک فرقه مذهبی بود و بعد به سوییس آمد و در دانشگاه زوریخ به عنوان یکی از اولین زن های دانشجوی فلسفه ثبت نام کرد.

سالومه 31 ساله در دوره ای که برای مداوا به میلان ایتالیا آمده بود، با پاول ری، دوست فیلسوف نیچه آشنا شد. آن موقع نیچه 37 ساله و حسابی مشهور بود. نیچه فورا در دام عشق گرفتار شد: «ما از کدامین ستاره فرو افتادیم تا اینجا همدیگر را ملاقات کنیم؟» اینها اولین کلمات نیچه بودند، وقتی او سالومه را در صومعه سن پیتر دید.

عکسی از نیچه، پاول ری و سالومه در دست است که در آن سالومه در یک گاری کوچک زانو زده و یک شلاق بالای سر دو مردنگه داشته در حالی که آن دو گاری را می کشند (درست برعکس جمله معروف نیچه).

نیچه که به یک دستیار احتیاج داشت، به این زن زیبارو که بعدها با ریکله شاعر و فروید روانشناس هم روابطی داشت، پیشهاد همکاری داد. نیچه در کتاب «اینک انسان» خود شعرهایی از سالومه را نقل کرده و گفته هر کس بتواند به عمق شعرهای سالومه و معانی آنها پی ببرد، می تواند حدس بزندکه چرا شعرهای او را تحسین می کنم.

با اینحال به دلیلی که هنوز هم بر سر آن بحث است، در فاصله کمتر از یک سال یعنی در دسامبر 1882 نیچه رابطه اش را با سالومه به هم زد. در یک نامه ارسال نشده برای سالومه، نیچه او را لاغر مردنی، زشت و فاجعه آمیز خطاب کرده است.

سالومه خودش در کتاب خاطراتش که سه سال بعد نوشت، دلیل این اتفاق را جواب رد او به خواستگاری نیچه عنوان کرده اما بعضی از زندگینامه نویس ها هم علت را حسادت الیزابت خواهر نیچه می دانند که وی هم روی نیچه تسلطی وسیع داشت و هم از سالومه متنفر بود.

سالومه بلافاصله با پاول ری ازدواج کرد، هر چند این آخرین ازدواج او نبود. او کتابی با عنوان «نیچه در آیینه آثارش» نوشت و یک زندگینامه از خودش. سالومه 14 رمان دیگر هم دارد که هیچ کدام شان اثر برجسته ای نیستند و اهمیت زندگینامه اش هم فقط به خاطر اطلاعاتش درباره نیچه است، جایی که نیچه را شخصیتی کاملا مذهبی توصیف کرده است.

پنج سال بعد از جدایی از سالومه، نیچه در کتاب «تبارشناسی اخلاق» خود نوشت برای یک زندگانی فیلسوفانه ضروری است شخص فیلسوف «از ازدواج و هر چه که کار را به وسوسه های ازدواج بکشاند» بیزار باشد و اینکه «تا به امروز کدام فیلسوف بزرگی ازدواج کرده است؟ نه هراکلیتوس، نه افلاطون، نه دکارت، نه اسپینوزا، نه کانت، نه شوپنهاور.»

نیچه حتی ازدواج سقراط را هم از جنس «مسخره بازی»های او می داند. درباره دشمنی نیچه با زنان و نهی او از ازدواج تفسیرهای متعددی شده است. از جمله اروین یالوم در رمان «و نیچه گریست» سالومه را پیش دکتر بروئر، روانشناس مشهور می فرستد تا بفهمد بالاخره علت این رفتارهای نیچه در چیست؟

نیچه گفته است «آنچه شما عشق می نامید، دیوانگی هایی است کوتاه و زناشویی هم حماقتی دراز، پایان بخش این دیوانگی های کوتاه!» با اینحال او در تبیین عشق و بیان تفاوت نگاه زن ومرد به عشق نظرات بسیار جالبی دارد. این، شایدبه خاطر تسلط خواهرش بر او در تمام طول عمرش باشد و شاید هم به تجربه دردناک عاشقی خودش برمی گردد. عشقی پرشور به زنی که با مردان بسیاری رابطه داشت. چیزی که با اخلاق مداری سفت و سخت نیچه کاملا در تضاد بود. می شود حدس زد که آن روحیه حساس، بعد از شکست در این عشق چه فشاری را تحمل کرده است.

نیچه 12 سال آخر عمرش را در حال جنون گذراند. ژانویه سال 1889 پس از آن که در میدان شهر ناگهان دست هایش را دور گردن یک اسب گاری حلقه کرده بود، به زور به خانه آوردندش و تا آخر عمر در همان حال ماند. به قول ویل دورانت «نبوغ برای کمتر کسی این همه گران تمام شده است.

در زندگی با همه چیز برای نخستین بار برخورد می کنیم. مانند هنرپیشه ای که بدون تمرین وارد صحنه شود. اما اگر اولین تمرین زندگی، خود زندگی باشد، پس برای زندگی چه ارزشی می توان قائل شد؟

اینست که زندگی همیشه به یک «طرح» شباهت دارد. اما حتی طرح هم کلمه ی درستی نیست، زیرا طرح همیشه زمینه سازی برای آماده کردن یک تصویر است، اما طرحی که زندگی ماست طرح هیچ چیز نیست، طرحی بدون تصویر است.

بار هستی_ #میلان_کوندرا

او کتاب های زیادی خوانده بود کتاب به او فرصت گریختن از نوعی زندگی را می داد که هیچ گونه رضایت خاطری از آن نداشت.کتاب به عنوان یک شی هم برای اون معنای خاصی داشت:دوست داشت کتاب زیر بغل در خیابان ها گردش کند.

کتاب برای او به منزله ی عصای ظریفی بود که آدم متشخص قرون گذشته به دست می گرفت کتاب او را از دیگران به کلی متمایز می ساخت."

بارهستی_میلان کوندرا

چه بی‌تابانه می‌خواهمت ای دوری‌ات آزمون تلخ زنده به گوری!

چه بی‌تابانه تو را طلب می‌کنم

بر پشت سمندی

گوئی

نوزین

و فاصله تجربه‌ای بیهوده است.

بوی پیراهنت اینجا و اکنون.

کوه‌ها در فاصله سردند.

دست در کوچه و بستر

حضور مأنوس دست تو را می‌جوید

و به راه اندیشیدن

یأس را

رج می‌زند.

بی نجوای انگشتانت

فقط.

و جهان از هر سلامی خالی است.

"احمد شاملو"

برای تو، برای چشم‌هایت

برای من، برای دردهایم

برای ما

برای این همه تنهایی..

ای کاش خدا کاری کند...

هیچ کجا، هیچ زمان،

فریاد زندگی

بی جواب نبوده است.

قلب خوب تو

جواب فریاد من است...

"احمد شاملو"

همه چیز از جایی شروع شد
که گفتی دوستم داری
گاهی برای یک عمر بلاتکلیفی
بهانه ای کافیست.

"لیلا کردبچه"

یک روز میان تلنگر نگاهت

تو را از خودت قرض می گیرم

کنار خودم می نشانم

و یک عمر

با نگاهت درگیر می شوم

یک روز میان این عصرهای خسته

میهمان دلم می شوی

من برایت چای می ریزم

و تو لبخندهایت را توی دلم می ریزی...

راستی بگو

حال عصرهای دلت خوب است!؟

"مریم پورقلی"

زن باید سنگین و رنگین باشد

باید بیایند منت بکشند و ...

من می گویم زن اگــــــر زن باشد

... ... باید بشود روی عــــاشقیش حساب کرد..

که باید عاشقی کردن بلد باشد

که جـــــــــا نزند

جا نماند

جا نگذارد .

هی فکر نکند به این چیزهایی که

و به انگشت نشان داد سپيداري و گفت :
نرسيده به درخت

كوچه باغي است كه از خواب خدا سبزتر است!

سهراب سپهری...

شعری از «هاینه» بر سنگ گور او

ای آرامش، در کجا می‌توان ترا،
برخاکستر کسی ارزانی دارم که از در به دری، به ستوه آمده‌است.
در زیر درختان خرما،
و در کنار رودخانه‌ی راین و عطر علف‌زاران.

آیا مرا در شن‌زارهای کویر به خاک می‌سپرند؟
در جایی از یک سرزمین غریب؟
یا آن‌که من در ساحل، به خاک سپرده خواهم‌شد،
در میان انبوهی از شن‌های سرخ،
که باد، آن‌ها را به اطراف پراکنده‌است؟

آسمان خداوندی، با همان مهربانی همیشگی، دست تکان می‌دهد،
همان اندازه در آن جا که در این‌جا.
همچون شمع‌های گورستان،
که ستارگان آسمان را در خود گردآورده‌اند.

که هیچ گاه سنگ نمی شود

چهره ای که هیچ گاه خسته نمی شود

و لمسی که هیچ گاه آسیب نمی زند...

چارلز دیکنز

در زندگی با همه چیز برای نخستین بار برخورد می کنیم. مانند هنرپیشه ای که بدون تمرین وارد صحنه شود. اما اگر اولین تمرین زندگی، خود زندگی باشد، پس برای زندگی چه ارزشی می توان قائل شد؟

اینست که زندگی همیشه به یک «طرح» شباهت دارد. اما حتی طرح هم کلمه ی درستی نیست، زیرا طرح همیشه زمینه سازی برای آماده کردن یک تصویر است، اما طرحی که زندگی ماست طرح هیچ چیز نیست، طرحی بدون تصویر است.

بار هستی_ #میلان_کوندرا

او کتاب های زیادی خوانده بود کتاب به او فرصت گریختن از نوعی زندگی را می داد که هیچ گونه رضایت خاطری از آن نداشت.کتاب به عنوان یک شی هم برای اون معنای خاصی داشت:دوست داشت کتاب زیر بغل در خیابان ها گردش کند.

کتاب برای او به منزله ی عصای ظریفی بود که آدم متشخص قرون گذشته به دست می گرفت کتاب او را از دیگران به کلی متمایز می ساخت."

بارهستی_میلان کوندرا

A7        F                      C                             Gm                            Dm                         
ماه من تو شبای تار چشماتو روی هم بذارحرفامو به خاطر بیار ... هممممممم
A7         F                          C                               Gm                      Dm                          
شاید این بارِ آخره  لحظه هام داره میگذره تازه شو تا یادت نره آآآآآ هممممممم
Bb                               Dm     
پیدا کن شبو مثل من گوشه ای واسه گم شدن
Am                                C
ماه من اگه عاشقی عاشقا گاهی گم میشن
A7            F                       Gm                            Bb                                    
گریه کن پای رازقی گریه کن پای نسترن آآآآآ همممممممم
Bb                                 Dm      
این تویی که شکسته ای این تویی اگه خسته ای
Am                               C
مثل من اگه عاشقی چشماتو اگه بسته ای
Dm            F                                 Gm                                 Bb                              
این تویی که یادت میره عهدایی که شکسته ای ه و و و م هممممم
A7          F                               C                           Gm                               Dm                       
این تویی تو شبای تار چشماتو روی هم بذارخورشیدو به خاطر بیار  همممم
A7          F                              C                                 Gm                                  Dm                     
اون که گل به تو هدیه داد    تا   ابد عاشقت میخواد  تازه شو تا یادت بیاد همممم هووومم

Am   G                    Dm                      Em                    Am                              

نمیتونم ببخشمت دور شو برو نبینمت ... تیکه ای بودی از دلم خشکیدیو بریدمت

Am      G                    Dm           Em            G                      F                             

هزارو یک رنگی بدون دروغو نیرنگی بدون ... واسه دلِ عاشقِ من بدنامیو ننگی بدون

C          F                  G           Dm               A       Em         G         Am          

راهمو سد کردی عزیز عشقمو رد کردی عزیز ... خودت ندونستی چی کردی با ما بد کردی عزیز

Am       C           F                  G                          Dm         A             G       Am            

راهمو سد کردی عزیز عشقمو رد کردی عزیز ... خودت ندونستی چی کردی تو با ما بد کردی

[Am - G - Em - F - Dm - G - F - C] 2  -  Am

Am         G        Dm             F        G                Dm         F           G                          

(یادت میاد گفتم بهت اگه نمیشی مرهمم ... تو رو خدا زخمم نشو که تیکه پاره ست بدنم

Am       G        Dm            F              G               Dm             F     G                       

تو عین ناباوریا تو هم شدی یه زخم نو ... هیچ نمیخوام مثل تو شم از جلوی چشام برو) 2

راهمو سد کردی عزیز ...

[E  -  F  -  G - F - E] 4

راهمو سد کردی عزیز ...