این من!نه زیبایم" نه مهربانم ... نه عاشق ونه محتاج نگاهی...
فراری از دختران اهن پرست و پسران مانکن پرست...
فقط برای خودم هستم خوده خودم
صبورم و عجول
سنگین... سرگردان... مغرور... قانع...
با یک پیچیدگی ساده ومقداری بی حوصلگیه زیـــــــــــاد
وبرای تویی که چهره های رنگ شده را میپرستی نه سیرت ادمی را هیچ ندارم
راهت را بگیر و بــــــــــــــرو" حوالی من توقف ممنوع است.
کسی بیاید
ما را دعوت کند
به رفتن.
به "رفتن" از تمام کسانی
که رفته اند
و ما هنوز
در آنها مانده ایم!
نمیدانم گاهی کجای دنیا گم ات میکنم… در هیاهوی بازار … در خستگی هنگام نماز
در وسوسه های نفس ام… نمیدانم…. اما ، گاهی تو را گم میکنم مثل کودکی که در بازار دستان مهربان مادرش را رها کرده و به تماشای عروسکی مشغول است…
بعد میبیند مادرش نیست و هیچ عروسکی او را خوشحال نمیکند…
به کودکی ام بنگر… هرچند خودم تو را گم میکنم اما ….
تو پیدایم کن…
وقتی هیچ دستی نیست دستت را بگیرد واز عمق تاریکی نجاتت دهد...
حال میخواهد گوشه ی اتاق باشد یا انتهای دره ی مرگ....
این جا که من الان ایستاده ام .....آخر دنیاست
معذرت خواهی بسیاری بدهکارم،
بخاطر تمام روزهایی که
گرفت، شکست، تنگ شد
و کاری از دست من برنمی آمد...
کلبــــــه ام به امیــد بازگشتت همچنان پابرجاست ...
