آنچه در دل من می گذرد...

همونطور موندم دیدم یه چیزی مالیده شد رومچ دستم بعد دستمو برداشت گذاشت رو دماغم آروم گفت بو کن بو کن ببین چ خوشبوهه...

منم تو همون حس و حال خواب و بیداری بو کردم دیدم عطر زده رو دستم حس خوبی پیدا کردم اما داشتم از خواب میمردم حرفی نزدم...

دیدم پاشدبعدیکم دوباره اومدنشست لب تختم دستمو برداشت یه انگشتر انداخت تو انگشت دوم دست چپم بعد باخودش گفت اه اندازش نیس بعد یکی یکی تو همه انگشتام امتحانش کرد همونطورم باخودش میگفت اه اندازش نیس چرا دستش اینقد کوچیکه

بعد پاشد رفت منم دوباره خوابم برد تا 11 بود فک کنم که مامان اومد صدام کرد که حواسم به غذا باشه که داره میره خرید هی مامان میگف پاشو اما اصن حسش نبود آخرش پاشدم نشستم رو تخت تا مامان رفت بیرون

دنی هم خیلی ریلکس به مامان میگف غذاتو سوخته بدون این عمرا پاشه خوابش خیلی خیلی سنگینه

خودم میدونم خوابم خیلی سنگینه و گاهی اوقات تو خواب یکارایی انجام میدم مثلا با تلفن با مامان حرف میزنم یا اس ام اس میدم ! ولی وقتی پامیشم یادم نمیاد اصن :| خب ی مقدار خطرناکـــم من :))

اینارو ولش من به این نتیجه رسیدم وقتی صُبا من خوابم این دنی پامیشه باهام خاله بازی میکنه :|

قبلنا تو خواب بوسم میکرد فقط الان خاله بازی هم میکنه :)))

پسره ی احساساتیِ خل و چل ^_^

نبـــــاشـــــی بودنمو می کنــــم آرزوت...

بلــــه بنده اینـــــــم :|

من معتاد شــــدم :|

اینو دیگه کجای دلــــــــم بـذارم :'(

سَـــــــرم گنگه... گیجه....
 انگاری خیلی پُــره نمیدونم چرا؟!
 شاید دلیل این پر بودن فکرای عجیب غریبِ شاید دلیلش رفتارای اطرافیانه ویا شاید هم ی سرما خوردگیِ ساده باشه هرچیه هرچی که هست انگاری یه چیزی مثه عنکبوت داره رو عنکبوتیه ی مغزم راه میره ، قدم میزنه ،گاهی میدوئـــه و تار میسازه و افکار مزاحمو اسیر خودش میکنه !
داغــــونم نمیخواستم اقرار کنم به این داغون بودن اما واقعا داغونم
گاهی رفتاراش و برخوردام مثه خوره همه وجودمو میخوره شناسه مهم نیس همین رفتار و برخورد آدمو ویرون میکنه...
مـــــن؟ منی که خیلی حرفا میزدم خیلی برخوردا میکردم ،دارم وا میدم ! آره میگم اقرار میکنم به این وا دادن ! منی که واقعا سفت و سخت بودم و هستم ! اما مهربونی آدمو آب میکنه دست خودم نیس! گاهی دلم میخواد...! بی ضمیر بی شناسه فقط میخواد دلِ لامصبم میخواد!
 سعی کردم هرچی رویا پردازیه ازین مغزه رمان سازم دور کنم اما مقاومت تا کی؟
میرسه روزی که دلــــم برنده میشه یا تو این بازی یا تو بازی با افراد جدید تر!
دل من بچه نیس، یه دختر چهارده ساله ی تازه عاشق شده نیس، یه شکست خورده ی سی و اندی ساله هم نیس. دل من جوونه هجده سالُ هشت ماشه تا حالا با مغزِعصیان گرم راه اومد امیدوارم بعداز اینم راه بیاد...
چرا که هرکسی یه آستانه ای داره! آستانه ی تحملِ درد، آستانه ی تحملِ غم ، آستانه ی تحملِ شادی ، آستانه ی تحملِ مهربونی، آستانه ی تحملِ دوست داشتن اون هم کیلو کیلو!

مورد توجه بودن ، مهم بودن ، جذاب بودن قشنگه :)  کیه که بدش بیاد اما اگه شخص توجه کنندت باب میلت نباشه خوب نیس. یعنی باب میلت باشه ها ولی فقط الان باب میلت باشه! فردا نباشه، دیروز نباشه! اون خوبه. واقعا خوبه اما فقط برای یه روز، برای یه روز دور بودن از اطرافیانت، برای یه روز خودت بودن خوبه، دلقک خوبیه :)  شادت میکنه، غم رخنه کرده تو وجودتو با شیطنتاش آب میکنه! گاهی اینقدر میخندونتت که از چشات اشک در میاد دلت میپیچه حتی وقتی خودش تو اوج درد باشه بازم تورو شاد میکنه !
اینکه دلش نمیخواد تو نگران شی، تو ناراحت شی بازم خوبه، قشنگه و چقدر این موقع ها حس خوبی بهت دست میده اینکه یه چیزی داری تا باهاش دعوا راه بندازی ،دعواش کنی ، بد حرف بزنی با صدای بلند... این وسط اون بگه هرچی میخوای به من بگو اما ب خودت هیچی نگو!
این یه جمله هیچی نیس واقعا هیچی نیس اما وقتی با صدای گرفته ی اعصبانی گفته بشه ممکنه هستیتم آتیش بزنه اگرچه تو در همه حالت بگی که اون شخص اون شخصِ گوینده برات مهم نیس...
مهــــم نیس!
نبایـــد مهـــــم باشه :|

خیلی وقت بود نــــت نیومده بودم، خیلی وقت بود بلاگفا باز نکرده بودم، ننوشته بودم، احساساتم سرریز نشده بود تو نوک انگشتام نچکیده بود روی کیبوردِ این عشقِ صورتیم...

اینقدر این ف.ب و رمانو... درگیرم کرد که حس نوشتنم ازبین رفت حس خالی شدنم با نوشتن از بین رفت

اما حالا دقیقا همین لحظه از ساعت و روز و ماه دلم هوس نوشتن کرده دوس دارم بنویسم از تابستونی که اومد و رفت بدون سلام و خداحافظی بدون خوشامد و بدرقه گویی...

تابستونی که تنها سپری نشد برعکس همه تابستونای گذشته... تابستونی که حس و حالای عجیب قریبیو توش تجربه کردم...

تابستون امسال تشکیل شد از ی ماه رمضون خوشکل اگرچه توش معدم خیلی اذیتم کرد اگرچه توش جواب کنکور اومد اما خب بالاخره خوب بود دیگه حسای خوبی توش بود حس مهم بودن...

رفتم مشهد دلم پر شد از حال و هوای اونجا سفر خوبی بود بابا بزرگم بابا هامون بود حال و هوای قشنگ اونجا هر آدمیو جو زده میکرد دعا کردم خیلیم دعا کردم نه برا خودم برای کسای دیگه برای همه کسایی که واقعا دوسشون داشتم و دارم جالبه که لحظه ی آخر خروج از حرم یادم افتاد برای کنکورمو جوابش دعا نکردم بالاخره سفره عالی ای بود بعد ازاونم مهمون داری داشتیم مهمونای همیشگی از کاشان گردش با اونا واقعا خاطره انگیز و جذاب بود عروسی دایی یوسف که فوق العاده بود بخاطر خرید تا تهران رفتیم روز خسته کننده در عین حال قشنگی بود...

لباسمو واسه عروسیه دایی دوست داشتم یه لباس شب بلند زرد خورشید بودن گاهی خیلی خوبه...؛)

عروسی خوبی بود بهم خوش گذشت مخصوصا فسنجون آخرشبش ^_^

حداقلش از اون چند روز عروسی یه طعم گس وخنک نعنا نصیب گلوم شد :)

از جواب کنکور نگفتم براتون جواب کنکور اومد سری اولش ی روز قبل رفتن به مشهد سری دوم بیستم فک کنم بود خلاصه هرچی رتبم اومد واقعا افتضاح بود 51657 به هرحال انتخاب رشته کردم مهندسی منابع طبیعی شیلات قبول شدم از مهندسی بدم میومد و میاد کلا از لفظ خانوم مهندس اینکه یه روزی صدام کنن خانوم مهندس بدم میاد ترجیح میدادم یه سال بشینم مثه خر که نه مثه آدم بخونم اما مهندسی منابع طبیعی شیلات نرم دوس نداشتم پس فردا به خاطر علاقه نداشتن به رشتم نه کار داشته باشم نه بتونم ادامش بدم...

روز عروسی دایی ساعت حدودای دو چند دقیقه بود وقتی همه تو خونمون وسط حال از خستگی خواب بودن جواب آزاد اومد که توسط هانیه ازش باخبر شدم با کلی استرس وارد سایت شدم و آخر این همه استرس یه جیغ کوچولویی بود که از خوشحالی وسط حال زدم و همرو پروندم از خواب

 پرستاری لاهیجان اگرچه آزاد بود اما صدبار می ارزید به مهندس منابع طبیعی شیلات شدن توهین نمیکنم به این رشته شاید خیلیا دوسش داشته باشن اما من دوسش ندارم من بهش علاقه ای نداشتم به من انرژی نمیداد برعکس پرستاری که از نظر من پر از انرژیه پر از حس خوبِ حس خوب کمک کردن حس خوب رو به رو شدن با یه عالمه آدم جور وارجور... حس زندگـــــی...

ن همان نقــــش و نــــگاری که خودت می خواهی !

نقشــــــه را اوست که تعیـیـن کرده،

تو در این بین فقط می بافــــــی ...

نقشـــــه را خوب ببیـــــن !

نکند آخر کار قالی زندگیـــــت را نخــــرند...

من همینو میخواستم...

بزرگ شدن از نظر من همین بود که استرس درس نداشته باشم اینکه برای رفتن به کلاس کامپیوتر خودم با ماشین برم اینکه تا ناصرخسرو برم و از ترافیک نترسم اینکه 100تا تو جاده ی انزلی به حسن رود برونم اونم تنهایی با گوش دادن به آهنگ مورد علاقه ی خودم...

همه چی بر وفق مراده بجز این دل که گاهی بهونه های الکی میگیره امیدوارم نتیجه ی کنکور گند نزنه به حال و روزم...

فـــردا ی تیکه ی مهم از زندگیمو تشکیل میده!

آدم استرسی ای نیستم اما حرف کنکور که میاد دلـــــم ی جورایی میپیچه...

این چن وقته اصلا درس نخوندم اما قبلنـــا که خوندم :) امیدوارم سرجلسه ی کنکور هیچی یادم نره...

برام دعا کنید کنکور برام خیلی مهمه خیلی مهم...:(

(وقت نکردم از عروسی محدثه بنویسم فردا شب یا شنبه صب مینویسم)

عروسی محدثــــه

مسافرت به قم و کاشان برای  دومین بار تو سال 92 بازم شیرین بود هرچند که استرس کنکور سعی داشت حال و هوامو عوض کنه اما زیاد نتونست

عزیز با اومد بعد از ما خاله نسرین و پریسا اینا رسیدن و بعد از اونها دایی ناصراینا وخاله مژگان و دایی یوسف اینا...

خوبیِ این مسافرت این بود که همه ی خانواده کنار هم جمع بودیم و کلی خوش گذروندیم

با اینکه تو انزلی لباس خریدم اما پیش رشید هم دو دست لباس مجلسی کوتاه خریدم یکی بنفش و حریر یکی ساتن و مشکی هر دو رو دوس دارم...

روز عروسی منو مامان رفتیم آرایشگاه و مونا که حالا آرایشگر ماهری شده آرایش بقیه رو به عهده گرفت...

محدثه به قدری تغییر کرده بود که همه تو هنگ بودیم موهای دارچینی به پوست سبزَش خیلی میومد...

کاملا حس میکردم ازش دور شدم برام ناشناخته بود...

بعد از عروسی کلی دور دور کردیم و ما شب به کاشان رفتیم و دایی یوسف اینا هم به اونجا اومدن اونجا هم خیلی مزه داد عکس در کنار خونه های تاریخی و شام رو بیرون خوردن عالی بود...

و در آخر برگشت به انزلی ...

ببخشید اگه بد شد حس نوشتنم کاملا از بین رفته و من نمیدونم چرا :(

بچـــه پررویی شدم خودم اینو خوب میدونم ولی خب خسته شدم این روزا خیلی کم درس میخونم...

امروز رفتم رای دادم اولین رایم بود...

آخر شبم برای اولین بار نشستم پشت فرمون چری خیلی نرم بود تازه میفهمم میگن ماشین نرمه یعنی چی...

جمعه  این بابای ما رفت دوباره ماشین خرید این یکی اسمش chery viana ست بد نیست رنگشم که قهوه ای روشن متالیکه

جمعه تا رشت رفتیم باهاش ی دور زدیم دیشبم که رفتیم شام بهمون داد به مناسبت شیرینی ماشین...

بی اندازه میخورم این روزا یادش بخیر حتی تا اواسط زمستونم 54کیلو بودم الان شدم 60 تحرک اصلا ندارم یعنی میشه گفت همش یا نشستم یا دراز کشیدم کاش این چن روزم زود بگذره راحت شم همچین که تموم شه یه کلاس رقصی ورزشی چیزی میرم که حداقل اندامم دوباره بیاد روفرم حس میکنم باریکی کمرم از بین رفته ازون ورم صورتم لاغرشده حالا اینا هیچی 31م عروسی محدثه ست باید29م برم که بتونم بگردم یه لباس خوب پیدا کنم حداقل توپولیم قایم شه ؛)اوایل میگفتم نمیرم اما الان که فک میکنم میبینم اگه نرم همه فکرم میره اونجا واقعا محدثه بیشتر از اینکه دختر داییم باشه خواهرمه نمیشه نرم هیچجوری...الان همش چشام تو کتابه اما تو فکرم دارم محدثه رو تو لباس عروس تصورمیکنم به نظرم خواهرم خیلی خوشکلتر میشه...

راستی صب مامان رفت مدرسه کارناممو گرفت همرو قبول شدم خداروشکر ریاضی 9.5 اما رند میشه 10 با اینکه افتضاحه نمراتم اما کلی خداروشکر میکنم که نیفتادم الان خیالم راحت ترم...

برام دعا کنین کنکور خیلی نزدیک شده خیلی...

به دُنبــالــِ وـآژہ مَباشــ

ڪَلمـ‌ ـات فَريبـِ ـماטּ م‍ے دَهند

وَقت‍ے اَوَليـטּ حَ‍ ـ ـــرفِ اَلِفبـ ـآ سَرَش ڪُلـ ـآہ ِبــروَد

باي‍ـَد ف‍ ـآتحـﮧ ڪَلمـ‌ ـاتــِ ديگــَر رـآ خ‍وانــد ....

امروز رفتیم لاهیجان بام سبز بین راهم بابا ناهار به افتخار ماشین  مهمونمون کرد یه رستوران عالی طبق معمول بختیاری رو به هرچیزی ترجیح دادم البته تورا متوجه شدیم ماشین گیربکسش مشکل داره قراره بابا بره پسش بده و مستقیما از نمایندگی صفرشو بگیره...

من زانتیا مشکی دوس دارم چرا هیچ کس بم توجه نمیکنه آخه زانتیای مشکی با شیشه های دودی بخوابونیش رو زمین رینگ اسپورت چه شود؟

کلا ماشینای خشن و دوس دارم اونایی که قیافه ی بد اخلاق دارن از ملوسا زیاد خوشم نمیاد حتی میون آدما هم همینطوریم خشن و ترجیح میدم خشن و مغرور...

شاید 6صبح که به زور پاشدم تا درس بخونم اصلا فکرشم نمیکردم امروز روز خوبی باشه اما بود.

ساعت 8.30 رفع اشکال شیمی داشتیم تا 10 که به خنده و شوخی گذشت...

بعد کلاس با سانی و آزی و مهرناز رفتیم پاساژ درنا تا سانی واسه روز پدر برا باباش کادو بخره که بسته بود(من از این بابت راحتم اخه مامان ازطرف هممون واسه بابا پیراهن و بلوزو تی شرت وشلوارک و خلاصه کلی لباس خرید) ...

تصمیم گرفتیم بریم بلوار تا مغازه ها باز شن که ازونجایی که گرسنمون بود رفتیم تو یکی ازین آلاچیقا نشستیمو سفارش املت دادیم شاید یکی از خوشمزه ترین املتهایی بود که خوردم تو هوای خنک بهاری روبه روی دریا کناره دوستات املت با رب گوجه ی محلی ویه عالمه فلفل و ترشی واقعا میچسبه:)

 سانی بد هوس قلیون کرده بوداما خوب اونجا که بودیم از اونجایی که 4تا دختر بودیم بمون نمیدادن خلاصه آزی گفت یه جارومیشناسه که میدن رفتیم اونجا قلیون و چایی هم اونجا به رگ زدیم البته من اولین بارم بود هی سرفه میکردم اما مهرناز اینقدر کشید که دیگه سرشوگرفته بود خیلی باحال بودیم 4تا دختر با 4تا تیپ متفاوت:

 مهرناز که کلا چادریه با قد بلند و4شونه تازه کفششم پاشه داشت...

سانی که یه مانتو کوتاه سفیدپوشیده بود وکیف وکتونی صورتی وشلوارجین آبی سانی قدمتوسطی داره به علاوه اندام متوسط...

آزی هم که اندامش پرتراز بقیست و قد بلنده مانتو آبی نفتیش تا سرزانوش بود باجین مشکی و کوله و کالج مشکی منم مانتو زرد نارنجی نخی تا یه وجب بالای مچ پام و کیف و کالج مشکی قدمم یه چیزی بین آزی وسانیه ازهمشونم لاغر ترم(با اینکه 5کیلو این چن وقته چاق شدم)

 تنها چیز مشترکمون مقنعه های مشکیمون بود حتی رنگ پوست وچشامونم باهم دیگه فرق داشت از اکیپمون خوشم اومد با اینکه شبیه هم نیستیم نه از لحاظ افکار نه ظاهر اما ی چیزی این وسط همرو به هم وصل کرده و من نمیدونم اون چیه...

بعد از صبحونه رفتیم سپه و بالاخره سانی خرید کرد منم ازون ور رفتم پیش مامان  دیگه یک و خورده ای بود رسیدیم خونه...

عصر با بابا و مامان و دنی رفتیم موج شکن بعدشم رفتیم بنگاه ماشین بابا یه mvm530 سفید خرید 6ماه کار کرده بود ماشین قشنگیه امیدوارم خوب باشه...

آخر شب رفتیم خونه عزیز اینا که بابابزرگ و عزیز باهم دعواکرده بودن و قهربودن من موندم اینا که باعشق ازدواج کردن کلی جلو خونوادشون موندن تا حاضرشدن اینا باهم ازدواج کنن حالا چه دلیلی داره هی باهم قهرمیکنن اونم توسن 74سالگی؟!...

آخرشب هم بادایی و زنش رفتیم دور دور تو خیابون مزه داد...

اِمشَــبـــ ، شـَبِ آرِزو هــ ـاســ !

خُــودَتــ هَــم میــدانــے کــﮧ بُـزُرگــ تَــرین آرزویَـمــ هَســتے ...

اَمــا آرِزویَــتـــ نَخــ ــواهَمــ کَــرد ! هَــرگِــز (!)

میتَـــرسَم !

میتَـــرسَم ، مَحــالــ شَــوے ...

مِثــل دیگَــر آرِزو هــ ـایَمــ .

اگـہ حوصـلَشُ‌ نـدارے  ..

بهـش بگــو !

امـا ؛

  هیــچ وقـت

جورے رفتــارنکـُטּ ڪـہ ..

احســـاس ڪُـنہ اضـافیــہ !

چن وقته نت زیاد نمیام دلیلای زیادی براش هست

شاید درس خوندن آخریش باشه همیشه بهونم واسه نت نیومدن همینه

اما دلیل اصلیم اینه که : وقتی کسیو دوس نداری و نمیخوایش به نظرم امید دادن بهش گناهه

من اینم اخلاقم اینه نمیتونم بد برخورد کنم چون عذاب وجدان میگیرم ترجیح میدم میدونو خالی کنم تا اینکه بخوام برخوردمو بد کنم...

امشب شب آرزوهاست آرزو میکنم همه ی کسایی که دوسشون دارم به هرچی میخوان برسن

آرزو میکنم این دو ماه به شدت سریع بگذره حوصله ی استرس رو ندارم

آرزو میکنم هرچه سریع تر بتونم مستقل شم این کنکورو بدم صد در صد میرم سر کار

آرزو میکنم آرزوم کسی باشه که آرزوش من باشم...

از ی چیزی دلگیرم اما اونقدرا هم مهــــم نیس مهم منم کاش این کنکورلعنتــــــی زودتر بیادو بره...

چـــــقدر خوبه یکـــــی بـــــــــاشـــــــــه...

یــــکی باشــــــه که بغــــلت کنـــــــه سرتو بـــزاری روی سیـــنش آرومت کــنه...

حُرم نفسهاش تنتو داغ کنه

عطر دستاش موهاتو نوازش کنه

چـــقدر خـوبه کــــه آروم دمِ گوشــــِت بگـــــــه
غـــصه نــــــخوری ها من کـــــــنارتــــــــــــــــــم

خدا دیدی چی شد این محدثه شوهرکرد رفت!

نمیدونم چی شد چطوری شد اما یدفعه رفت تو فاز ازدواج و به خواستگارش جواب مثبت داد!

آقا من به این دختره شک کردم فجیع یعنی چی خب آدم تو هفده سالگی یدفعه ای شوهر میکنه؟؟؟ هی با خودم میگم نکنه با این پسره دوست بوده رو نمیکرده اما حســـم میگه نبود حالا خدا داند!

نامرد بم قول داده بود تابستون بریم مخ زنی وشیطونی الان من تنهایی چیکار کنم؟؟؟!!!

13تیر عروسیشه یعنی من کنکور دادم باید پاشم برم اونجا دنبال لباسو ازین بساطاااا!

چطور دلش اومد دل از این دنیای دخترونه ی قشنگ بکنه؟؟؟!!!من عاشق این دنیای دخترونمم بزودی هم دل ازش نمی کَنـــــم...

براش آرزوی خوشبختی میکنم امیدوارم شوهرش آدم خوبی باشه!!!

خوشحالم که یکی هست که همیشه قراره باهاش باشه و آرومش کنه...!

اما من اصلا ازین جور کسا و چیزا دوس ندارم...:(نمیدونم چرا واقعـــــا!

بـہ ما בروغ میگفتند :

بزرگ شویـב בرבها را فراموش میکنیـב؛

בرست ایـטּ است :

زندگے آنقـבر בرב בارב ڪـہ

از בرב نو בرב ڪهنـہ فراموش میشوב !

تَــــق توق دامــــــــب و یه عالمه جیغ و داد دیگه

چشامو وا کردم یعنی این صدایِ چی بود صدای داد میومد دعوا بود انگاری ای وای من!!!

 سریع از تخت پریدم پایین رفتم توحال بابا نبود فقط یه بالشُ و پتو بود تو اتاق هم نگاه کردم مامان خواب بود دنی هم...

رفتم ازچشمی دربیرونُ نگاه کردم صدا از راه پله بود اول در واحد بغلی بعد در واحد روبه رویی وا شد!

آیدین(شوهرواحدبغلی) روبه علی (پسرواحد روبه رویی) چی شده؟؟؟صدای چیه؟

علی: دزد اومده توساختمون

آیدین: واقعا!!! کی تو پارکینگه الان صدای چیه این؟؟؟کی فهمیدین؟

علی: من تازه اومدم خونه دیدم در ماشین آقای خ...(بابام) بازه اومدم بهش گفتم اون رفت...

منو میگی سریع دوییدم دم پنجره آشپزخونه که رو به حیاط و پارکینگه بابا چطوری دزدَ رو دنبال کرده آخه الان چند وقتی هست رباط صلیبیِ پاش پاره شده نمیتونه بدوئه...

پایین رو که نگاه کردم اوه یه عالمه مرد پایینن یکی داره یه پسره رو میکوبه به درو میزنه

اول فک کردم باباست اما بابا نبود بعد گفتم شاید یکی دیگه از ساکنین اینجاست اما آشنا نبود تا اینکه حرکت کرد و یه چیزی رو شونش برق زد وووی پلیســـــــــه که این!!!

بابا هم کنارشون بود دزده هی برمیگشت سمت بابا میگفت:عمو این رسمش نبود...

سر درنمی آوردم چه خبره چی دزدیده چی شده؟؟؟ دوس داشتم برم پایین اما هیچ خانومی پایین نبود زشت بود میرفتم بین اون همه مرد...

یه کم با دقت گوش دادم اوه گرفتم مطلبو:

 دزده میاد همه وسایل تویه چندتا از ماشینا رو خالی میکنه بعد دم ماشین ما بوده که علیُ میبینه قائم میشه بعد اونم میبینه در ماشینمون بازه میاد به بابا میگه باباهم سریع میره حیاط این علیِ ترسو هم میره خونه باباهم وقتی میبینه هی چی تو ماشین نیس میاد بالا میزنگه 110 بعد میره پایین میبینه دزده کنار ماشینه مائه

یکم باهاش نرم برخورد میکنه و میگه: باکی کار داری اینجا پسر؟

دزده: من فامیلِ حسینم

(حسین اصلا تو ساختمون نداریم ما)

بابا: آخه پسرم آبای جان میخوای بری دزدی برو یه جایی که داشته باشن آخه من که مثه تو بدبختم چرا ماشین من؟ تقصیر تو نیس میدونم کار نیس مملکت داغونه شماجوونا بیکارین...

خلاصه این بابای ما اینقد میگه و میگه تا پسره خر میشه نرم میشه

 دزد:عمومجبور شدم زنم حاملست پول ندارم تشنمه آب میخوام

 بابامم میره براش آب میاره دوباره باهاش حرف میزنه

دزد: عمو بیا باهم بریم من مدرک و وسایلی که از تو ماشین برداشتمو بت میدم

بابا: آخه پسر الان من باهات بیام یه دو تا کوچه بالاتر یه چاقویی چیزی فرو میکنی تو شکمم و خلاص دیگه

هی بابا باهاش حرف میزنه میگه من زنگ نمیزنم پلیس بیا وسایلمو بده وبرو

همون موقع پلیس وارد ساختمون میشه و میدوئه دنبال دزده دزده هم گیج میزنه بجای اینکه از دیوار بره بالا میاد تو راه پله خلاصه مردمم خبردار میشن و با کمک پلیس میگیرنش

منم از همین صداها بیدار شدم حالا هی میام نگاه میکنم میبینم مامان و دنی ریلکس خوابن

صدای درکه اومد چادرمو سرمیکنم میرم دم در خانم همسایه روبه روییه یه کم باهاش حرف میزنم میگه شوهرم خوابه منم میگم مامانم خوابه زنه یه جوری منو نگاه میکنه انگاری خیلی ترسیده بیچاره

خدافظی میکنم و میام تو یه لحظه چشمم میفته تو آینه ی جا کفشی به خودم پوستِ صورتم رنگ گچِ مایل به زرد که یه چادر کرم رنگ دورشو قاب گرفته چشمام تا آخرین حد ممکن بازه یه لحظه خودمم میترسم از خودم چشام دقیقا اندازه ی دو تا توپ پینگ پونگ بودن تازه فهمیدم وقتی میترسم رنگ چشامم روشن تر میشه عجب چیزی بودیم ما و نمیدونستیماااا!!!به خودم لبخندمیزنمو چشامو یه کم کوچیکترمیکنم...

بابا اومد بالا لباسشو عوض کرد و رفت کلانتری چن نفر دیگه هم که ماشیناشون خالی کرده بودن هم رفتن منم بیکار نشستم اول یکم فکز کردم و داشتان و بررسی کردم واسه خودم این بابای ماهم چه زبونی داشتا دزدِرو خر کرده:دی

یکم دینی خوندم چون خوابم نمیبرد بعد دوش گرفتم بعد بابا اومد بعدشم اومدم نت امشب فقط 3ساعت خوابیدم از 12-3 خیلی کم بود اما دیگه اصلا خوابم نمیاد الانم باید برم مدرسه: (

خیرسرم مثلا میخواستم تو عید بترکونم خودمو از درس اما مگه شد؟؟؟

کل 13روز و فقط گردش بودم...

چهارم عید بود که داییم اینا اومدن اینجا هر روز و شبمون می رفتیم بیرون یه روز پیک نیک یه روزخیابون گردی یه روز وشبش منطقه آزاد یه شب بلوار یه شب پاسداران  خیلی خیلی مزه داد کلی بازی هم کردیم از وسطی و والیبال و فوتبال گرفته تا منچ و پانتومیم و...

من و محدثه طبق معمول هرشب کنار هم بودیم ویه عالمه شیطنت کردیم:دی

دهم عید بود که دایی اینا گفتن میخوان برن ما هم گفتیم میشینیم سر درسمون دیگه اما ای دل غافل...

این دختر دایی و پسردایی ما دوتعارف زدن که شماهم بیاین حال میده و از اینجور مسائل پدرو مادر ماهم که عشق مسافرت در یک حرکت جوانمردانه قبول کردن...

نصفه شبی تو جاده  یه عالمه زدیم و خوندیم و رقصیدیم...

روز بعد پریسا و سجاد هم به ما ملحق شدن شبش پسرداییمون مارو پیتزا مهمون کرد که خیلی چسبید بعداز اون رفتیم بوستان علوی...

رفتیم سمت شهربازی ازین تاباااا هستا سریع میچرخه اونقدر سریع که همه تابا ازحالت عمودی تبدیل به افقی میشن...

همه بچه ها رفتیم اونو نشستیم برا دنی هم بلیط گرفتیم اما چون زیر15 بود نذاشتن جاش دایی اومد نشست واااااای خدا چقدر حال داد اون بالا من فک نمیکردم اینقدر تند بره و اینطوری افقی شم همچین که رفت بالا آقا هممون جیغ داد وای که چه کیفی داد...

من که چشامو بسته بودم فقط جیغ میکشیدم

محدثه داد میزد:غلط کردم و...

 سجاد موش شده بود ساکت بود...

پریسا هی داد میزد سجادی زنده ای؟؟؟

رشید سوت میزد اما چون باد میخورد فقط شکل سوت در میاورد صداش گم میشد

دایی هم سفت تاب و چسبیده بود دعا میخوند

آقا صحنه ای بودیم برا اونایی که ازون پایین مارونگاه میکردناااا:دی

وقتی اومدیم پایین هممون سرمون گیج میرفت یکم قدم زدیم رفتیم طرف پارک من دوییدم ازین تاب معمولیا نشستم سر اونم حس میکردم رو هوام اینقدر جیغ زدم کلی همه بم خندیدن بعدشم الکلنگ که عالی بود...

شبم منچ بازی کردم چقدر من و مامان همدیگرو میزدیم وسط بازی یعنی من که نمیزدم اما مامان داشت میباخت کم میاورد منو میزدوفوش میداد کلی هم اونجا خندیدیم...

فرداییش رشید رفت پینت بال رزرو کرد واسه عصر که بریم بازی همه آماده شدیم وکلی کیفمون کوک بود که ایول تیراندازی...امـــــا...

تا رسیدیم اونجا دوتا مرده بودن گفتن : مختلطین ؟؟!!!نمیشه و گیر میدن و پلیس میاد میریزه و ازین چرتو پرتا کلی حال همهمون گرفته شد رفتیم رنگین کمان یه دو سه تا بازی کردیم بعدشم ما رفتیم خونه دایی بابا...

شب هم رفتیم کاشان خونه مائده و مریم اینا با اونا هم کلی بهمون کیف داد...

سیزده بدرم که عالی بود کلی والیبال و فوتبال و وسطی و...شبشم من و مائده و مریم و مامان و دنی رفتیم خیابون گردی و بستنی خوردیم...

دیروزم حرم و جمکران و اینا...شبم حرکت به سمت خونه...

نمیگم چقدر تو این چن روز خوش گذشت چون تو چندتا خط جا نمیشه...

ولی کل 15روزم عالی بود امیدوارم کل سال 92 برام همینطوری باشه...

درس هــــــم که هیچی یعنی لاکتابامم باز نکردم...

یــــاد بگيــر!

اگـــه کســـي بِهـــت گفـــت دوسِـتـــــــ دارَم.......

لـُــزومـــا بـه ايــن مَعنــي نيستـــ کــه کَــس ديگـــه اي را دوسـتـــ نـَــدارد!

سلام دوستای گلم
دلم برا همتون تنگ شده برای وبگردی و...
این چند وقته نت که نتونستم زیاد بیام یه عالمه حرف دارم که دوس داشتم اینجا بنویسم اما خب وقت خیلی کمه خیلی کم الانم نمیخواستم آپ کنم اما خب چون خیلی خوشحال بودم اومدم اینجا تا بنویسم
فردای روزی که 18سالم شد یعنی19بهمن مامان رفت ثبت نامم کرد برا رانندگی خودم دوس داشتم بذارم واسه بعد کنکور اما خب مامان دیگه ثبت نام کرده بود خلاصه اینکه منم کلاساشو رفتم...
هفته ی پیش رفتم آئین نامه امتحان دادن قبول شدم امروزم با اینکه سرهنگِ خیلی بداخلاق بود عملی هم قبول شدم بالاخره گواهی نامه گرفتم خیلی خوشحالم 
غروبم رفتیم بیرون مانتو خریدم، یه مانتوی سرمه ای قرمز تا رو زانو مدلش خیلی سادست اما خب من دوسش میدارم...
راستی چند وقت بود خیلی معدم درد میگرفت و دلم میپیچید رفتم دکترو آزمایش دادم هلیکوباکتر تو معدمه یا عالمه قرص بم داد...
برام دعا کنین، هم برا درسم هم برای سلامتیم...

تومحروميت کامل به سرميبرم...

بايد درس بخونم...

هم مودم وایرلس هم لَپی همرو گرفتن بلکه من درس بخونم...

برام دعاکنين...

تولــــــدم مبارک...

نمیدونم وبم چه مرگش شده...

داره با اعصابم بازی میکنه هر قالبی که میذارم اینطوری میشه نمیدونم مشکلش از چیه هرکی میدونه بم بگه...