صحنه

   زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

            هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

                      صحنه پیوسته بجاست

                                 خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

مست و محتسب

                      

محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت


مست گفت ای دوست این پیراهن است افسار نیست



گفت مستی زان سبب افتان و خیزان میروی


گفت جرم راه رفتن نیست ره هموار نیست



گفت می باید تو را تا خانه قاضی برم


گفت رو صبح آی قاضی نیمه شب بیدار نیست

 


گفت نزدیک است والی را سرای آنجا شویم


گفت والی از کجا در خانه خمار نیست



گفت تا داروغه را گوییم در مسجد بخواب


گفت مسجد خوابگاه مردم بدکار نیست



گفت دیناری ده پنهان و خود را وا رهان


گفت کار شرع کار درهم و دینار نیست



گفت از بهر غرامت جامه ­ات بیرون کنم


گفت پوسیدست جز نقشی ز پود و تار نیست



گفت آگه نیستی کز سر در افتادت کلاه


گفت در سر عقل باید بی کلاهی عار نیست



گفت می بسیار خوردی زان چنین بیخود شدی


گفت ای بیهوده گو حرف کم و بسیار نیست



گفت باید حد زند هشیار مردم مست را


گفت هشیاری بیار اینجا کسی هشیار نیست

                                              

                                                          (پروين اعتصامي)

پدر

پدر جان ترک ما کردی و رفتی

جهان را در نوا کردی و رفتی

دل ما را زدی از غصه آتش

به هجران مبتلا کردی و رفتی

 

     ای پدر رفتی ولی حالا زمان آن نبود

       گفته بودی می‌روم ما را همی باور نبود 

      آمدند خیل کسان در ماتمت بر سر زنان
      لیک دیر آمدند دیگر زمان آن نبود

 

از تمامي دوستان خواهش ميكنم براي شادي روح پدرم فاتحه اي قرائت بفرمايند.

سخنان گاندي

ﮔﺎﻧﺪﯼ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ :

 

ﺧﻮﺏ ﻣﻦ ، ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﺳﺖ .....

 

ﺯﯾﺎﺩ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﯾﻢ ﻭ ﺯﯾﺎﺩ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻫﻢ ﯾﺦ ﻣﯽ ﺯﻧﯿﻢ .

 

ﺗﻮ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺁﻧﮑﺴﯽ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ، ﻣﻦ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺁﻧﮑﺴﯽ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﯽ .

 

ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﺴﺎﺯﯼ ﯾﺎ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﯾﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﯾﺎ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﺖ .

 

ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﺷﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﻭ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺷﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ....

 

ﺧﻮﺏ ﻣﻦ ، ﻫﻨﺮ ﻋﺸﻖ ﺩﺭ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﻭ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﺵ ﻧﺎﺩﯾﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ....

 

ﺯﻧﺪﮐﯽ ﺳﺖ ﺩﯾﮕﺮ .... ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺭﻧﮕﻬﺎﯾﺶ ﺟﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ . ﻫﻤﻪ ﺳﺎﺯﻫﺎﯾﺶ ﮐﻮﮎ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺎﻫﺮ ﺳﺎﺯﺵ ﺭﻗﺼﯿﺪ ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﻧﺎﮐﻮﮎ ﺗﺮﯾﻦ ﻧﺎﮐﻮﮐﺶ ....

 

ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺮﻧﻤﯽ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺑﺎﺩ ﻣﯽ ﺁﯾﻨﺪ ﻭ ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﻕ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ ....

 

 

ﺑﻪ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺭﻓﺖ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻧﺴﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ .....

 

ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺁﺳﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ .....

 

                               ﻫﺮﺟﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ.

پیغام گیر شاعران دوره قدیم

فکر میکنید اگر در دوره حافظ , سعدی , فردوسی و... تلفن بود اونم از نوع منشی دار , منشی تلفن خونشون چی میگفت؟!
.
.
.
.
.
.
پیغامگیر حافظ:
رفته ام بیرون من از کاشانه خود غم مخور/ تا مگر بینم رخ جانانه خود غم مخور/ بشنوی پاسخ ز حافظ گر که بگذاری پیام/ زان زمان کو باز گردم خانه خود غم مخور
.
.
پیغامگیر سعدی:
از آوای دل انگیز تو مستم/ نباشم خانه و شرمنده هستم/ به پیغام تو خواهم گفت پاسخ/ فلک گر فرصتی دادی به دستم
.
.
پیغامگیر باباطاهر:
تلیفون کرده ای جانم فدایت/ الهی مو به قربون صدایت/ چو از صحرا بیایم ، نازنینم/ فرستم پاسخی از دل برایت
.
.
پیغامگیر فردوسی:
نمیباشم امروز اندر سرای/ که رسم ادب را بیارم به جای/ به پیغامت ای دوست، گویم جواب/ چو فردا برآید بلند آفتاب
.

پیغامگیر خیام:
این چرخ فلک ، عمر مرا داد به باد/ ممنون توام که کرده ای از من یاد/ رفتم سرکوچه ، منزل کوزه فروش/ آیم چو به خانه ، پاسخت خواهم داد

 

 

 

              دوستان عزیز بابت غیبتم از همه عذرخواهی میکنم.