مطلع عشق

امام خامنه ای در جمع اعضای خبرگان رهبری می فرمایند:

صدا و سیما یك مجموعه پیچیده فنیِ هنریِ سیاسیِ سازمانی است ومسئولان صدا و سیما افرادی خوب، متدین و

پایبند به ارزشها هستند اما توقعات و انتظارات نیز از صدا و سیما بسیار بالاتر است

رهبر انقلاب اسلامی برآورده شدن انتظارات ازصدا و سیما را منوط به نگاه بلندمدت مسئولان آن و پرهیز از

نگاههای مقطعی و كوتاه مدت دانستند.

خواستم بگم، یادمون باشه که مسئولان صداوسیما متدین و قابل احترام هستند و در کنار همه نقدهایی که به

عملکرد اونها وارد هست اما رعایت احترام و ادب نویسندگی در نقدهامون فراموش نشه .

چقدر زیباست که یه انسان به این نقطه رسیده باشه که پرکاهی در مقابل عظمت خداست.

شاید ما هم اینو بدونیم، اما قشنگ اینه که بدون اینکه نوشته ای تورو به این نتیجه رسونده باشه

خودت به این فکر کرده باشی.

به این نتیجه رسیده باشی.

این جمله ی یه شهید روی سنگ قبرشه.

شهید مصطفی احمدی روشن هم قبل از شهادتش از خونواده خواسته بود، همین جمله رو

روی سنگ قبرش بنویسیند.

مردان خدا چه زیبا می اندیشیده اند.

وقتی اینو شنیدم دلم گرفت. یاد جمله امام خامنه ای در مورد این شهید می افتم که به

خونواده ی ایشون می قرمایند: شهید شما دو ویژگی رو باهم داشت؛ علم و ایمان

ماهم داریم درس می خونیم اما آیا علم داریم؟

آیا ایمان داریم؟

نشانه های عالم چیه؟

نشانه های مومن چیه؟

فقط اینو بدونیم که هر جایی که هستیم، تو هر پست و مقامی که قرار داریم باید بهترین کار رو

برای رضای خدا انجام بدیم.

وظیفه شناسی....

چیزی که این روزا توی وجود من کمرنگ شده.

نمیدونم چرا اینروزا از هر چیزی این نتیجه رو می گیرم.

شاید واقعا به وظایفم نمیرسم!!!!

 پی نوشت :

به روی سنگ قبرم اسمم را ننویسید، می خواهم همچون دهها شهید دیگر گمنام باقی بمانم؛ اگر خواستید فقط این جمله را بنویسید: پرکاهی تقدیم به آستانه کبریایی الله

شهید غلامرضا صفا

بعد از تو خاطرهایمان هرگز نیاسود

بعد از تو ، امت در غمت صاحب عزا بود

بعد از تو، ای یار ضعیفان، قصه ما

غم بود و حرمان بود و درد تازیانه

یا کنج زندان، یا اسارت، یا شهادت

آزارها و حمله های وحشیانه

بعد از تو، اولاد علی، آواره گشتند

بر خون سجود آورده و در خون نشستند

بعد از تو، ما ماندیم و غوغای سقیفه

بعد از تو، ما ماندیم، با زهرای مظلوم

آن چهره ای که بارها بوسیده بودی

آزرده و سیلی خور دست ستم شد

در کوفه محراب علی گردید گلگون

صحرای سرخ کربلا  رنگین شد از خون

بعد از تو فرزندان زهرا کشته گشتند

لب های قرآن خوان و حقگوی" حسین" ات

آماج ضربت های چوب خیزران گشت

یار وفادارت، " ابوذر"

چون عاشقان، در غربت تبعید، جان داد

" عماریاسر"  کشته گردید

فریادهای " مالک اشتر" فروخفت

بیدارهامان بر فراز دار رفتند،

ای بنده خوب خداوند!...

بعد از تو ما ماندیم و میراث شهیدان

بعد از تو ما بودیم و خیل سوگواران

رفتی تو، ای تندیس اخلاق و فضائل

از عقل کامل!

رفتی ولی ما را به دست غم سپردی

یادت گرامی باد، ای یاد معطر

ای نامت احمد،

نامت بلند و جاودان باد،

ای « محمد»

جواد محدثی

به نقطه ای دور خیره مانده بود، چشمهایش می گفت که به چیزی می اندیشد که در دوردست های ذهنش

نقش بسته است.

قطره اشکی بر گونه اش چکید.

آرام آرام زبان به سخن گشود.

می گفت : یاد روزهای گذشته، یاد ایام جوانی افتاده است.

 می گفت : سرمست و شاد بودم.

می گفت : مست غرور و ....

اما ......

اما اکنون چیزی از آن روزها باقی نمانده، ایامی که باید تلاش می کردم، ایامی که باید می ساختم و آباد

می کردم، تنها به شادی غریبی گذشت که اکنون حسرتش مانده است.

به اینجای قصه که می رسم یاد حرفهای قشنگی می افتم.

« در هر حال به گونه ای عمل کنید که هیچگاه حسرت گذشته را نخورید »

یاد سخن گهربار امام خمینی( رحمة الله علیه) :

« تا جوان هستید می توانید یک کاری انجام بدهید، ریشه های فساد در قلب جوان ضعیف است........

اگر چنانچه این جوانی را در راه خدا بدهید و درراه خدا تلف بکنید، تلف نشده است و برای شما باقی است. »

حرفهای خوب بسیارند.

وقتی برای حسرت خوردن وجود ندارد.

جوان ! اکنون وقت عمل است.

دستان پاکش را رو به سوی خدا کرد .

قطرات بلورین اشک، روی گونه های سرخش غلتید . بار دیگر خدا را خواند .

احساس متضادی در درونش شعله کشید .

دیگر مرا دوست ندارد، اصلا فراموشم کرده است .

چیزی در درونش فریاد می زد .

نه ، خدا هیچگاه فراموشت نکرده و نمی کند .

به راهت ادامه بده، تو در پرتو لطف خدا هستی .

اما آرام نمی شد . به دنبال نشانه ای می گشت، نشانه ای که آرامش را به وجودش هدیه دهد .

و این نشانه را تنها اجابت دعایش می دانست .

اما خدا ، خدا خوب می دانست که بهترین برای او چیزی دیگر است .

جایی دیگر است .

فرصتی دیگر است .

بی درنگ اشک می ریخت . مضطرب و نگران پافشاری می کرد .

در حالیکه در آغوش خدا بود و این را خود نمی دانست .

او تنها به اجابت دعایش می اندیشید در حالیکه مصلحت چیزی دیگر بود .

پنجره ها را باز کنید بوی بهار می آید .

گوش هایتان را به زمین بسپارید ، صدای پای بهار می آید .

زمین در حال نو شدن است .

نه ، زمین در حال زنده شدن است .

اِعْلَمُوا اَنَّ اللّهَ یحْیی الاْرْضَ بَعْدَ مَوْتِها قَدْ بَینّا لَکُمُ الاْیاتِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ  .(1)

و دعای لحظات نو شدن

یا مقلب القلوب ....

و دعای لحظات نو شدن

خدایا چنان پاکم کن که حال و هوایم بهاری شما باشد .

تا بهارم ، بهار باشد .

و دعای لحظات نو شدن

خدایا زمین را زنده کن .

زمینی که جز با آمدن مهدی آل محمد (صلی الله علیه و آله وسلم ) زنده نخواهد شد .

آمین

1 : سوره حدید ، آیه 17

داستایوسکی در کتاب برادران کارامازوف می گوید :

اگر پنج یا شش سال از سالهای پرشور جوانی تان را صرف مطالعه سخت و پیگیر کنید ، توانتان در خدمت کردن

به حقیقت و انجام کارهای بزرگی که سودای آن را در سر می پرورانید ، ده برابر می شود ، چنین فداکاریهایی 

از توان بسیاری از جوانان خارج است .

مطالعه سخت و پیگیر

مؤثر بودن

موفقیت و پیروزی

همه و همه در گرو یافتن هدف ، برنامه ریزی ، تلاش و توکل به خداوند است .

پس تنبلی نکنیم .

و برنامه ریزی را از همین امروز شروع کنیم .

حرانّی نقل می کند : امام حسن عسکری (علیه السلام) به شیعیان خود می فرمود :

شما را سفارش می کنم به تقوای الهی ، پارسایی در دینتان ، کوشش و تلاش برای خدا ،

راستگویی ، ادای امانت به هر کس که شما را امین شمارد ، چه نیکوکار چه بدکار ، طول سجود ،

خوش همسایگی ، چرا که حضرت محمد (صلی الله علیه و آله وسلم) همین را آورده است .

در عشیره های آنان(اهل سنت) نماز بخوانید ، در تشییع جنازه هایشان حاضر شوید ، از بیمارانشان عیادت

کنید ، حقوقشان را ادا کنید ، همانا هر کدام از شما هر گاه در دین خود پرهیزگار باشد و در گفتارش

راستگو و در کردارش امانت دار و اخلاقش با مردم نیکو باشد ، گفته می شود :

او شیعه است و این مرا خوشحال می کند .   

از خدا پروا کنید ، زینت ما باشید ، مایه  عار ما نشوید ، هر مهر و محبت را به سوی ما بکشید ،

 هر زشتی را از ما دور سازید ، چرا که هر چه نیکی درباره ما بگویند ،  ما شایسته آنیم

و هر بدی که درباره ما بگویند ، ما آنچنان نیستیم .

 ما را در کتاب خدا حقی است و نسبت به پیامبر خدا خویشاوندی است و از سوی خداوند پاک شده ایم

که هر کس جز ما آن را ادعا کند دروغگوست .

زیاد یاد خدا کنید ، مرگ را زیاد یاد کنید ، زیاد قرآن بخوانید و بر پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم)

صلوات بفرستید ، چرا که صلوات بر پیامبر خدا 10 حسنه است.

آنچه را به شما سفارش کردم حفظ کنید . شما را به خدا می سپارم و بر شما سلام می فرستم .

پي نوشت :

از كتاب فرهنگ جامع سخنان امام حسن عسكري (عليه السلام )  نوشته شده توسط گروه حديث پژوهشكده

باقرالعلوم

هر از چند گاهي سخت دل تنگ مي شوم و هر چه بيشتر علت اين اوج و فرودها ، دل تنگي ها و

بي قراري ها را جست و جو مي كنم ، كمتر مي يابم .

 روز هايم شده است شنبه و شب ، يكشنبه و شب و ......... و جمعه و دوباره شنبه .

دوباره شنبه . اول هفته و دوباره تكرار .

نوشته ام شب ، چون در طول روز تنها شب هايم از آن خودم است .

 فرصتي براي فكركردن ، مرور و مرتب كردن ذهن و رازو نياز.

راز و نياز.

خدايا ! طعم شيرين عبادتت را به من بچشان تا بنده شب زنده دارت باشم .

اما گاهي در طول هفته ها ، تنها يك شب ، پيدا مي شود كه بي دغدغه فكر كنم به خودم

و به كارهايم.

 و همين است كه مرا سخت دلتنگ كرده است .

گم شده ام !

در هفته ها ، در ماهها و سالهاي زندگي ام گم شده ام !

به دنبال فرصتي مي گردم .

براي يافتن خودم .

براي فرار از اين تكرار عذاب آور.

براي خوب بودن و خوب ماندن و ....

خدايا ! ياريم كن.

از وقتي كه شروع به كار كردم و براي خودم وبلاگي دست و پا كردم خيلي نمي گذرد .

شروع كارم بيشتر به خاطر اين بود كه از اين دنيا (دنياي مجازي)عقب نمانم .

پس هدف ارزشمندي هم نداشتم .

اوايل فكر مي كردم بايد مطالب هر پستم مارك دار ، غني و داراي منبع و ماخذ باشد .

كم كم كه پيش رفتم و وبلاگ هاي ديگران را هم مطالعه كردم ، فهميدم كه مي توانم هم خودم

بنويسم و هم زيبا بنويسم .

اين پيش رفتن ها ، رشد كردن ها و البته بزرگ تر شدن ها نتيجه كلاس خوب وبلاگ نويسي

است.

هدفم اكنون ارزشمندتر و قدمم راسخ تر است . جداي از آن ، نقد هاي خوب اعضا باعث بهتر

شدن نوشته هايم شده است .

نظر شما چيست ؟

شب های امتحان دوران دبیرستان را خوب به خاطر دارم . بهترین آنها ، شب های امتحان فیزیک ،

دیفرانسیل و گسسته بود .

به قول خواهرم این شب ها به این خاطر خوب بودند که ارزش خواب را خوب درک می کردیم و

همان خواب دو ، سه ساعتۀ شب چنان می چسبید که نمی توان وصفش کرد .

 البته اینها که می گویم مال الان است . این شیرینی مال الان که از آن زمان دور شده ایم است .

 موقع خودش این بی خوابی ها برایمان سخت بود .

باران ریزی در حال باریدن بود .

تندتر قدم برداشتم تا کمتر خیس شوم . حسابی خسته وکلافه بودم .

روز سختی بود .

در بین راه به هیچ چیزی فکر نمی کردم .

لااقل الان که مشغول نوشتن این سطور هستم ، به یاد نمی آورم که به چیزی فکر کرده باشم و

تنها چیزی که به خاطر دارم کلافگی وسردرگمی ام بود .

بالاخره به پشت در منزل رسیدم ، زنگ زدم و منتظر شدم تا در را به رویم باز کنند .

بی اختیار سرم را چرخاندم و به پشت سرم نگاه کردم . کوچه خیس بود و برگهای درختان سطح

کوچه را پر کرده بودند .

سرگرم تماشای این منظره بودم که دیدم برگی از درخت در حال افتادن بر روی زمین است .

 ومن بی اختیار به یاد این جمله افتادم :

" حتی افتادن برگی از درخت هم به اذن خداست . "

  ناگهان دلیل تمام خستگی و سردرگمی ام را پیدا کردم .

خدایم آن روز گم شده بود و من او را در افتادن برگی از درخت یافته بودم .

حج در لغت به معنای قصد زیارت و در اصطلاح شرعی ، قصد زیارت خانه خدا برای انجام دادن مناسک ویژه

 است. (1)

بر اساس تکوین ، صدر و ساقه جهان هستی شعائر خدایند . کعبه و عرفات و مانند آن از شعائر وعلایم

قراردادی و تشریعی است که خداوند آنها را نشان عبادت خود قرار داده است . (1)

از آنجا که کعبه از شعائر خداوند است و نشان عبادت او می باشد ، حج نیز عبادت محسوب می شود .

گستره و نمای رفتاری حج چنان متنوع است که میتوان گفت : همه اسلام در این عبادت سترگ و جامع

خلاصه شده است . (2)

از احرام تا تقصیر همه وهمه از نشانه های عبادت خداست .

در حج مسلمانان از ملیت های مختلفی حضور دارند ، که همه ، برای انجام هدفی مشخص که همان

تقرب خداوند است ، گرد هم آمده اند .

اعمال ومناسک حج از طرف خداوند بر رسولش محمد مصطفی (صل الله علیه وآله وسلم ) ابلاغ

شده است . و از آنجایی که هیچ کار خدا بی حکمت نیست . اعمال حج نیز حکمت وفلسفه مخصوص به 

خودش را داراست .

حاجی در سعی بین صفا ومروه ، می آموزد که صبور باشد و تکبر وغرور نورزد .

در طواف کعبه ، می آموزد که پس از جسم ، دل به طواف ذکر خدا برخیزد . وقوف در عرفه ، برای آن است

 که روزی را به یاد آورد که هر کس را با نام پیشوایش صدا می کنند .

" یوم ندعوا کل اناس بامامهم : و هر امتی را با امام و پیشوای خود در آن صحنه فرا می خوانند . "

و آنها از پیشوای خود امید شفاعت دارند .

وقوف در مشعر نشان می دهد که مولایش ، خداوندش به او روی آورده ، اجازه ورودش را داده و با دخول 

در حرمش ، خلعت قبول بر تن او پوشانده است .

 رمی جمرات و قربانی پس از وقوف در مشعر است . پس آنچه را در مشعر برای مبارزه فراهم آورده

است . به سمت دشمنان خدا نشانه می گیرد و سپس قربانی می کند.

همه وهمه به دستور خداوند صورت گرفته است . پس چه خوب است حاجی این مناسک را با نیت قربت 

الی الله انجام دهد .

 پس از این است که فرد ، حاجی شده است . و امید می رود که حج از طرف خداوند مورد قبول واقع

شود.

 پروردگارا ، مرغ دلم در اطراف حرمت پر می کشد ، جسمم را نیز با آن همراه کن .

                                                                                              آمین یا رب العالمین

                                                                                                                       التماس دعا

1-      بر گرفته شده از تفسیر تسنیم جلد 8 از آیه الله جوادی آملی

2-      برگرفته شده از درسنامه علم اخلاق 1 از محمد جباران

از خودم می پرسم اینهمه عشق ، اینهمه شور از چه نشئت می گیرد . چه می شود هزاران نفر به عشق شما ، برای دیدارتان به خیابان می ایند .

از خودم می پرسم این نیروی عظیم چیست ؟ این محبوبیت زیبا برای چیست ؟

با خود می گویم پاسخش ساده است . شما مرد خدایی ، این نیرو، نیروی خداست .

مگر نه این است که ، آنکه یگانه محبوبش خداست ، محبوب خلق خداست .

مگر نه این است که ، هر که را خدا بخواهد عزیز می کند و هر که را خدا بخواهد خوار .

مگر نه این است که ، محرومان و مستضعفان به عشق شما ، مردی که عدالت هدیه می دهد و محبت می پراکند ، به دیدارتان می آیند .

رهبرم ، زمانی که اشک را در چشمان مردمی که  مشتاق به دیدارتان هستند می بینم به این محبوبیت می بالم . به شما ، به کشورم و به مردمم می بالم .

رهبرم ما برای پاسداری از اسلام و انقلاب تا آخر ایستاده ایم .

ان شاءالله

وقتی به این می اندیشم که دوشنبه ها و پنج شنبه ها اعمال هفته ام را می بینی و برایم دعا می کنی .

وقتی به این می اندیشم که چه هفته هایی که بیهوده گذشت و می گذرد .

وقتی به این می اندیشم که اعمالم سبب غیبت طولانی ترت می شود .

وقتی به این می اندیشم که من ممکن است مانعی برای ظهورت باشم نه یک منتظر واقعی .

.......تنها می توانم شرمنده باشم

اما شرمنده گی تا به کی ، تا به کی غفلت ، تا به کی تصمیم بر درست شدن ، وآن هم فقط تصمیم !

و اما کی عمل ؟

شاید این سوالی باشد که از من می پرسی .

اما جواب من .........

باز هم خواهم گفت ، شرمنده ام !

                                                           و شرمنده ام از این همه شرمنده گی

نگاه که می اندازم ، گنبد طلایی تو را در انبوهی از چراغ های زرد ،سبز و آبی می بینم .

وارد صحن انقلاب که می شوم ، حالی دیگر دارم . امامم تولدت مبارک .

سیل اشک مجالم نمی دهد تا بیشتر به گنبدت ، صحن و سرایت نگاه بیاندازم .

با خود می اندیشم اگر این نعمت بزرگ نبود ، اگر نبودی چه می شد ؟ خلوتم را با چه کسی تقسیم می کردم ؟ با چه کسی از دردهایم ، از غصه هایم می گفتم ؟ با چه کسی شادی هایم را تقسیم می کردم ؟

از همان دوران نوجوانی که به همراه دوستانم به حرم می آمدیم تا هم اینک ، خاطره های زیبایی دارم ، در این بین هر چه دیدم طلایی و ناب بود ، زیبا بود .

اما ، امامم ، شرمنده ام ، شرمنده ام از اینکه همسایه خوبی نبودم .