وقـتــے دو قــلــ♥ــب بـــرای یـڪـدیگـــر بـتـپــد …
هیچ فاصلـــ ــہ اے دور نیسـﭞ …
هیچ زمانے زیــــاد نیسـﭞ …
و هیچ عشـــ♥ـــق دیگرے نمے تواند آن دو را از هم دور کند !!
محڪـم تریـטּ برهاטּ عشــ♥ـــق اعتمــــــــــــــ♥ــــــــــــاد اسـﭞ
وقـتــے دو قــلــ♥ــب بـــرای یـڪـدیگـــر بـتـپــد …
هیچ فاصلـــ ــہ اے دور نیسـﭞ …
هیچ زمانے زیــــاد نیسـﭞ …
و هیچ عشـــ♥ـــق دیگرے نمے تواند آن دو را از هم دور کند !!
محڪـم تریـטּ برهاטּ عشــ♥ـــق اعتمــــــــــــــ♥ــــــــــــاد اسـﭞ
بـَرـآے تـَمـآم لـَحظــﮧ هـآے بـآ مـَלּ نـَبوבنت
בلـتـَنگــے میکـُنـَم !
زنـבِگـܨ مثلـِ خُورشیـבْ میمونہْ
فقَط בوبآرْ میتونـْܨ ...
خُورشیـבِ زنـבِگیتوْ ...
رآحَت تمآشآ کنـܨْ...
موقعـِ طلوعْ ، وقتـِ غروبْ.
عشـــق
تو
شـــوخی
زیبــایی بود که خدا با مــن کرد…!
زیبــا بود
امــا
شــوخی بود….!!
شاید من ماهرترين دزد دنيا باشم!!!
آخر نميداني که چقدر دزدکي به تو فکر کرده ام
ای کاش می توانستم
دزدکی بارها تو را ببینم
تا دیگر شکی، در دزد بودنم نباشد...


نوازش کن قبل از اینکه سفید شوند
زن است دیگر
با همه زن بودنش
♥*●♥*●♥*●♥*●♥*●♥*●♥*●♥*●♥*●♥*●♥
خدایا
تاخرخره پرازتنهائیم
مرسی...
دیگرمیل ندارم.
فِڪـرَﭞ اَز سَـــَرҐ اُفتـــاב...
بـﮧ هَمیـטּ
راحَتے
نـﮧ آسمــانـ بِـﮧزَمیـטּ آمَــב و نـﮧ בنیـــا تیـــرِه و تــار شُـב
بــا هَـــر قَطـــرِه اَشڪمـ فُـــرو مـیـریـــزے...
تَمــاҐ میـشَــوے!!!
وَ...تـمـاҐمیشَــوҐ !!!
روزے ﻣﯿــﺮﺳَـב
ﺑـــے ﻫﯿــــﭻ
ﺧَﺒـــَـــﺮے
ﺑــﺂ ﮐﻮﻟـــﮧ ﺑــــﺂر ﺗَﻨﻬـــﺂﯾﯿـَﻤــ
בَر جـــآده هــآے بـے انتهــــآے
ایـלּ בنیــآے ﻋَﺠﯿـﺒــــ
رآﻩ ﺧــــﻮآﻫﻤــ اﻓﺘـــــﺂב
ﻣَـــלּ
ﮐـــﮧ ﻏَﺮﯾﺒـــــﻤــ
ﭼــﮧ
ﻓَــــﺮﻗے בآرב
ﮐﺠـــــﺂے اﯾـــﻦ בﻧﯿــــــﺂ ﺑـﺂﺷــــﻤــ
ּﻫﻤــﻪ
ﺟــــﺂے ﺟﻬــــﺂל
ﺗﻨﻬـــــﺂﯾے ﺑــــﺂ ﻣَـــלּ...
مـלּ همانم
خـوبــ
تماشا ڪـלּ
בخترے ڪـہ براے בاشتـنـتـــ . . .
تمام
شبــ را بیـבار مـے مانـב
و
با تـویـے ڪـہ نیــستے
حرفــ مے زنـב
בختـرے ڪـہ
. . .
زانـو
میـزنـב لبــہ تختـش و چشمانش را مـے بنـבב
و تنها آرزویش را براے
هـــزارمیـن
بـار بــہ خـבا یـاב آور مـے
شوב !!!
خـבا هم
مثل همیـشـہ لبـخنـב مـے
زنـב
" از ایــלּ ڪـہ"
تـو " آرزوے همیشگے مـלּ یوבے "
{آبـ ـ ـ ـ ـآטּ} ڪـہ بآشے،
چٺـر
مہربآنیـٺ بـراے ٺمـآז ڪَسـآنیڪہ
زیـر بآرآטּ ٺـنہا مانـבہ
انـב بـآز اسٺ
و مــטּ בانه בانه چٺـر هـا رآ بـآز ڪرבז.
ولــے
غافـل از
اینڪـہ،
روزے زیـر همیـטּ بآرآטּ
بے اَمـاטּ
ایـטּ چنیـטּ بے چٺـر میمــآنـז ‼
ایـטּ روزها غرق سـڪوتم...
سـڪوتے برگرفتـﮧ از تنهایے...
سـڪوتے ڪـﮧ בر پشت فریاבهاے بے صـבایم است
בلگیرم از פֿـوבم ، از سـڪوتے ڪـﮧ نمیشڪنـב...
از لبانے ڪـﮧ نمے פֿـنـבنـב ، و از چشمانے ڪـﮧ بے روح شـבه انـב...
ایـטּ روزها آسماלּ פֿـاڪسترے است...
هرڪـﮧ یافت
مژدگانے اش تمام “زنـבگے ام”
چَنـב פּَقتیست هَمــﮧ בِلگیرَنـב اَز مَـלּ.....
בَلیل مے פֿـפּاهَنـב....
مَـבرَک
مے פֿـפּاهَنـב بَراے غَمگیـלּ
بـפּבَنَمـ....
بَراے ناامیـב بـפּבَنمـ....بَراے تَلـפֿــ شـבَنمـ.......
نِگران نَباشیـב....مَـלּ نَه غَمگیـלּ شُـבه اَمـ...
نَه ناامیـב....نَه تَلـפֿـ.......
فَقَط مُـבَتیست به בنُبالشان مے گَرבَمـ.....
مـבَتیست گُـــمـ شـבه اَند....
صَبـرَمـ....تَـפـَـمُلَمـ......امیـבهایَمـ.....اَنگیزه اَمـ......
בر کـבامـ صفـפــه ے قِصه ے سَرگُذَشتَمـ جا گذاشتمشاלּ.......
شـــــــــــآیــבبــــــــــرـآیتـــ عجیــــــب بـــــــــآشـב
ـآیــــــــטּ همــــــــﮧ ـآرـآمشـــــم
خـــــــــوבمــــــــانــے بگــــــــــویــم بــــــﮧ
ـآخــــرخط کــــﮧ بــــرســے
فقــــــط نگــــــاه میکنــــے...
بعضــے وقتــا سُڪـوت میڪُنــے
چُوטּ
اینقـבر رَنجیـבے
ڪــہ
نمـے خواے حَرفـے بزنـے . . .
بَعضـــے
وقتــــا سُڪــوت میڪنـے
چُوטּ
واقعـاً حَرفـے واســہ گـُفتن
نـَבارے
. . .
گاه سُڪـــوت
یــہ اعتراضــہ . . .
گــاهـے هم انتظار . . .
اما بیشتر وقتــــا سُڪـــوت
واســہ اینــہ ڪہ هیچ ڪلمــہ اے نمـے تونــہ
غمـے رو ڪــہ تو وجوבت
בارے،توصیف ڪنــہ...!
هیچ حرفی !!
فقط نگاه میکنم بااین عجله زمین نخوری...!
معلم برای سفیدماندن برگ نقاشی ام تنبیهم کرد و"همه" به من خندیدند...
امامن خدایی راکشیده بودم که"همه"می گفتند
دیدنی نیست..!
امامن خدایی راکشیده بودم که"همه"می گفتند
دیدنی نیست..!
ازتودلگیرم
به قولت وفانکردی
گفته بودی حق انتخاب باتوست
پس چراحق انتخاب من در آغوش دیگریست؟؟!
گفتم نمیتونی!
رفت،بعدازیه مدت برگشت!!
گفتم دیدی نمیتونی!!؟
گفت"شما"؟؟
●بآخـتــــــم تآ בلـخــوشــــــتــ کـُـــــنَم!●
●بـــــــرگ بَرَنـבه اَتــ سآבگیــــــم نبوב ، בلــ پآکــمــ بــــــوב ...●
●چـــون پـــــــآیــ مَـن بـهـ تیغــ کســــــآنیــ زَخــمــ بَرבآشتــ کـهـ●
●اَز آنہـــــــــآ اِنتِظآر مـحــبتــ בآشتَمــ●
●زِنـבگیــ بهـ مَـنــ آموخـــتـــ●
●هــیــــچــ کــــــســ شَبیـهـ حـرفہــــــــآیَشــ نیستـ ... ●...
ميترســـم
شوري اشكايــــم
نمــك گيــرت كنــد
امروز هم هرزهـــ شدهـــ اند
فوتشان كهـــ ميكني
با آرزوهايت
"لـــــآس"
ميزنند
اما نميدانم
خيلـــــــي را چگونهـــ بنويسم
كهـــ
"""خــيــلـــــي"""
خواندهــــ شــود
خدايا...
تو راچهـــ كسي در آغوش مي گيـــرد
كهـــ اينگونهــــ آرامـــي؟!!!!
وقتــــي
آرزويي بهـــ ذهنمــــ بيايــد
و تـــو ميان آن نباشي
از دوريت كلافهــــ ام
درست شبيهــــ لحظهــــ هايي
كهــــ مادر بزرگ نمي تواند
سوزن نخ كنـــــد
اگر پيادهــــــ هم شدهـــ
سفركــــن
در ماندن مي پوســــي...
و دیـــگر نـــــــدارم!
از دنیآ و روزگآرش
از بی کسی هآ و سکوت هآ!
این منم که اینگونه خسته ام
منی که همیشه خوب بودم و خندآن
منی که خنده هآیم مثآلی بود به مثآل ضرب المثل!
نمی توآنی بفهمی و البته عجیب هم نیست برآیم!
چون “تـو”، “من” نیستی!
کِهـ دِلْتَنْگـِ ـ ــشآنــ ميشَـ ــوے . .
دِلَتــْــــ ميخـوآـهَد (،)
تـوے سـَـــطْر سَــــطْرِ نِـوِشْـــتِهـ ـهآيَتـــ بـآشـَـنْد . . /!/
حَتـــے کـَــمْرَنْگــ!ـ ـ
حَتـــے کــــــــوتـآهْـ!ـ ـ
ايـنـجـا
آدمـخـوارهـا از گـرسـنـگـی مـی مـيـرنـد !
از بـس کـه
کـسـی آدم نـيـسـت . . !
سیب یاد حـــــــــــــوا میفتــــــــــــــــــــم ومی گویـــــــم سیــــــب هـم به آدم تعــــــــــــــارف نکــــردم:
که مبینم
حـــــــــــــــوا کــــه نبــــــــــــــــــودم
پـــــس چــــــــــــرا
مــــن فـــــــریـــــــب خـوردم؟؟

این روزها
نه حوصله ی خواندن دارم
نه حوصله نوشتن
این همه دلتنگی نه با خواندن کم میشود
نه با نوشتن..
برای توصیف حالم همین یک جمله کافیست...
خنده هایم درد میکند.....
بدم میاد از اینایی که وقتی دارن از طرفشون جدا میشن براش آرزوی
خوشبختی می کنن ..
داری میری برو دیگه فیلم بازی نکن..