جــــــزآے عـشـقــــ בلـتـنـگـے سـتـــ ـ

فــــاصــــلــــه هــــا شــــکــــســــت مــــيــــخــــورد...

اگــر تــــو روي نــــيــــمـــکــــتـــي ايـــنــــ ســــويــــ دنــــيـــاتــــنــــهـــا

نــــشــــســــتــــه ايــــ و هــــمــــه ي آنــــچــــه نــــداري کــــســــيــــ

اســــتــــ شــــايــــد آنــــســــوي دنــــيــــاروي نــــيــــمــــکــــتــــی

ديــــگــــرکــــســــيــــ نــــشــــســــتــــه اســــتــــ کــــه هــــمــــه ي

آنــــچــــه نــــدارد تــــويــــي نــــيــــمــــکــــتــــهــــاي دنــــيــــا را بــــد

چــــيــــده انــــد ... مــــرا از دورهـــــــــــــا مــــي بوســـــــــــي و

فـــاصـــلــــــــــــه شــــکــــســــــــــــتـــ مــــي خــــورد زمــــــــــان و

مـــکـــان هـــيـــچــکـــاره انــد وقــتــي قـــلــبـــــهـــايــمـان بــــــه

عـــشـــــ ــق هــ ــم ميـــ تـــپـــــــد

ایـــنـــ روزهـــا مـــن خـــدای ســـکـــوتـــ شـــده ام

خـــفـــقـــانـــ گـــرفـــتـــه ام تـــا آرامـــشـــ اهـــالـــی دنـــیـــا

خـــطـــ خـــطـــی نـــشـــود...ایـــنـــجـــا زمــــــین اســـتـــ

ایـــنـــجـــا زمـــیـن اســـت رســم آدمـــهـایـــش عــجـــیــبـــ اســـتـــ

ایـــنـــجـــا گـــم کـــه مـــیـــشـــوی بـــجـــای ایـــنـــکـــه دنـــبـــالـــتـــ

بـــگـــردنـــ فـــرامـــوشـــتـــ مـــیـــکـــنـــنـــد......... گـــره کـــور ...

دل اگــر بـــســـتــــیـــ ،مُـــحــکــم نـــبـــنـــد مُـــواظـــِبـــ بـــاشـــ

گـــره کـــور نـــزنـــیـــ ... روزی ... او مـــیـــــــــرود ...

و تو مـــیــــــمـــانـــی و یـــک گـــره کـــور ... !!

آدمـــیـــ کـــه مـــیـــخـــواهـــد بـــرود ،مـــیـــرود ...داد نـــمـــیـــزنـــد

کـــه مـــن دارم مـــیـــروم ...آدمـــی کـــه رفـــتـــنـــشـــ را داد مـــیـــزنـــد ؛

نـــمـــیـــخـــواهـــد بـــرود ...داد مـــیـــزنـــد کـــه نـــگـــذارنـــد بـــرود ...

پـ ـی نـ ـوشـ ـتــ :

وقـــتـــي دلـــتـــ تـــنـــگـــ شــد نـــوشــتـــه ام را بـــه نــام خـــودتـــ

بـــخـــوانـــ کـــه بـــرايـــ تـــو نـــوشـــتـــهام واژه هـــايـــم

ســـاده اســـتـــ فـــرامـــوشـــ کـــنـــ واژه هـــايـــ ســـخـــتـــ

را صــادقــانــه مـــيـــگــويـــم عـــاشـــقـــانـــهـــ بـــپـــذيـــرتـــويـــی

نـــابـــتـــريــنـــ واژه مـــنـــ  تـــويـــی عـــشـــقـــ زيـــبـــاي مـــن تـــاریـــکــی

اتـــاقـــم شـــکـــســـتـــه مـــی شـــود بـــا نـــوری ضـــعـــیـــفـــ ...

لـــرزشـــی روی مـــیـــز کـــنـــار تـــخـــتـــم مـــیـــفـــتـــد ..

از ایــن صــدا مــتــنــفـر بـــودم امــا چـــشــم هــایــ مرا مــیـــمــالــم ..

تـــا لـــود شـــود آرزو مـــی کـــنـــم ...کـــاشـــ تـــو بـــاشـــیـــ ...

ســـکـــوتـــ مـــی کـــنـــم ،آرزوی بـــی جـــایـــی بـــود !...!

گـــــاهـــــی بـــــایـــــد رفـــــتـــــ ...گـــــاهـــــی بـــــایـــــد

چـــمـــدانـــی کــــوچـــکـــــ بـــه انـــدازه یـــــکـــ تـــکـــه از دلـــتـــــ ،

کـــــه هـــــنـــــوز در دســـــتـــــانـــــتـــــ بـــــاقـــــی اســـــتـــــ

انـــــتـــــخـــــابـــــ کـــــرد ...بـــــایـــــد گـــــذاشـــــت و گـــــذشـــــت

چـــــشـــــم هـــــا را بـــــســـــتـــــ و رفـــــتـــــ ....

دور شــــد از قـــضـــــاوتــــ هـــای یــــکـــ طـــرفــــه وقـــصـــه هـــای

تـــکــراری ایـــن مـــوجــــوداتــــ دو پـــــای مـــــدعـــی احــــســـاســـــ ...

بـــــایــــد رفــــتــــ بـــــه نــــقـــــطـــــه ای پـــــر از آرامـــــشـــ

آرامـــــشـــــی هـــــرچـــــنـــــد کـــــوتـــــاه و مـــــوقـــــتـــــی ...

بـــــایـــــد بـــــرای پـــــیـــــدا کـــــردن چـــــاهـــــی عـــــمـــــیـــــقـــــ

بـــرای دفـــــن خـــــاطـــــراتـــ تـــــلـــــاشـــ کــــرد ...بـــایـــــد رفـــــت ...

هـــــمـــــیـــــشـــــه کـــــه بـــــاشـــــی...

زیـــادی مـــــیـــــشـــــوی...

عــــادتـــــ مـــــیـــــشـــــوی...

تـــــکــــــراری مـــــیـــــشـــــوی...

گـــــاهـــــی فـــــقـــــط بـــــایـــــد رفـــــتـــــ...!!

نـــگـــران نـــــبـــــاش نـــمـــی شــــود دوســــتـــتـــــ نــــداشـــتــــ

لـــــجـــــم هـــــم کـــــه بـــــگـــــیـــــرد از دســـــتـــــتـــــ

دفـــــتـــــرچـــــه ی خـــــاطـــــراتـــــم

پـــــر از فـــــحـــــش هـــــای عـــــاشـــــقـــــانـــــه مـــــیـــــشـــــود !

هـــــرگـــــز فـــــرامـــــوشـــــ نـــــخـــــواهـــــی شـــــد

تـــــو تـــــکـــــراری تـــــریـــــن حـــــضـــــور روزگـــــار مـــــنـــــی

عـــــجـــــیـــــبـــــ بـــــه بـــــودن تـــــو از آن

ســـــوی فـــــاصـــــلـــــه هـــــا  خـــــو گـــــرفـــــتـــــه ام ...

گـــ ــاهـ ــــی بــــ ـایـــ ــد فـــ ــقــ ـــطــــ رفــ ــــتــ ــــــ...!

تــ ـــورا گــ ــم كـ ـــرده ام امــ ــروز و حـــــالـــ ـــا لــــــحــــــظــه هـــــای مـــنــ  

گـــ ــرفـــ ــتـــار ســـ ـــكــــوتـــ ـی ســـ ــــرد و ســـ ــــنــــگـــــيـــــن انـــ ـــد

و چـــــشـــ ـــمــــانـــ ـــم كـــ ـــه تـــ ــا ديـــ ــروز بـــ ــه عـــ ــــشـــــقــــــتـــ  

مـــ ـی درخـــ ـــشيـــــدنــ ــد نـــ ــمــ ـی دانـــ ـی چـــ ــه غـــ ــمـــگــيـــن انــ ـد

عـــ ـــصـــــای دســـ ـــتـــ  پــــــيــــرے بـــ ــــود بـــ ـــرايـــمـــ  دســـتـــ ــهـــــای

تـــ ــو چـــ ــراغـــ روشــــــنـــ شــــــبـــ بـــ ــود بـــ ــرايـــ ــم چـــ ـــشـــ ـــمـــ ـهـــ ــاے

تــ ــو نـــ ــمـــ ـدانــــمـــ چـــ ــه خـــ ــواهــــد شـــ ــد فـــ ـــقــــطــــ بــــے تــــابـــ و

دلـــ ــگــــيـــ ـــرمــــ كـــ ــجـــ ــا مــ ــانــ ــدے كـــ ـه مـــــنــ بـــے تـــ ــو هـــ ــزارانـــ

بـــ ـــار در هـــ ـــر لـــ ـــحـــ ـــظـــ ــه مـــ ــے مـــ ـــــيـــ ــــرمــــ

تـــو را گـــم کـــرده امـــــ انـــگــار نـــیـــســتـــے،نــه صــدایــے از تــــو اســتــ

و نـــه نـــگـــاهـــی پـــســـ بـــگـــو چـــرا نـــمـــیکــنـــے از مـــن یـــادیتـــو را

گـــم کـــردمـــ و تــنــهــایـــی را پــــیـــدا غــم تــو دیــگــر بــه ســـراغــمـــ نــیـــا 

نـــیـــســـتــے و خــیــالـــتـــ بــا مـــنـــ اســـتـــ از خــیـــالــ تـــو یـــادتـــ در قـــلـــبـــ

مــنـــ اســـتـــ از یـــادتـــ دلــتـــنــگـے بــه جــا مــانــده و انــتــظــار بــیــشـــ از ایــنــ

مــرا بــیــقــرار نـــگـــذار تـــو را گـــمـــ کـــرده امـــ قـــلــبـــ عـــاشـــقــمـــ ایـــنـــ 

قـــصــه نـــیــمـــه تـــمــامـــ را تـــا آخـــرشـــ خــوانــده ایـــنـــ خــاطــره هـــاســـتـــ

کـــه در خـــاطـــر پـــریـــشـــانـــمـــ بـــه جــا مـــانـــده اگـــر بـــودیـــ و مـــیـــدیـــدی

حــالــمـــ را مـــیـــفـــهـــمــی کـــه چـــرا دیـــوانــه شـــده امـــ فـــاصــلـه مـــنـــ وتـــو

دورتـــر از آســـمـــانـــ و دریـــا اســـتـــ مـــنـــ مـــیـــبـــارمـــ و تـــو فـــکـــرتـــ پـــیـــشـــ

ســـاحــلـــ اســـتـــ هـــنـــوز هـــمـــ بـــاور نـــداریـــ کــه قــلــبــمـــ عـــاشــقـــ اســـتـــ

تـــو را گـــمـــ کـــردمـــ و پـــیـــدایـــتـــ مـــیـــکـــنـــمـــ،اگـــر تـــو را دیـــدمـــ

بـــه انـــدازه تـــمـــامـــ عـــمـــرمـــ نـــگـــاهـــتـــ مـــیـــکـــنـــم

بعضی وقتا باید یَقه ی احساست رو بگیری بزنی تـو گوششبـا تمـامقدرتسرش داد

بزنی بگی خفه شو دیگه بسه !تـا الان هر چی کشیدم . . . .

هر چقدر سوختم . . . .به خـاطــر تــو بــوده !!!

دلــــــــــــــــــت که شکست،

ســـــــــــــــرت را بگیر بـــــــــــــالا ..!

تلافی نکن ، فریاد نزن ، شرمگین نباش.

حواست باشد ؛ دل شکسته، گوشه هایش تیز است..

مبادا که دل و دست آدمی را که روزی دلدارت بود زخمی کنی ،

مبادا که فراموش کنی روزی شادیش، آرزویت بود…

صبور باش و ساکت.بغضت را پنهان کن،رنجت را پنهان تر....!

ســــــــــــاده نــیـــســـــــــت . . .

گــــــــــذشـــتــــــــن از ڪـــــســــــــــــے ڪــــــــــــــــــﮧ . . .

گـــــــــذشـــتــــــــــﮧ هـــــــــایـــــت را ســـــــــــاخـــتـــــــــــﮧ . . .

و آیـــنـــــــــــده ات را ویـــــــــــــران ڪــــــــــــــــرده . . .

آی آدم ها این ها که می نویسم …

یعنی …چقدر زیاد دلم می خواهد کسی باشد بپرسد … : ” خوبی … ؟

درد تنهایـــــــــی کشیـــــــــــــــــــــدن

مثلِ کشیدنِ خطهایِ رنگی روی کاغذِ سفـــــــــید

شاهکاری میسازد به نامِ دیوانــــــــــگی

و من این شاهکــــارِ را به قیمتِ همه فصلهایِ قشنگِ زندگیم خریده ام

تو هر چه میخواهـــــــــی مـــــــرا بخوان

دیوانـــــه، خود خــــواه، بی احساس

                                 نمیــــفروشــــــــم….!!!!

سخت است نوشتن……

این روزها سخت است نوشتن……

سخت است سخن گفتن از ناگفته های دل……

این روزها……..

سخت است انتظار…………

انتظار……………………

گذر زمان محبت را در دل عمیق تر میکند 

و این است”فلسفه انتظار”

کاش می دانستی چقدر دلم بهانه ی تو رو میگیره هر روز

کاش می دانستی چقدر دلم هوای با تو بودن کرده

کاش می دانستی چقدر دلم از این روزهای سرد بی تو بودن گرفته 

کاش می دانستی چقدر دلم برای ضرب آهنگ قدمهایت

گرمی نفسهایت ، مهربانی صدایت تنگ شده

 کاش می دانستی چقدر دلواپس تو ام 

کاش می دانستی چقدر تنـــــــــــهام ، چقدر خســـــــــــته ام 

 و چقدر به حضور سبزت محتاجم و همیشه از خودم می پرسم 

این همه که من به تو فکر می کنم تو هم به من فکر می کنی؟

دلتنگم…

دلتنگ یاد و حضورت…

دلتنگ خاطراتی که از عطر تو سرشار است…

دلتنگ روزهایی که آرامش بخش زندگی من تو بودی….

روزهایی که از آرزوهای ناب ما روشن بود…

شب هایی که یک نفر تکیه گاه خستگی های روزهایم بود….

دستی بود که سرمای غربتم را گرمی ببخشد…

دلتنگم…

دلتنگ کسی که سنگ صبور دردهایم بود…

دلتنگ لحظه هایی که جز حضورت چیزی نداشتند،

و هیچ ترسی از اینده مبهمم نداشتم…

تو رفتی ومن

وابسته به دردی شدم

که سالهاست پا به گورم کرده است

دِلـَـــــمــ ؛

گـ ـاهے میــگیـــ ـرَد !گـ ـاهے میــ ـسوزَد !

و حَتے گــ ـاهے ،

گــ ـاهے نـَ ـه خیــلے وَقتـــ هـآ میـــ ـشِکَند !

امــ ـا هَنـــــ ـوز مے تَپـــَــد به خـُدا

هر شب به آسمان خیره میشوم و با ستاره ها درد و دل میکنم

من میگویم دوستم نداشت مگر نه ؟؟؟ستاره هم چشمک میزند …

میگویم با دیگری خوش است مگر نه ؟؟؟باز هم چشمک میزند …

میگویم من برم راحت میشود مگر نه ؟؟؟باز هم چشمک میزند …

و بعد سکوت میکنم …

گاهی که خیلی غمگین میشوم گریه نمیکنم فقط لبخندی 

کش دار و تلخ به گذر زمان و مختصاتمکان حواله میدهم 

و بی مهابا پاهایم را تکان میدهم و خیره به دیوار سفید 

همیشگیِ روبه رویم میشومو پوست لبم را می کنم 

تا خون بیایدو موهایم را دور انگشتانم حلقه میکنمو کنج 

اتاق می شود خلوتگاهم !گاهی که خیلی غمگین میشوم

خودم را نوازش می کنم در اوج تنهاییو خود را در آغوشِ 

خود رها میکنمدستانم را لمس میکنم تا بدانم که هستم

و فراموش نشده امنمرده ام !گاهی که خیلی غمگین میشوم

مدتها خود را در آینه مینگرم !امشب از آن گاهی هاست …

بعضی آدمهــــــا یهـو میــان … یهـو زندگیـتـــــو قشنگ میکنن …

یهـو میشن همــــــه ی دلخـوشیت …. یهـو میشن دلیـل خنــــــده هات…

یهـو میشن دلیل نفس کشیــــدنت … بـعــــد همینجـوری یهـو میــــــرن ….

یهـو گنـــــــــــد میـزنن بـه آرزوهــــات … یهـو میشن دلیل همــــــــه ی 

غصــه هات و همـــــــه ی اشکات . . . یهـو میشن سبب بلا…

با هزار تومان چیکار میشه کرد؟؟؟واقعاً تا حالا فکرشو کردی ؟!

بیا یکم عمیق تر به این مسئله فکر کن! فایل ضمیمه بیشتر 

کمکت میکنه!من که فکر نمیکنم تو این همه بدبختی ها و 

بی پولی ها بشه با 1000 تومان کاری کرد و دردی رو دوا کرد!

اما میشه به سلامتی یه کودک مبتلا به سرطان با ماهیانه 1000 تومان 

کمک کرد!اگه برید توی سایت زیر میتونید فرم رو اونجا پر کنید

 و اینطوری باهاتون تماس میگیرند ...

آدرس: تهران، جاده لشگرك، سه راه ازگل، بلوار اوشان، بعد از             

بيمارستان ارتش بلوار محك مجتمع بيمارستاني رفاهي محك – دارآباد

موسسه محک(حمايت ازکودکان سرطاني)بانک صادرات 0104440444000

موسسه خیریه حمایت ازکودکان مبتلابه سرطان”محک” به عنوان یک سازمان

غیردولتی، غیرانتفاعی وغیرسیاسی در سال 1370 آغاز به کار کرد و از همان زمان 

فعالیت رسمی خود را جهت تسکین آلام کودکان مبتلا به سرطان و خانواده های 

آنان آغاز نمود.موضوع فعالیت مؤسسه محک ، انجام امور خیریه در زمینه های 

پزشکی، پژوهشی، پیشگیری، درمانی، خدماتی، بهداشتی، بیمارستانی، رفاهی 

و صرفا در جهت حمایت از کودکان مبتلا به سرطان می باشد.موسسه خیریه

حمایت از کودکان مبتلا به سرطان “محک” توانسته است در طول 16 سال فعالیت 

خود بالغ بر 11000 کودک مبتلا به سرطان را تحت حمایت قرار داده وامکان ساخت 

بیمارستان فوق تخصصی سرطان کودکان “محک” را فراهم آورد.

وحالا این دلنوشته یک کودک سرطانی برای خدا:

سلام خدایا نذار مامانم دیگه گریه کنه اون که تقصیری نداره خدایا دیگه دوس ندارم 

واسه خریدن آمپولای گرون، مامانم گوشوارهاشو حتی تلوزیون یا چیزای دیگه خونه 

رو بفروشه خدایاخودم میدونم بابام دروغ گو نیست اون روز پول دارو هام زیاد شده بود 

واسه همون نتونست عروسک دارا سارا واسم بخره خدایا به دکترا بگو بابام پولشونو میده 

خدایا به پرستارا هم بگو:وقتی آمپول به سر بچه ها میزنن یواش بزنن من تا حالا به سرم 

آمپول نزدم چون هنوز روی بدنم جا هست ولی عسل دیگه بدنش جایی برای آمپول نداره 

آخه بدنش خیلی کوچیکه اون روز که تو سرش آمپول میزدن خیلی گریه می کرد به 

پرستارا بگو من نمی خوام آمپول بزنم چون به خدا خیلی درد داره خدایا من دوست دارم 

مامانم عین مامان بقیه بچه ها بخنده خدایا این دست خط مامانمه من چون آنژوکت دستمه 

نمی تونم بنویسیم.اما بخدا همشو خودم گفتم.الان مامانم دوباره داره گریه می کنه واسه 

همین دیگه چیزی نمی گم...

خالق من " بهشتی " دارد

نزديک ، زيبا ، و بزرگو "دوزخی" دارد

به گمانم كوچک و بعيد،

و در پی دليلی است كه ببخشد ما را،

گاهی به بهانهيک دعا در حق ديگری ....

شايد امروزآن روز بی دليل باشد

بخوان دعای فرج را دعـا اثر دارد

دعا کبوتر عشق است و بال و پر دارد

بخوان دعای فرج را کـه یـوسـف زهـرا

ز پشت پرده‌ی غیبت به ما نظـر دارد

آقا بیا بخاطر باران ظهور کن

مارا از این هوای سراسیمه دور کن

وقتی برای بدرقه عشق می روی

از کوچه های خسته ما هم عبور کن

اللهم عجل لولیک الفرج

سلام دوستان تولد آقامون مهدی موعودمبارک 

هرچه دل تنگت میخواهد بگو

خدايـــا دلــــــم بـــاز امشب گــــــرفته.!! بيــــــا تا کمي با تـــو صـــــحبت کنـــم...

بيا تا دل کوچــــــــــکم را خدايـــا فقــــط با تـــو قسمت کنم..!

خدايـــــا بيــا پشت آن پنــجــره..که وا مي شود رو به ســــــوي دلــــــــم!!

بيـــا پــــرده ها را کنـــاري بزن...که نــــــورت بتــابد به روي دلـــــــم!!!

خدايـــا کمـــک کـــن :که پـــروانه ي شعر من جــــان بگيرد...

کمي هم به فـــــکر دلـــــــم باش ... مبـــادا بميـــرد...!!!

خــــدايــا دلــــــم راکه هر شب نــفس مي کشـــد در هوايـــــت...

اگر چه شــــــکســــــته !!! شبــــي مي فرســــتم بــرايــت...!!!

گاهی دلم تنگ تو می شود …

به تمام دلایلی که نیستی …

و به اجبار آروم می گیرم …

چه اجبار تلخی …

حکايت من…

حکايت کسي بودکه عاشق دريابوداماقايقي نداشت…

دلباخته سفر بود اما همسفر نداشت…

حکايت کسي بود که زجر کشيد اما ضجه نزد…

زخم داشت اما نناليد…

گريه کرد اما اشک نريخت…

حکايت من حکايت کسي بود که…

پرازفرياد بوداماسکوت کرد

تاهمه ي صداهارابشنود…

ديدي دلم شکست..

ديدي که اين بلور درخشان عمر من..

بازيچه بود..ديدي چه بي صدا..

دل پر آرزوي من..از دست کودکي که ندانست

 قدر آن..افتاد زمين…ديدي دلم شکست….

من در این دلواپسی ها نشسته ام تنها....می خواهم با تو سخن بگویم....

می خواهم باز چهره ات را با همان لبخند کودکانه ببینم...

می خواهم هر چه انتهایش به اسم تو و یاد تو ختم می شود...

شعر هایم ناتمام ماندند...اسیر دلتنگی شدم من...

و خواب مرا به رویای با تو بودن می رساند...کاش خیابان های شلوغ سهم ما نبود...

اما..غصه ای نخواهم خورد...اشکهایم را برای شانه های تو ذخیره خواهم کرد...

حرف های ناتمامم را به روی دیوار قلبم حک می کنم و با دیدنت همه را تکمیل می کنم...

پاییز از راه می رسد و ما دوباره به بودن و رسیدن به انتهای جاده ی سرنوشت می اندیشیم...

کاش يکي‌ بود که توي کوچه‌ها داد ميزد

خاطره خشکيه…خاطره خشکيه…

اونوقت همه ي خاطراتتو

همونايي که ارزش گرفتن دمپاييِ پاره هم ندارن

ميريختم تو کيسهو ميدادم بهشو ميرفت رد کارش!

باز از تو مینویسم ، از غم دلتنگی ات مینویسم که دلم هوایت را کرده است ،کاش تو را میدیدم ، به چشمهایت خیره میشدم و با تو درد دل میکردم .باز هم مینویسم از عشق ، از احساسی که من نسبت به تو دارم .احساسی به لطافت دستهای مهربانت ، به پاکی قلبت و به قشنگی لحظه دیدار .حالا که دلتنگم ، حالا که بغض گلویم را گرفته و راهی جز اشک ریختن ندارم پس باز هم مینویسم از اشک.همان قطره پاکی که از چشمهای خسته ام سرازیر میشود ! قطره ای که از درون آن میتوان یک عالمه محبت و عشق دید.قطره ای که درونش دلتنگیست ، غم عاشقیست ، آری همان اشک ، همانی که در لحظه دیدار بر روی گونه هایم دیدی.پرسیدی که این چیست ؟ با اینکه میدانستم میدانی اشک است ، اما گفتم که چیزی نیست .با دستهای مهربانت اشکهای رو گونه ام را پاک کردی و مرا آرام کردی.برای نوشتن لحظه ای اشک ریختن باید صدها بار کاغذ سفید دفترم را پاره پاره کنم، آنگاه که از این احساس زیبا مینویسم چشمهایم شروع به اشک ریختن میکند ، اشکهایی که بر روی صفحه سفید کاغذ میریزد ! اما آیا کسی فهمید که اینها اشک است؟چرا اشک؟ دلم گرفته است به خدا دلتنگ یارم ! برای یک لحظه نگاه به چشمهایش.احساسی را زیباتر از اشک ریختن در لحظه های عاشقی ندیده ام ، اگرچه زیباست اما از درون تلخ تلخ است.باز هم مینویسم از اشک ، تا ببینی ، بخوانی و بدانی که طاقت یک لحظه دوری ات را ندارم.

تو مي‌خواي بري حالا اينو مي‌دونم،ترانه هاموبه يادتومي‌خونم

بارون ميباره توقاب چشمام،ميخوام بدوني حالامن خيلي‌ تنهام

بي‌ تودلم بهونه گيره،اگه نباشي‌ بدون تو ميميره آخه من دوست دارم

قلب ساده من باورنداره،اونکه عاشقش بود بره تنهاش بذاره

بي‌ تو ميميرم ‌اي عشق خوب ونازم،بدون تونميتونم دنيامو بسازم

بي‌ تو ميخونم هرشب باچشم گريون،منوببخش عزيزم ديگه شدم پشيمون

تو مي‌خواي بگي‌ ديگه دوسم نداري،اينو مي‌دونم ميري تنهام ميذاري

قلبي گرفته لبهاي بسته جدايي از تو بدون منو شکسته

از وقتي‌ رفتي‌ آروم ندارم، امشب دوباره من بيقرارم

برگردکه ديگه بي‌ تو نمي‌شه، هرجا که باشي‌ بيادتم هميشه

بي‌ تو ميميرم ‌اي عشق خوب ونازم، بدون تو نميتونم دنيامنو بسازم

بي‌ تو ميخونم هرشب باچشم گريون،منوببخش عزيزم ديگه شدم پشيمون

تو مي‌خواي بري.... آخه من میمرم

به دنبال صدايم باش برايت اگررازم من آوازبيابانم صداي بغض بارانم بريده ازنيستانم

غمي دارم.که ميخوانم من آن درياي دل بازکه با ساحل...  نمي سازم دل آيينه پردازم 

ميان دست و آوازم...مرا از بودنم بشناس که قسمت کرده ام با... 

تومرا که خود نمي دانم در آيينه منم يا توبه.من ازمن شکايت کن مرا ازمن حکايت کن...

از اين درياي دل تنگي به يک جرعه قناعت کن... صداي زخمي سازم نه پايانم نه آغازم  

براي  ...گم شدن در عشق تورا کم دارد آوازم هواي...ابر پاييزم  به آساني نمي بارم 

ولي با تو... فقط با تو  هزاران گفتني دارممرا قصه ام ...بشناس که با تو قصه ها

دارم صداي بغض بارانم مرا بشنو که مي بارم

خاطره درگذرگاه زمان خيمه شب بازي دهر 

باهمه تلخي وشيريني خود مي گذرد...

عشق ها...مي ميرند رنگ ها ...

رنگ دگر مي گيرند و بهاران 

ازپس هم سپري مي گردند,

 اين فقط خاطره هاست 

که چه شيرين وچه تلخ 

 دست ناخورده به جا مي ماند..

روزي خواهد رســــــــيد.... که ديگـــــــــر.... 

 نه صدايم را بشنــــــــوي...  نه نگــــــــاهم را ببيني... 

 نه وجودم را حس کنـــــــــي....  و ميشويي...با اشکت.... 

سنگ قبر خاک گرفته ي مرا..... وآن لحظه است...

که معني تمام حرف هاي گفته ونگفته ام راميفهمي 

ولي....من ...ديگر ...نيستم....

باز سکوت دل داره ديوونم ميکنه

باز صداي بارون داره بي خونم ميکنه

ببار بارون شقايق اسم تو رو فرياد ميزنه

ببار بارون دل يه عاشق داره پر پر ميزنه

ببار بارون تا هنوز دير نشده

ببار بارون تا دلم از غربت کوچه سير نشده

ببار بارون تا داغ دلم تازه بشه

ببار بارون تا آسمون چشمام مثل تو بشه

 مدت هاست دلم احساس سنگيني مي کند... مدت هاست ياد گرفته ام گريه نکنم ...

مدت هاست دلم نتوانسته خودش روسبک کنه مدتهاست ديگردرعمق قلبم کسي لانه ندارد ...

 مدت هاست تمام باورم اين است که هرچه بود تمام شد

 چه خوب چه بد نسيمي بود که وزيد و رفت مدت هاست دل تنگ بارانم ...

 مدت هاست عاشقي را از ياد برده ام .مدت هاست ياد گرفته ام بگويم، بنويسم خوبم 

تا بقيه بشنوند و بخوانند و باور کنند که خوبم نمي دانم که مدت هاست چرا اين گونه شده ام ...