این وبلاگ فقط آپ میشود..
نمیتونم برا آپاتون بیام بچه ها ولی هر وخ فرصت کنم بهتون سر میزنم..
معذور نوشت: دوستای عزیز دیگه نمیتونم کسی رو لینک کنم چون نمیتونم سر بزنم شرمنده
بالاخره روزی رو که ازش ترس داشتم رسید.. سلام عزیزای من
خیلی سخته که بخوای از رفتن بنویسی.از بغضی که تو گلوته.همیشه نوشتن از
رفتن دردناکه.وختی که وابسته شدی رفتن با مردن هیچ فرقی نداره.
الان که دارم اینا رو مینویسم دارم اشک می ریزم،چیزی که هیچ وخ بابتش
خجالت نکشیدم.اینکه مردم و مرد نباس گریه کنه چیزی بیهوده ایه واسه من
سه و سال و نیم مثه برق و باد گذش.مثه ثانیه های عمرمون که بی رحمانه دارن میگذرن
تو این مدت تو این "کوچه های دلتنگیم"دوستای زیادی پیدا کردم.
بعضیاشون بی وفا بودن و خیلی زود ترکم کردن.بعضیام تا این اواخر بودن و بعضیام..
اما مهم اینه که من تو این مدت چیزای زیادی یاد گرفتم.
تلخیا و خوشیا زیادی رو تجربه کردم.تلخیا که هیچ اما بابت خوشیاش ازتون ممنونم
آبجیا و داداشیای گلم ازتون خواهش میکنم اگه دینی به گردنتون دارم.اگه اذیتتون کردم.
اگه ناخواسته چیزی گفتم که باعث رنجشتون شده منو حلال کنین
کاش میتونستم بیشتر از اینا پیشتون باشم و غمخوارتون.
نارنجی دلش واستون میتنگه..
آخ کاش میشد همه خوشیای دنیا ابدی بود.
من میرم اما یاد و خاطراتم اینجا و تو دلاتون میمونه.
نظرای این پستو برا ی مدت کوتاهی باز میذارم و بعدش تموم نظرات بسته میشه.
دلم میخواس از بعضیا اسم بیارم اما نه شاید اینجوری بهتر باشه.
نارنجی برا همتون مهربون بود و همیشه بیادتون خواهد بود.
خداحافظ ۱۰۰۰تا..
